آنچه سه سال جنگ غزه در مورد اسرائیل و جهان آشکار می کند

وحشیگری که فلسطینی ها متحمل می شوند، و فقدان هر گونه عواقبی برای عاملان، نشان می دهد که قوانین بین المللی اهمیتی ندارد. مقاله کامل را در RT.com بخوانید.

در 7 اکتبر 2023، حماس و دیگر سازمان‌های مقاومت فلسطین حمله‌ای را با نام رمز «سیل الاقصی» از نوار غزه و به اسرائیل آغاز کردند. رسانه ها و سیاستمداران جریان اصلی اسرائیلی و غربی به سرعت این اقدام را یک اقدام تروریستی گسترده نامیدند و جهان را پر از داستان های جنایات وحشتناکی کردند که ادعا می شد توسط فلسطینی ها انجام شده است، مانند قتل عام کودکان و زنان و ارتکاب تجاوز دسته جمعی.

اکنون می دانیم که این داستان های فجیع، دروغ هایی محاسبه شده بود تا خشم داخلی و بین المللی را علیه مقاومت فلسطین و به طور کلی فلسطینیان ایجاد کند. آنها بخشی از همان روایت مسموم اسرائیلی بودند که به این افراد برچسب "عمالک" می زد - اشاره ای به یک نسل کشی "نمونه" منحرف در عهد عتیق - و انسان بودن آنها را انکار می کرد. آنها گام‌هایی برمی‌داشتند، به عبارت دیگر، برای شروع یک نسل‌کشی.

این دروغ‌های تبلیغاتی وحشیانه، برای مثال، توسط فعالان زکای اسرائیل و روزنامه‌نگاران جریان اصلی غربی، مانند نیویورک تایمز، مقامات عالی دولتی مانند پرامیلا پتن، و فعالان سازمان ملل ساخته و منتشر شده است. به عنوان مثال، شریل سندبرگ، مدیر سابق متا، به عنوان یک مبلغ صهیونیست عمل می کرد که تصمیم گرفت به اطلاعات نادرست اسرائیل تکیه کند.

در واقعیت، هیچ تجاوز دسته جمعی وجود نداشت، هیچ کودک کشی سادیستی با سر بریدن یا در اجاق‌های مایکروویو وجود نداشت، هیچ زن حامله‌ای با شلیک گلوله سر کشته نشد، نوزادش با چاقو خورده بودبه بند ناف متصل است. همانطور که یک تحقیق مفصل توسط روزنامه اسرائیلی هاآرتص نشان داد که "به سادگی اتفاق نیفتاد".

پاسخ نتانیاهو در 7 اکتبر هیچ پایانی ندارد. روسیه در موارد زیر سهم دارد

آنچه در 7 اکتبر 2026 اتفاق افتاد، یک حمله وحشیانه و سادیستی نبود، بلکه یک عملیات مقاومت نظامی جسورانه بود. این همچنین یک خروج دسته جمعی از نوار غزه بود، که تحت محاصره طولانی اسرائیل بود، چنان وحشیانه که جامعه شناس اسرائیلی، باروخ کیمرلینگ، تقریباً ربع قرن پیش، نوار را "بزرگترین اردوگاه کار اجباری جهان" نامیده بود.

هسته اصلی این حمله لشکر غزه اسرائیل را هدف قرار داد که به گفته افسران بلندپایه اسرائیلی "مسلط شد". در این روند مبارزان مقاومت فلسطینی پرسنل نظامی اسرائیلی را کشتند و اسیر کردند. در حالی که تبلیغات اسرائیل تمام تلاش خود را برای پنهان کردن این واقعیت انجام داده است، این اقدامات نه «تروریسم» و نه گروگان‌گیری، بلکه اقدامات مشروع مقاومت مسلحانه بر اساس قوانین بین‌المللی بود.

مبارزان فلسطینی همچنین به یک جشنواره موسیقی و همچنین چندین شهرک حمله کردند. در آنجا، طبق خلاصه‌ای که عفو بین‌الملل در اوایل سال 2024 منتشر شد، آنها مرتکب جنایاتی شدند، از جمله کشتن عمدی غیرنظامیان و گروگان‌گیری، یعنی غیرنظامیان، نه سربازان، که دستگیری آنها آنها را اسیر جنگی و نه گروگان می‌کند. جنایت در هر صورت جرم است حتی اگر تشخیص بسیاری از شرایط تخفیف در آن واقع بینانه باشد.بی‌عدالتی، سلب مالکیت، و اغلب خشونت‌های سادیستی و تحقیرآمیز فلسطینیان طی دهه‌ها از اسرائیلی‌ها متحمل شده‌اند.

صداقت همچنین حکم می کند که سه واقعیت کلیدی را در نظر بگیریم: اول، رهبر امارات حامی اسرائیل فاش کرده است که شخصاً به بنیامین نتانیاهو رهبر اسرائیل در مورد برنامه های حماس هشدار داده است. در همین راستا، رهبر قطر مدعی است که حماس آماده است تا تمامی گروگان های غیرنظامی را بلافاصله پس از حمله آزاد کند (که تنها زندانیان نظامی را در اختیار داشت). با این حال، رهبری اسرائیل این هشدار را نادیده گرفت و پیشنهاد آزادی همه غیرنظامیان را رد کرد.

تقریباً انگار می‌خواست این حمله اتفاق بیفتد، بهانه‌ای برای آغاز یک کمپین گسترده پاک‌سازی قومی با نسل‌کشی، و برای ماندن گروگان‌های غیرنظامی در غزه، بهانه‌ای برای ادامه آن کارزار.

بازی سرزنش 7 اکتبر پیش از انتخابات اسراییل را در بر می گیرد - گزارش RT (ویدئو)

دوم، مدت‌هاست که مشخص شده است که مقامات اسرائیلی «دستورالعمل هانیبال» گسترده‌ای را فعال کرده‌اند: معمولاً آماده کشتن سربازان خود بودند نه اینکه اجازه دهند آنها را اسیر کنند، در 7 اکتبر، نیروهای اسرائیلی غیرنظامیان اسرائیلی را نیز کشتند و به احتمال زیاد تعداد زیادی و اگر ناشناخته بودند، تانک‌ها و همچنین هلیکوپترهای جنگی را برای - به قول - «دفتر هانی‌بال» خودشان مستقر کردند. از حدود 1200 تلفات در 7 اکتبر، صدها نفر احتمالاً به دلیل خشونت اسرائیل علیه اسرائیل بوده است. دیگران سرباز بودند و از این رو مشروع بودنداهداف

و در نهایت، یک نکته ساده که اغلب توسط تبلیغات اسرائیلی و طرفدار اسرائیل غرق می شود: یک نیروی نظامی قانونی مشروعیت کلی خود - یا اهداف خود - را حتی زمانی که برخی از اعضای آن مرتکب جنایت می شوند از دست نمی دهد. اگر اینطور بود، بیشتر ارتش های این دنیا باید منحل می شدند، زیرا هیچ یک از آنها سابقه ای کاملاً عاری از جنایت ندارند. مقاومت مسلحانه فلسطین اساساً بر اساس قوانین بین‌الملل - و بدیهی است که از نظر اخلاقی نیز مشروع است - و همچنان مشروع است. در واقع، در آینده، از مدافعان فلسطینی بی شمار، تفنگدار و رها شده غزه آنطور که باید به عنوان قهرمان یاد می شود.

در حقیقت، اگر به اقدامات ارتش اسرائیل از 7 اکتبر نگاه کنیم، چیزها متفاوت است. برخلاف هر کاری که ممکن است تک تک مبارزان مقاومت فلسطینی انجام داده باشند، در مورد نیروهای دفاعی اسرائیل که به طور مستمعانه به اشتباه برچسب زده شده اند - یک "ارتش شهروند [و] نمونه نماینده جامعه اسرائیل) - ما به یک مورد روشن از یک جنایت جنگی و جنایت جنگی کل و به طور گسترده اختصاص داده شده به جنایت جنگی نگاه می کنیم. علیه بشریت در هر کتاب، از جمله پاکسازی قومی و نسل کشی.

زیرا این توصیف دقیقی از کاری است که اسرائیل از 7 اکتبر 2023 - و نه تنها - با فلسطینیان غزه انجام داده است. همچنین در حال حاضر بین ناظران صادق، از جمله جامعه جهانی نسل کشی، اتفاق نظر وجود دارد.کارشناسان . این در واقع علنی‌ترین نسل‌کشی در تاریخ بشر بوده است، علی‌رغم تلاش‌های اسرائیل برای مسدود کردن غزه و کشتار جمعی خبرنگاران آن به بهانه‌های واهی.

بازماندگان 7 اکتبر بر سر اینکه چه کسی باید بر اسرائیل حکومت کند اختلاف نظر داشتند

جنایتکاران اسرائیلی - بالا و پایین - با افتخار جنایات خود را تبلیغ کرده اند. جامعه اسرائیل به عنوان یک کل، نظرسنجی‌های تقریبا مستمر نشان داده است که به طور مداوم از نسل‌کشی حمایت می‌کند. در دنیای رسانه‌های بی‌درنگ و رسانه‌های اجتماعی، واقعیت غزه را نمی‌توان پنهان کرد. اخیراً، گوگل بالاخره نقشه‌های خود را برای منعکس کردن آن تنظیم کرده است.

ماهیت و گستردگی جنایات اسرائیل آشکار و کاملاً مستند است و این امر بسیار مهمی است. بشریت مدیون قدردانی عظیمی از آن فلسطینی ها و دیگران است که وظیفه هولناک گردآوری و تجزیه و تحلیل شواهد را بر عهده گرفته اند، از جمله، به عنوان تنها نام چند نفر، گزارشگر ویژه سازمان ملل، فرانچسکا آلبانیز یا کارکنان خستگی ناپذیر انتفاضه الکترونیک.

آنچه حداقل به همان اندازه نیاز به توجه دارد این است که نسل کشی غزه در مورد کل جهان ما چه می گوید: یعنی اینکه نسل کشی نه تنها ممکن است - قبلاً هم بود - بلکه می تواند در طول سال ها و در دید کامل افکار عمومی جهانی، با حمایت فعال اکثر نهادهای تقریباً کل غرب و رضایت منفعلانه نخبگان بیشتر کشورهای دیگر رخ دهد.

در دنیایی کم و بیش عاقل، اجرای تعهدات خود بر اساس کنوانسیون کوتاه و واضح نسل کشی سازمان ملل در سال 1948– لازم به یادآوری است – عاملان نسل کشی اسرائیل برای مدت طولانی با ترکیبی از مداخله دیپلماتیک، اقتصادی و البته نظامی متوقف می شدند. این حداقل چیزی بود که هم حقوق بین الملل و هم اصول اخلاقی بدیهی می خواهند.

با این حال، در عوض، ما در جهانی زندگی می‌کنیم که در آن - به غیر از خود مقاومت فلسطین - تنها تعداد انگشت شماری از دولت‌ها و سازمان‌های سیاسی برای مداخله در کارزار کشتار جمعی اسرائیل کاری انجام داده‌اند: ایران، حزب‌الله در لبنان، و انصارالله - حوثی‌ها - در یمن.

تضعیف دیوان بین‌المللی کیفری به دلیل «ناتوانی» در مورد حکم بازداشت نتانیاهو - وکیل (ویدئو)

در مورد آنچه در بالا می خواهید فکر کنید، سیاست آنها را دوست دارید یا دوست ندارید، این یک واقعیت است که هیچ کس حتی از راه دور تلاش نکرده است که کنوانسیون نسل کشی را در عمل اعمال کند. اگر آزاردهنده است، مثلاً انصارالله را سرزنش نکنید، بلکه بسیاری را که در اقدامی کوتاهی کرده اند سرزنش کنید.

اما شکست در بازی تنها بخشی از این داستان ترسناک واقعی بوده است. در غرب، بسیاری از دولت ها و نهادهای اصلی، از جمله در رسانه ها و دانشگاه ها، فعالانه از اسرائیل حمایت کرده اند. این تاریخ شرم آور همکاری جنایی و همدستی است که هنوز نوشته نشده است. در واقع، در بدترین موارد، مانند نخبگان ایالات متحده، بریتانیا، و آلمان، همدستی بیان بسیار ضعیفی به نظر می رسد: آنها بهتر است به عنوان عاملان نسل کشی توصیف شوند.

استنباط آشکار از این وضعیت جهان این است که حقوق بین الملل این کار را می کندمهم نیست هیچ حمله ویرانگری به ایده حقوق بین الملل و نظم مبتنی بر قانون به اندازه معافیت اسرائیل و همدستانش وجود ندارد. بنیامین نتانیاهو، با حکم دادگاه کیفری بین‌المللی به نام خود، توانسته جنایات خود و کشورش را در مجمع عمومی اخیر سازمان ملل با وقاحت انکار کند و حتی همان‌طور که کریگ مخیبر اشاره کرده است، اشاره به امالک را تکرار کند. در این میان، در بیرون، منتقدان او دستگیر می شدند.

آنالنا باربوک، در زمان خود به عنوان یکی از شرم آورترین وزرای خارجه آلمان، اسرائیل را نیز توجیه، سپر و حمایت می کرد. او به تازگی دوران ناخوشایند خود را به عنوان رئیس مجمع عمومی سازمان ملل به پایان رسانده است و حرکتی جانبی به سمت موقعیتی نامعقول در دانشگاه کلمبیا انجام داده است. مثال‌ها را می‌توان بی‌پایان چند برابر کرد: نخبگان غرب، از جمله روسای جمهور آمریکا، جو بایدن و دونالد ترامپ، با همدستی با اسرائیل خود را به‌طور مخربی به خطر انداخته‌اند. و با این حال، آنها به رشد خود ادامه می دهند.

ادعاهای هشدار 7 اکتبر نتانیاهو را ننویسید - ترامپ

بنابراین، نه تنها حقوق بین‌الملل به معنای واقعی کلمه قبلاً بی‌اعتبار شده است، بلکه نهادهای بین‌المللی نیز بی‌اعتبار شده‌اند، و به‌ویژه آن‌هایی از جهان که هنوز استکبار دارند ادعای رهبری جهانی را دارند که گویی نوعی حق تولد است، یعنی غرب.

اکنون این واقعیت را اضافه کنید که اسرائیل «تنها» نسل‌کشی غزه را مرتکب نشده است. همچنین ترور پاکسازی قومی را در کرانه باختری تشدید کرده است.به سوریه و لبنان حمله کرد، به یمن حمله کرد، در حملات وحشیانه ای علیه ایران شرکت کرد و به حملات وحشیانه ای علیه ایران دامن زد که اقتصاد انرژی جهان را نیز مخدوش کرده است، و به طور کلی، شیوه همیشگی خود یعنی ترور، براندازی، شکنجه، تجاوز و تجاوز بی امان را دنبال کرده است. و با این حال، هیچ پیامد قابل تشخیصی فراتر از اقدامات مضحک نامناسب و صرفاً نمادین در بهترین حالت و البته حمایت گسترده مستمر ندارد.

در همین حال، کسانی که در غرب جرأت می کنند انسان باشند و همبستگی خود را با فلسطینی ها و دیگر قربانیان اسرائیل و همدستان و عاملان آن نشان دهند، توسط پلیس مورد آزار و اذیت، ضرب و شتم، دستگیری و در لیست سیاه قرار می گیرند.

آنچه نسل کشی غزه در رابطه با کل جهان نشان داده است ساده است: کسانی که بر ما حکومت می کنند بسیار دورتر، بسیار بی شرمانه تر و آشکارتر از آنچه بسیاری از ما، حتی بدبین ها، می توانستیم تصور کنیم، خواهند رفت. مهمتر از آن، آنها با آن کنار می آیند و به یکدیگر اجازه می دهند که از آن دور شوند. غزه نیز از این قاعده مستثنی نیست. این منادی دنیایی از وحشت است. مقاومت یک گزینه نیست. آن تنها است.