من 25 سال را در موزه های تاریخی گذرانده ام. اسمیتسونیان باید از عظمت آمریکا بگوید
مؤسسه اسمیتسونیان در آستانه 250 سالگی با یک بحث اساسی در مورد چگونگی ایجاد تعادل بین دستاوردها و کاستی های آمریکا روبرو است.
PBS، NPR و Smithsonian توسط این "پروژه چپ" تصاحب شده اند: ویکتور دیویس هانسون
ویکتور دیویس هانسون، همکار ارشد موسسه هوور، در مورد بحث‌های پیرامون موزه اسمیتسونین در منهتن در مورد قاب‌بندی موزه تاریخ آمریکا در «زاویه اینگراهام» بحث می‌کند.
مؤسسه اسمیتسونیان گاهی اوقات اتاق زیر شیروانی کشور نامیده می شود. این توصیف ناکافی است. یک اتاق زیر شیروانی چیزهایی را ذخیره می کند. اسمیتسونیان کار بسیار مهم تری انجام می دهد: به آمریکایی ها کمک می کند تا بفهمند ما چه کسی هستیم.
زمانی که ایالات متحده 250مین سالگرد خود را جشن می گیرد و اسمیتسونیان برای رهبری جدید آماده می شود، این مسئولیت دارای وزن خاصی است. این گذار در بحبوحه بحث های شدید در مورد چگونگی ارائه تاریخ آمریکا توسط اسمیتسونیان صورت می گیرد. یک بررسی کاخ سفید، موزه ملی تاریخ آمریکا را مورد انتقاد قرار داد و استدلال کرد که نگرانی‌های ایدئولوژیک، درک تاریخ را به‌عنوان یک میراث ملی مشترک جایگزین کرده است.
رهبران و مورخان اسمیتسونی از استقلال علمی این موسسه دفاع کرده و نسبت به اجازه دادن به قدرت سیاسی برای دیکته کردن نحوه بیان تاریخ هشدار داده اند. پاسخ نمی تواند انتخاب یکی از آن تکانه ها و نادیده گرفتن دیگری باشد.
ترامپ وی. اسمیتسونیان: جدول زمانی از چگونگی مبارزه کاخ سفید بر سر تاریخ "WOKE" آشکار شد
لونی بوچ، وزیر برکنار شده اسمیتسونیان اخیراً گفت که اسمیتسونین باید هم نور و هم تاریکی را نشان دهد. او همچنین آمریکا را به همان اندازه که یک مکان ایده آل است - آرمان به سوی آزادی، توصیف کرده است.انصاف، عدالت و برابری.
اما آیا اسمیتسونین داستان آمریکا را منصفانه روایت کرده است؟
قدردانی رئیس دیوان عالی از رهبر اسمیتسونیان که تحت فشار ادمین ترامپ بود
سوال سخت‌تر یک تناسب است: موزه‌های ملی آمریکا چگونه باید روشنایی و تاریکی را در یک گزارش صادقانه از کشور کنار هم قرار دهند؟
من بخش زیادی از ربع قرن گذشته را صرف کمک به اداره موزه ها و مؤسسات تاریخی در ویرجینیا کرده ام. آن تجربه مرا متقاعد کرده است که تمامیت تاریخی به چیزی بیش از دقت واقعی نیاز دارد. به تناسب، زمینه و دیدگاه نیاز دارد.
تاریخ‌نگار منفجر می‌کند فعالیت‌های اسمیتسونیان پس از اولین بازدید در بیش از یک دهه تغییر می‌کند: «مکان کاملاً متفاوت»
موزه‌های ملی آمریکا باید تاریخ ما را صادقانه بیان کنند، از جمله کاستی‌ها، تناقض‌ها و مواردی که آمریکایی‌ها نتوانستند به اصول اعلام شده در زمان تأسیس کشور عمل کنند.
اما این شکست ها نباید به اصل سازماندهی تبدیل شوند که از طریق آن تجربه آمریکا درک می شود.
گزارش ادعا می‌کند که موزه ملی تاریخ آمریکای اسمیتسونیان «فعالیت سیاسی افراطی» را ترویج می‌کند
با نگاهی متناسب، داستان آمریکایی فوق العاده است.
مجموعه ای از مستعمرات اعلام کردند که انسان ها دارای حقوقی هستند که دولت ها به آنها اعطا نمی کنند. سپس آمریکایی ها یک جمهوری با قانون اساسی پایدار بر پایه دولت نماینده، آزادی فردی و حاکمیت قانون بنا کردند. آن عقاید تاریخ بشر را تغییر داد.
ملتآنها از جنگ داخلی جان سالم به در بردند، آزادی و مشارکت سیاسی را گسترش دادند، نسل‌های مهاجر را پذیرفتند، به یک قدرت صنعتی و علمی تبدیل شدند، فاشیسم و کمونیسم شوروی را شکست دادند و انسان‌ها را روی ماه نشاندند.
وقتی آمریکا از اصول بنیادین خود کوتاه آمد، نسل های بعدی بارها به این اصول بازگشتند تا از ملت بخواهند که بهتر عمل کند.
تمایز مهمی بین بررسی انتقادی آمریکا و آموزش به آمریکایی‌ها برای نگاه بدبینانه به کشورشان وجود دارد. یک موزه ملی بزرگ باید بتواند اولی را بدون تسلیم شدن در برابر دومی داشته باشد.
موزه‌ها ناگزیر انتخاب می‌کنند: کدام اشیا را به نمایش بگذارند، کدام داستان‌ها را مورد تأکید قرار دهند و بازدیدکنندگان از کدام زمینه دریافت کنند. حقایق فردی می توانند دقیق باشند در حالی که ارائه انباشته آنها تصوری تحریف شده بر جای می گذارد.
کارشناس حقوقی خواستار اصلاحات اساسی در رهبری اسمیتسونیان بر سر «بیزاری از خود» است. تصویری از تاریخ: «صفرا است»
اسمیتسونیان باید در برابر هر رویکرد تفسیری که با مقوله‌های سیاسی یا ایدئولوژیک معاصر شروع می‌شود و در طول تاریخ برای اعتبار بخشیدن به آنها کار می‌کند، مقاومت کند. تاریخ باید بحث های امروز را روشن کند، اما گذشته سزاوار است که با شرایط خاص خود مواجه شویم.
همچنین پاسخ نمی تواند جایگزینی یک ارتدوکس سیاسی با دیگری باشد.
تماشا کنید: کارگردان اسمیتسونیان اعتراف کرد که تاریخ را «ابزار» «عدالت اجتماعی» پس از شنوایی انفجاری می‌بیند
اسمیتسونیان روسای جمهور و کنگره های هر دو حزب را تحمل کرده است. اعتبار آن بر آن استوار استبورس تحصیلی، استقلال و اعتماد عمومی. آمریکایی ها هرگز نباید باور کنند که هر زمان که قدرت سیاسی دست به دست می شود، نمایشگاه های موزه های ملی شان بازنویسی می شوند.
جیمز اسمیتسون نهادی را متصور شد که به "افزایش و انتشار دانش" اختصاص دارد.
دو قرن بعد، اسمیتسونین اشیایی را در دست دارد که متعلق به همه ماست: لباس ژنرال جورج واشنگتن. کلاه پرزیدنت آبراهام لینکلن بنر ستاره دار. بروشور رایت. سرود هریت تابمن. مدفوع پیشخوان ناهار گرینزبورو. ماژول فرمان آپولو 11.
آنها داستان قابل توجهی از آرزو، مبارزه، موفقیت و پیشرفت را روایت می کنند.
هیچ متصدی صاحب آن داستان نیست. رئیس جمهور، حزب سیاسی، جنبش آکادمیک - یا نسل هم این کار را نمی کند. ما آن را به طور موقت در امانت نگه می داریم. این اصل به ویژه در 250 سالگی آمریکا اهمیت دارد. این نقطه عطف باید به تأمل دعوت کند. اما تأمل، خودسرزنش ملی نیست.
نیم صدمین سالگرد ما نباید تبدیل به سالگرد دویست و پنجاهمین سالگرد شود که عمدتاً به فهرست نویسی کاستی های آمریکا اختصاص دارد و در عین حال دستاوردهای آن را به عنوان مدرک یا پسندیده تلقی می کند.
بازدیدکنندگان باید اسمیتسونیان را ترک کنند و تاریخ آمریکا را بیشتر بدانند. آنها باید کاستی ها و تناقضات ما و همچنین دستاوردهای ما را درک کنند. آنها باید تحت تأثیر آنچه آمریکایی ها ساختند، تحت تأثیر آنچه آمریکایی ها قربانی کردند، قدردان آنچه به ارث برده اند - و حفظ و بهبود آن را به چالش کشیدند.
غرور در کشور دشمن نیستدرک تاریخی اگر به درستی بر اساس حقیقت باشد، می تواند یکی از محصولات آن باشد.
اسمیتسونین نیازی ندارد به آمریکایی ها بگوید در مورد آمریکا چه فکری کنند. این باید مصنوعات، دانش، زمینه و دیدگاه لازم را برای درک ارثی که به آنها تعلق دارد به آنها بدهد.
داستان های سخت را بگویید. به بزرگان هم بگو در هر دو مورد به آمریکایی ها اعتماد کنید.
پس از 250 سال، داستان آمریکایی ناتمام مانده است. مسئولیت اسمیتسونیان این است که آن را صادقانه حفظ کند، صادقانه آن را تفسیر کند - و اطمینان حاصل کند که نسل بعدی درک می کند که چرا داستانی است که ارزش جشن گرفتن دارد.
دیوید بوتکینز رئیس سابق موزه علوم ویرجینیا و متولی فعلی بنیاد جیمزتاون-یورکتاون است. او بیش از 25 سال تجربه مدیریت حفاظت از موزه و تاریخی دارد و موسس و مدیر عامل Botkins Strategies، LLC است.
خلاصه نظرات برتر و محتوای اصلی را در طول هفته دریافت کنید.