من نمیدانستم که فریاد میزنم. معلوم شد من هستم - رازهای ترسناک Last One Laughing: Halloween
سریال کمدی بازگشته است - و اکنون استندآپ ها اجازه ندارند بخندند یا فریاد بزنند! لو سندرز، تام آلن، فیل وانگ و سایرین فاش میکنند که چه چیزی آنها را ترک کرده است - و چه اتفاقی میافتد وقتی آنها از حد فراتر رفتند. - باعث خنده هیچ کس دیگری در اتاق نمی شود؟ من به شما می گویم. تمام موارد بالا را در آخر هفته تابستانی آفتابی در حالی که وانمود می کنید هالووین است، امتحان کنید. سپس کمیک ها را مجبور به بازگ
این کلاه می تواند برای یک کمدین بیشتر از اینکه نتواند بخندد - برای 9 ساعت سرگردان باشد! - باعث خنده هیچ کس دیگری در اتاق نمی شود؟ من به شما می گویم. تمام موارد بالا را در آخر هفته تابستانی آفتابی در حالی که وانمود می کنید هالووین است، امتحان کنید. سپس کمیکها را مجبور کنید به صحنهای برگردند که یکی از شمارههایشان، فیل وانگ، «تقابلی بین یک نمایش بازی و یک آزمایش روانشناختی» مینامد، و کل مصیبت را برای مردی از گاردین دوباره زنده کنید. آیا جای تعجب است که وانگ، لو سندرز، تام آلن و دیگران 24 ساعت پس از بیرون آمدن از اسارت تلویزیونی در فیلم کمدی فوقالعاده Last One Laughing، در حالت مستی کمی قرار بگیرند؟
یک روز پس از فیلمبرداری، در استودیو الستری، برنامه ویژه هالووین نمایش است که یک تغییر منحصر به فرد را در فرمول برنده آن مشاهده می کند: شرکت کنندگان نه تنها باید از خنده خودداری کنند، بلکه از فریاد زدن نیز خودداری کنند. وانگ میگوید: «که فکر میکردم ممکن است غیرواقعی باشد، اما در واقع سختتر است. نمیدانستم فریاد میزنم. معلوم شد که هستم.» کمیک های شرکت کننده - از جمله دیزی می کوپر وسواسی ماوراء الطبیعه و ریس شیرزمیت، استاد کمدی-ترسناک - نه تنها به دنبال سرگرم کردن یکدیگر، بلکه ترساندن آنها نیز هستند. جیمی کار میزبان می گوید که منطقی است. خنده ها و جیغ ها از یک جا می آیند. در یک شوخی تعجب وجود دارد و در ترس از پرش تعجب وجود دارد. کمدی و ترسناک در همان منطقه به هم ریخته اند. این همان ذره مغز شما است.
نه اینکه Last One Laughing در حال انجام حرکت های جدی در قلمرو چیلر است: بالاخره چرا قالبی را دستکاری کنیدبا توجه به پرایم ویدیو چنین موفقیت بزرگی؟ با بیش از 2 میلیون نفر در هر قسمت، سریال یک بزرگترین راه اندازی این پلتفرم در بریتانیا بود. این نمایش بعدا برنده جایزه بفتا برای بهترین برنامه سرگرمی شد. کار میگوید: «من نمیخواهم ترسهای پرش را بیش از حد بازی کنم. "هیچ چیزی وجود ندارد که کسی را آزار دهد. این نوع نمایش نیست. فقط سرگرم کننده است. "تلویزیون رویداد" است - به خصوص وقتی که به چیزی مانند هالووین گره خورده باشد - برای گرد هم آوردن مردم عالی است."
و برای گردآوری کمدینها نیز – بیشتر از این، LOL به Taskmaster به عنوان ویترین فروشگاهی عالی برای استندآپهایی که از حاشیه به جریان اصلی جهش میکنند، پیوسته است. Last One Laughing در کنار کهنه سربازان ثروت ملی (باب مورتیمر در سری اول؛ مل گیدرویک در سری دو)، مکان هایی را برای بازیگران در حال آینده در نظر گرفته است - هریت دایر برنده اخیر جایزه کمدی ادینبورگ را اینجا ببینید. او می گوید که درگیر شدن، "راستش را بخواهید یک گردباد بود. اما این یک رویا بود." همه کمیک های شرکت کننده موافق هستند، توجه داشته باشید که نمی توانید با LOL مانند یک فرصت شغلی رفتار کنید. تام آلن میگوید: «نمیتوانی آنطور بازی کنی». "شما باید خود را در لحظه غرق کنید. و این شخصیت واقعی افراد را نشان می دهد. چیزی در مورد خندیدن بسیار آسیب پذیر است. وقتی این کار را انجام می دهیم احساس می کنیم بسیار باز هستیم."
تعداد کمی از کمیک ها بیشتر از لو سندرز، یک مجروح دیرهنگام (که توسط کار در قسمت ششم کارت قرمز دریافت کرد) در سری یک، بیشتر به اشتراک گذاشته شده و اکنون بازگشته است.برای سری 2.5 امروز تحریم شدیدی برای اسپویلرها وجود دارد، اما وقتی از سندرز میپرسم که آیا تجربه قبلی به او در مراسم هالووین مزیت داده است، پاسخ او حاکی از بازگشت پیروزمندانه نیست. او می گوید: «فکر می کردم بهتر باشم. "اما من بلافاصله روی پای عقب نشستم. و ریس زود به سرم رفت." سپس این دانش وجود دارد که میلیون ها نفر در حال تماشای آن هستند. در سری اول، "جو ویلکینسون به من گفت "هیچ کس این را تماشا نخواهد کرد" و من او را باور کردم. و سپس به خوبی انجام شد. این بار، میدانی که چشمها روی آن خواهد بود.
سندرز متهم شده است که به من یک گشت و گذار در خانه LOL، یک بار با اتاق نشیمن و تئاتر هنر دکو، مانند یک کشتی اقیانوس پیمای پیش ساخته دهه 1920 که در آشیانه ای عظیم الستری ساخته شده بود، داده است. در اینجا ماشین میوه است که برای ایجاد چالش های جدید استفاده می شود. صحنهای که شرکتکنندگان در آن قطعات مهمانی «جوکر» خود را اجرا میکنند - که در اطراف آن سختگیریهای بیشتری از آنچه انتظار دارید در جریان است. هریت دایر میگوید: «فکر میکردم آتش بر سرم خندهدار است. اما به من گفتند: آتش نیست. سپس دستهای بلند میخواستم، اما اجازه نداشتم...») عروسکهای خزنده نیز وجود دارند، فقط برای هالووین. از سندرز می پرسم، آیا اینجا کلاستروفوبیک می شود؟ "من به اندازه کافی در اینجا نبودم که بدانم" پاسخ دلگیر او می آید.
اما اگر تاکتیکهای سندرز ناکافی بود، دیگران با استراتژیهای پیچیده وارد Last One Laughing میشوند. تام آلن میگوید: «تاکتیک من این بود که مد مگی اسمیت را در داونتون ابی هدایت کنم. "بسیار دور، بسیار بلند. بنابراین من کانال را انجام دادمهمه چیز از طریق ابروهای من، به جای بسیاری از مردم، که سعی می کنند با گاز گرفتن داخل دهان خود نخندند. وانگ رویکرد تهاجمی تری داشت. شعار من این بود: دفاع خوب یک حمله خوب است. روی پای جلویی قرار بگیرید، سعی کنید به مردم برسید. روی کسانی که در ابتدا میشناسید تمرکز کنید، زیرا میدانید که چه چیزی باعث میشود آنها تیک بزنند. و در حین انجام این کار، افرادی را که نمیشناسید تماشا کنید تا ببینید چه چیزی آنها را میخنداند.»
دایر با این فکر که چه کاری را نباید انجام داد وارد خانه شد. «فکر میکنم سام کمپبل در سریال دو گفت که فکر میکرد بچهها میمیرند تا جلوی خندهاش را بگیرد. بنابراین فکر کردم: آیا باید روی بدترین چیزی که تا به حال برایم اتفاق افتاده است تمرکز کنم؟ اما مطمئن نیستم که تماشای کسی که از آنچه که زندگی به او پرتاب میشود ضربه روحی میگیرد، باعث میشود تلویزیون بسیار خوبی باشد.» کمپبل، کمیک استرالیایی نابخردانهای است که آخرین بار غرور نمایش را تا نقطه شکست آزمایش کرد و از ابتدا تا انتها رودررو ماند. او در نهایت در یک تای بریک به دیوید میچل شکست خورد. جیمی کار می گوید: «ما تقریباً دیوید را شکستیم. در پایان او میگفت: «فکر نمیکنم دیگر هرگز بخندم. من آن بخش از خودم را برای همیشه از دست داده ام.»
نقطه شکست دیگر سری دو زمانی بود که - جنجال بزرگ، این - کمیک امی گلدهیل توسط کار به دلیل لبخند زدن به جای خندیدن کارت قرمز شد. خانواده خودم نمیتوانستند در خشم خود از این بیاعتنایی به غرور اصلی نمایش تنها باشند. اما کار پشیمان نیست. او می گوید: «منظورم این است که ما به آن مرحله از روز می رسیدیم.» او می گوید: باید چیزی می دادیم. «و آن کولر آبی استنکته: تا زمانی که مردم در مورد آن بحث کنند و سرگرم شوند، خیلی بهتر است.»
برای کار، نمایش به همان اندازه ورزش است که سرگرمی: به نظر او کلید موفقیت آن است. «روایتی برای ورزش وجود دارد که به موجب آن باید تا آخر تماشا کنید، زیرا نمیدانید قرار است چه اتفاقی بیفتد. و این همان چیزی است که در این نمایش وجود دارد: رقابتی است، و شما می خواهید بدانید که چه کسی برنده خواهد شد." فیل وانگ میافزاید: «و هر قسمت در صخرهای واقعاً مؤثر به پایان میرسد، که دستیابی به آن با کمدی بسیار سخت است.»
نکته کلیدی دیگر، برای کار و کمیک ها، این است که LOL چقدر دقیق تولید می شود. کار میگوید: «دیگر کشورها آنچه را که ما انجام میدهیم انجام نمیدهند»: حضور مهمان، چالشها، وسایل و ترفندهایی که شرکتکنندگان میتوانند روی میز بیاورند – باعث ناراحتی لو سندرز شد. «ریس شیرسمیت آقای هالووین است، اینطور نیست؟ او همه چیز را در خانه دارد! منصفانه نیست من در خانه دست بریده ندارم، نه؟»
به گفته وانگ، «نمایشهایی که بیشتر از نیازشان آماده میشوند همیشه موفق میشوند. و این نمایش قطعاً بیش از آنچه نیاز دارد آماده می کند.» هر شرکت کننده ای یک دوربین دارد که در تمام مدت روی آنها آموزش دیده است، و یک "نگاه کننده" اختصاصی روی هر پوزخند آنها آویزان است. کار می گوید: «دیروز به مدت نه ساعت آن را در اتاق ارائه کردم. "اما من هنوز همه را ندیده ام. وقتی وارد ویرایش میشوید، نمایش دیگری در آنجا وجود دارد. تمام مکالماتی که مردم روی صفحه نمایش دارند وجود دارد که من آنها را تماشا نمی کنم. به یاد دارم که در سری دو، تمام این لحظات باورنکردنی را با دایان مورگان کشف کردمنمی دانستم آنجا هستند.»
این ترکیب از قبل برای سری سوم LOL که سال آینده پخش می شود، اعلام شده است. هری هیل، کاترین رایان و لی مک همگی در این فیلم حضور دارند. چه توصیهها یا هشدارهایی به شرکتکنندگان در هالووین میدهند؟ وانگ میگوید: «شما برای مدت طولانی در آنجا خواهید ماند» - برای برخی خوش شانس! - «این که خلق و خوی شما از حالت گیج و هیجان به پارانوئید و عصبی می شود. من زیاد نیشگون گرفتن، نفس کشیدن، مدیتیشن و تمرکز حواس زیاد انجام می دادم. تام آلن میگوید: «تجربهای شدید، تلاش برای جلوگیری از دو احساس و رها نکردن آنها از کیف. خسته کننده است.»
آلن میگوید، اما همه اینها در خدمت چیزی است که در زمانهای نه همیشه شادمان به آن نیاز داریم. «این سریال از حس کودکانه بازی صحبت میکند، حسی که ما را به یاد حضور در مجلس یا کلاس در مدرسه میاندازد و اجازه نمیدهیم بخندیم. هیچ چیز نفیس تر از آن میل سوزان به خندیدن در حالی که مجبور به نگه داشتن درب آن هستید، فشار بخارپز که به همراه دارد وجود ندارد. Last One Laughing ما را به آن شادی جوانی باز می گرداند. من فکر میکنم این چیزی است که مردم واقعاً آرزو دارند.»
Last One Laughing: Halloween از جمعه در Prime Video است.