Air Supply Rocks on With World Tours، یک آلبوم جدید و یک ستاره در پیاده روی مشاهیر هالیوود: "اصطلاح Soft Rock Makes Me Sick"

وقتی صحبت از راسل هیچکاک و گراهام راسل می‌شود - شرکای پشتیبان 50 سال ماشین پرطرفدار Air Supply - تنها کلمه چهار حرفی در واژگان آنها "نرم" است. مطمئنا، راسل، آهنگساز و هارمونیست انگلیسی الاصل و هیچکاک، خواننده استرالیایی، آهنگ های عاشقانه دلپذیری مانند «Every Woman in the World» و «Even the Nights Are Better» را می خوانند و دلپذیر […]

آنجلیک کیجو با یک ستاره در پیاده روی مشاهیر هالیوود از "امید،" میراث مادرش و تاریخ سازی صحبت می کند.

شروع به کار «نیروگاه» برای مجموعه جعبه‌ای چهلمین سالگرد: جان تیلور از دوران دوران در کورالینگ رابرت پالمر و اعضای شیک برای یک سوپرگروه پاپ واقعی

بزرگداشت باب ویر: 10 مورد از ضروری ترین لحظات موسیقی او

وقتی صحبت از راسل هیچکاک و گراهام راسل می‌شود - شرکای پشتیبان 50 سال ماشین پرطرفدار Air Supply - تنها کلمه چهار حرفی در واژگان آنها "نرم" است.

راسل، آهنگساز و هارمونیست انگلیسی الاصل و هیچکاک خواننده استرالیایی، آهنگ های عاشقانه دلپذیری مانند «Every Woman in the World» و «Even the Nights Are Better» را می خوانند و 10 آلبوم برتر مانند «The One That You Love» را به میزان 100 میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته اند. لس آنجلس فقط چند ساعت قبل از یکی دیگر از کنسرت های Air Supply (بیش از 6000 از زمان راه اندازی این دو در سال 1975). "وقتی زنده می‌نوازیم، راک می‌زنیم. با صدای بلند."

هیچکاک نشان می دهد که نمایش های Air Supply تا ابد چقدر پرانرژی بوده اند - آنها با AC/DC در دهه 1970 اجرا می کردند - و آهنگ های خشن آهنگ های جدید Stones-y مانند "I Want Your Love" و "Son of the Father". خوانندهسپس اعلامیه‌ای می‌دهد: «من دوست دارم کاری را که Air Supply انجام می‌دهد را «راک اند رول رمانتیک» بنامم. اصطلاح سنگ نرم مرا بیمار می کند.

انجام شد. Air Supply راک اند رول عاشقانه ای را خلق می کند که پر از شور و شوق دوران جوانی خود است، به عشق طرفداران فداکار خود، Airheads، و برای پیروی از موزی که از دهه 1970 به آنها هدیه داده شده است.

پایگاه‌های اطلاعاتی ردیابی رسانه WhatSong و Tunefind Air Supply با 64 مکان همگام‌سازی بی‌سروصدا از زمان فیلم «Lost in Love» در سال 1979. آنها آلبوم جدیدی دارند که قرار است به زودی منتشر شود، "A Matter of Time"، یک فیلم زندگینامه ای در حال توسعه و در 8 اکتبر در پیاده روی مشاهیر هالیوود یک ستاره دریافت کردند، که میراث آنها را به عنوان سازندگان موفق و یک گروه ماندگار در تور تثبیت کرد.

راسل قاطعانه می‌گوید: «این ممکن است کلیشه‌ای به نظر برسد، اما ما واقعاً این کار را برای طرفداران خود انجام می‌دهیم - نمایش‌های بهتر، اجراهای بهتر». "این نیروی محرکه ماست. وقتی تصمیم گرفتیم Air Supply را تشکیل دهیم، واقعاً نمی دانستیم در حال انجام چه کاری هستیم. من موسیقیدان فوق العاده ای نیستم. اما با هم از همان ابتدا این پیوند را ایجاد کردیم."

هیچکاک به Variety یادآوری می‌کند که وقتی نوبت به ساخت Air Supply می‌رسد، "هیچ برنامه بزرگ یا پیش‌بینی آینده وجود نداشت. ما فقط می‌خواستیم این کار را انجام دهیم،" قبل از اینکه راسل احساسات شریک خود را تمام کند.

"پنجاه و یک سال بعد، ما همین انگیزه را داریم: ما فقط می خواهیم این کار را انجام دهیم. و ادامه دادن به انجام آن در سطح بالایی مانند ما هدیه ای از جایی است. ما آن هدیه را دوست داریم. ما توسط آن هدایت می شویم."

این هدیه زمانی آغاز شد که "دو راسل" به عنوان بخشی از گروه کر آوازی محصول استرالیایی "عیسی مسیح سوپراستار" اثر اندرو لوید وبر در سال 1975 با یکدیگر ملاقات کردند.

در حالی که هر دو مرد می خندند، هیچکاک می گوید: «یاد من از گراهام در اولین تمرین، یادگرفتن رقص ما - می توانم به شما بگویم ما نمی توانیم برقصیم - این بود که او افتاد و مچ پایش پیچ خورد. "این او را متمایز کرد. به علاوه، او 6' 4 است." با این حال، زمانی که شروع به صحبت کردیم، نقاط مشترک زیادی داشتیم. هر دو گروه بیتلز را به طور مستقل در لندن و استرالیا دیدند. ما بخشی از بچه های تئاتر نبودیم که فکر می کردند بهتر از بقیه هستند. تولد ما سه روز فاصله دارد. ما هر دو از طبقه کارگر هستیم که بدون برادر بزرگ شده ایم. ما گوسفند سیاه آن تولید بودیم - همه اینها ما را به هم نزدیک می کرد. سپس شنیدم که او در کنار صحنه گیتار می نواخت، یکی از آهنگ های خودش. که این معامله را امضا کرد. من هرگز کسی را ندیدم که آهنگ های خودش را اجرا کند. آن روز با هم آواز خواندن را شروع کردیم.»

راسل می افزاید که هیچکاک "کسی بود که مرا برای مراقبت از مچ پایم در آن روز برد."

نه تنها Air Supply شروع به انتشار آلبوم کرد (مانند اولین آلبوم خود در سال 1976)، گیتاریست راسل، می گوید: "اولین تک آهنگ ما، "Love and Other Bruises" در واقع زمانی منتشر شد که هنوز در "Jesus Christ Superstar" بودیم، اما نمی توانستیم به کسی بگوییم که این موضوع خلاف تعهدات قراردادی ما بود. این یک ضربه بزرگ بوداسترالیا نیز، اما ما مجبور بودیم آن را پنهان کنیم.»

اما علیرغم انتشار آلبوم‌های اضافی و برنده شدن رکوردهای طلای استرالیا، Air Supply با مشکل مواجه شد. راسل می گوید: «ما را به سرعت و برای مدتی در مقابل شیرها قرار دادند.

سپس راد استوارت از آنها خواست که تور سال 1977 خود را در ایالات متحده افتتاح کنند و "Lost in Love" توجه کلایو دیویس، رئیس آن زمان لیبل Arista را به خود جلب کرد.

هیچکاک تاکید می‌کند: «من می‌دانستم لحظه‌ای که «Lost in Love» را شنیدم، IT بود.

راسل می‌گوید: «اما وقتی آن را منتشر کردیم، هنوز به جایی نمی‌رفتیم. این یک موفقیت در استرالیا بود، اما ما همچنان 200 دلار در هر شب درآمد داشتیم.

با این حال، بدون اطلاع جفت ایر در آن زمان، آریستا گزینه ای را در «Lost in Love» انتخاب کرد و این تک آهنگ را وارد نمودارهای ایالات متحده کرد. من با آریستا تماس گرفتم، هزینه‌ها برعکس شد و به کلایو رفتم، او به من گفت که شروع به نوشتن آهنگ‌های بیشتری کنم زیرا Air Supply بزرگ‌ترین موفقیت سال را خواهد داشت.»

کلایو دیویس که کلایو دیویس بود، خواننده های پس زمینه را اضافه کرد و زمان اجرا را ویرایش کرد.

راسل می گوید: «هیچ ترانه سرا چنین چیزی را نمی خواهد. «[اما] وقتی کلایو درگیر شد، و ما او را به بخشی از حلقه خود تبدیل کردیم، می‌دانستیم که مشکلی نیست - اینطوری ما تبدیل به خودمان شدیم.»

هیچکاک با خنده می‌گوید: «ما چاره‌ای نداشتیم، در مورد تغییرات «Lost in Love»، اصلاحات شعر دیویس و آهنگ‌های غیر نوشته‌شده توسط Air Supply که دیویس از جیم استینمن برای آن‌ها آورده بود.همه") و کن بل و شرکت ("حتی شب ها بهتر هستند") او اضافه می کند: "کلایو در همان زمان مورد ترس و احترام بود، و سزاوار چیزی جز سپاسگزاری از سوی ما نیست."

اما فراخوانی عکس‌های خودشان، Air Supply را به جایگاهی که اکنون هستند رساند - مانند نمایش سال گذشته کارنگی هال که تمام شد و آلبوم جدیدی با لبه‌های خشن‌تر، که ممکن است آخرین تلاش ضبط شده آنها باشد.

راسل می‌گوید: «فکر کردن این که ممکن است آخرین آلبوم ما باشد، به من مجوز داد تا بدون نگرانی در مورد تک‌آهنگ‌های موفق، کاری را که می‌خواهم انجام دهم. "ما می خواستیم خوش بگذرانیم. اگر بعد از این یکی بیرون برویم، خوشحالیم.»

هیچکاک به ما یادآوری می‌کند که پس از 51 سال، او هنوز شگفت‌زده است و از «راسل مردی است که هر روز می‌نویسد – همیشه گیتار می‌نوازد، هرگز بدون چیزی برای ضبط کاری که انجام می‌دهد» شگفت‌زده و الهام‌بخش است.

راسل توانایی های هیچکاک را تحسین می کند. ترانه سرای این خواننده می گوید: "او در کانون توجه است." این کاری است که راسل بهترین کار را انجام می دهد - آن شخص اصلی باشید. برای انجام کاری که راسل انجام می دهد، توپ های زیادی لازم است. آیا می توانید در مصاحبه بگویید "توپ"؟ به هر حال، به همین دلیل است که Air Supply کار می کند. ما به خودمان اجازه می دهیم هر دو کاری را که دوست داریم انجام دهیم. چیزی که ما در آن خوب هستیم. باحال است.»

با بازگشت به احساس «آخرین آلبوم» راسل، هیچکاک با حقایقی روبرو می شود. نگاه کنید، آخرین آلبوم ما قبل از "یک موضوع زمان" 16 سال پیش بود ("Mumbo Jumbo"). اگر 15، 16 سال دیگر صبر کنیم، من 94 ساله می شوم.

«هرراسل با طنز سیاه می‌گوید: هنرمند آخرین آلبوم را می‌سازد. شاید بتوانیم آلبوم بعدی را «یک پا در گور» بنامیم.

با کنار گذاشتن طنز چوبه دار، این دو به ستاره خود در Walk of Fame فکر می کنند.

هیچکاک می گوید: «در کنار انتظار برای ترانه سرایی گرمی برای گراهام - تراژدی اگر قبل از غر زدن او اتفاق نیفتد - گرفتن این ستاره Walk of Fame اعتبار بزرگی است. «درک این قدر سخت است. صبر کنید، به نظر می رسد که ما را مومیایی می کنند.»

راسل با خنده می افزاید: «آن چیز «یک پا در قبر» وجود دارد. تنها چیزی که می توانم بگویم این است که وقتی شنیدم داریم ستاره خود را می گیریم، اشک ریختم. این فقط باورنکردنی است.»