تسویی هارک به نانسون شی ادای احترام می‌کند، پروژه‌های جدید را مورد بحث قرار می‌دهد و در جشنواره Lumière درباره هوش مصنوعی صحبت می‌کند (اختصاصی)

لیون، فرانسه – تسوی هارک، فیلمساز هنگ‌کنگی، روز یکشنبه در جشنواره فیلم لومیر به نانسون شی، همسر سابق و شریک تولیدکننده قدیمی‌اش ادای احترام کرد و گفت که سخت دلتنگ این تهیه‌کننده پیشگام است که در ماه ژوئیه درگذشت. «دلم برای شریکم نانسون تنگ شده است که در پروژه‌های بسیاری به من کمک کرد […]

لیون، فرانسه – تسوی هارک، فیلمساز هنگ کنگی، روز یکشنبه در جشنواره فیلم لومیر به نانسون شی، همسر سابق و شریک تولیدکننده قدیمی خود ادای احترام کرد و گفت که او عمیقاً دلتنگ این تهیه کننده پیشگام است که در ماه جولای درگذشت.

تسویی در شروع مسترکلاس خود پس از تماشای مونتاژی از نکات برجسته حرفه‌اش گفت: «دلم برای شریکم، نانسون، تنگ شده است که در پروژه‌های بسیاری در طول سال‌ها به من کمک کرد. داستان‌های مرتبط «The Mystery Science Theatre 3000: The RiffTrax Experiments»: پشت صحنه ماهواره عشق

او که به وضوح متاثر شده بود و در جستجوی کلمات بود، ادامه داد: "می‌توانم بگویم آمدن من به اینجا نیز ادای احترام به او است. امیدوارم اگر او از نظر روحی در اطراف ما باشد، از کاری که ما اینجا انجام می‌دهیم خوشحال باشد." محبوب در Variety

شی که در 13 جولای در سن 75 سالگی درگذشت، یکی از تأثیرگذارترین چهره های سینمای هنگ کنگ بود. او در سال 1984 کارگاه فیلم را با Tsui تأسیس کرد و به تولید و ارائه برخی از فیلم‌های شاخص صنعت به مخاطبان بین‌المللی کمک کرد. اگرچه این زوج طلاق گرفتند، اما به همکاری حرفه ای دیرینه خود ادامه دادند و به طور مشترک با جایزه یک عمر دستاورد در جوایز فیلم هنگ کنگ در سال 2025 مفتخر شدند.

تسویی یکی از چهره‌های برجسته موج نوی هنگ کنگ که به ابداع ژانر هنرهای رزمی کمک کرد، بیشتر برای فیلم‌هایی از جمله «شانگهای بلوز»، «بلوز اپرای پکن»، «روزی روزگاری در چین»، «مار سبز» وفرانچایز "کارآگاه دی". برنده چندین جایزه فیلم هنگ کنگ به دلیل مروری بر آثارش و یک کلاس مسترکلاس برای کاوش در حرفه خود در لیون است.

با نگاهی به آینده، فیلمساز جزئیات پروژه جدیدی را به اشتراک گذاشت که فرهنگ های شرقی و غربی را گرد هم می آورد.

او گفت: «من در لندن روی یک کمدی کار می کنم. من فکر می‌کنم که امروزه باید افراد با فرهنگ‌های مختلف را کنار هم قرار دهیم تا با یک موضوع جدی روبرو شویم، به طوری که نگاه خنده‌داری به این نوع همکاری داشته باشیم.»

تسویی، که گفت همیشه به فکر کردن به پنج سال آینده به جای زندگی ساده در زمان حال معتقد بوده است، همچنین در مورد امکانات ارائه شده توسط تعداد فزاینده پلت فرم های رسانه ای و نحوه استفاده از آنها برای ایجاد تجربیاتی که مردم را به هم نزدیکتر می کند، منعکس کرد.

یکی از ایده هایی که او در حال بررسی است، ایجاد یک نسخه رویایی از شهری مانند هنگ کنگ یا پکن است که در آینده تصور می شود. "حال بسیار واقعی است. شاید برای ادامه به چیزی الهام بخش تر نیاز داشته باشیم."

تسوئی همچنین به مرزهای مبهم بین واقعیت و توهم در دنیایی که تحت سلطه تبلیغات، تبلیغات سیاسی، اینترنت و هوش مصنوعی است، فکر کرد.

او جامعه مدرن را اینگونه توصیف کرد که دائماً تحت تأثیر پیام هایی است که برای شکل دادن به باورها و رفتار مردم طراحی شده است و این سوال را مطرح می کند که افراد چقدر می توانند در برابر آنچه به آنها گفته می شود مقاومت کنند.

او گفت: «ما نسبت به محیط خود بسیار منفعل هستیم. "ما با هویت خود مشکل داریم."

او افزود: «من فکر می‌کنم اکنون که ما هوش مصنوعی را در فرهنگ خود داریم، مضحک‌تر شده است. بخش خنده دار هوش مصنوعی این است که شما مطمئن نیستید آنچه می بینید واقعی است یا نه.

با این حال، این عدم اطمینان نیز او را می ترساند. او گفت: «وقتی از خواب بیدار می‌شوی، نمی‌دانی چه چیزی واقعی است.

این فیلمساز همچنین در مورد بعد فلسفی فیلم‌هایش صحبت کرد که آن را راهی برای زیر سؤال بردن تأثیرات شکل‌دهنده درک مردم از جهان می‌داند.

با وجود نگرانی هایش در مورد جامعه معاصر، تسویی همچنان متقاعد شده است که طنز نقش اساسی را ایفا می کند، حتی در هنگام پرداختن به جدی ترین موضوعات.

او گفت: «دنیا بسیار آشفته است. ما ویروس داریم، جنگ داریم، مشکلات اقتصادی داریم. نمی‌دانم انسان‌ها چگونه می‌توانند از این همه مشکلات جان سالم به در ببرند.»

اما به اعتقاد او سینما می تواند به مردم کمک کند دیدگاه متفاوتی پیدا کنند. یکی از عناصر مهم در فیلمسازی این است که شاید بتوانیم سرگرم کنیم و طنز را به باورمان تزریق کنیم که دنیا هنوز جای شگفت انگیزی برای زندگی است.

تسوئی در لومیر با نمایش چهار فیلم او تجلیل می شود: «شانگهای بلوز» (1984)، «آپرای بلوز پکن» (1986)، «روزی روزگاری در چین» (1991) و «زمان»و جزر و مد» (2000).

جشنواره فیلم لومیر تا 18 اکتبر در لیون ادامه دارد.