فرانسه در حال بلعیدن خود است زیرا شورش های مدارس بحرانی را به مراتب بزرگتر از کلاس های درس شکسته نشان می دهد

اعتراضات دانش‌آموزان فرانسه به مدارس در حال فروپاشی تنش‌های عمیق را آشکار می‌کند، زیرا گفته می‌شود که La France Insoumise اثر ژان لوک ملانشون از ناآرامی‌های فزاینده سوء استفاده می‌کند.

کارشناسان هشدار می دهند که گروه های چپ افراطی و اسلام گرا از اعتراضات خشونت آمیز مدارس فرانسه سوء استفاده می کنند

سیمون رودان-بنزاکن، فرستاده ویژه FDD می گوید که اعتراضات قانونی دانشجویان توسط جنبش های سیاسی که به دنبال دامن زدن به ناآرامی ها و تعمیق اختلافات در سراسر فرانسه هستند، ربوده شده است.

اعتراضات دانش‌آموزان به مدارس در حال فروپاشی علیرغم میلیاردها هزینه عمومی، به بحران گسترده‌تری در فرانسه دامن می‌زند، زیرا کارشناسان هشدار می‌دهند که مشکلات مالی فزاینده این کشور، مرکز سیاسی ضعیف رئیس‌جمهور امانوئل ماکرون و جنبش‌های رادیکال ناآرامی‌ها را بسیار فراتر از نارضایتی‌های آموزشی اصلی آن پیش می‌برد.

او گفت: «به طور کلی می‌توانم بگویم که خشم واقعی است، اما خشونت سازمان‌یافته است.» او افزود که تخریب مدارس هیچ کمکی به بهبود سیستم آموزشی نمی‌کند.

با شورش دانش آموزان بر سر تحصیل، فرانسه دوباره منفجر می شود

هفتاد و دو درصد از هزینه‌های آموزش به حقوق، مشارکت‌های اجتماعی و مستمری کارکنان آموزشی و غیرآموزشی اختصاص داشت، در حالی که فقط 8.5 درصد به سرمایه‌گذاری شامل زیرساخت‌ها و تجهیزات اختصاص یافت. بر اساس بررسی اجمالی آماری وزارت آموزش فرانسه در سال 2026، این ارقام کل سیستم آموزشی و نه فقط دبیرستان ها را در بر می گیرد.

فایگنبام گفت: «فرانسه بدهی عمیقی دارد. می‌خواهد هزینه‌های خود را کاهش دهد.

مقیاس وضعیت مالی قابل توجه است. بر اساس گزارش یورواستات، بدهی عمومی فرانسه به 117.6 درصد رسیده استتولید ناخالص داخلی در سه ماهه اول سال 2026، سومین نسبت بالاتر در اتحادیه اروپا، پس از یونان و ایتالیا.

فشار مالی با یک سیستم سیاسی به طور فزاینده پراکنده برخورد کرده و فرصت هایی را برای احزاب در هر دو انتهای طیف سیاسی ایجاد کرده است تا از نارضایتی عمومی سرمایه گذاری کنند.

شورش‌های مدارس فرانسه عمیق‌تر می‌شود، زیرا کارشناسان به اتحاد چپ افراطی اشاره می‌کنند که «مقابله گسترده‌تر» را دامن می‌زند.

از نظر فایگنباوم، ریشه های دراز مدت بحران در میراث سیاسی ماکرون نهفته است.

زمانی که ماکرون در سال 2017 به ریاست جمهوری رسید، قول داد از شکاف سنتی چپ و راست فرانسه فراتر رود و سیاست‌های هر دو طرف را در یک جنبش سیاسی میانه‌روی جدید ترکیب کند.

اما فایگنباوم استدلال می‌کند که این استراتژی یک پیامد ناخواسته ایجاد کرد: تضعیف احزاب میانه‌روی مستقر در فرانسه بدون ایجاد یک ائتلاف دولتی بادوام برای جایگزینی آنها.

فایگنبام گفت: «کاری که او در نهایت انجام داد جذب رأی دهندگان میانه رو از احزاب چپ میانه رو و احزاب راست میانه رو بود و اساساً این احزاب را نابود کرد».

او استدلال کرد که فروپاشی مرکز سیاسی سنتی به ایجاد فضایی برای جنبش‌های قطبی‌تر ایدئولوژیک کمک کرد. این استاد دانشگاه افزود: ماکرون مرد باهوشی است، اما سیاستمداری وحشتناک است.

فایگنبام استدلال کرد که اصلاحات بحث برانگیز بازنشستگی ماکرون دشواری متقاعد کردن رای دهندگان فرانسوی برای پذیرش کاهش در مزایای عمومی طولانی مدت را نشان می دهد. این تلاش ها باعث اعتراضات گسترده شد، در حالی کهاجرای تغییرات بازنشستگی 2023 از آن زمان تا سال 2028 به حالت تعلیق درآمده است.

این وضعیت به ویژه پس از برگزاری انتخابات پارلمانی زودهنگام در سال 2024 توسط مکرون دشوار شد که منجر به ایجاد یک مجلس ملی عمیقاً متفرقه و بدون اکثریت حکومتی شد.

فایگنبام گفت: «حتی اگر دولت بخواهد کاری منسجم انجام دهد، آنها به سادگی رای لازم برای انجام آن را ندارند.

این فلج باعث شده است که سباستین لکورنو، نخست وزیر، ناآرامی های فوری را مدیریت کند، در حالی که ماکرون با پرسش هایی در مورد ثبات سیستم سیاسی که به شکل دهی مجدد او کمک کرده است، مواجه است.

نخست وزیر فرانسه ادعاهای وحشیانه پلیس را پس از مجروح شدن شدید نوجوانان در اعتراضات رد کرد: "حوادث روی می دهد"

چرا مدارس فرانسه با وجود میلیاردها هزینه با مشکل مواجه هستند؟

اعتراضات در حومه پاریس در ماه سپتامبر در بحبوحه شکایات در مورد شلوغی کلاس‌ها، گرمایش و سرمایش ناکافی، ساختمان‌های قدیمی و معلمانی که در زمان غیبت جایگزین نمی‌شدند، آغاز شد.

رودان-بنزاکون گفت که این خشم منعکس کننده سال‌ها بی‌ثباتی آموزشی، تغییرات مکرر وزیران و اصلاحاتی است که نتوانسته مشکلات مداوم مدرسه را حل کند.

او همچنین به احساس نگرانی گسترده‌تری در میان جوانان درباره آینده اقتصادی، هوش مصنوعی، تغییرات آب و هوا و درگیری‌های بین‌المللی اشاره کرد.

بر اساس گزارش OECD در سپتامبر 2026 آموزش در یک نگاه، فرانسه 16674 دلار برای هر دانش آموز در آموزش متوسطه عمومی در سال 2023 هزینه کرده است، در حالی که میانگین OECD 12421 دلار است که برای خرید تعدیل شده است.قدرت

تاپ‌شات - افسران پلیس ضدشورش با دانش‌آموزان معترض در حال انجام اقدامات محاصره‌کننده در خارج از مدرسه متوسطه لوکوربوزیه، در اوبرویلیه، در شمال پاریس در تاریخ 1 اکتبر 2026. از اواخر سپتامبر، دانش‌آموزان اعتراضاتی را در خارج از مدارس به دلیل نارضایتی‌های مختلف از جدول زمانی، اندازه کلاس و کمبود معلم تا گرمای بیش از حد کلاس در سال جاری برگزار کردند. اعتراضات از منطقه ایل دو فرانس در اطراف پاریس آغاز شد اما اکنون به شهرهای دیگر سراسر کشور گسترش یافته است.

با این حال معلمان و دانش آموزان همچنان از کمبودهای اولیه شکایت دارند.

مسئولیت ساختمان ها و تجهیزات دبیرستان های دولتی به عهده مقامات منطقه ای است، در حالی که دولت ملی بر بسیاری از سیستم آموزشی، از جمله کارکنان معلمان نظارت دارد.

فایگنبام گفت ساختار آموزش متمرکز فرانسه باعث می‌شود رهبران ملی در کانون خشم عمومی قرار گیرند، وقتی که مدارس موفق به ارائه خدمات نمی‌شوند.

فشار قبلاً باعث شده است که امتیاز بدهیم.

اتحادیه های دانشجویی از این اقدام به عنوان یک پیروزی اولیه استقبال کردند اما متعهد شدند که به تظاهرات خود ادامه دهند.

ارقام هزینه‌ها سؤالات گسترده‌تری را در مورد اینکه آیا اولویت‌های مالی و سیاسی فرانسه منابع کافی برای حفظ زیرساخت‌های مدرسه و رفع نیازهای دانش‌آموزان را بر جای گذاشته است، ایجاد می‌کند. با این حال، آنها ثابت نمی‌کنند که اتحادیه‌های معلمان یا سایر حوزه‌های انتخابیه سازمان‌یافته، بودجه را به‌طور نادرست منحرف کرده‌اند.

در جریان اعتراضات دانشجویان فرانسوی، دست یک نوجوان با نارنجک پلیس منفجر شد: گزارش

همانطور که تظاهراتگسترش یافت، دخالت حزب تندرو چپ فرانسه La France Insoumise، معروف به LFI، به رهبری ژان لوک ملانشون، به یک موضوع بحث برانگیز فزاینده تبدیل شد.

LFI مسئولیت را رد کرده و مقامات را به تشدید تنش از طریق واکنش خود متهم کرده است.

رودان-بنزاکون گفت که جنبش های چپ افراطی از ناامیدی دانشجویان سود می برند.

او با این استدلال که فعالان به دنبال سوق دادن برخی از معترضان به سمت خشونت هستند، گفت: «ابزارسازی آشکار، دستکاری آشکار وجود دارد.

او ناآرامی ها را به آنچه که به عنوان استراتژی سیاسی گسترده تر ملانشون در آستانه انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال 2027 توصیف کرد، مرتبط دانست.

او گفت: "ایده او این است که از یک طرف رای دهندگان راست و راست افراطی را بترساند، که سپس به راست افراطی رای دهند و از طرف دیگر اردوگاه خود را بسیج کند."

رودان-بنزاکن استدلال کرد که تشدید تقابل سیاسی می تواند به ملانشون کمک کند تا حمایت خود را در میان رای دهندگان جوان و جوامع مهاجر تحکیم کند، در حالی که راست افراطی را به عنوان یک تهدید جدی به تصویر می کشد.