جنگی که به زادگاهش بازگشت
تجاوز نظامی آمریکا به ایران، حالا از میدان نبرد و میزهای دیپلماسی فراتر رفته و پیامدهای آن به پمپ‌بنزین‌های آمریکا و حتی مناقشات اخلاقی و مذهبی در واشنگتن کشیده شده است.
به گزارش سفیر ارجان روزنامه فرهیختگان نوشت: تجاوز نظامی آمریکا به ایران، حالا از میدان نبرد و میزهای دیپلماسی فراتر رفته است؛ پیامدهای آن به پمپ‌بنزین‌های آمریکا، راهروهای کنگره و حتی مناقشات اخلاقی و مذهبی در واشنگتن کشیده شده است. افزایش قیمت سوخت که فشار آن مستقیماً بر زندگی روزمره آمریکایی‌ها تحمیل می‌شود، نگرانی از تداوم هزینه‌های جنگ را از مخالفان ترامپ به بخشی از پایگاه رأی جمهوری‌خواهان نیز کشانده است. هم‌زمان، انتشار تدریجی آمار تلفات و اتهام پنهان‌کاری پنتاگون درباره خسارت‌های نظامی، پرسش تازه‌ای را پیش کشیده است: «دولت تا چه اندازه واقعیت جنگ را با نمایندگان مردم در میان می‌گذارد؟» همین مسئله باعث شده قانون‌گذاران آمریکایی خواستار دسترسی به اطلاعات درباره آسیب به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه غرب آسیا شوند.
تصمیم‌های ایدئولوژیک پیت هگست، از گسترش نقش دین در وزارت دفاع تا طرح پخش زنده اعدام یک محکوم، مخالفت‌هایی برانگیخته که حتی به درون جریان محافظه‌کار و نزدیکان ترامپ راه‌یافته است. کنار هم قرارگرفتن این سه مناقشه نشان می‌دهد هزینه‌های جنگ برای متجاوز تنها با اعداد اقتصادی و نظامی سنجیده نمی‌شود؛ حتی اگر جغرافیای آن کشور هزاران کیلومتر از میدان نبرد نظامی دور باشد و آن‌ها تصور کنند با دوری جغرافیایی از معرکه از آسیب‌های جنگ به طور کامل مصون خواهند بود، شکاف بر سر معیشت، شفافیت و ارزش‌های اجتماعی نیز به چالشی فزاینده در سیاست داخلی آمریکا تبدیل شده است. جنگی که قرار بود قدرت آمریکا را در خارج از مرزهایش به نمایش بگذارد، حالا خود به یکی از عوامل تشدید اختلافات و اعتراضات در داخل این کشور تبدیل شده است.
افزایش قیمت بنزین در آمریکا به یکی از عوامل تشدید نارضایتی عمومی و اختلافات سیاسی در این کشور تبدیل شده است؛ اختلافاتی که اکنون تنها میان دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان جریان ندارد، بلکه نشانه‌های آن در داخل حزب جمهوری‌خواه و میان حامیان دونالد ترامپ نیز آشکار شده است. روزنامه انگلیسی ایندیپندنت در گزارشی میدانی در ۲۶ شهریور ۱۴۰۵ (17 سپتامبر)، اریک گارسیا، خبرنگار خود را به ساختمان کنگره آمریکا فرستاد تا از نمایندگان دو حزب بپرسد آخرین بار چه زمانی بنزین زده‌اند و چقدر برای پرکردن باک خودروی خود پول پرداخت کرده‌اند و درباره افزایش قیمت سوخت چه نظری دارند؟ پاسخ‌های نمایندگان نشان داد نگرانی درباره گرانی بنزین به هر دو حزب راه‌یافته است.
نانسی میس، نماینده جمهوری‌خواه کارولینای جنوبی اعلام کرد آخرین بار نزدیک به ۱۰۰ دلار برای بنزین پرداخت کرده و این مبلغ را بسیار گران دانست. آرون بین، نماینده جمهوری‌خواه فلوریدا نیز از سنگینی هزینه سوخت گلایه کرد. رالف نورمن، دیگر نماینده جمهوری‌خواه گفت آخرین بار ۶۹ دلار برای پرکردن باک خودروی خود پرداخته است. او باوجود دفاع از ترامپ در موضوع جنگ ایران، تأکید کرد رئیس‌جمهور باید درباره شرایط موجود به مردم توضیح دهد. دو نماینده جمهوری‌خواه دیگر، نیک لالوتا و اندرو کلاید، نیز از پاسخ مستقیم به پرسش خبرنگار خودداری کردند. مایک جانسون، رئیس جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان هم پذیرفت که قیمت بنزین و گازوئیل بیش از اندازه بالاست. در مقابل، ترامپ افزایش قیمت سوخت را هزینه‌ای ناچیز در برابر آنچه دستاوردهای جنگ با ایران می‌خواند، توصیف کرده بود.
این اختلاف دیدگاه‌ها در شرایطی مطرح می‌شود که سفیر ارجان در گزارشی در ۱۷ مهر ۱۴۰۵ (9 اکتبر) اعلام کرد میانگین قیمت هر گالن بنزین در آمریکا به ۴٫۳۶ دلار رسیده، درحالی‌که این رقم در مدت مشابه سال گذشته ۳٫۱۱ دلار بوده است. هم‌زمان، نظرسنجی مشترک سفیر ارجان و مؤسسه ایپسوس نشان می‌دهد ۷۸ درصد آمریکایی‌ها، از جمله ۶۴ درصد جمهوری‌خواهان، دولت ترامپ را تااندازه‌ای مسئول افزایش هزینه‌های زندگی می‌دانند و ۴۰ درصد جمهوری‌خواهان از عملکرد دولت در مهار تورم ناراضی‌اند. روزنامه گاردین نیز در گزارشی در ۱۵ مهر ۱۴۰۵ (7اکتبر)، با استناد به فایل صوتی منتشرشده از سوی رسانه آمریکایی آکسیوس، گزارش داد که کن پکستون، نامزد جمهوری‌خواه مجلس سنا در تگزاس، در یک نشست خصوصی اذعان کرده جنگ ایران و افزایش قیمت بنزین و گازوئیل به مشکلات جدی انتخاباتی حزب جمهوری‌خواه تبدیل شده‌اند.
او فشار هزینه‌های زندگی را بزرگ‌ترین مشکل انتخاباتی حزب خود توصیف کرده است. از سوی دیگر، سفیر ارجان در بررسی جداگانه‌ای در ۱۵ مهر ۱۴۰۵ (7 اکتبر) گزارش داد نامزدهای جمهوری‌خواه در ۴۱ مورد از ۶۲ رقابت حساس کنگره، در برخی مواضع سیاسی از ترامپ فاصله گرفته‌اند؛ اختلافاتی که از جمله به جنگ ایران مربوط می‌شود. مجموعه گزارش‌های ایندیپندنت، رویترز، گاردین و آکسیوس نشان می‌دهد افزایش قیمت بنزین و هزینه‌های زندگی به یکی از محورهای اختلاف جدی در سیاست داخلی آمریکا تبدیل شده است. شواهد حاکی است فشار اقتصادی ناشی از گرانی انرژی، فاصله میان مواضع کاخ سفید و نگرانی‌های بخشی از نمایندگان، نامزدهای انتخاباتی و رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه را آشکارتر کرده است.
افزایش تلفات انسانی و خسارت‌های نظامی آمریکا در جنگ با ایران، در کنار اتهام پنهان‌کاری دولت دونالد ترامپ درباره ابعاد واقعی این خسارت‌ها، به یکی دیگر از محورهای اختلاف میان کاخ سفید و کنگره تبدیل شده است. رویترز ۱۴ مهر ۱۴۰۵ (6 اکتبر) اعلام کرد کریس مورفی، سناتور دموکرات و عضو کمیته روابط خارجی سنای آمریکا، پس از سفر به قطر و عربستان سعودی، وزارت جنگ آمریکا را به تلاش سازمان‌یافته برای پنهان‌کردن هزینه‌ها و پیامدهای جنگ ایران معرفی و متهم کرده است.
مورفی که قصد داشت از پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه بازدید کند، اعلام کرد پنتاگون اجازه ورود او به پایگاه هوایی العدید در قطر، بزرگ‌ترین پایگاه نظامی آمریکا در خاورمیانه را نداده و حتی با برگزاری جلسه توجیهی با فرماندهان نظامی منطقه نیز مخالفت کرده است. او در جمع خبرنگاران در ریاض تأکید کرد این سفر، وجود تلاشی بی‌سابقه و خلاف قانون اساسی برای پنهان‌کردن هزینه‌های جنگ از کنگره و مردم آمریکا را برایش تأیید کرده است؛ اما پنتاگون این محدودیت را ناشی از دستور امنیتی سوم مارس پیت هگست، وزیر جنگ، دانسته و اعلام کرده مقررات برای همه یکسان اجرا می‌شود. شبکه سی‌ان‌ان نیز در مصاحبه‌ای با مورفی در ۱۶ مهر ۱۴۰۵ (8 اکتبر)، به این موضوع پرداخت. مورفی در این گفت‌وگو تأکید کرد برخلاف ادعای پنتاگون، مسئله اصلی امنیت نیست، بلکه جلوگیری از آشکارشدن گستردگی خسارت‌های جنگ است. او توضیح داد که باوجود ممنوعیت ورود به پایگاه‌های نظامی، توانسته از خسارت‌های واردشده به سفارت آمریکا در ریاض بازدید کند؛ خسارت‌هایی که به گفته او بسیار گسترده بوده‌اند. روزنامه گاردین و نشریه تخصصی دیفنس‌نیوز نیز گزارش دادند مورفی، پیت هگست را به جلوگیری از نظارت کنگره و تأخیر در انتشار اطلاعات مربوط به تلفات متهم کرده است.
روزنامه واشنگتن‌پست هم در گزارشی فاش کرد پنتاگون بی‌سروصدا آمار رسمی نظامیان جان‌باخته در عملیات مرتبط با جنگ ایران را از ۱۹ نفر به ۲۱ نفر افزایش داده و شمار مجروحان را نیز به ۸۶۵ نفر رسانده است. این روزنامه پیش‌تر با استناد به منابع نظامی گزارش داده بود شمار واقعی جان‌باختگان در منطقه از آمار رسمی بیشتر است، همچنین در گزارش دیگری، واشنگتن‌پست از اضافه‌شدن ۳۷ مجروح به آمار رسمی پنتاگون بدون ارائه توضیح عمومی خبر داده بود. آنچه این بحران را برای دولت ترامپ خطرناک‌تر می‌کند، تنها افزایش تلفات نظامیان نیست، بلکه شکل‌گیری این تصور در جامعه آمریکاست که کاخ سفید عامدانه ابعاد واقعی خسارت‌های جنگ را پنهان می‌کند. افزایش بی‌سروصدای آمار کشته‌ها و مجروحان، در کنار جلوگیری از نظارت کنگره به بی‌اعتمادی عمومی دامن زده و اختلافات سیاسی بر سر ادامه جنگ را تشدید کرده است. این روند می‌تواند با افزایش خشم خانواده‌های نظامیان، گسترش مخالفت‌های ضدجنگ و تشدید تقابل کنگره با کاخ سفید، به بحرانی داخلی تبدیل شود؛ بحرانی که مشروعیت تصمیمات جنگی ترامپ را بیش از پیش زیرسؤال می‌برد.
سومین محور تشدید شکاف در جامعه آمریکا، به اقدامات ایدئولوژیک برخی اعضای کابینه دونالد ترامپ، به‌ویژه پیت هگست، وزیر جنگ، بازمی‌گردد؛ اقداماتی که اعتراضات سیاسی و مذهبی را حتی در میان محافظه‌کاران برانگیخته است. هگست در ۸ مهر ۱۴۰۵ (30 سپتامبر) از تأسیس دفتر امور مذهبی در پنتاگون خبر داد؛ نهادی که مستقیماً زیر نظر او فعالیت خواهد کرد و وظیفه حمایت از روحانیون نظامی و تقویت برنامه‌های مذهبی در ارتش را برعهده دارد. او با تأکید بر اینکه نبرد اصلی، نبردی معنوی است، خواستار تقویت نقش دین در ساختار نظامی شد. این تصمیم، در کنار کاهش تعداد وابستگی‌های مذهبی به رسمیت شناخته‌شده از بیش از ۲۰۰ مورد به ۳۱ مورد، با اعتراض گروه‌های مدافع جدایی دین از حکومت یا همان سکولار مواجه شد. انجمن آمریکایی‌های متحد برای جدایی کلیسا و دولت، هگست را به پیشبرد دستور کار ملی‌گرایی مسیحی در ارتش متهم کرد؛ هرچند پنتاگون تأکید دارد مشارکت مذهبی اجباری نخواهد بود؛ اما جنجال بزرگ‌تر زمانی شکل گرفت که هگست اعلام کرد اعدام نضال حسن، عامل تیراندازی سال ۲۰۰۹ در پایگاه فورت هود، با جوخه آتش انجام خواهد شد و مردم می‌توانند آن را به‌صورت زنده تماشا کنند.
این تصمیم موجی از مخالفت‌های دوحزبی را برانگیخت. تام تیلیس، سناتور جمهوری‌خواه پخش اعدام را اقدامی منزجرکننده خواند و جان کورتیس، دیگر سناتور جمهوری‌خواه نسبت به تبدیل اعدام به سرگرمی عمومی هشدار داد؛ حتی جی‌دی ونس، معاون ترامپ با وجود حمایت از مجازات حسن، نسبت به اجرای طرح پخش زنده ابراز تردید کرد و گفت آن را تماشا نخواهد کرد. رهبران کلیسای کاتولیک و انجیلی نیز به این تصمیم اعتراض کردند. ترامپ اعلام کرد هنوز درباره پخش زنده تصمیم نهایی نگرفته است. مجموعه این واکنش‌ها نشان می‌دهد سیاست‌های ایدئولوژیک هگست، فراتر از اختلافات معمول حزبی، به مناقشه‌ای درباره آزادی مذهبی، اخلاق عمومی و حدود قدرت حکومت تبدیل شده و شکاف و اعتراض را نه‌فقط میان مخالفان ترامپ، بلکه در درون جریان جمهوری‌خواه و بدنه مذهبی جامعه آمریکا نیز گسترش داده است.