«سوپر مرجان‌های» مقاوم در برابر آب و هوای مصر گرما را احساس می‌کنند
دانشمندان نمی توانند توافق کنند که چرا صخره های دریای سرخ برای مدت طولانی در برابر سفید شدن مصون هستند. پاسخ می‌تواند کلید نجات این مرجان‌های سخت باشد، زیرا تغییرات آب و هوایی شروع به تلفات خود می‌کند.
دانشمندان نمی توانند توافق کنند که چرا صخره های دریای سرخ برای مدت طولانی در برابر سفید شدن مصون هستند. پاسخ می‌تواند کلید نجات این مرجان‌های سخت باشد، زیرا تغییرات آب و هوایی شروع به تلفات خود می‌کند.
از آنجایی که صخره‌های مرجانی در سرتاسر جهان شاهد وقایع سفیدکننده عظیمی بوده‌اند، مرجان‌های دریای سرخ مصر امیدهایی را به وجود آورده‌اند. آنها به طور غیرعادی در برابر افزایش دمای آب انعطاف پذیر بوده اند و اگر اقیانوس ها همچنان گرمتر شوند، برخی از دانشمندان حتی پیش بینی می کنند که صخره های شمالی مصر می توانند آخرین مرجان های باقی مانده در جهان باشند.
این همان چیزی است که محمود حنفی، استاد زیست شناسی دریایی در دانشگاه کانال سوئز و مشاور انجمن حفاظت و حفاظت از محیط زیست هورگادا (HEPCA) قبلاً پیش بینی کرده بود. اما در تابستان های 2023 و 2024، امواج گرما اکوسیستم های مرجانی دریای سرخ را تحت فشار قرار داد. یک بررسی HEPCA به رهبری حنفی نشان داد که در سال 2024 در سراسر مرجان های دریای سرخ سفید شد. در مناطق شمالی، کمتر از یک دهم کلنی های مرجانی مورد بررسی قرار گرفتند، اما در جنوب، سفید شدن نیمی از مرجان ها را از بین برد.
دانشمندان در حال مسابقه دادن هستند تا معنای این رویدادها را برای صخره‌هایی که مدت‌ها به‌عنوان «فوق مرجانی» توصیف می‌شد، به‌خاطر سختی بی‌نظیرشان جمع‌آوری کنند. اما اکنون سؤال این نیست که آنها چقدر گرما را می توانند تحمل کنند، بلکه این است که چه چیزی تا این اواخر از آنها محافظت می کرده است - و اینکه آیا این محافظت باقی خواهد ماند.
در آبهای بسیار گرم، جلبک‌های مستقر در میان پولیپ‌های مرجان شروع به تولید سم می‌کنندمواد به عنوان یک مکانیسم دفاعی، مرجان ها جلبک ها را بیرون می اندازند. این همان چیزی است که از آن به عنوان سفید کردن مرجان ها یاد می شود، و از آنجا که این موجودات میکروسکوپی منبع اصلی غذای مرجان ها هستند، رویدادهای سفید شدن مرجان ها را از گرسنگی می کشد.
این یکی از تأثیرات منفی دیگری است که دریاهای داغ ممکن است بر مرجان‌ها داشته باشد، که نه تنها برای مرجان‌ها، بلکه برای همه زندگی دیگر در میان صخره‌ها مشکل دارد. طبق برنامه محیط زیست سازمان ملل، صخره‌ها کمتر از 1 درصد از بستر دریا را پوشش می‌دهند، اما حداقل 25 درصد از گونه‌های دریایی را پشتیبانی می‌کنند - برخی از آنها به تازگی کشف شده‌اند.
برای سال‌های متمادی، صخره‌های شمالی دریای سرخ با افزایش دما کاملاً ثابت ماندند، در حالی که سایر اکوسیستم‌های مرجانی دچار سفید شدن شدند. اسلام عثمان، بوم شناس دریایی در دانشگاه علم و صنعت ملک عبدالله (KAUST)، به تاریخچه تکامل مرجان های مصری به عنوان توضیح محتمل برای تحمل گرما اشاره می کند.
اعتقاد بر این است که مرجان ها از طریق مستقیم باب المندب که در نقطه جنوبی دریا بین جیبوتی و یمن امروزی قرار دارد، به دریای سرخ گسترش یافته اند. عثمان معتقد است عبور از میان این آبهای مخصوصا گرم مانند یک فیلتر طبیعی عمل می کند. گونه ها و ژنوتیپ های مقاوم به گرما زنده ماندند و فرزندان آنها به سمت شمال در آب های سردتر گسترش یافتند.
با این حال، انعطاف پذیری در سراسر منطقه متفاوت است، به همین دلیل است که حنفی متقاعد نشده است که تاریخ تکاملی توضیح اولیه برای انعطاف پذیری صخره های مصر است. او تاکید بیشتری بر آب داردگردش خون
شمال دریای سرخ تغییر جهت فعلی را تجربه می کند. او توضیح می دهد که این می تواند اختلاط عمودی ایجاد کند که آب خنک تری را از پایین تر به سطح می آورد. این شرایط می تواند مرجان ها را در برابر گرما نگه دارد، حتی زمانی که دمای هوای اطراف بالا بماند.
تمایز مهم است. بقای این صخره ها ممکن است ارتباط زیادی با زیست شناسی مرجان ها یا جلبک های همزیست آنها نداشته باشد و این ممکن است توضیح دهد که چرا مرجان های دریای سرخ در سال 2024 شروع به سفید شدن کردند.
دریا در طول موج گرمای 2024 حدود یک ماه و نیم به طور غیرعادی آرام باقی ماند و گردش خون را که او معتقد است به طور معمول به محافظت از صخره ها کمک می کند، تضعیف کرد. گزارش هپکا گردش ضعیف آب را به عنوان یک عامل موثر در سفید شدن شناسایی می کند. جزر و مد استثنایی در ژوئیه 2024 نیز ممکن است استرس را بر جوامع کم عمق مرجانی تشدید کند.
عثمان می پذیرد که دریاهای آرام می توانستند سفید شدن را شدیدتر کنند، اما می گوید توضیح گردش خون نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. او می گوید: «من این امکان را انکار نمی کنم. اما چیزی که من می گویم این است که دما مسئله اصلی بود.
این دو توضیح لزوماً متقابل نیستند. اما درک اهمیت نسبی آنها می تواند به دانشمندان کمک کند تا میزان آسیب پذیری این صخره ها در برابر امواج گرمایی آینده را ارزیابی کنند.
نشانه هایی از بهبودی وجود دارد. برآوردهای اولیه HEPCA یک سال پس از رخداد سفید شدن، نرخ بازیابی را بسته به گونه و مکان بین 75 تا 88 درصد نشان می‌دهد. این یک بازگشت بسیار قوی تر استنسبت به سایر نقاط جهان، جایی که بسیاری از صخره‌ها تازه شروع به بهبودی می‌کنند - اگر اصلاً پیشرفتی داشته باشند.
کار برای حفاظت از صخره های دریای سرخ قبل از موج گرمای بعدی نیز در حال انجام است، با دولت مصر مناطق حفاظت شده جدید و همچنین مشارکت با برنامه توسعه سازمان ملل متحد و صندوق جهانی صخره های مرجانی در زمینه حفاظت و مدیریت پایدار.
عثمان چنین ابتکاراتی را گامی مثبت می‌داند، اما تأکید می‌کند که حفاظت به حمایت مستمر نیاز دارد. ما قطعاً به منابع مالی پایدارتری نیاز داریم، زیرا حفاظت یک اقدام یک ساله نیست.»
برای حنفی، آینده صخره‌های مصر به این بستگی دارد که آیا تغییرات آب و هوایی گردشی را که احتمالاً مرجان‌ها را زنده نگه داشته است، تغییر دهد یا خیر.
هرچه انعطاف پذیری غیرمعمول آنها را توضیح دهد، حفاظت محلی نمی تواند گرم شدن اقیانوس ها را متوقف کند. حنفی می افزاید: "بنابراین، کلید کاهش دی اکسید کربن و گازهای گلخانه ای است. هر راه حل دیگری فقط زمان می برد."
این داستان در اصل در WIRED خاورمیانه ظاهر شد.