بررسی وزن فرشتگان نوشته جان بوین – اگر اسکار وایلد زنده بود چه می شد؟
نویسنده بزرگ ایرلندی، مردی شکسته، تنها در 46 سالگی درگذشت. تصور دومین اقدام برای او ایده بسیار خوبی است – اما نتایج آن احساساتی و غیرقابل قبول است در سال 1895، چهار روز پس از افتتاحیه کتاب «اهمیت جدی بودن»، مارکز کوئینزبری کارتی را در باشگاه اسکار وایلد به جا گذاشت که علناً او را متهم به «مردم بودن» کرد. به جای طرح پرونده افترا که تنها پنج سال بعد به زندانی شدن و مرگ زودهنگام او در هتلی در پاریس م
در سال 1895، چهار روز پس از افتتاحیه «اهمیت جدی بودن»، مارکز کوئینزبری کارتی را در باشگاه اسکار وایلد گذاشت که در آن علنا او را متهم میکرد که «خود را بهعنوان یک خوابآلود نشان میدهد». اگر وایلد به سادگی آن کارت را پاره می کرد، به جای طرح پرونده افترا که منجر به زندانی شدن و مرگ زودهنگام او در هتلی در پاریس شد، تنها پنج سال بعد چه اتفاقی می افتاد؟ رمان جدید جان بوین به دنبال پاسخ به این سوال جذاب است.
برای شروع، بوین سرنوشتی را برای لرد آلفرد داگلاس محبوب وایلد رقم می زند که به طرز سرگرم کننده ای جزئیات زندگی واقعی وایلد را قبل، در طول و بعد از مدتی که در زندان ریدینگ بود، بازتوزیع می کند. این بازی موش و گربه رمان را با تاریخی که در حال تجسم مجدد است تنظیم می کند. خود وایلد که با مرگ زودهنگام همسرش به راحتی از ازدواج آزاد شد، آزاد است که نه به عنوان یک نابغه شکنجه شده و جنجالزده، بلکه بهعنوان یک ملکه عاقل، عاقل و اهل مهمانی زندگی کند. نکته مثبت این است که اسکار میتواند با لیست پرجمعیت بازیگران مشهور عوض کند. نکته منفی این است که او نشانه کمی از ذهن پریشان و رادیکالی که روزنامه نگاری و داستان های متاخر وایلد را تولید کرده است، نشان می دهد، هرگز به آتش سوزی های زبانی خرابکارانه The Importance اهمیتی نمی دهد.
خط داستانی در طول سالها به زیبایی جهش میکند، و اغلب کمدی جامعه بالا را کنار میگذارد تا نشان دهد این جایگزین وایلد بیش از سهم عادلانهاش در ملودرام درگیر شده است. این اجازه می دهد تا برخی از اشک آور بسیار موثر، به ویژه در صحنه ای که دوباره تصور می شودعزیمت پسر بزرگ محبوبش به سومه. پرش های زمانی در قالب نامه ها، مقالات روزنامه و حتی فیلمنامه نمایشنامه ها و فیلم های فرضی درباره وایلد ارائه می شود. این ژانر پرش همه چیز را سرزنده نگه می دارد و به Boyne اجازه می دهد تا تغییرات بسیار موثری در لحن، زمان و مکان ایجاد کند.
گیومه دوبل بوین آنقدر نشان نمی دهد که وایلد خیالی او در حال تعامل با تاریخ عجیب و غریب است، بلکه به طور جادویی آن را لغو می کند.
وایلد واقعی بعد از The Importance of Being Earnest دیگر نمایشنامه ای ننوشت. نسخه بوین برای نوشتن 9 فیلم دیگر به اضافه یک فیلمنامه هالیوودی زنده است. متأسفانه، از این ها حتی یک نقل قول نمی خوانیم. عجیب است که بوین تمام تلاش خود را می کند تا این نمایشنامه ها را کسل کننده جلوه دهد. او جایگزین خیالی خود را به محافظهکاری زیباییشناس سرسخت تبدیل میکند که فقط به موفقیت میاندیشد. ما جوایز نوشته های او را می بینیم (پول بی پایان، یک شوالیه) اما هرگز از روند یا انگیزه های آن آگاه نمی شویم. در واقع، ما هرگز او را به عنوان یک نویسنده نمی بینیم.
با توجه به عجیب و غریب بودن وایلد - که بوین به وضوح قصد دارد ادعای اصلی رمانش برای جدیت باشد - این روایت نشان می دهد که او با چند تن از مهم ترین نظریه پردازان اولیه اروپایی در مورد آنچه ما اکنون آزادی همجنس گرایان می نامیم: جورج سیسیل آیوز، مگنوس هیرشفلد، آندره ژید برخورد می کند. با این حال، وایلد را از ایدههای آنها دست نخورده میگذارد و او را از هرگونه تجربه خرده فرهنگهای همجنسگرای مربوطه در لندن، برلین و پاریس دور نگه میدارد. در عوض، وایلد در کمد می ماند و مستقر می شوددر یک عمارت مایفر با یک معلم مدرسه راحت. پس از یک دهه تک همسری، اسکار این خانه شاد را با کمک یک دانش آموز فوتبالیست سرسخت ویران می کند. به عنوان پیامد مستقیم این خطا، پیامدهای مرگبار شرم و نفرت همجنسگرایان برای اولین بار به رمان هجوم می آورد. وایلد به سرعت وجدان پیدا میکند و تصمیم میگیرد که واقعاً باید از موقعیت خود به عنوان یک گنجینه ادبی ملی برای انجام کاری برای تبدیل جهان به مکان بهتری برای همجنسبازان استفاده کند.
از آن زمان به بعد - حوالی سال 1930 - بویین نه آنقدر که وایلد خیالی خود را در حال تعامل با تاریخ دگرباش نشان می دهد، بلکه به طور جادویی آن را لغو می کند. در یک مهمانی دیگر، وینستون چرچیل برای ترویج حقوق همجنسگرایان در پارلمان نام نویسی شده است. شخصیتها به طرز مفیدی روانی میشوند و راهپیماییهای آزادی همجنسگرایان به سبک دهه 1970، ازدواج همجنسبازان و حتی برخی بحثهای بسیار خاص پس از استونوال درباره شایستگی تئوریهای رادیکال و همسانگرایانه آزادی همجنسگرایان را تصور میکنند. بوین وایلد به وضوح با دومی طرف می شود. وایلد با صدایی که گاه به طرز مشکوکی شبیه صدای بوین به نظر میرسد، سخنرانی میکند که نه تنها به او اجازه میدهد علناً از فمینیسم و استقلال ایرلند دفاع کند، بلکه به تنهایی نمایندگان مجلس را متقاعد کند که به جرمزدایی کامل و یک شبه همجنسگرایی رأی دهند. خوشبختانه، همه این مزخرفات احساسی درست در زمان تاجگذاری سال 1952 اتفاق میافتد، به این معنی که شاهزاده فیلیپ و الیزابت دوم میتوانند به وایلد به خاطر تلاشهایش در طول مهمانی خود تبریک بگویند.جای تعجب نیست که وایلد از خوشحالی می میرد و مستقیم به بهشت می رود.
هر فانتزی تاریخی که ارزشش را داشته باشد باید با خواننده خود بازی کند، و مدام از آنها بخواهد که اعتبار یا مطلوب بودن گزینه های مورد تصور را ارزیابی کنند. در این مورد، در سالی که حملات به زندگی های دگرباشان و ترنس ها زیاد شده است، تصمیم بوین برای جایگزینی تاریخ واقعی مبارزه جمعی آن جامعه با چنین معجزه ساختگی و از بالا به پایین واقعاً مانند یک مانور تخیلی بسیار عجیب به نظر می رسد. او به وضوح تحقیقات زیادی انجام داده است، اما انتخاب کرده است که آن را در خدمت خلق وایلد قرار دهد که به لحاظ مرگبار کمتر از نسخه اصلی جالب و متحرک است. در این نسخه از تاریخ، بزرگترین ارباب زبان ایرلند به یک شومن احساساتی، سلطنتی دوست و شامپاین خور تقلیل می یابد. چه هدر دادن یک ایده عالی.
وزن فرشتگان نوشته جان بوین توسط دابل دی (20 پوند) منتشر شده است. برای حمایت از گاردین، نسخه خود را در سفارش دهید. هزینه های تحویل ممکن است اعمال شود.