ممنوعیت حجاب در مدارس ایتالیا، مبارزه با همسان سازی اروپا را آشکار می کند، زیرا کارشناسان هشدار می دهند که ایالات متحده ممکن است بعدی باشد
«فرمان مدارس» ایتالیا برای دانش‌آموزان خارجی 30 درصد محدودیت ایجاد می‌کند و پوشش صورت را ممنوع می‌کند، اما کارشناسان این سوال را مطرح می‌کنند که آیا همسان‌سازی اجباری مؤثر است یا خیر.
دیربورن با شکایت فدرال به اتهام تعصب مذهبی به نفع اسلام مواجه است
دولت ایتالیا ماه گذشته در آنچه «فرمان مدارس» نامیده شد، اعلام کرد که هیچ دانش‌آموزی نمی‌تواند صورت خود را در کلاس بپوشاند، هیچ کلاسی ممکن است از 30 درصد دانش‌آموزان خارج از کشور فراتر رود و والدینی که دروس اجباری ایتالیایی را رها کنند ممکن است با جریمه‌ای تا 1120 دلار مواجه شوند.
این فرمان که تابستان آینده اجرایی می‌شود، به عنوان یک فشار برای «ادغام» در نظر گرفته شده است، اما این سؤال را مطرح می‌کند که آیا یک دموکراسی غربی می‌تواند وادار به همسان‌سازی شود، یا دیگر خیلی دیر شده است؟
نیل گاردینر، مدیر مرکز آزادی مارگارت تاچر بنیاد هریتیج، گفت که این "بزرگترین مسئله زمان ما در اروپا: مهاجرت دسته جمعی و اسلامی سازی" است. و یک هشدار شوم داشت: «آنچه در لندن و دیگر شهرهای اروپایی می‌بینید می‌تواند به راحتی در ایالات متحده اتفاق بیفتد... این تغییرات فرهنگی همه به آمریکا خواهند آمد، مگر اینکه رهبران آمریکایی مایل به مقابله با آن باشند».
جورجیا ملونی، نخست وزیر ایتالیا، از فرمان X دفاع کرد و قوانین جدید را «ابزارهای عقل سلیم که تفرقه نمی‌اندازد، اما واقعاً به ادغام کمک می‌کند، اجتناب از کلاس‌های گتو و دادن فرصت‌های یکسان به همه دانش‌آموزان کمک می‌کند. این مسیری است که ما می‌خواهیم به آن ادامه دهیم: مدرسه‌ای که ادغام می‌شود بدون اینکه قوانین را رها کند، از کسانی که مشکلات بیشتری دارند حمایت می‌کند و همه را در موقعیتی مشابه قرار می‌دهد.»
پرتغال "قانون برقع" را تصویب کرد که پوشش صورت را در عموم ممنوع می کند
کارشناسان می گویند اصول این فرمان استافراطی نیست سیمون رودان بنزاکوئن، فرستاده ارشد در اروپا در بنیاد دفاع از دموکراسی ها، گفت: «یادگیری زبان ملی و شرکت در آموزش فرزند شما انتظارات معقولی است.
ایتالیا تنها نیست. دولت ها در سرتاسر اروپا از هر جناح سیاسی در حال تشدید قوانین ادغام هستند. آنها از "قوانین محله یهودی نشین" دولت چپ میانه دانمارک، فرانسه که نمادهای مذهبی را در مدارس محدود می کند، آلمان که نیاز به دوره های زبان و مدنی دارد، تا هلند که تازه واردان را حتی قبل از رسیدن آنها آزمایش می کند، را شامل می شود.
دانیل شاتز، دانشمند علوم سیاسی سوئدی، می‌گوید: "شکاف واقعی به طور فزاینده‌ای بین چپ و راست نیست، بلکه بین کسانی است که معتقدند یک دولت ممکن است شرایط محکمی را برای عضویت در یک جامعه ملی تعیین کند، و کسانی که می‌ترسند این شرایط ممکن است تبعیض‌آمیز یا طردکننده شوند. این موضوع در مورد این است که آیا ادغام یک پیشنهاد داوطلبانه است یا یک تعهد مدنی.
هشدار کارشناس مهاجرت، مهاجرت دسته جمعی حاکمیت غرب را از بین می برد
استاد علوم سیاسی دانشگاه کالیفرنیا ارواین، سارا والاس گودمن، دانمارک را "مورد جالبی می‌داند که در آن اتفاق نظر گسترده‌ای در مورد موضوع مهاجرت مشاهده کرده‌اید." او می‌گوید که به دلیل «دولت رفاه بسیار سخاوتمندانه» دانمارک که «در مورد شهروندان آنها اعمال می‌شود»، دولت مجبور شده است که «استقرار خود و دسترسی واقعی به آن حقوق مشابه را برای خارجی‌ها بسیار دشوار کند».
گودمن، که او نیزبا رصدخانه جهانی شهروندی مؤسسه دانشگاه اروپایی همکاری می کند، می گوید که دولت چپ میانه دانمارک "می تواند با نگاه سخت به مهاجرت، جذب شود"، که می تواند "واقعاً رقبای را که از سمت راست به سمت شما می آیند بی حرمتی کند."
در زیر این سیاست‌ها یک ترس مشترک نهفته است: ظهور «جوامع موازی» - محله‌ها، مدارس و محیط‌های اجتماعی که در آن افراد تازه وارد زندگی جداگانه‌ای دارند. دولت‌ها نگرانند که انزوای زبانی، فقر متمرکز و فشارهای شدید جمعی می‌توانند جهان‌های مستقلی را ایجاد کنند که در کنار فضای مدنی ملی عمل کنند، نه در داخل.
گودمن به گزارشی از بریتانیا در اواسط دهه 2000 از ترور فیلیپس، رئیس کمیسیون برابری نژادی در زمان نخست وزیری تونی بلر، اشاره می کند که در آن درباره «جوامع موازی» که «زندگی جداگانه ای داشتند» نوشته بود. فیلیپس گفت که بریتانیای "مثلاً چندفرهنگی" در حال "خوابگردی به سمت جداسازی" است. گودمن می‌گوید که سیاست‌های ادغام تلاش می‌کنند "این جوامع غیر یکپارچه را با فیات متلاشی کنند، اما طرف دیگر این است که چنین ابزار صریحی... می‌تواند محدودکننده، سرکوب‌کننده و بی‌ثبات‌کننده باشد."
شورش‌های مدارس فرانسه عمیق‌تر می‌شود، زیرا کارشناسان به اتحاد چپ افراطی اشاره می‌کنند که «مقابله گسترده‌تر» را دامن می‌زند.
جامعه موازی که فیلیپس درباره آن هشدار داده بود ممکن است در حال حاضر وجود داشته باشد. ویدئویی که در TikTok توزیع شده است، خریداران را در یک بازار آسیایی در لندن نشان می‌دهد که در صفی که عمدتاً بر اساس جنسیت از هم جدا شده‌اند، منتظر هستند. نیل گاردینر این ویدئو را ناراحت کننده خواند. "من فکر می کنماین نمونه ای از پیشرفت اسلامی سازی انگلستان است که در دهه اخیر سرعت گرفته است و به نظر من تهدیدی برای آینده بریتانیا به شمار می رود.
شاتز گفت که سیاست مهاجرت کمتر به وسیله اعداد و ارقام هدایت می شود تا دیده شدن. او گفت: «یک کشور ممکن است تعداد پناهجویان رو به کاهش داشته باشد و همچنان بحث مهاجرت را تشدید کند، اگر رأی دهندگان معتقد باشند که ادغام شکست خورده است». اساساً، مسئله این نیست که آیا اروپا باید مهاجرت داشته باشد یا خیر، مسئله این است که آیا اروپا هنوز این اطمینان را دارد که انتظار داشته باشد تازه واردان به جامعه ای که وارد شده اند بپیوندند.
دادگاه های چپ اروپا، رای دهندگان مسلمان را به عنوان سیاست ضد اسرائیلی که قاره را تغییر می دهد
امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه، در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد (UNGA) در مقر سازمان ملل در شهر نیویورک، ایالات متحده، در 22 سپتامبر 2026، در حالی که رهبران جهان برای نشست های سطح بالا گرد هم می آیند، در مورد مسائل جهانی از جمله هوش مصنوعی و درگیری های جاری در غزه، اوکراین و ایران گرد هم می آیند.
اما رودان-بنزاکون هشدار داد که اقدامات قهری فقط به سطح مشکل می رسد. او گفت که دولت‌ها نمی‌توانند خواستار دلبستگی به نهادهای مشترک شوند، در حالی که این نهادها کودکان را ناکام می‌گذارند یا جلوی پیشرفت را می‌گیرند، یا تبلیغات اسلام‌گرایانه‌ای که مردم را تشویق می‌کند تا آن نهادها را رد کنند.
او افزود: «دولت‌ها اغلب روی مشهودترین موارد تمرکز می‌کنندمظاهر یک مشکل در حالی که توجه ناکافی به آنچه که آن را ایجاد می کند... در جایی که تلاش های سازماندهی شده برای جلوگیری از مشارکت در جامعه گسترده تر وجود دارد، باید افراد، نهادها و منابع مالی پشت این تلاش ها را بررسی کنیم. تنظیم لباس به خودی خود آنها را مورد توجه قرار نمی دهد."
از سال 2004، فرانسه نمادهای مذهبی برجسته را در مدارس دولتی محدود کرده است، از جمله روسری مسلمانان، کلاه سر یهودیان و صلیب های آشکار مسیحی. رودان-بنزاکون می گوید: «اصل این است که کودکان باید بتوانند قضاوت و آزادی وجدان خود را در یک فضای آموزشی مشترک توسعه دهند» و این بخشی از مدل همگون سازی فرانسه است.
افزایش موج مهاجران اسپانیا بحث در مورد تهدید تروریستی اسلامگرای اروپا را برانگیخت
او گفت که "وعده اصلی" مدل فرانسوی "ارزش دفاع باقی می ماند... شما می توانید به هر منشأ خود کاملاً فرانسوی شوید. اگرچه، او می افزاید، "حفظ آن دشوارتر می شود."
رودان-بنزاکون ادامه داد: «برای ادغام باید چیزی به وضوح درک شود» و افزود: «یک زبان، یک جامعه سیاسی، یک تاریخ و آزادی‌ها و مسئولیت‌هایی که انتظار می‌رود مردم به اشتراک بگذارند. جامعه‌ای که از انتقال این موارد خجالت می‌کشد، در تلاش است تا از تازه واردان بخواهد که آنها را در آغوش بگیرند."
گودمن گفت: «اروپا در موقعیتی واقعا منحصر به فرد است که مهاجرت را پذیرفته است، اما پیامدهای طولانی مدت مهاجرت را نپذیرفته است. جوامع به مرور زمان سازگار می شوند و خود را به عنوان کشورهای پذیرنده مهاجر وبه عنوان چندفرهنگی، و بسیاری از جوامع در اروپا در برابر این دگرگونی مقاومت کرده‌اند.» او گفت که «جامعه‌ای که روشنگری و ایده‌های لیبرالیسم و کثرت‌گرایی را به وجود آورد» باید خود را ارزیابی کند و بگوید مرزی در این مورد وجود دارد.
شاتز گفت که هر مدل ادغام موفق در اروپا "نمی‌تواند به سادگی "سخت" یا به سادگی "خوش‌آمد" باشد... دولتی که نمی‌تواند مرزهای خود یا قوانین اساسی مدنی خود را اجرا کند، در نهایت اعتماد عمومی مورد نیاز برای یک سیاست یکپارچگی سخاوتمندانه و پایدار را از دست می‌دهد.