مون چوی ستاره «بدفورد پارک» مسیر خود را بین کره و هالیوود ترسیم می کند
این هنرپیشه کره ای در حال ظهور، عاشقانه مستقل آمریکایی تحسین شده خود را با سون سوکو به بوسان می آورد، جایی که او همچنین در هیئت داوران مسابقه اصلی جشنواره به رهبری اسطوره فیلمسازی چینی ژانگ ییمو حضور دارد.
این هنرپیشه کره ای در حال ظهور، عاشقانه مستقل آمریکایی تحسین شده خود را با سون سوکو به بوسان می آورد، جایی که او همچنین در هیئت داوران مسابقه اصلی جشنواره به رهبری اسطوره فیلمسازی چینی ژانگ ییمو حضور دارد.
آلفونسو کوارون درباره ساخت «هری پاتر» فکر می‌کند: «دو سال از زیباترین سال‌های زندگی من»
ژانگ ییمو فیلم چینی "مشکل سه بدن" را در افتتاحیه پر ستاره جشنواره فیلم بوسان مسخره می کند
Disney+ قرارداد پخش جریانی و به اشتراک گذاری محتوا را با Vidio اندونزی امضا کرد
درام مستقل بدفورد پارک ممکن است نشان دهد که مون چویی بازیگر کره ای شکست بزرگی در صنعت فیلم ایالات متحده است - اما با این وجود او کمی نگران است که چگونه برای طرفدارانی که کار او را بهتر می شناسند بازی کند.
او به هالیوود ریپورتر می‌گوید: «با فکر کردن به تماشاگران کره‌ای، کمی عصبی می‌شوم زیرا نمی‌دانم چه انتظاری داشته باشم. بدفورد پارک پس از برنده شدن یک جایزه در ساندنس و دریافت نقدهای قوی در تورنتو، سرانجام این هفته با تماشاگران کره ای در جشنواره بین المللی فیلم بوسان ملاقات می کند - اما طرفداران او در آنجا جنبه متفاوتی از ستاره ای را که در درام های K مانند Mistress (2018) یا Now, We Are Breaking Up (2021) ملاقات کردند، خواهند دید.
دنی بویل دلیل استفاده از هوش مصنوعی را برای مگی تاچر در «جوهر» - بدون اینکه از دارایی او و عشقش به «وسواس» و «پشت‌خانه» بپرسد، توضیح می‌دهد.
قدرتمندترین زنان در تلویزیون بین المللی
نوشته و کارگردانی برای اولین باراستفانی آن، فیلمساز، بدفورد پارک، چویی را در نقش آدری، فیزیوتراپیست 36 ساله بروکلینی بازی می‌کند که تصادف رانندگی مادرش او را به خانه‌ای در حومه نیوجرسی احضار می‌کند که هرگز از نظر عاطفی از آن فرار نکرده است. راننده دیگر الی (ستاره کره ای در حال ظهور سون سوکو از شهرت Roundup و D.P.)، یک کشتی گیر سابق خاردار و فرزندخوانده کره ای است که توسط یک مادر سفیدپوست بی توجه بزرگ شده است.
هنگامی که آدری برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات بیمه به الی مراجعه می کند، این برخورد به یک بحث داغ در مورد اینکه چه کسی مسئول سقوط بوده است منجر می شود. ملاقات دوم آنها زمانی که آدری در آستان الی دچار سقط جنین می شود، چرخشی دلخراش به خود می گیرد. به زودی، پیوندی بین این دو شروع می شود، زیرا آنها روحی خویشاوندی را که در زیر دفاع شخصی یکدیگر پنهان شده است، می بینند. اما صمیمیت آنها به هم ریخته و به سختی به دست آمده است، بیشتر ملاقات دو بازماندگان و مبارزان آسیایی آمریکایی زخمی است تا دیدار معمولی عاشقانه های کره ای.
چوی می‌گوید مطمئن نیست که محیط داستان مبارزه با مهاجران چگونه با جمعیت در بوسان طنین‌انداز می‌شود، و او مشکوک است که «آنها از اینکه چقدر رتبه R دارد شگفت‌زده خواهند شد». آدری از نظر جنسی صریح است، خود ویرانگر است و در برابر نسخه مورد علاقه والدینش از موفقیت مقاوم است و حاضر نیست به دختر وظیفه شناس آنها تبدیل شود، حتی اگر خود را مدیون فداکاری های آنها می داند. سابقه خانوادگی شکسته الی او را به طور مشابه زخمی کرده است.
اما چوی معتقد است که احساس زیربنایی باید سفر کند.
«این فیلم در درجه اول یک درام خانوادگی و یک داستان عاشقانه استاو توضیح می‌دهد که بین دو نفر که برای اولین بار احساس می‌کنند زمانی که با کسی روبرو می‌شوند دیده می‌شوند که نوع خاصی از مبارزه را از گذشته به اشتراک می‌گذارد.
با رفتن به اولین نمایش ساندنس، او به این فکر کرده بود که آیا بار عاطفی شخصیت ها ممکن است به طور خاص آسیایی باشد یا منحصر به زندگی مهاجر باشد. اما واکنش بسیار مثبت تماشاگران در پارک سیتی که هیچ تجربه‌ای نداشتند، شگفت‌انگیز بود.
چوی به یاد می آورد: «در پایان تماشاگران زیادی را دیدم که گریه می کردند.
بوسان همچنین از او به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران مسابقه اصلی خود به رهبری استاد چینی ژانگ ییمو استقبال می کند. برای چوی، که قبلاً فیلم‌های کوتاه را داوری کرده بود، دورنمای ارزیابی ویژگی‌ها در کنار چنین شرکتی هم افتخار و هم چالش هیجان‌انگیز دیگری است (بدفورد پارک در بخش غیررقابتی فلش فوروارد جشنواره نمایش داده می‌شود).
احساس راه او در جهان های ناآشنا چیزی شبیه به یک مشکل و فرصت مادام العمر برای چوی بوده است. او در سئول متولد شد و در نه سالگی به دنبال شغل بانکداری پدرش به ژاپن رفت. او در مدرسه‌ای در اوزاکا برای کره‌ای‌های قومی که در آن درس‌ها به زبان ژاپنی تدریس می‌شد، رفت، بعداً به سئول بازگشت و در نهایت به نیوجرسی نقل مکان کرد و در آنجا زبان انگلیسی را آموخت. هر جابه‌جایی او را به نسخه‌ای تازه از بیگانه تبدیل می‌کرد.
او می‌گوید: «در کودکی، حتی زمانی که به کره برگشتم، همیشه احساس بیگانگی می‌کردم. در اوزاکا، سعی کردم با دوستان ژاپنی‌ام هماهنگ باشم. در سئول، من به عنوان آن دختر ژاپنی دیده می شدم. در نیوجرسی، Iسعی می‌کرد انگلیسی یاد بگیرد و همه چیز را دوباره شروع کرد.»
در حدود 11 سالگی، او نقش اول را در یک تولید مدرسه ای از نمایشنامه کلاسیک کره ای The Tale of Sim Cheong بازی کرد و در خیالات تسکین غیرمنتظره ای یافت.
من مجبور نبودم کره ای باشم. من مجبور نبودم ژاپنی باشم. من فقط باید این شخصیت را بازی می‌کردم.» او به یاد می‌آورد: «بنابراین، به شیوه‌ای شگفت‌انگیز، احساس می‌کردم بسیار زمین‌گیر شده‌ام، و احساس می‌کردم این چیزی است که دوست دارم دنبالش کنم.»
او بعداً در نیوجرسی کلاس‌های بازیگری گذراند و در اولین روز دانشگاه در سئول به کلوپ تئاتر پیوست و در نهایت در مجموعه‌ای از نمایش‌ها بازی کرد. پس از تلاش ناموفق برای ورود به مدرسه نمایش در لندن، یکی از دوستان این بچه تئاتری را متقاعد کرد که برای اولین فیلم کره ای خود تست بازیگری بدهد.
او بسیار هیجان زده بود که فوراً در درام وزنه برداری دخترانه Lifting King Kong (2009) نقش اصلی را بازی کند - اما انتقال از صحنه به صحنه کبودی بود. چویی که عادت داشت فقط در تئاتر ستایش کند، می‌گوید که با خواسته‌های خشن مجموعه‌های فیلم کره‌ای آن زمان دست و پنجه نرم می‌کرد و اغلب پس از سرزنش کارگردانش به خاطر ناتوانی در ارائه عملکردی که می‌خواست، با گریه به خانه می‌رفت. او همچنین با جنبه های ناآشنا فیلمسازی دست و پنجه نرم می کرد. من نمی‌دانستم چگونه از روی نشانه گریه کنم. من بلد نبودم چطور بلاک کنم. من واقعاً نمی‌دانستم چگونه برای دوربین بازی کنم.» اما به جای عقب‌نشینی روی صحنه، تصمیم گرفت به دنبال فیلم‌های کوتاه و تولیدات مستقل باشد.تسلط بر مکانیک بازیگری در سینما
موفقیت او در سال 2017 با درام دوره بیوگرافی کره جنوبی Anarchist From Colony به دست آمد که در آن او نقش آنارشیست ژاپنی واقعی کانکو فومیکو را بازی کرد. برای اولین بار، این نقش به او اجازه داد تا از هویت ترکیبی خود و تسلط ژاپنی به عنوان یک دارایی حرفه ای استفاده کند. سال بعد، او جایزه بهترین بازیگر سال بوسان را برای بازی به زبان کره‌ای در درام تحسین‌شده «تن ما» به کارگردانی هان کا رام دریافت کرد.
او می‌گوید، اما علی‌رغم توانایی‌های انگلیسی‌اش، امتحان دادن در هالیوود هرگز به عنوان یک امکان عملی به ذهنش نرسید - شاید به این دلیل که تعداد کمی از ستاره‌های کره‌ای با موفقیت به صنعت ایالات متحده راه یافته‌اند.
این در سال 2019 تغییر کرد، زمانی که نماینده او، به هوس، فیلمنامه Ahn را برای او فرستاد که در آن زمان Audrey Park نام داشت. چوی معمولاً فیلم‌نامه‌ها را چاپ می‌کند و پشت میزش می‌نشیند تا آنها را بخواند، اما او آن را روی تلفنش باز کرد و خود را چنان غرق در داستان آدری دید که تا صفحه آخر پیمایش کرد. او به سرعت فیلمبرداری کرد و نوارهای خود را ارسال کرد، اما انتظار زیادی نداشت، با این فرض که کارگردان گزینه های زیادی در میان بازیگران کره ای آمریکایی نزدیک به خانه خواهد داشت. با این حال، در نهایت او برای تست بازیگری به نیویورک دعوت شد و این نقش را دریافت کرد.
او به خاطر می‌آورد: "وقتی نقش را دریافت کردم، فکر کردم، "باشه، همین است. این اولین حضور من در هالیوود است. من هم اکنون آن را آنجا خواهم ساخت."
چند ماه بعد، همه گیری شیوع پیدا کرد و با تعطیل شدن تولید در سراسر جهان، پروژه از ریل خارج شد. بعد ازچندین سال انتظار، Ahn و Choi یک ویدیوی اثبات مفهوم ساختند تا به جذب منابع مالی جدید کمک کنند. آنها اولین برخورد جنجالی دو شخصیت اصلی را با بازیگر آمریکایی کلین کرافورد در نقش الی فیلمبرداری کردند که در ابتدا نوشته شده بود که یک مرد سفیدپوست است. چوی در سئول این فیلم را به مخاطبین صنعت فیلم نشان داد. در میان آنها سون، دوست صمیمی و همکار مکرر صحنه بود که پس از بازی در درام موفق My Liberation Notes و فیلم پرفروش اکشن The Roundup، حرفه اش در حال انفجار بود.
او به یاد می آورد که او گفت: "این خوب به نظر می رسد - اگر شخصیت یک پسر کره ای بود، من دوست داشتم این کار را انجام دهم." چوی می‌توانست فوراً سون را در این نقش به تصویر بکشد: فیزیک بدنی، کاریزمای خشن او و آشنایی که در پروژه‌های صحنه‌ای متعدد ایجاد کرده بودند. او همچنین در شیکاگو زندگی می کرد و در میان معدود ستاره های مرد بزرگ نسل خود بود که انگلیسی را روان صحبت می کردند. او به آن پیشنهاد کرد که الی به جای آن فرزندخوانده آمریکایی کره ای شود. Ahn کار سون را تماشا کرد، او را از طریق زوم ملاقات کرد و موافقت کرد.
پس از آن، قدرت ستاره در حال ظهور سون در باز کردن قفل تامین مالی حیاتی بود. شرکت هیوندای موتور با حمایت از این پروژه موافقت کرد و بدفورد پارک را به اولین سرمایه‌گذاری خودروساز در یک ویژگی مستقل تبدیل کرد (این شرکت قبلاً با سون در یک کوتاه با نام تجاری همکاری کرده بود). تا سال 2025، دوربین‌ها بالاخره راه افتادند و چوی نیز به‌عنوان تهیه‌کننده اجرایی فعالیت می‌کرد.
تغییر بازیگری به داستان عشق پویایی فرهنگی متفاوتی بخشید: دو نفر به هم متصل شدندبه کره به روش‌های عمیقاً متفاوت، با تشخیص چیزی در یکدیگر که هیچ‌کدام به راحتی نمی‌توانست آن را توضیح دهد. برای چوی، این پروژه همچنین به نمایش دیگری از آنچه پیشینه عبور از مرز خودش ممکن است تبدیل شده است. سونی پیکچرز کلاسیک Bedford Park را در ایالات متحده منتشر خواهد کرد که انتظار می رود سال آینده عرضه شود. توزیع کننده BY4M مستقر در سئول در حال برنامه ریزی برای اجرای گسترده تئاتر در کره در ماه فوریه یا مارس است.
در این میان، چوی - این بار با خوشحالی - به تئاتر بازگشته است. در سپتامبر، او اجرای نیویورکی اقتباس کره‌ای سایمون استون از باغ آلبالو چخوف را در اسلحه‌خانه پارک اونیو به پایان رساند و نماد پیشگام کره‌ای، جئون دو یون، نقش مادرش را بازی کرد. برای چوی، این نمایشنامه به معنای بازی در مقابل بازیگری بود که از دوران جوانی خود او را بت می دانست. جئون اولین بازیگر کره‌ای بود که در سال 2007 جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن را برای فیلم آفتاب مخفی لی چانگ‌دونگ دریافت کرد و اکنون با بازی تحسین‌شده‌اش در فیلم «عشق احتمالی» که توسط نت‌فلیکس رقیب اسکار است، به گفتگوی جوایز بازگشته است.
چوی می گوید: "او قهرمان و الگوی من بود. من با تماشای فیلم های او بزرگ شدم. من با تماشای فیلم های لی چانگ دونگ بزرگ شدم."
پس از سه سال همکاری در صحنه‌های بین‌المللی نمایش، جئون تشویق‌هایی را ارائه کرد که چوی می‌گوید هنوز در حال جذب است. در آخرین شب آنها، جانباز دست او را گرفت و از او خواست تا توانایی های خود را بشناسد و در آغوش بگیرد - وبرای تعقیب فرصت نادری که پس زمینه منحصر به فرد او باز کرده است.
چوی می‌گوید: «محصول آن این است که او به من گفت که به عنوان یک هنرپیشه کره‌ای، راهی را دنبال کنم که تا به حال هیچ‌کس قبلاً آن را طی نکرده است، زیرا من چند زبانه هستم. این من را واقعاً احساساتی کرد. گفتن آن هنوز هم در حال حاضر مرا احساساتی می کند.
چوی اکنون قصد دارد در ایالات متحده تست بازیگری بدهد و در عین حال پروژه های خود را در کره دنبال کند، جایی که او نمایش دیگری را برای بهار برنامه ریزی کرده است. هدف این نیست که یک خانه را برای خانه دیگر رها کنیم، بلکه بررسی کنیم که آیا تعادل بین دو پایه صنعتی امکان پذیر است یا خیر.
او می‌گوید: «در حال حاضر، تمرکز من بر این است که داستانی قدرتمند مانند بدفورد پارک در ایالات متحده یا کره پیدا کنم، چه فیلم باشد، چه سریال تلویزیونی یا هر نوع رسانه‌ای. نمی دانم چه انتظاری داشته باشم. اما من برای این سفر جدید آماده هستم.