«من عاشقانه همه کسانی را که تا به حال ملاقات کرده‌ام مسخره می‌کنم»: سر صحنه سریال کمدی ژنرال Z لئو رایش

واندرکایند کمدی با نمایش خود به معنای واقعی کلمه، چه کسی اهمیت می دهد به شهرت رسید؟! و نقشی در Lena Dunham’s Too Much. اکنون او برداشت خود را از زومرهای خود درگیر به صفحه تلویزیون آورده است. فقط او را به عنوان صدای نسل جدید لئو رایش در کانال 4 خطاب نکنید: "دختران با پیپ شو ملاقات می کنند. این همیشه بخش مورد علاقه من از ارائه هر چیزی است: دو چیز واقعاً خوب را انتخاب کنید و بگویید ترکیبی از آنهاست!"

سیتکام جدید کانال 4 L eo Reich این است: "دختران با نمایش پیپ ملاقات می کنند. این همیشه بخش مورد علاقه من از ارائه هر چیزی است: دو چیز واقعاً خوب را انتخاب کنید و بگویید ترکیبی از آنهاست!" کمدین با پوزخندی خفیف می گوید. با این حال، این یک خلاصه منصفانه است: بدتر می‌شود، یک کمدی پاتوق بی‌پرده و گهگاه تحریک‌آمیز درباره بیست‌سالگی است که به‌طور حرفه‌ای و شخصی در شهر بزرگ دست و پنجه نرم می‌کنند که با بوی بد بریتانیایی‌ها همراه است (برای شروع، عنوان را ببینید). با این حال، یک جنبه کلیدی را علامت گذاری نمی کند. در حالی که Girls و Peep Show به ترتیب مصیبت‌های نسل هزاره و نسل X را پوشش می‌دادند، در حال حاضر بدتر می‌شود - آن را به اولین سریال کمدی جنرال Z در بریتانیا تبدیل می‌کند.

یا نه. من نسبت به این ایده که نسل‌ها دارای ویژگی‌های وحدت‌بخش واقعی هستند، شک دارم، بنابراین نمی‌خواهم اینگونه باشد: این یک کمدی کمدی ژنرال Z است! این جوان 28 ساله می گوید. در واقع، به زودی مشخص می‌شود که بدتر می‌شود، عمداً فاقد USP است. ما برای اولین بار با ایتان رایش - «یک همجنس‌باز بازنده طبقه متوسط» - و دوستانش سم و ابی را در حالی که مشغول جمع‌آوری آپارتمان‌شان در لندن هستند، ملاقات می‌کنیم که به دلیل افزایش اجاره بها مجبور به ترک خانه شده‌اند. اما این شروع یک مراقبه در مورد بحران هزینه زندگی - یا هر چیز دیگری نیست. «نکته این نیست که مفهوم بزرگی وجود دارد که در آن همه یک ابرقهرمان هستند، بلکه این است: اینها چند نفر هستند که نقطه نقطه هستند.» وقتی می‌پرسم نمایش نهایی چقدر شبیه ایده اصلی او است، رایش کج به نظر می‌رسد. «من می‌توانم بگویم این ایده کاملاً گسترده بود…»

من شرط می بندم که واقعی استایده - ایده اصلی، تنها ایده - ارائه یک کمدی (هر کمدی) به رایش بود، که از زمان همه گیر شدن خود را به عنوان آینده کمدی با سهولت قابل توجهی تثبیت کرده است. پس از مدتی در Footlights در کمبریج و قرنطینه ای که چند تیک تاک زیرکانه را به دنیا آورد ("برای ما، هیچ قانونی وجود نداشت! به غیر از اینکه واضح است که بیرون نروید"، او در یک کلیپ به طعنه گفت: "به بچه هایم در مورد 20 سالگی وحشی خود می گویم")، رایش اولین نمایش استندآپ خود را در Edburge 20 انجام داد. مراقبت؟! او را به‌عنوان یک تقلید مسخره‌آمیز قوی‌تر از یک زوم‌کننده کلیشه‌ای در نظر گرفت: «یک عضو هذیان‌آمیز خود درگیر، تا حدی آگاه، عادتاً خود تاسف‌خورده و کاملاً بدبین از نسل Z»، همانطور که یک نمایه نیویورکر جشن سال بعد بیان کرد. (یک منتقد بریتانیایی شخصیت او را به ریک قرن بیست و یکمی از The Young Ones تشبیه کرد.) رایش فیلمنامه مبتکرانه‌اش را اجرا کرد، که پاستیک‌ها را با مشاهدات دقیق درباره دنیای مدرن ادغام می‌کرد و شبیه یک بچه باشگاهی پیش از رافائلی بود: سایه چشم دراماتیک، شورت کوتاه، فرها. این یک موفقیت فوری بود، و به سرعت برای یک برنامه ویژه HBO انتخاب شد - برای یک کمدین نوپای بریتانیایی سابقه نداشت. جای تعجب نیست که به او کارت سفید داده شده است تا حساسیت خود را به تلویزیون بیاورد.

این یک روز پاییزی است که من از مجموعه فیلم It Gets Worse در جنوب شرقی لندن بازدید می کنم، جایی که یک انبار ادویه سابق با ورود سام به آن دو برابر می شود. رایش در این صحنه است - یک مهمانی جنسی ناخوشایند - اما هنوز هم زمان می‌یابد تا کنار مانیتورها بچرخد و ببیند.اوضاع چگونه به نظر می رسد و - من به سرعت از فیلمنامه در دستم متوجه می شوم - نیمی از صحبت های کوچک مضحک اتان (در صفحه چیزی در مورد توتانخ آمون یا این ایده که به عنوان یک جامعه "ما باید به سرزمین بازگردیم" وجود ندارد).

پس از آن، در فضایی در طبقه بالا، رایش در حال بخار کردن و نوشیدن یک قهوه کنسرو شده است. او بداهه نوازی را تشویق می کند: نمایش "درباره آشفتگی و احمق بودن و توهم مردم لعنتی است، بنابراین فکر می کنم برای سطحی از زمختی مناسب است ... خدا را شکر!" با این حال، به عنوان یک متعصب قدیمی استندآپ (در نوجوانی مادرش را وادار می‌کرد که او را به کلوپ کمدی جایگزین در شمال لندن یعنی Invisible Dot ببرد؛ قهرمانان او شامل سیمون آمستل و جیمز آکاستر بودند)، او همچنان در مورد هنر کمدی جدی است. او نقش خود را در صحنه فیلم به‌عنوان «نوعی نگهبان شوخی» توصیف می‌کند که وقتی «ریتم کمی از بین می‌رود» وارد صحنه می‌شود. متوجه شدم یک خط خاص در مورد یک مهمان مهمانی - "پسر عموی لئون از Tring" - هم از نظر نحو و هم از نظر آهنگ غیرقابل مذاکره است.

دو علامت نقل قول این زمان بسیار مشخصی است که می‌توانید بقیه عمر خود را به پایین نگاه کنید

رایش ممکن است از هر صدایی از یک برچسب نسل رد شود، اما «بدتر می‌شود» احساسی کاملاً مشخص در لحظه دارد. این تا حدودی به لطف قهرمانان داستان است: او می‌گوید: «یک همجنس‌گرای کم‌پیچ و خم، دختر شمالی و هنرمندی از نژادهای مختلف» معمولاً در گذشته به وضعیت «شخصیت جانبی» روی پرده محدود می‌شدند. اما ارتباط زیادی با آن عنوان افسرده کننده نیز دارد. در حالی که ژن Z یکپارچه نیستاعضا همه چیز مشترک مهمی دارند: آنها در طول بحران دائمی به بلوغ می رسند، ناامنی مالی، سیاسی و زیست محیطی فراگیر که آینده را برای بسیاری ناامید می کند. رایش می‌گوید: «سعی می‌کنی این را بگوییم، اما زمان خاصی است که بقیه عمر خود را به پایین نگاه کنی.» "همه این نهادهای سنتی مانند ازدواج و بالا رفتن از نردبان شغلی واقعا وجود ندارند، یا اگر وجود داشته باشند، نمی‌توانید به آنها اعتماد کنید. یک حس مبهم از اضطراب گسترده وجود دارد."

رایش احتمالاً به همان میزان ترس را احساس نمی کند. از زمان موفقیتش، او در کامبک نتفلیکس Too Much به کارگردانی لنا دانهام ظاهر شده است (او در اینجا با بازی در نقش رئیس ابی، یکی از مجریان بازیگران مشهور از جمله اندرو اسکات و زیدی اسمیت، لطف خود را به او برمی گرداند) و اکنون، بدیهی است که کمدی کمدی خودش را دارد. اما این بدان معنا نیست که او نمی تواند با شخصیت هایش یکی شود. بدتر می‌شود یک درام مبتنی بر موضوع نیست، بلکه تلاشی برای «بازآفرینی یک حالت یا احساس درماندگی است، که در مورد موفقیت به شیوه‌ای مادی وحشیانه نیست. این یک احساس وجودی از گم شدن و احمق بودن است و نمی‌دانست چه باید کرد».

رایش می‌گوید: در نمایش، هر سه سرنخ «پاسخ‌های کاملاً متفاوتی به اضطراب وجودی گسترده‌تر دارند». ایتن خود را «دلقک جذابی» می‌بیند که فلسفه‌اش این است: «لعنت کن، بیایید بخندیم، در لحظه زندگی کنید تا مجبور نباشید برای آینده‌تان برنامه‌ریزی کنید». او به راحتی خوش شانس ترین سه نفر است - وضعیت زندگی او حل شده استهنگامی که او با مادر ساکن لندن خود (یک ویکی پپردین فوق العاده تحریک پذیر) به خانه برمی گردد - اما به دور از آرزو. رایش، که تمایل دارد سکس را ذاتاً خنده‌دار بداند، می‌گوید: در تجارب جنسی تحقیرآمیز او (از جمله تجربه‌ای با درمانگری با بازی اسکات)، یک نیهیلیسم فلی‌باگی وجود دارد که با این حس همراه است که ایتان «زندگی او را لعنت می‌کند اما به نوعی از آن لذت می‌برد».

در همین حال، ابی با بازی امیلی فرن (پاسخگو، خانه گینس)، مسیر دختر خوب را طی می کند و از طریق کمال گرایی سخت کوش، به دنبال نشانه های سبک زندگی اینستاگرامی می شود. رایش می‌گوید: سام (الیو گری) معلم و نویسنده‌ای است که همان معنا و کنترل را با ساختن «نوع زندگی خود و رد هنجارهای اجتماعی» دنبال می‌کند. بدبینی او نیز به نوعی استقلال رادیکال منجر شده است. گری می‌گوید: «من فکر می‌کنم که او از آن دسته افرادی است که معتقد است هیچ‌کس به کسی بدهکار نیست و هرکسی مسئول خودش است - متأسفانه به ضرر خودش و به ضرر اطرافیانش.»

برخلاف بسیاری از درام‌های بی‌نظم هزاره، «بدتر می‌شود» به وضوح هدفش جایگزینی نزدیک‌بینی با تعدد است. فرن از پذیرش پویایی کلاس در نمایش قدردانی کرد، مانند اینکه چگونه «اتان ابی را به خاطر سخت کار کردنش مسخره می‌کند، اما او هزینه اجاره‌اش را از این طریق تأمین می‌کند». او تشویق شد تا لهجه بومی لیورپولی خود را حفظ کند و تجربیات خود را به عنوان یک "شمالی طبقه کارگر" به ابی منتقل کند، کسی که به لهجه او تمایل دارد یا آن را کمرنگ می کند.بسته به موقعیت - و گاهی اوقات در برخی از زبان های عامیانه می لغزد. (پیشنهاد فیرن برای ابی بود که سم را یک «نویسنده ژولیده» خطاب کند.

با این حال، اتان کاملاً واضح است که موتور کمیک است. مانند خود رایش، او به طرز برنده ای خود را تحقیر می کند، به طور خلع سلاحی صریح، بیش از حد بیان می کند و شرکتی بی پایان سرگرم کننده است. طبیعتاً بین او و شخصیت مزمن خودشیفته رایش در فیلم Literally, Who Cares؟! (او یک همجنس‌باز کاملاً آزاردهنده است، زیرا من واقعاً نمی‌توانم کار دیگری انجام دهم»)، اما اتان از مضحک بودن خود آگاه است و می‌تواند به خودش بخندد. و در حالی که استندآپ نمایش یک قطعه طنز با ابزار دقیق بود، بدتر می‌شود یک دوستی صمیمانه و به طرز عجیبی، کمی «تحقق آرزو» برای خالق آن است: او هرگز در یک آپارتمان بزرگ با دوستانش زندگی نکرده و مستقیماً از خانه والدینش به مکان خودش نقل مکان کرده است.

با این اوصاف، هر احساساتی با میزان شوخی شدید، بعلاوه بیزاری رایش از جدیت دلپذیر مقابله می کند: او هنوز در تلاش است تا همسالان خود را به روشی کمی ظریف تر به آنجا بفرستد. "بعضی وقت‌ها می‌خواهم تلویزیون مرا مسخره کند و فکر می‌کنم هدف از این کار، مسخره کردن عاشقانه همه کسانی است که تا به حال دیده‌ام." علی‌رغم مشکلات واقعی ژن Z، این در نهایت نمایشی درباره «افرادی است که مشکلات واقعاً جدی ندارند که همیشه شکایت می‌کنند». به همین دلیل، او حداقل بین نسلی را پیش بینی می کندپس زدن "نمی دانم که آیا همه همیشه در حال شنیدن رفتن یک جوان 27 ساله خوب هستند یا نه: در واقع، ترسیدن از آینده واقعاً سخت است! مانند: خوب، اینطور نیست!"

بدتر می شود از 14 اکتبر در کانال 4 در بریتانیا و Binge در استرالیا در 23 اکتبر آغاز می شود.