سازندگان نمایشنامه 7 اکتبر، اختلال اعلام حریق در نورث وسترن را تلاشی «بزدلانه» برای ارعاب می‌خوانند.

یک هشدار آتش نشانی نمایش "7 اکتبر" را در سالن سالن دانشگاه نورث وسترن کان مختل کرد، اما تماشاگران سرکش بازگشتند تا ایستاده تشویق کنند.

اختلال اعلام حریق، نمایش یادبود 7 اکتبر را در نورث وسترن متوقف کرد

نمایشنامه‌نویسان آن مک‌الهینی و فلیم مک‌آلیر لحظه‌ای را که آژیرها نمایششان را قطع کردند و اینکه چرا شرکت‌کنندگان حاضر به عقب‌نشینی نشدند را بازگو می‌کنند.

تماشاگران تئاتر روز سه‌شنبه برای دیدن نمایشنامه‌ای متشکل از شهادت کسانی که تحت تأثیر حملات حماس در اسرائیل در سال ۲۰۲۳ قرار گرفته‌اند، وارد سالن کان در دانشگاه نورث‌وسترن شدند. در حالی که حاضران در لبه صندلی های خود نشسته بودند و منتظر شنیدن سرنوشت افرادی بودند که داستان هایشان گفته می شد، زنگ خطر آتش سوزی به صدا درآمد و شب را به هم زد.

گزارش جدید نشان می دهد که زندگی یهودیان در دانشگاه در «نقطه تلاقی» در حالی که دانش آموزان خطرات یهودی ستیزی را وزن می کنند

سالن کان تخلیه شد زمانی که شخصی در حین اجرای نمایشنامه "7 اکتبر" در 6 اکتبر 2026 زنگ خطر آتش سوزی را گرفت. ("7 اکتبر PLAY")

مک‌آلیر خاطرنشان کرد که اجرا با تشویق ایستاده به پایان رسید، که به عقیده او هم ادای احترام به کسانی بود که در نمایش کار کردند و هم کسانی که پس از به صدا درآمدن زنگ هشدار بازگشتند.

ADL هشدار می دهد، یهودی ستیزی دانشگاه فراتر از اعتراضات دانشجویی و به کلاس های درس گسترش می یابد

بازیگران «7 اکتبر» در دانشگاه نورث وسترن داستان کسانی را تعریف می کنند که تحت تأثیر حملات حماس در سال 2023 در اسرائیل قرار گرفتند. («نمایشنامه 7 اکتبر»)

این زوج گفتند که معتقدند شخصی پس از نشستن در بیشتر اجراها، عمداً هشدار آتش را فعال کرده است.

"این یک چیز بسیار موذیانه است که یک نفر تصمیم گرفت این کار را مختل کند نه اینکه اتفاقاً اعتراضی داشته باشد و صدای خود را به گوش برساند. اما نه، آنهابه این نتیجه رسیدند که آنها را نمی‌خواهند - آن‌ها کار حیله‌گر، بزدلانه، موذیانه و زشتی را انجام دادند که زنگ آتش‌سوزی را به صدا درآوردند، که باعث ترس شدید و فقط عصبی بودن مطلق در بین افرادی که آنجا بودند و باعث این آسیب در سالگرد 7 اکتبر شدند.

مک آلیر خاطرنشان کرد که در حالی که هنوز 6 اکتبر در شیکاگو که در آن نمایش برگزار می شد، 7 اکتبر در اسرائیل بود که هشدار آتش نشانی فعال شد.

"من عمر هستم": گروگان سابق حماس در مورد زنده ماندن از 505 روز دلخراش در اسارت فکر می کند

تیم زن و شوهر آن مک‌الهینی و فلیم مک‌آلیر پس از اجرای نمایششان در دانشگاه نورث وسترن، در یک جلسه پرسش و پاسخ شرکت می‌کنند. («نمایشنامه 7 اکتبر»)

مک‌آلیر نیز همین احساس را تکرار کرد و گفت که اندکی پس از حملات متوجه شدند که «همه از روزنامه‌نگاران مؤسسه، از دانشگاه‌ها – همه می‌خواستند درباره جنگ غزه صحبت کنند، اما هیچ‌کس نمی‌خواست درباره 7 اکتبر صحبت کند».

«قرار است روزنامه نگاری اولین پیش نویس تاریخ باشد. هیچ کس آن پیش نویس را نمی نوشت."

این زوج به اسرائیل سفر کردند - جایی که قبلاً هیچ یک از آن بازدید نکرده بودند - یک ماشین کرایه کردند و شروع به تلاش برای برقراری ارتباط با افرادی کردند که مایل بودند داستان های خود را به اشتراک بگذارند. مک الهینی به یاد می آورد که هتل آنها در تل آویو یک یادبود موقت برای کارمندی داشت که در جشنواره موسیقی نوا کشته شده بود.

مک‌آلیر و مک‌الهینی در نهایت با تقریباً 20 نفر مصاحبه کردند و شهادت 15 نفر در این نمایشنامه گنجانده شد.

علاوه بردانشگاه نورث وسترن، این نمایشنامه با عنوان "7 اکتبر" در شهر نیویورک، پرینستون، یو سی ال ای، کالج بودوین و مرکز کندی اجرا شده است. در حالی که حادثه در نورث وسترن قابل توجه بود، این اولین باری نبود که این زوج مجبور بودند با امنیت تولید خود مقابله کنند.

McElhinney توضیح داد که در طول اجرای نمایشنامه در شهر نیویورک، تولید روزانه در NYPD حضور داشت. او گفت که معتقد است این تنها نمایشنامه نیویورکی است که هر روز به حفاظت پلیس نیاز دارد.

مک الهینی گفت: «این چیزی به شما درباره آزادی بیان در شهر نیویورک می گوید. وی خاطرنشان کرد که این نمایش که بر تجربیات اسرائیلی ها از جمله یهودیان بازمانده از حملات متمرکز است، در زمانی که در شهری با جمعیت زیادی یهودی اجرا می شد، نیاز به امنیت داشت.

مایک والتز با اشک‌هایش مبارزه می‌کند و فاش می‌کند که گروگان حماس قبل از آزادی از انجام چه کاری امتناع می‌کرد.

«7 اکتبر»، نمایشنامه‌ای متشکل از داستان‌های واقعی، در دانشگاه نورث وسترن در 6 اکتبر 2026 روی صحنه رفت. («7 اکتبر، نمایشنامه»)

در نهایت، مک آلیر گفت که حادثه در نورث وسترن چیزی را در مورد وضعیت پردیس های کالج آمریکا فاش کرد.

او گفت: «پردیس‌های دانشگاهی در حال حاضر برای یک فرد یهودی مکان‌های بسیار عجیب و خطرناکی هستند. "یعنی شما نمی توانید برای مردگان خود عزاداری کنید. شما نمی توانید سالگردهای خود را جشن بگیرید. شما نمی توانید بدون ترس از اینکه مورد حمله قرار بگیرید یا رویداد شما مختل شود در محوطه دانشگاه قدم بزنید."

مک‌آلیر افزود: «می‌دانید که می‌توانید یک رویداد بدون امنیت عظیم و گران‌قیمت داشته باشید». "این چه می گویددر مورد ایده پردیس آزادی و آزادی بیان و اندیشه آزاد؟ اندیشه آزاد در دانشگاه[های] آمریکا مرده است. به نظر می رسد آزادی بیان در دانشگاه های آمریکا مرده است."

همه داستان‌هایی را که باید بدانید از قدرتمندترین نام در اخبار دریافت کنید که هر روز صبح در صندوق پستی شما ارسال می‌شود.