موانع پیش روی رویدادهای موسیقی سیاه‌پوست و جنوب آسیا "هزینه لندن تا 141 میلیون پوند در سال دارد"

انحصاری: بر اساس تحقیقات دو ساله در مورد نابرابری نژادی در صنعت موسیقی زنده پایتخت، تحقیقات نشان می‌دهد که نابرابری نژادی در صنعت موسیقی زنده وجود دارد و بسیاری از ژانرها با وجود کمبود شواهد، با عنوان «خطر بالا»، رویدادهای موسیقی سیاه‌پوستان و جنوب آسیا در لندن با لغو، محدودیت‌ها و موانع مجوزهای نامتناسبی در مقایسه با رویدادهای سفیدپوست مواجه هستند. گزارش «برابری نژاد در صدور مجوز رویداد موسیقی» (

بر اساس تحقیقات دو ساله درباره نابرابری نژادی در صنعت موسیقی زنده پایتخت، رویدادهای موسیقی سیاه‌پوستان و جنوب آسیا در لندن با لغو، محدودیت‌ها و موانع صدور مجوز در مقایسه با رویدادهای سفیدپوست مواجه هستند.

گزارش «برابری نژادی در صدور مجوز رویداد موسیقی» (REMEL)، به رهبری Black Lives in Music، تخمین می‌زند که لغو، جابجایی و رویدادهایی که از انجام آن جلوگیری می‌شود، سالانه 127 تا 141 میلیون پوند برای لندن هزینه دارد، با زیان پیش‌بینی‌شده بیش از 650 میلیون پوند طی پنج سال.

این گزارش نشان داد که ژانرهایی از جمله Afrobeats، drill و dancehall به‌رغم فقدان شواهد معتبر، به طور معمول با عنوان «پرخطر» شناخته می‌شوند، در حالی که رویدادهای مستقل، پاپ و راک به نسبت کمی مورد بررسی قرار می‌گیرند.

رویدادهای دیگری که با محدودیت‌های شدید مواجه بودند، شامل گردهمایی‌های رگی با هدف مخاطبان مسن‌تر، شب‌های جاز و رویدادهای اجتماعی بود.

این تحقیق نگرانی‌هایی را در مورد استفاده از اطلاعات تایید نشده پلیس ایجاد کرد، و مروجین رویدادهایی را که بر اساس اطلاعات فاش نشده، جستجوهای آنلاین یا حوادث نامرتبط لغو شده‌اند، توصیف کردند.

Charisse Beaumont، مدیر اجرایی Black Lives in Music، گفت که اگرچه تحقیقات بر لندن متمرکز بود، اما مشکلاتی که کشف کرد در سراسر کشور وجود دارد.

او گفت: «به محض اینکه ما گزارش را منتشر کردیم، تماس برای نظرسنجی، مردم از اینکه نتوانستند نظرسنجی را تکمیل کنند، زیرا خارج از لندن بودند، ناراحت شدند.

برای بومونت، این تبعیض بسیار فراتر از ژانرهای موسیقی خاص بود. "این در مورد نژاد است. و این استچه چیزی در مورد آن بسیار غم انگیز است."

این مطالعه دو ساله به سفارش دفتر شهردار انجام شد و شامل همکاری مقامات لندن بزرگ (GLA)، خدمات پلیس متروپولیتن، موسیقی بریتانیا، LIVE، اتحادیه موسیقی دانان و شبکه گسترده ای از مروجین، هنرمندان، اپراتورهای سالن و نمایندگان جامعه بود.

یافته ها نشان می دهد که میراث فرم 696 جنجالی پلیس متروپولیتن همچنان پابرجاست. این ابزار که در سال 2005 به عنوان ابزار ارزیابی ریسک معرفی شد، در سال 2017 پس از انتقادهایی مبنی بر تبعیض در مورد رویدادهای موسیقی سیاه پوست کنار گذاشته شد.

حکیم استیونز، محقق اصلی این گزارش، گفت که بررسی دقیق پلیس برای مستندسازی سخت‌تر شده است. در روزگاری که ایمیل‌ها و فکس‌ها ارسال می‌شد، ما شواهد مستندی داشتیم. اکنون آنچه اتفاق می‌افتد این است که زمزمه‌ها، تماس‌های تلفنی، مکالمات، مکالمات شفاهی است که نمی‌توان آن را ضبط کرد.»

او گفت که نوازندگان سیاه‌پوست و آسیایی با بررسی‌های نامتناسب مواجه شده‌اند و افزود: «شما هنرمندان سفیدپوستی دارید که موسیقی سیاه را اجرا می‌کنند و آن‌ها این سطح از موشکافی را دریافت نمی‌کنند».

محققان دریافتند که مروجین توضیح چندانی در مورد لغو دریافت کردند، با هزینه های امنیتی قابل توجهی مواجه شدند و فرصت های محدودی برای به چالش کشیدن تصمیمات داشتند.

استیونز گفت که پیامدهای مالی و اعتباری می تواند به شدت بر سلامت روان تأثیر بگذارد.

بومونت مورد فابریکه رنگ را مورد تاکید قرار داد، یک مکان متعلق به سیاهپوستان که مجوز آن پس از حادثه ای در خارج از محل آن که بنا بر گزارش ها بی ارتباط با محل برگزاری بود، به حالت تعلیق درآمد.

او گفت که مالک با موفقیت این تصمیم را به چالش کشید اما با خسارات مالی قابل توجهی از جمله هزینه های قانونی و تعدیل کارکنان مواجه شد.

او گفت: «در نهایت، آنها برنده شدند، اما پول خود را پس نگرفتند.

این گزارش همچنین نشان می‌دهد که هنگام وقوع حوادث، بسیاری از مکان‌های سفیدپوست پس از وقوع مجدداً به تجارت بازمی‌گردند، در حالی که مکان‌های متعلق به سیاه‌پوستان مجبور می‌شوند برای دوره‌های طولانی تعطیل شوند.

Kwame Otiende، مالک سالن، مروج و عضو شورای سبز، گفت که بررسی های بیشتر، مکان ها را از میزبانی برخی رویدادها منصرف می کند.

او گفت: «محل برگزاری می‌دانستند که از هر مقام مربوطه‌ای که باید برای دریافت اطلاعیه رویداد موقتی عبور کنند، غم و اندوه بیشتری دریافت می‌کنند.

در عوض، او پیشنهاد کرد، مکان‌ها ممکن است انتخاب‌های تجاری امن‌تری را انتخاب کنند: «من فقط می‌توانم یک نوع موسیقی معمولی شما را قرار دهم... و همچنان همان مقدار پول را به دست می‌آورم».

این گزارش 19 توصیه را ارائه می‌کند، از جمله درخواست‌ها برای تصمیم‌گیری‌های شفاف‌تر و مبتنی بر شواهد، در کنار بررسی مستقل، استانداردهای شواهد واضح‌تر، گزارش بهتر از نتایج صدور مجوز و پاسخگویی قوی‌تر.

بومونت گفت: "موفقیت برای من است، توانایی هر هنرمندی با هر پیشینه ای، به ویژه سیاه پوستان و آسیای جنوبی، تا بتوانم در هر مکانی بدون موانع اجرا کنم و رویدادها را برگزار کنم، تا آنها نیز بتوانند درآمد کسب کنند.

آنها یک آلبوم منتشر کرده اند، یک تور برگزار می کنند، ممکن است بتوانند یک سالن با ظرفیت 1000 را اجرا کنند، اما آیا می توانند از 2000 به 5000 برسند.به 20000 تا استادیوم؟ این برای ما اتفاق نمی افتد.»

نیراو پاتل، فرمانده پلیس متحرک، گفت که این نیرو به دقت یافته های گزارش ها را بررسی خواهد کرد. پاتل گفت: «تمرکز ما بر مشارکت‌های منصفانه و مبتنی بر شواهد در فرآیند صدور مجوز است که منافع مکان‌ها، مروجین، هنرمندان و جوامع محلی را متعادل می‌کند، در حالی که هرگز اولویت نهایی خود را که حفظ امنیت لندنی‌ها است، به خطر نمی‌اندازیم».