اندروید بهترین و بدترین چیز در مورد Googlebooks است

اولین هفته من با لپ‌تاپ‌های اندرویدی جدید تقریباً مثل هر کسی سخت بوده است، اما کم کم یاد گرفتم که آنها را دوست داشته باشم، حتی اگر عشق هنوز در راه است. هر لحظه ای که مرا تحت تاثیر قرار می دهد به لطف اندروید بوده است، خواه به نسخه بومی یک برنامه مفید دسترسی داشته باشم یا به سرعت […]

اولین هفته من با لپ‌تاپ‌های اندرویدی جدید تقریباً مثل هر کسی سخت بوده است، اما کم کم یاد گرفته‌ام که آنها را دوست داشته باشم، حتی اگر عشق هنوز در راه است. هر لحظه که من را تحت تأثیر قرار می دهد به لطف اندروید بوده است، چه من به نسخه بومی یک برنامه مفید دسترسی داشته باشم یا به سرعت اعلان های تلفن خود را از رابط کاربری لپ تاپ بررسی کنم.

اتصال تلفن ضعیف است، ارسال برنامه ناخوشایند است، و به نظر می‌رسد اشتراک‌گذاری فایل کاملاً خراب است. و این فقط تعامل بین یک Googlebook و یک تلفن است - من مجموعه دیگری از محدودیت‌های برنامه‌های اندرویدی بومی را در یک لپ‌تاپ ۱۰۰۰ دلاری دارم.

اگر Googlebooks موفق شوند، اندروید اعتبار خواهد گرفت. اما اگر همه چیز به درستی پیش برود، این دقیقاً همان جایی است که سرزنش نیز وجود دارد. تا اینجا، موفقیت بسیار دورتر از شکست است.

[تصویر: در حین راه‌اندازی، می‌توانید همه برنامه‌ها یا فقط یک انتخاب را از تلفن خود کپی کنید.

فرآیند راه‌اندازی Googlebook از طریق اندروید انجام می‌شود. به همین ترتیب سریع است، فقط چند دقیقه از ابتدا تا انتها، از جمله زمان ثبت نام های بیومتریک، ورود به حساب Google و اتصال آن به تلفن برای یافتن برنامه ها و نسخه های پشتیبان. در تنظیمات دقیق بین مدل‌های ایسوس و اچ‌پی که من آزمایش کرده‌ام کمی تفاوت وجود دارد، اما بیشتر این است که آیا به طور پیش‌فرض همه برنامه‌ها را از تلفن شما نصب می‌کند یا فقط برای دسکتاپ بهینه شده است.آنهایی که

با این حال، هنگامی که وارد سیستم عامل می شوید، اوضاع بد می شود. حتی اگر از تلفن اندروید 17 برای راه اندازی لپ تاپ استفاده می کنید، بعید است که پس از آن برای ویژگی هایی مانند اشتراک گذاری فایل و ارسال برنامه متصل بماند. جفت کردن کامل هر یک از Googlebookهای من با یک تلفن نیازمند تغییر تنظیمات بین دستگاهی در هر دو دستگاه، راه اندازی مجدد چندگانه و دعای گاه به گاه است تا زمانی که دو دستگاه یکدیگر را پیدا کنند. انتقال به یک شبکه جدید Wi-Fi همه چیز را دوباره برای من خراب کرد، و نیاز به راه اندازی مجدد Googlebook برای برقراری ارتباط مجدد دستگاه ها با یکدیگر - و بله، آنها برای صحبت کردن باید در یک شبکه Wi-Fi باشند و بلوتوث را نیز فعال کنند، بنابراین اتصال زمانی که آفلاین هستید کار نمی کند.

Asus Googlebook من اکنون یک اتصال کاملاً قابل اعتماد با تلفن Oppo که من در حال بررسی آن هستم ایجاد کرده است، اگرچه هنوز از شناسایی سایر تلفن‌ها خودداری می‌کند. مدل HP من بین Oppo و Vivo X Fold 6 حرکت می کند و گهگاه به هر دو به طور همزمان متصل می شود. دیروز، برای اولین بار در طول هفته، به Pixel 11 Pro Fold من وصل شد، پس از اینکه هر دو لپ‌تاپ برای روزها سرسختانه آن تلفن را نادیده گرفتند - حتی اگر این گوشی سخت‌افزار خود گوگل است.

[تصویر: قسمت های قابل دانلود! روی لپ تاپ! این کلید پایین ممکن است مورد مورد علاقه من در مورد Googlebooks باشد.

من عناصر تجربه Googlebook را دوست داشتم. دسترسی به نسخه‌های سریع، فشرده و دسکتاپ برنامه‌هایی که می‌خواهم بسیار خوب استمعمولاً از طریق یک مرورگر وب در مک بوک من استفاده می کنم. حتی بهتر است که برخی از این برنامه‌ها برای نسخه‌های موبایل بودن عملکردهای متفاوتی داشته باشند: اینکه بتوانم سریال‌ها را از HBO Max یا Netflix دانلود کرده و آنها را به صورت آفلاین تماشا کنیم، به این معنی است که Googlebook می‌تواند جایگزین تبلت اندروید من شود، که در این مرحله عمدتاً فقط یک دستگاه برای تماشای فیلم در هواپیما است.

اما بسیاری از اپلیکیشن‌های دیگر برای استفاده در لپ‌تاپ اندرویدی دردسرساز هستند. برخی نسخه‌های بهینه‌شده برای دسک‌تاپ ندارند – نسخه موبایلی Slack واقعاً در محیط دسک‌تاپ غیرقابل اجرا است و برنامه‌های اندرویدی Adobe سایه‌های کم رنگی از خود دسکتاپ آن‌ها هستند. برخی دیگر ادعا می‌کنند که در Play Store «برای دسک‌تاپ بهینه‌سازی شده‌اند»، اما در عمل معمولاً به این معناست که آنها رابط کاربری را برای متناسب با مقیاس دسک‌تاپ گسترش داده‌اند و شامل پشتیبانی اولیه از ماوس و صفحه‌کلید می‌شوند - «basic» کلمه‌ی کاربردی است که اکثراً کلیک‌های راست را تشخیص نمی‌دهند یا گاهی اوقات به نمای پرتره تغییر می‌کنند. به نظر می رسد "ساخته شده برای دسکتاپ" تنها برچسب Play Store است که واقعاً اهمیت زیادی دارد و من آن را فقط در تعداد کمی از برنامه ها دیده ام.

[تصویر: برخی از برنامه‌ها ادعا می‌کنند که «ساخته شده برای دسک‌تاپ» هستند، هر چیز دیگری احتمالاً حداقل کمی ناخوشایند است.

حتی برنامه های خود گوگل نیز اغلب محدود هستند. کروم بدترین متخلف است، زیرا احتمالاً از آن بسیار استفاده می کنید. گوگل اصرار دارد که این یک نسخه دسکتاپ از مرورگر است، اما فاقد برابری ویژگی با آن استسایر پلتفرم‌ها: هیچ پشتیبانی برای تغییر پروفایل، باز کردن برگه‌ها در نمای تقسیم شده یا ایجاد میانبرهای سفارشی موتور جستجو وجود ندارد. اینها فقط حذفیاتی هستند که من در جریان کار روزانه مک بوک خود با آنها مواجه شده ام و بدون شک تعداد بیشماری از آنها وجود دارد.

و علی‌رغم قول گوگل مبنی بر اینکه کروم‌بوک‌ها «کل کتابخانه فروشگاه Play» را ارائه می‌کنند، این کاملاً درست نیست. من قبلاً با دو برنامه روبرو شده ام که به سادگی نمی توانم آنها را از فروشگاه Play نصب کنم - Bluesky و ابزار مجوز ورود به سیستم Okta. همانطور که گوگل روز دوشنبه به آن اشاره کرد، این مشکل اینتل نیز نیست: HP Googlebook مبتنی بر Arm نیز هیچ یک از برنامه ها را اجرا نخواهد کرد.

نیازهای لپ‌تاپ من پیچیده نیست: 90 درصد از وقتم را صرف مک‌بوک ایر کارم در کروم و اسلک می‌کنم و بقیه را در فتوشاپ یا لایت روم می‌گذرانم. اما هر چهار مورد در حال حاضر در یک Googlebook پایین‌تر هستند، و همه به این دلیل است که اساساً برنامه‌های اندرویدی هستند که نمی‌توانند با جایگزین‌های دسکتاپ واقعی رقابت کنند.

اگر برنامه‌های Android روی لپ‌تاپ شما کافی نیست، Googlebooks همچنین به شما امکان می‌دهد برنامه‌های Android تلفن خود را به لپ‌تاپ خود ارسال کنید.

[تصویر: یک کشوی برنامه اختصاصی همه چیز نصب شده روی تلفن متصل شما را نشان می دهد.

برخی از نسخه‌های ارسال محتوا یا آینه‌سازی برنامه Android قبلاً در Windows و Chromebook وجود داشته است. تفاوت در پیاده سازی گوگل این است که به جای انعکاس کل رابط کاربری تلفن، شما برنامه های خاصی را از طریقکشوی برنامه اختصاصی در نوار وظیفه یا با ضربه زدن روی یک اعلان همگام‌سازی شده از تلفن خود. این برنامه‌ها همچنان روی خود گوشی اجرا می‌شوند – که اعلانی مبنی بر ارسال یک برنامه دریافت می‌کند – اما از طریق رایانه شخصی کنترل می‌شوند.

برای پخش موسیقی یا ویدیو یا اجرای چند برنامه به طور همزمان مناسب نیست، اما به هر حال به نظر نمی‌رسد که این هدف باشد. جایی که کستینگ می‌درخشد، فرو رفتن سریع در یک برنامه بدون دست بردن به تلفن و باز کردن قفل آن است، مانند به‌روزرسانی پرداخت در برنامه تسویه حساب Splitwise یا ارسال یک پیام سریع در WhatsApp. من واقعاً از اینکه می‌توانم از لپ‌تاپم در یک کار تلفنی غواصی کنم و از آن خارج شوم، در حالی که خطر حواس‌پرتی توسط اینستاگرام را به حداقل می‌رسانم، لذت بردم.

ارسال محتوا هوشمندانه است و اکثراً به خوبی کار می‌کند، اما فکر می‌کنم آن را مفید دانستم زیرا در Googlebook جدید هستم و هنوز همه برنامه‌ها را راه‌اندازی نکرده‌ام. گوگل استدلال می کند که برای برنامه هایی طراحی شده است که ممکن است بخواهید از لپ تاپ خود استفاده کنید اما نمی خواهید در آنجا نصب کنید، اما این یک لیست بسیار کوتاه است، به خصوص با توجه به اینکه نصب یک برنامه اندروید به طور کلی سریع، بدون دردسر است و فضای ذخیره سازی کمتری را خالی می کند. در درازمدت، مطمئن نیستم وقتی می‌توانم یک نسخه بومی را نصب کنم، چند وقت یک‌بار می‌خواهم یک برنامه تلفن همراه را ارسال کنم، به خصوص که نمی‌توانید بین برنامه‌های بومی و نسخه‌های پخش‌شده کپی و جای‌گذاری کنید، یا هنگام ارسال محتوا به سیستم فایل Googlebook دسترسی پیدا کنید.

[تصویر: فرستادن Bluesky از تلفن کار نمی‌کند، بدتر شد زیرا برنامه Bluesky در غیر این صورت برای Googlebooks در دسترس نیست.

حتی زمانی که اتصال بین دستگاهی بدون مشکل اجرا می شود، برخی از برنامه ها - به ویژه برنامه های امن مانند برنامه مجوز من یا برنامه بانکی - اجرا نمی شوند. دیگران سعی می‌کنند باز شوند اما کار نمی‌کنند: برنامه کارت اعتباری من هنگام راه‌اندازی خراب می‌شود، در حالی که Bluesky متن را به‌صورت ناخوانا ارائه می‌کند. فرستادن برخی از برنامه‌ها حتی وقتی دوباره آنها را در تلفن واقعی باز می‌کنم، مشکلات رندر ایجاد می‌کند.

Continue On به شما امکان می دهد یک کار را در تلفن خود شروع کنید و آن را در Googlebook انتخاب کنید. وقتی کار می کند عالی است، اما نادر است. تنها تعداد انگشت شماری از برنامه ها پشتیبانی می شوند و حتی آن ها به طور متناقض فعال می شوند. وقتی یک سند Google Drive را باز می‌کنم کار می‌کند، اما فقط به صورت پراکنده در Gmail، و تا کنون هرگز برای Calendar.

اعلان‌ها قدرتمند، اما نامرتب هستند و اعلان‌های تلفن و لپ‌تاپ با هم ترکیب شده‌اند. اعلان‌های تلفن از طریق ارسال برنامه باز می‌شوند، اما سیستم به راحتی گیج می‌شود. به دلایل مختلف، در حال حاضر اعلان‌های Slack من یک برنامه تلفن ارسال‌شده را به جای برنامه اصلی Googlebook باز می‌کنند. اعلان‌های واتس‌اپ حتی از تلفن من دریافت نمی‌شوند. و من می‌توانم اعلان‌هایی را برای حساب جیمیل کاری یا شخصی‌ام دریافت کنم، اما نه هر دو را همزمان.

انتقال فایل به طور کامل خراب است. در حالی که می توانم فضای ذخیره سازی گوشی خود را به عنوان یک درایو در داخل فایل منیجر ببینم، دسترسی به آن فایل ها تقریباً غیرممکن است. بارگذاری سیستم فایل چند دقیقه طول می‌کشد و باز کردن یا انتقال یک عکس 5 مگابایتی چند دقیقه بیشتر طول می‌کشد.کاملا غیر قابل استفاده است این حداقل باید قابل تعمیر باشد. اشتراک‌گذاری سریع - معادل آندروید با AirDrop - نیز پشتیبانی می‌شود و همان فایل‌هایی که چند دقیقه بیش از انتقال فایل طول می‌کشد، در چند ثانیه با Quick Share به اشتراک می‌گذارند.

به طور خلاصه این Googlebook است: ایده فوق العاده است، اجرا کاملاً ناقص است. یک هفته بعد، دارم یاد می‌گیرم که پیچیدگی‌ها و سردردهای این سیستم‌عامل کوچک عجیب و غریب را برطرف کنم، و راه‌هایی پیدا کنم تا از آن حداکثر استفاده را ببرم و لحظاتی را که لپ‌تاپ و تلفن من با هم کار می‌کنند به حداکثر برسانم. وقتی کلیک می‌کند، احساس می‌شود که نتیجه یک و نیم دهه استفاده روزانه از اندروید است.

در حال حاضر، این احساس تقریباً آنقدر که لازم است به وجود نمی‌آید و مطمئناً برای جبران دفعات بی‌شماری که اندروید از این نظر احساس شکستگی می‌کند، کافی نیست. سوال این است که آیا گوگل - شرکتی که شهرت شایسته‌ای برای تسلیم شدن در شرایط سخت‌تر دارد - متعهد به بررسی این موضوع و تغییر اوضاع است؟ به تیم‌های خود نیاز دارد تا خرابی‌ها را برطرف کنند، توسعه‌دهندگان شخص ثالث به طور انبوه پشتیبانی کنند و در مورد نحوه ادغام برنامه‌های بومی با ارسال محتوا از تلفن تجدیدنظر کنند.

وقتی چند هفته پیش برای اولین بار Googlebooks را دیدم، واقعا فکر کردم که ممکن است لپ تاپ بعدی من باشد. بعد از صرف یک هفتهبا آنها، من چندان مطمئن نیستم. من مطمئناً یک Googlebook آنطور که در حال حاضر هستند نمی‌خرم، اما لپ‌تاپ اندرویدی را در آینده رد نمی‌کنم – اجرا فقط باید به این ایده برسد.