هشت فیلم VIFF که شایسته نگاهی دقیق تر هستند
چهل و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونکوور (VIFF) عناوین برجسته‌ای را به نمایش گذاشت، از جمله فیلم «اولین» ساخته جسی آیزنبرگ، که برای ستاره جولیان مور جوایز زیادی را به همراه داشت و کمدی سیاه شب پایانی مارتین مک‌دونا «اسب وحشی نه» با بازی سم راک مالکوویچ و سم راک مالکوویچ. «من راکی بازی می‌کنم» پیتر فارلی جایزه تماشاگران را در ارائه‌های ویژه به خانه برد.
از بازی روان‌گردان متیو رنکین در مورد برایان مولرونی گرفته تا یک نوازنده بلوز کهنسال در معرض اخراج، این فیلم‌ها سیاست، جابجایی و هویت را از زوایای غیرمنتظره بررسی می‌کنند.
چهل و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونکوور (VIFF) عناوین برجسته‌ای را به نمایش گذاشت، از جمله «نخستین» ساخته جسی آیزنبرگ، که برای ستاره جولیان مور جوایز زیادی را به همراه داشت، و کمدی سیاه شب پایانی مارتین مک‌دونا، «اسب وحشی نه» با بازی سام جان مالکوویچ. فیلم «من راکی بازی می‌کنم» ساخته پیتر فارلی جایزه تماشاگران را در بخش ارائه‌های ویژه به خانه برد.
با این حال، فراتر از عناوین خیمه شب بازی، مجموعه VIFF در 76 کشور جهان قرار گرفت و اکتشافات زیادی را از نویسندگان مطرح و فیلمسازان نوظهور ارائه کرد. از برداشت تجربی متیو رنکین از برایان مولرونی گرفته تا پرتره تیزا کووی از یک نوازنده پیر بلوز که در حال اخراج است، این هشت فیلم روایی و مستند به موضوعات آشنا از زوایای غیرمنتظره نزدیک می‌شوند یا نگاهی اجمالی به زندگی‌هایی می‌دهند که به ندرت در فیلم ثبت می‌شود. داستان‌های مرتبط LaKeith Stanfield پیش‌نمایش فیلم Molepeople از Paramount Primal، Blumhouse Atomic Monster در New York Comic-Con Prime Video، Sony، JioStar، Zee و NDTV Chiefs در مورد اینکه تلویزیون متصل چگونه داستان سرایی هندی را تغییر می‌دهد
«تنهاترین مرد شهر» (تیز کووی و راینر فریمل، Be For Films، اتریش، پانوراما) محبوب در ورایتی
پرتره ای غمگین و عمیقاً نوستالژیک از یک نوازنده بلوز سالخورده ساکن وین که تنها مستأجر سرسخت یک موسیقی است.ساختمان آپارتمانی در حال تخریب که تمام عمرش را در آن گذرانده بود. وقتی با خانه و دارایی‌هایش خداحافظی می‌کند - که شامل ضبط‌های بلوز قدیمی، یادگاری‌ها و یک پیانوی بی‌اهمیت می‌شود - به چشم‌انداز شروعی جدید در جایی دیگر فکر می‌کند، حتی زمانی که به‌طور قاطعانه در آخرین فصل زندگی‌اش است.
«خانم‌ها و آقایان، برایان مولرونی» (متیو رنکین، NFB، کانادا، نمایشگاه)
احتمالا یکی از روان‌گردان‌ترین و غیرمتعارف‌ترین مستندهای تاریخی تاریخ اخیر. رنکین به طور کامل از حرف زدن خودداری می‌کند، در عوض فیلم‌های آرشیوی، انیمیشن و موسیقی را برای ردیابی به قدرت رسیدن مولرونی در چیزی شبیه به یک رویای تجربی تب قدیمی می‌کند. این فیلم به‌جای بررسی تأثیر سیاسی و میراث نخست‌وزیر فقید کانادا، چگونگی شکل‌گیری تصویر او و تغییر حزبش در این راه را بررسی می‌کند.
«تنها جیب بر زنده در نیویورک» (نوح سیگان، سونی پیکچرز کلاسیک، ایالات متحده، ارائه های ویژه)
جان تورتورو نقش جیب بری سالخورده ای را بازی می کند که صنایع دستی قدیمی اش در دنیای بدون پول نقد منسوخ می شود. پس از هدف قرار دادن علامت اشتباه، او خود را در یک موقعیت خطرناک با یک خانواده جنایتکار می بیند و مجبور می شود برای نجات همسر معلول خود با ساعت مسابقه دهد. سیگان از ژانر جنایی هیجان‌انگیز استفاده می‌کند تا داستانی عمیق‌تر در مورد ماهیت پیشرفت و چگونگی پیش‌روی جهان بیان کند و افراد خاصی را همراه با ارزش‌های مشترک، روش‌های زندگی و فناوری‌هایی که زمانی به آنها اعتماد داشتند، پشت سر بگذارد. با موسیقی غم انگیز جاز خود، یکمرثیه ای به نیویورکی که در حال لغزش است.
"مدرسه ای برای فراریان" (جرمی ورکمن، کره جنوبی، ایالات متحده، ویترین)
این مستند امیدوارکننده، نوجوانانی را دنبال می‌کند که در مدرسه جانگداهیون در بوسان تحصیل می‌کنند، که به کودکان فراری‌های کره شمالی کمک می‌کند تا زندگی در کره جنوبی را طی کنند. در حالی که برای سازگاری تلاش می کنند، بسیاری با ناامنی، شرم، آسیب و تبعیض دست و پنجه نرم می کنند. مدرسه کار می کند تا به آنها اعتماد به نفس، هدف، معنا و احساس تعلق بدهد، در حالی که به آنها کمک می کند تا بفهمند والدینشان از چه چیزی فرار کرده اند. برای تعدادی از دانش آموزان، داستان کامل فرار خانواده آنها برای اولین بار در دوربین فاش می شود.
"مینوتائور" (آندری زویاگینتسف، موبی، فرانسه، آلمان، لتونی، ارائه های ویژه)
زویاگینتسف با دقت پنجره ای به زندگی گلب، مدیر عامل یک شرکت حمل و نقل روسی می سازد که با همسر و پسرش یک خانه مدرن شیک را اشغال می کند، اما یک گسست آشکار بین آنها وجود دارد. وقتی گلب خیانت همسرش را کشف می‌کند، او را به مسیری تاریک می‌فرستد که لحظاتی از طنز بیمارگونه در هم تنیده شده است. در پس‌زمینه، تهاجم روسیه به اوکراین ادامه دارد و ارتش در حال تلاش برای جذب نیرو است. شهردار شهر گلب و سایر مدیران را تحت فشار قرار می دهد تا کارمندان را برای پیش نویس تحویل دهند. خانواده او تبدیل به جهان کوچکی از یک فروپاشی اخلاقی اجتماعی گسترده تر می شود که با بی تفاوتی، بی تفاوتی، فساد، رضایت و تلاش برای آسایش تغذیه می شود. برنده جایزه بزرگ جشنواره کن.
«روزی روزگاری در هارلم» (ویلیام گریوز، دیویدگریوز، نئون، ایالات متحده، Insights)
تصور کنید در یک مهمانی شام با حضور برخی از تأثیرگذارترین چهره‌های زندگی فرهنگی سیاه پوستان، مگس روی دیوار باشید. در سال 1972، ویلیام گریوز، فیلمساز، هنرمندان و روشنفکران مرتبط با رنسانس هارلم را برای یک مهمانی شام صمیمی در خانه دوک الینگتون گرد هم آورد و مکالمات آنها را با 16 میلی متر به تصویر کشید. این مستند که اکنون توسط پسرش دیوید گریوز تکمیل شده است، یک کپسول زمانی صمیمی از شوخ طبعی، بحث ها و سبک غیرقابل انکار یک نسل را ارائه می دهد - مخاطبان را به گذراندن یک شب در شرکت تاریخ دعوت می کند.
«پرواز» (سوران مردوخی، NFB، کانادا، ویترین)
سرنگونی پرواز PS752 خطوط هوایی بین المللی اوکراین در ژانویه 2020 باعث کشته شدن همه 176 سرنشین هواپیما شد که بسیاری از آنها ایرانی کانادایی بودند. این حادثه خانواده های قربانیان را ویران کرد و مهاجران ایرانی را تکان داد. مردوخی سه خانواده ایرانی-کانادایی داغدار را دنبال می کند که سال ها پس از فاجعه به دنبال پاسخ و پاسخگویی از جمهوری اسلامی ایران هستند. از طریق داستان‌ها، قربانیان چیزی بیش از نام‌هایی در یک گزارش خبری یا آماری هستند، بلکه به افرادی تبدیل می‌شوند که غیبت آنها همچنان بر کسانی که پشت سر مانده‌اند تأثیر می‌گذارد.
"دفتر خاطرات یک خدمتکار مجلسی" (رادو جود، فیلم های آیینی، فرانسه، رومانی، ویترین)
چرخش مدرن جود در رمان اکتاو میربو به دنبال جیانینا (آنا دومیتراشکو)، یک مهاجر رومانیایی است که به عنوان خانه دار و پرستار برای خانواده ای ثروتمند در بوردو امروزی کار می کند. دختر جوانش در خانه در رومانی منتظر می ماند و بیشتر رشد می کندبا هر تماس ویدیویی و هر وعده به تعویق افتادن بازگشت ناراحت می شوند. به توصیه کارفرمایانش، جیانینا همچنین به تولید صحنه آماتور «دفتر خاطرات یک خدمتکار مجلسی» می‌پیوندد که صحنه‌هایی از تمرینات آن در سراسر فیلم پراکنده شده است. این فیلم بر اساس تقابل ها ساخته شده است: مراقبتی که او از پسر کارفرمایش می کند در مقابل جلسات فیس تایم که می تواند به دخترش ارائه دهد. یک خانه فرانسوی زیبا در مقابل رومانی روستایی. سخنرانی‌های پیشرونده‌ی نمایشی توسط کارفرمایانش در تضاد با نگاه واقعی به جیانینا. و رفتار گرم و سازگار او در حالی که افکاری که با مادرش در میان می‌گذارد یا زیر لب غرغر می‌کند نسبتاً متفاوت است.