دسترسی به زمین های عمومی باید همه آمریکایی ها را متحد کند

مری بث لاتون، مدیر عامل شرکت REI Co-op هشدار می دهد: زمانی که زمین های عمومی به طور دائم تغییر، تکه تکه یا توسعه یافتند، دیگر راه برگشتی وجود ندارد.

تجربه فضاهای وحشی، باز و طبیعی بخشی از معنای آمریکایی بودن برای من است و می دانم که در این باور تنها نیستم.

ارتباط مشترک ما با طبیعت از جغرافیا، نسل ها و باورهای سیاسی عبور می کند. از یک مسیر محله تا یک پارک ملی یا یک بیابان باز، فضای باز به ما مکان هایی می دهد تا دور هم جمع شویم، چشم انداز پیدا کنیم و چیزی بزرگتر از خودمان را تجربه کنیم.

در زمان افزایش تنهایی، تفرقه و استرس، بیرون بودن می‌تواند سلامت جسمی و روانی را بهبود بخشد، جامعه را تقویت کند و ما را دوباره با یکدیگر پیوند دهد. برای میلیون ها آمریکایی، زمین های عمومی این امکان را فراهم می کند.

اما مکان هایی که این ارتباط را حفظ می کنند به دلیل تصمیمات اتخاذ شده توسط رهبران منتخب تحت فشار فزاینده ای قرار دارند. به همین دلیل است که با ورود به انتخابات میان دوره ای امسال، رای دهندگان باید از هر نامزد یک سوال ساده بپرسند: چگونه از زمین های عمومی ما محافظت خواهید کرد؟

پاسخ به تعیین اینکه چه چیزی را برای نسل های آینده به جا می گذاریم کمک خواهد کرد.

بنای یادبود ملی Bears Ears در یوتا را در نظر بگیرید. اعلامیه ریاست جمهوری که در تابستان امسال صادر شد، محدوده این بنا را از حدود 1.36 میلیون هکتار به حدود 131000 هکتار کاهش داد و حفاظت از بنای تاریخی را از بیش از 90 درصد چشم انداز حذف کرد. Bears Ears یک منظره فرهنگی زنده و سرزمین اجدادی مقدس است که برای ملل قبیله ای اهمیت زیادی دارد.

تصمیمات مشابهی در سراسر کشور در حال انجام است. کنگره حفاظت از آب های مرزی را لغو کرد و دری را برای استخراج در سرچشمه های آن باز کرد. ترامپدولت همچنین در حال بررسی انتقال یک بسته از پارک ملی یوسمیتی به یک توسعه دهنده خصوصی است. کشور بدون جاده بکر نیز ممکن است به روی توسعه و استخراج باز شود. این تصمیمات پیامدهای ماندگاری خواهد داشت.

جا برای بحث صادقانه در مورد نحوه مدیریت اراضی عمومی وجود دارد. تفریح، حفاظت، چرا، الوار، توسعه انرژی، و اقتصادهای محلی همگی شایسته توجه هستند. سرپرستی مسئولانه مستلزم ایجاد توازن میان این منافع و در عین حال حفاظت از مکان هایی است که نسل های نسل آمریکایی برای حفظ آنها تلاش کرده اند.

این بحث اهمیت دارد زیرا زمین های عمومی نه تنها یک میراث حفاظتی هستند، بلکه یک موتور اقتصادی نیز هستند.

تفریحات در فضای باز 1.3 تریلیون دلار خروجی اقتصادی ایجاد می کند و از 5.2 میلیون شغل آمریکایی پشتیبانی می کند. جوامع و مشاغل در سراسر کشور به جنگل‌ها، رودخانه‌ها، مسیرهای پیاده‌روی، پارک‌ها و فضاهای باز وابسته هستند که مردم را به بیرون از خانه می‌کشاند.

معنی عمیق است. زمین های عمومی جزو معدود مکان هایی در زندگی آمریکایی هستند که همه ما را به هم متصل می کنند. صخره‌نورد در یوسمیتی و شکارچی در مونتانا ممکن است سیاست‌های مشابهی نداشته باشند، اما در حفظ سلامت، در دسترس و محافظت از این مکان‌ها سهیم هستند. زمین های عمومی به ما یادآوری می کنند که زمینه مشترک ما چیزی بیش از یک ایده است - آنها مکان های واقعی زیر پای ما هستند.

تصمیماتی که امروز گرفته می شود از این دولت و این کنگره بیشتر خواهد بود. هنگامی که زمین های عمومی به طور دائم تغییر، تکه تکه یا توسعه یافتند، دیگر راه برگشتی وجود ندارد.

یکی از بهترین راه های محافظتاین مکان ها برای کمک به ارتباط افراد بیشتری برای تجربه آنها است. مردم از آنچه می دانند محافظت می کنند. آنها برای مکان هایی می جنگند که بخشی از زندگی آنها می شود. آینده زمین‌های عمومی ما با این تصمیم تعیین می‌شود که آیا آمریکایی‌ها هنوز معتقدند ارزش محافظت از آن‌ها را دارند یا خیر، و آیا ما رهبرانی را انتخاب می‌کنیم که به آن اعتقاد دارند یا خیر.

همانطور که کاندیداها از ما رای می خواهند، ما باید بپرسیم که کجا ایستاده اند. به انتخاب هایی که انجام داده اند نگاه کنید. به سیاست هایی که آنها حمایت می کنند نگاه کنید و با دقت به پاسخ های آنها گوش دهید. برای نسل‌ها، آمریکایی‌ها با هر گرایش سیاسی، حفاظت از مکان‌های خارق‌العاده را برای هر کسی که بعد از آنها می‌آیند، انتخاب کرده‌اند. جنگل‌ها، رودخانه‌ها و کوه‌هایی که امروزه از آنها لذت می‌بریم به دلیل این انتخاب‌ها وجود دارند.

می‌توانیم زمین‌های عمومی را به‌عنوان یک موضوع سیاسی دیگر در نظر بگیریم، یا می‌توانیم آن‌ها را به‌عنوان مکان‌هایی که ما را سالم‌تر می‌کنند، گرد هم می‌آورند و به چیزی بزرگ‌تر از خودمان متصل می‌کنند، بشناسیم.

در نوامبر امسال، ما باید رهبرانی را انتخاب کنیم که معتقدند زمین های عمومی ارزش حفاظت را دارند.