چگونه اشتهایمان را برای طنزهای ثروتمند از دست دادیم

آخرین فیلم تام کروز ممکن است 250 میلیون دلار (190 میلیون پوند) ضرر کند - آیا یک دلیل می تواند این باشد که مخاطبان از اینکه هالیوود به آنها چیزهایی را که قبلاً در مورد افراد فوق ثروتمند می دانند خسته شده اند، بگوید؟ به نظر می رسد که هیچ کس نمی تواند تصمیم بگیرد که چه کسی باید بیشتر مقصر باکس آفیس شکست اخیر Digger باشد. آیا این مدیران برکنار شده فیلم برادران وارنر مایک دی لوکا و پم عبدی بودند که عشق

به نظر می رسد که هیچ کس نمی تواند تصمیم بگیرد که چه کسی باید بیشتر مقصر باکس آفیس شکست اخیر Digger باشد.

آیا این مدیران برکنار شده فیلم برادران وارنر مایک دی لوکا و پم عبدی بودند که عشقشان به سینمای مولف با بودجه کلان معمولاً با قیمت گزافی همراه بود؟ یا اینکه این تیم بازاریابی بود که مسئول مخفی کردن بزرگ‌ترین نوسان فیلم از همه تریلرها بود و تضمین می‌کرد که بسیاری از بینندگان از فرارونمایی اولیه آن به بعد بیگانه می‌مانند؟

پاسخ صادقانه این است که سرنوشت فیلم خیلی قبل از اینکه کسی بتواند روی شکست آن انگشت بگذارد، مهر و موم شد. در سال گذشته مشخص شد که مخاطبان از روند فرسوده سینمایی که Digger بخشی از آن است خسته شده اند: طنز ثروتمندان.

لحظه‌ای کوتاه بود که تماشاگران نمی‌توانستند به اندازه کافی از فیلم‌های ثروتمند خارج شوند، با موفقیت فراگیر Parasite الهام بخش هالیوود شد تا از مضامین طبقاتی خود استفاده کند و آنها را به غرب بکشاند. پیامدهای پایدار ناشی از همه‌گیری کووید، مسائل مربوط به نابرابری ثروت را بیشتر مورد توجه قرار داد و عناوین مختلفی مانند پیاز شیشه‌ای، نمک‌سوختن، مثلث غم و منو، همگی با حذف‌های متمایز و بحث‌برانگیزشان از 1 درصد، با زیت‌گیست صحبت کردند.

در صفحه‌های کوچک، جانشینی و نیلوفر سفید پس از فصل‌های اول تحسین‌برانگیز به سرعت مخاطبان خود را افزایش دادند، به لطف وعده تفسیرهای اجتماعی کمیک تیره و تار، افرادی که در بالای زنجیره غذایی هستند را به سیخ می‌کشاند. تماشاگران بیش از حد آماده بودند تا ثروتمندان را بخورند، اما آنهااشتها خیلی قبل از اینکه هالیوود حتی به تغییر منو فکر کند سیر شده بود.

Digger پرمخاطب ترین قربانی این روند است که در حال حاضر در جریان است، با برخی گزارش ها پیش بینی می شود که ممکن است 250 میلیون دلار (190 میلیون پوند) در طول اکران سینمایی خود از دست بدهد. نقدهای تفرقه‌انگیز و واکنش‌های تماشاگران را به راحتی می‌توان سرزنش کرد، اما شاید اگر مخاطبان با یادآوری‌های مداوم سینمایی در مورد اینکه چقدر توسط ثروتمندان و قدرتمندان فریب خورده‌اند، خسته نمی‌شدند، بهتر بود.

موضوع از اهمیت کمتری برخوردار نشده است، اما علاقه به فیلم‌هایی که آینه‌ای ترک‌خورده را در برابر این واقعیت نگه می‌دارند کاهش یافته است. هم‌اکنون امسال، دو فیلم اکشن انتقام‌جویانه که قهرمانان طبقه پایین را در برابر افراد فوق‌پولدار در مبارزات تا سرحد مرگ قرار می‌دهند – Ready or Not 2 و They Will Kill You – در باکس آفیس شکست خوردند و حتی به نظر می‌رسد مخاطبان هنری از این برند از طنزهای موضعی خسته شده‌اند، البته اگر طرفدارانی که برای رزبوش‌پوست به‌دست می‌آیند.

در صفحه کوچک، بازگشت مجموعه گلچین Beef، که در اولین اجرای خود موفق به دریافت جوایز و پخش شد، ثبت نام نکرد، زیرا به این طنز کلاسیک آشنا می‌چرخید، و به سختی توانسته بود 10 روز برتر نتفلیکس را شکست دهد و به طور کامل ناپدید شود.

در اواخر این هفته، رومن گاوراس، قربانی، بدون هیاهو در نتفلیکس پخش خواهد شد، بیش از یک سال پس از آن که اولین نمایش جشنواره مورد انتظار آن با صدای بلند به پایان رسید. این داستانی از افراد مشهور کم عمق اما خودرا در یک جشن جمع آوری کمک های مالی است که توسط افراد خشن نفوذ کرده است.فعالانی که به گروه بازیگرانی از جمله کریس ایوانز، آنیا تیلور جوی و جان مالکوویچ می بالند. این بازتاب بسیاری از مضامین عناوین ذکر شده قبلی در مورد تنش بین ثروتمندان و تعهد آنها به اهداف سیاسی است. و حتی با وجود مجموعه پر ستاره و ارتباط فرهنگی روشن، چندین ماه طول کشید تا توزیع کننده پیدا شود، و این پاراگراف ممکن است اولین باری باشد که درباره آن می شنوید.

عجیب ترین چیز در مورد مرگ این گرایش در فیلم ها این است که بسیاری از ایده های آن در حال یافتن جایگاه بیشتری در جریان اصلی هستند. بر اساس گزارش YouGov، حتی بیشترین مالیات وانیلی بر افرادی که درآمد بیشتری دارند، توسط 75 درصد از بریتانیایی ها و اکثریت واضح 60 درصد در ایالات متحده حمایت می شود. مردم آشکارا از افراد فوق ثروتمند انتقاد می کنند، بنابراین عجیب است که فرهنگ عامه که سبک زندگی ناپایدار آنها را هدف قرار می دهد با خستگی مواجه می شود.

ما در دورانی زندگی می‌کنیم که ثروتمندترین مرد جهان یکی از محبوب‌ترین افراد است و رئیس‌جمهور غول املاک و مستغلات آمریکا همچنان به پایین‌ترین سطح در رتبه‌بندی محبوبیت می‌رسد. علیرغم وفاداری نه چندان محرمانه برخی از روسای استودیوها - مدیر عامل Skydance دیوید الیسون از حامیان مشتاق ترامپ است - خلاقان هالیوود می دانند که این چهره ها در بین مردم چقدر منفور هستند و استودیوها از نمایش فیلم ها با اهانتی طنزآمیز نسبت به هر چیزی که از نظر سیاسی و فرهنگی نمایندگی می کنند خجالت نمی کشند. چرا دیگر به صدا در نمی آید؟

واضح ترین توضیح، فرسودگی محض است. Doomscrolling تبدیل شده استفعالیت روزانه برای میلیون‌ها نفر، پس چرا کسی باید برای دیدن فیلمی که افراد مسئول وضعیت جهان را به سخره می‌گیرد، پول خود را کنار بگذارد، در حالی که می‌توانستند به صورت رایگان در تایم لاین خود مطالبی واضح‌تر و موضوعی‌تر داشته باشند؟

در تلاش برای صحبت با زمانه بدون مسئولیت واکنش به سرفصل‌های خاص‌تر، فیلم ثروتمندان اغلب موعظه چیزهای بدیهی را به پایان می‌رساند، حتی اگر این احساس مرتبط باقی بماند. این روال استوارت لی در مورد طنز سیاسی است - "آیا خنده دار بود؟ نه، اما من قبول کردم لعنتی با آن" - در مقیاس پرفروشی منفجر شد و هیچ کس پول نقدی را که به سختی به دست آورده است خرج نمی کند تا مودبانه سری به فیلمی بزند که باید به آن بخندند.

کنایه از Digger بودن آخرین فیلمی که توسط برادران وارنر به عنوان یک استودیوی مستقل اکران شد، از بین نرفته است، با مضمون میلیاردرهایی که سعی می کنند روایت را کنترل کنند، پیشگویی از ورود صاحب استودیو جدید با علاقه به راضی کردن رئیس جمهور.

اگر بدترین فرضیات در مورد تصاحب استودیو الیسون محقق شود، و همچنین از اینکه فیلمی از این نوع می توانست در این سطح چراغ سبز شود، ممکن است خیلی زود برای این برند از فیلم نوستالژیک شویم. متأسفانه، هیچ گذر زمان این طنز و دیگر طنزهای سرمایه داری در مراحل آخر را خنده دار و خنده دار نخواهد کرد.