"ما اکنون در یک برادری هستیم": بیل پیکت - مقاله عکس

برای چندین سال، کلویی کرلروکس از جوامع گاوچران آمریکایی آفریقایی تبار در جنوب ایالات متحده عکاسی می کند. کار او عمدتاً بر روی تریل سواری متمرکز شده است: گردهمایی های بزرگ که در آن اسب ها، موسیقی، رقص، خانواده و زندگی اجتماعی گرد هم می آیند. در این سال، او فرهنگ رودئو را از جمله در دعوتنامه بیل پیکت در آتلانتا بررسی کرد. با این حال کابوی های سیاه جایگاه مهمی در این کشور دارند

تصویری از گاوچران که به طور گسترده در فرهنگ های غربی و عامه به تصویر کشیده شده است، مدت هاست که تقریباً منحصراً سفیدپوست بوده است. با این حال، گاوچران سیاه‌پوست جایگاه مهمی در تاریخ غرب آمریکا دارند. پس از جنگ داخلی و لغو برده‌داری، بسیاری از آمریکایی‌های آفریقایی تبار در مزرعه‌داری و گاوداری‌های بزرگ به سمت غرب کار پیدا کردند. در اواخر قرن نوزدهم، مورخان تخمین می‌زنند که از هر چهار گاوچران، یک نفر سیاه‌پوست بود.

از جمله چهره های سیاه پوست که این تاریخ را شکل دادند، بیل پیکت بود. او که در سال 1870 در تگزاس به دنیا آمد، به یکی از مشهورترین گاوچران سیاه‌پوست و نوازندگان رودئو در زمان خود تبدیل شد، که به‌ویژه به‌خاطر رایج کردن بولداگینگ، که در نهایت باعث پیدایش کشتی مدرن با هدایت شد، شهرت داشت.

پس از سرود ملی، جاش، یکی از اعضای Outlaws Most Wanted، در حالی که هم تیمی‌هایش او را تشویق می‌کنند در کانیرز، نزدیک آتلانتا، جورجیا، در 2 آگوست 2026، در حالی که هم‌تیمی‌هایش او را تشویق می‌کنند، از اعضای Outlaws Most Wanted دور میدان می‌رود.

اعضای Outlaws Most Wanted به شوخی می پردازند و سوارکاران دیگر را که برخی از آنها مسافت های طولانی را برای رقابت طی کرده اند، در پشت صحنه در بازی سواری به چالش می کشند.

نام او توسط مروج لو واسون در هنگام ساختن فیلم دعوتی بیل پیکت انتخاب شد. در سال 1977، واسون در روزهای مرزی شاین شرکت کرد و از غیبت کابوی های سیاه در عرصه شگفت زده شد. تحقیقات او او را به موزه سیاه آمریکای غربی در دنور هدایت کرد، جایی که او داستان پیکت و تاریخ سیاهپوستان آمریکایی در غرب آمریکا را کشف کرد. در سال 1984، او ایجاد یکرودئو طراحی شده است تا به کابوی ها و دختران گاوچران سیاه پلت فرم بدهد و دید بیشتری را به این میراث بدهد.

بیش از 40 سال بعد، این مأموریت در قلب بازی‌های دعوت‌نامه بیل پیکت باقی مانده است. بخشی از مسابقات ورزشی، بخشی تماشایی و بخشی برای انتقال تاریخ و فرهنگ، تور 2026 آن از فوریه تا اکتبر از ایالات متحده عبور می کند، با توقف هایی از جمله ممفیس، آتلانتا، اوکلند و لس آنجلس.

امسال تصمیم گرفتم به تور آتلانتا ملحق شوم.

خانواده‌ای سوار بر اسب منتظر ورود به عرصه در ترودئو هستند که منعکس کننده ماهیت بین نسلی فرهنگ گاوچرانی است که از طریق خانواده‌ها منتقل شده است. 1 آگوست 2026

زمانی که آنجا بودم، برای اولین بار با فردی که قبل از سفر با او صحبت می کردم، ملاقات کردم. او Diamondcut Ranch را اداره می‌کند، جایی که با اسب‌ها کار می‌کند و آن‌ها را آموزش می‌دهد، و جامعه وسیع‌تری از سوارکاران در اطراف آن شکل گرفته است. آنجا بود که با Outlaws Most Wanted آشنا شدم، تیمی متشکل از «سواران برونک» که در Bill Pickett رقابت می کردند.

برگزارکنندگان به من اجازه دادند پشت موانع باشم به شرطی که کنارشان بمانم. من خودم را در فضایی درست در پشت میدان دیدم، جایی که سوارکاران منتظر نوبت خود هستند و تجهیزات خود را آماده می کنند.

موسیقی همه جا هست. سواران به شوخی می کنند، یکدیگر را تشویق می کنند و یکدیگر را می سازند. انرژی و آدرنالین با نزدیک شدن به نوبت آنها افزایش می یابد، تا زمانی که هر سوارکار باید از آن هیجان جمعی دور شود و روی چند ثانیه ای که در میدان منتظر اوست تمرکز کند.

Rachied Robins، AKA Django، یکی از اعضای Outlaws Mostتیم برانکس سواری تحت تعقیب بود، که مخاطب اصلی من و صدای کلیدی در گفتن داستان گروه در طول مسابقه بیل پیکت بود. 1/08/2026

یکی از آنها، Rachied Robins، با نام مستعار جنگو، Outlaws Most Wanted را به عنوان گروهی از مردان کارائیب توصیف می کند، که برخی از آنها از پیشینه های دشواری آمده اند و به دلیل عشق به اسب گرد هم آمده اند. او می‌گوید برخی «پناهگاه این دنیای اسب‌ها» پیدا کردند. با گذشت زمان، پیوندهای آنها قوی تر شد: "ما اکنون در یک برادری هستیم."

جانگو در کیسیمی، فلوریدا، در محاصره فرهنگ رودئو بزرگ شد. او قبل از اینکه یک گاو نر روی صورتش کوبید، رشته را تغییر دهد، گاو سواری را شروع کرد. او اکنون در مسابقات برانچ سواری مسابقه می دهد و با خنده خود را یک "معتادان آدرنالین" توصیف می کند.

اما پشت آدرنالین، ترس نیز وجود دارد. قبل از اینکه سوار اسب شود، فکر خطر و تمام «چه می‌شد» در ذهنش می‌گذرد. سپس او باید راهی پیدا کند تا سرش را پاک کند.

تیم برانکس سواری Outlaws Most Wanted در مسابقات بیل پیکت

فقط باید ذهنت را پاک کنی و آن را به دست خدا بسپاری.»

او باید به تکنیک خود اعتماد کند و هشت ثانیه از آن عبور کند. و حتی زمانی که سواری تمام شود، خطر وجود ندارد: جانگو به من می گوید که پیاده شدن از اسب می تواند یکی از خطرناک ترین لحظات باشد.

رقابت جنبه مالی هم دارد. جانگو به من می‌گوید که بیل پیکت در میان سوارکارانی نیست که بزرگ‌ترین کیف پول‌ها را ارائه می‌کنند: در رویداد آوریل که در آن شرکت کرد، او می‌گوید که یک سوارکار می‌تواند تا حدود 1500 دلار (1135 پوند) برنده شود.به اندازه 10000 دلار در برخی دیگر از رودئوها. اما پول تنها بخشی از چیزی است که در خطر است.

"این فقط پول نیست، بلکه نام شما، احترام، رتبه شما نیز هست."

با این حال، آنچه بیش از همه در مورد بیل پیکت مرا جلب کرد، شاید فراتر از خود رقابت اتفاق بیفتد.

سواران منتظرند تا در لحظه‌ای باشکوه وارد عرصه شوند، کلاه‌ها را روی قلب‌هایشان نگه می‌دارند، در حالی که پرچم ستاره‌دار در غروب آفتاب قبل از شروع رودئو به صورت کاپلا خوانده می‌شود.

قبل از شروع رویدادها، The Star-Spangled Banner به صورت کاپلا خوانده می شود. کلاه‌ها روی قلب‌ها قرار می‌گیرند، سواران بی‌حرکت می‌ایستند، و سکوت بر روی جایگاه‌ها و میدان حاکم است. به یاد دارم که در چشمانم غاز و اشک حلقه زد.

سپس، تقریباً بدون انتقال، جو کاملاً تغییر می کند و آدرنالین بر آن حاکم می شود.

همه سوارکاران وارد عرصه به یک پیست قدرتمند هیپ هاپ می شوند. صدا بلند می شود، اسب ها وارد می شوند و جمعیت فریاد می زنند، کف می زنند و می رقصند. در عرض چند لحظه، اتمسفر از سکون رسمی به انرژی تقریباً انفجاری حرکت می کند.

این تضاد بیشتر چیزی را که من در بیل پیکت احساس می کردم به تصویر می کشد. تاریخ و حافظه برای این رویداد محوری هستند، اما در گذشته منجمد نشده اند. آنها با هیپ هاپ، مد، رقابت و فرهنگ کابوی سیاه پوست عمیقاً معاصر همزیستی دارند.

پس از سوار شدن، یک گاوچران در امتداد لبه میدان راه می رود در حالی که جمعیت او را در بیل پیکت تشویق می کنند.

تماشاگران تا حد زیادی بخشی از نمایش هستند. پیراهن‌های غربی، کلاه‌های گاوچران و چکمه‌ها غرفه‌ها را پر می‌کنند: مردم برای تماشای رودئو می‌آیند، اما همچنین برای جمع شدن،برقصند، سبک خود را نشان دهند و فرهنگ مشترک را جشن بگیرند. در طول این رویداد، گویندگان بارها و بارها به تاریخ گاوچران سیاه و ارزش‌هایی که بیل پیکت به دنبال انتقال آن است، بازمی‌گردند. این تاریخ به چند خط در یک برنامه محدود نمی شود: بخشی جدایی ناپذیر از رویداد است.

وقتی از جانگو می‌پرسم که بیل پیکت برای او چه معنایی دارد، او به من می‌گوید که این چیزی فراتر از یک رودئو است: «بیل پیکت برای من شخصاً معنای زیادی دارد.

او در مورد توانایی نشان دادن آنچه که آنها می توانند انجام دهند "به عنوان یک گروه، به عنوان یک واحد" صحبت می کند، اما همچنین در مورد داشتن مکانی که بتواند خودش باشد و جایی که احساس می کند در خانه است صحبت می کند.

The Outlaws Most Wanted فقط در بازی‌های بلک رادیو رقابت نمی‌کنند. جانگو به من می گوید که هر جا که فرصت داشته باشند با هم رقابت می کنند و این ایده را که این رویدادها نوعی جدایی است رد می کند. از نظر او، آنها بیش از هر چیز به دنبال نمایان ساختن یک میراث هستند: "ما فقط می خواهیم میراث خود را بیرون بیاوریم و تاریخ خود را بیرون بیاوریم و نشان دهیم که ما بخشی از این تاریخ هستیم و این بخشی از تاریخ ما است."

اعضای تیم برانک سواری Outlaws Most Wanted پشت صحنه جمع می شوند

همچنین در مورد انتقال چیزی است. اسب‌ها از تریل‌سواری گرفته تا رودئو، فضایی را ایجاد می‌کنند که پیرامون آن خانواده‌ها، دوستی‌ها و اجتماعات شکل می‌گیرد. برای برخی از اعضای Outlaws Most Wanted، این دنیا حتی به یک پناهگاه تبدیل شده است.

وقتی از جانگو می‌پرسم امیدوار است جوانان حاضر در جایگاه‌ها چه چیزی را از او بگیرندبا تماشای سواری او، در مورد کابوی شدن یا برنده شدن در مسابقات صحبت نمی کند. بیش از همه، او امیدوار است که به آنها نشان دهد که راه دیگری ممکن است: "یک کار ایمن انجام دهید، یک کاری قانونی انجام دهید، از خیابان ها بیرون بروید، ذهن خود را درست نگه دارید، یک آمار دیگر نباشید."

بیش از یک قرن پس از اینکه گاوچران سیاه به شکل‌گیری تاریخ غرب آمریکا کمک کردند و در عین حال تا حد زیادی از تصویر محبوب آن غایب بودند، بیل پیکت فضایی را ارائه می‌کند که در آن این میراث فقط به گذشته تعلق ندارد: زندگی، انتقال و اختراع مجدد ادامه می‌یابد.