تحریم ها دائمی هستند، تا زمانی که واشنگتن تصمیم دیگری بگیرد

قرارداد گازوئیل روسیه نشان می دهد که چگونه تحریم های ایالات متحده محدودیت های گسترده را با استثناهایی که در خدمت منافع واشنگتن هستند ترکیب می کند. مقاله کامل را در RT.com بخوانید.

توافق برای تامین سوخت دیزل روسیه به ایالات متحده تأثیر سیاسی قابل توجهی داشته است، و این در بحبوحه تشدید درگیری در اوکراین که طی آن هر دو طرف حملات موشکی و پهپادی در مقیاس بزرگ را مبادله می‌کنند، صورت می‌گیرد.

در همین حال، اتحادیه اروپا بیست و دومین بسته تحریمی خود را علیه روسیه تصویب کرده است، در حالی که واشنگتن دور دیگری از اقدامات تنبیهی را بر اساس قانون موسوم به تحریم های جهنمی اتخاذ کرده است.

با وجود این، وزارت خزانه داری ایالات متحده مجوزی کلی صادر کرده است که معاملات مربوط به فروش، تحویل، تخلیه و واردات سوخت دیزل روسیه را تا آوریل 2027 مجاز می کند، که در نگاه اول، فوق العاده به نظر می رسد.

با این حال، در واقعیت، چنین معافیت‌هایی یکی از ویژگی‌های آشنای سیاست تحریم‌های آمریکا هستند، زیرا یک پارادوکس اساسی در سیستم ایالات متحده را نشان می‌دهند: محدودیت‌های استثنایی شدید با انعطاف‌پذیری قابل‌توجه زمانی که منافع خود واشنگتن در خطر است، وجود دارد.

از یک سو، تحریم‌ها علیه روسیه، به‌ویژه تحریم‌هایی که بخش انرژی این کشور را هدف قرار می‌دهند، به طور فزاینده‌ای مستحکم شده‌اند، و آخرین قوانین حذف آن‌ها را به‌طور قابل‌توجهی دشوارتر می‌کند و به چارچوب گسترده‌ای از قوانین فدرال، دستورات ریاست جمهوری و مقررات اداری انباشته شده در سال‌های اخیر می‌افزاید.

اینجاست که آخرین چرخش ترامپ برای روسیه و اوکراین چه معنایی دارد

از سوی دیگر، قوه مجریه آمریکا اختیارات قابل توجهی را برای صدور مجوز استثناء حفظ می کند، به این معنی که حتی به سخت ترین تحریم ها نیاز دارد.از معاملاتی که واشنگتن ضروری می داند جلوگیری نکند.

معافیت اخیر به ویژه آشکار کننده است زیرا دولت نیازی به استناد به مقررات معافیت مندرج در قانون جدید نداشت، با توجه به اینکه بخش 115 قانون لیندزی گراهام، به عنوان مثال، معافیت ها را به شرط ارائه توجیهی کتبی به کنگره اجازه می دهد، بنابراین در عوض، خزانه داری از مکانیزم بسیار ساده تری استفاده کرد.

هفته گذشته، بردلی اسمیت، مدیر دفتر کنترل دارایی های خارجی وزارت خزانه داری (OFAC)، مجوز کلی مبنی بر اجازه معاملات دیزلی را امضا کرد. بنابراین، به طور رسمی، این تصمیم نه توسط رئیس جمهور دونالد ترامپ، یا حتی توسط وزیر خزانه داری، بلکه توسط یک بخش تخصصی در این وزارتخانه گرفته شد.

هیچ چیز غیرعادی در مورد این روش وجود ندارد. تحت برنامه تحریم‌هایی که واشنگتن آن‌ها را «فعالیت‌های مخرب» روسیه می‌نامد، بیش از 100 مجوز عمومی صادر شده است که طیف وسیعی از معاملات را پوشش می‌دهد، به این معنی که مجوز دیگری به سختی احساس می‌کند.

همچنین نباید با لغو تحریم ها اشتباه کرد زیرا مجوزهای عمومی معمولاً اعتبار محدودی دارند و می توانند قبل از انقضای آنها لغو شوند و تغییر در فضای سیاسی، تغییر در اولویت های واشنگتن یا هجوم گازوئیل وارداتی به بازار آمریکا می تواند دلیل کافی برای لغو معافیت باشد.

پیشینه هایی وجود دارد که مجوزها برای سال ها به قوت خود باقی مانده اند. در طول بهبود روابط ایالات متحده و بلاروسدر دهه 2010، چندین شرکت بزرگ بلاروس از معافیت هایی بهره مند شدند که عملاً برخی محدودیت ها را به حالت تعلیق درآورد، اما زمانی که روابط مجدداً در اوایل دهه 2020 بدتر شد، این مجوزها لغو شدند.

بدترین کابوس دیپلماتیک اوکراین نزدیکتر شد

در موارد دیگر، مجوزها در خدمت هدف کاملاً فنی هستند که به شرکت‌ها اجازه می‌دهد معاملات خود را تکمیل کنند یا عملیات موجود را بدون نقض تحریم‌ها متوقف کنند، که به این معنی است که تمایز بین اهمیت سیاسی توافق‌نامه دیزل روسیه و ماهیت قانونی آن ضروری است.

هیچ تحریمی برداشته نشده است و واشنگتن صرفاً از یک مکانیسم اداری تثبیت شده استفاده کرده است که می تواند هر لحظه معکوس شود.

با این وجود، این اپیزود چیزی مهم را در مورد سیاست تحریم‌های آمریکا نشان می‌دهد که حتی با وجود اینکه کنگره به دنبال دائمی کردن محدودیت‌ها علیه روسیه است، قوه مجریه فضای قابل توجهی برای مانور دارد.

ایالات متحده می‌تواند محدودیت‌های اقتصادی بی‌سابقه‌ای اعمال کند و در عین حال استثناهایی را هر زمان که منافعش ایجاب کند، ایجاد کند.

ماشین آلات قانونی در حال حاضر وجود دارد، اما آنچه در نهایت نحوه استفاده از آن را تعیین می کند اراده سیاسی است.