نقد و بررسی «حس و حساسیت»: دیزی ادگار جونز و جورج مککی از انطباق بینظیر جین آستن با حس زمینی استفاده میکنند.
جورجیا اوکلی، فیلمساز، به متن پایبند است تا نتایج غالباً غمگینی در اقتباسی باشد که ممکن است با آنگ لی قابل مقایسه نباشد، اما در مورد اولین رمان اغلب ساخته شده آستن، چیزهای تازه ای برای گفتن دارد. همچنین: مراقب شکست اسمی کرید مایلز در نقش ماریان داشوود باشید.
با ارائه اطلاعات خود، با شرایط استفاده و سیاست حفظ حریم خصوصی ما موافقت می کنید. ما از فروشندگانی استفاده می کنیم که ممکن است اطلاعات شما را نیز پردازش کنند تا به ارائه خدمات ما کمک کنند. این سایت توسط reCAPTCHA Enterprise محافظت می شود و خط مشی رازداری Google و شرایط خدمات اعمال می شود.
می دانم به چه فکر می کنید: آیا واقعاً به «حس و حس» دیگری نیاز داریم؟ مسلماً، از زمانی که آنگ لی نسخه قطعی اولین رمان جین آستن را با بازی اما تامپسون و کیت وینسلت در نقش خواهران داشوود، که فقر غیرمنتظره شان با جاه طلبی های عاشقانه و اجتماعی در هم می آمیزد، سه دهه می گذرد و تغییر کرده است. با این حال، آهنگهای «غرور و تعصب» نشان میدهد که بازگرداندن «حس و حس» به صفحه نمایش خارج از قلمرو عقل نیست: سومین رمان آستن، «غرور و تعصب»، از سال 1995 حداقل سه نسخه روی صفحه نمایش داشته است، از جمله یک سریال آینده نتفلیکس. بررسی داستانهای مرتبط «دریاچه کریستال»: کشتارهای بیش از حد به یک داستان کمپخته در پیشدرآمد «جمعه سیزدهم» از A24 مایکل داگلاس درباره رابطه و نبرد قانونیاش با کاتلین ترنر، و نزدیک به فرود در زندان مراکش در جریان «جواهری نیل»
جورجیا اوکلی، فیلمساز، که چنین بافت لطیفی را به یک عاشقانه لزبینهای دوران تاچر در نیوکاسل با «جین آبی» آورده است، وارد شوید و اکنون با اقتباسی جدید به جمع تنظیمکنندگان آستن میپیوندد. تازه، "حس و حساسیت" جدید یک چیز نیستپیکربندی مجدد برای قرن بیست و یکم به اندازه یک تجسم بلوط جامد و وفادار ساخته شده با حساسیت و خلق و خوی کلاسیک.
از نظر بصری، از نظر روحی به چیزی شبیه "بری لیندون"، علاقه مند به نور طبیعی و جزئیات دوره بدون لاک، نزدیک تر از بازسازی های "مدرن شده" براق و مستقیم است که آستن را به یک برند تبدیل کرده است. (هر چند فیلم کوتاهی که فرزند غیر دودویی استینگ، ستاره «ریپلی»، الیوت سامنر، در نقش یک جنتلمن ثروتمند و شخصیت کوچک آقای پالمر را به تصویر میکشد، «مدرنترین» فیلم شکوفا و نزدیکترین شورش علیه بازیگران معمولی است.)
دیزی ادگار جونز بهعنوان خواهر بزرگ داشوود، الینور، که احترامش به عقل با اشتیاق عاشقانه خنثی میشود، اجرای عمیقاً احساسی ارائه میکند که گرایش او را به سمت کار فرومایه به ثبتی بزرگتر میرساند: او به آرامی در بافتهای این جهان تداخل پیدا میکند، با طغیان گاه و بیگاهی از هیجانات هیجانانگیز یا هیجانانگیز.
اما قویترین اتفاق در اینجا از لحاظ کار با دوربین، اسمه کرید-مایلز، دختر سامانتا مورتون، با استعداد وحشیانه است، در نقش ماریان داشوود، که تثبیتاش به وارث پسر خوشتیپ جان ویلوبی (فرانک دیلان، او نیز پرچکننده) او را در گودالهای تنومندی ذوب میکند. عاشق گریه کننده در باران را با آهنگ ساز زهی منعطف راجر گولا همراه کنید و پیش از ما، یک حماسه عشقی فراگیر با درد واقعی زنده میماند.
کار بافیلمبردار آرنو پوتیه، اوکلی چشم بصری مستحکمی را به متن میآورد و لباسها و آرایشگری را برجسته میکند که بهنظر میرسد توسط افراد واقعی آن دوره، اینجا در ساسکس و دوون قرن نوزدهم زندگی میکنند و میپوشند. آسمانهای جوهری و علفهای بلند و بلند، دنیایی را رنگ میکنند که در آن بیرون با درون آدمها مطابقت دارد، آب و هوای احساسی که با آب و هوا و گیاهان واقعی هماهنگ است. اگر «حس و حساسیت» در جیبها بیرحمانه به نظر میرسد، این به دلیل طراحی است، زیرا اوکلی از خیالپردازی بسیاری از اقتباسهای آستن برای نگاه و احساسی که به سینک آشپزخانه تاریخی-تخیلی نزدیکتر است، دوری میکند.
همچنین فیلمنامه توسط اوکلی نوشته شده است، فیلمنامه همیشه مسیرهای دو خواهر را به زیبایی در هم نمیپیچد - از جمله مسیر الینور در حالی که برای برادر بزرگتر خواهر شوهرش ادوارد فرارس (جورج مککی، مومیایی زیبا از یک مرد) میکوشد. گاهی اوقات، فروپاشی عاطفی ماریان در قسمت دوم از بقیه تصویر محو میشود، اما رشتهها به زیبایی در پایانی هیجانانگیز که اشکآور است، در هم میآیند، اما هرگز دستکاری یا بیش از حد احساساتی نیست.
فیلم زمانی آغاز میشود که سه خواهر داشوود، از جمله مارگارت کوچکترین (بودی رائه بریتناخ)، و مادرشان (کایتریونا بالف) با اخباری ناگوار غرق میشوند: مرگ آقای داشوود آنها را به فقر کشانده است، زیرا پسرش از ازدواج قبلی، جان (تام بروک)، همسر بسیار خوشمزهای با او میآید. استیسی مارتین بور) برای ادعای املاک. بیوه شایعه پراکنی را وارد کنیدو خانم جنینگز (فیونا شاو) که از بازیگران کاملاً بینقص و کاملاً بداخلاق بود) در کلبه خانوادهاش در دوونشایر در حالی که داشوودها قطعات را دوباره کنار هم میچینند، یک اسکله به سختی در کنار هم قرار میدهند.
فشار اجتماعی و درونی بیرونی روی خواهران داشوود وجود دارد تا با هم ازدواج کنند و این کار را سریع انجام دهند، اما در هر داستان آستن، مسیر لکهدار است و با موانع و حدس دوم مسدود میشود. مانند ویلوبی دیلان، حیله گر و حیله گر، که به معنای واقعی کلمه ماریان را از روی پای آسیب دیده اش جارو می کند و وارد یک نوع عاشقانه ناگهانی آشفته گیج کننده و حیاط مدرسه می شود. بازی دیلان بسیار متفاوت از چرخش به همان اندازه عالی او به عنوان یک مرد خشن لندنی در اولین کارگردانی انگلیسی هریس دیکینسون، "جوشیا" است - می توانید جذابیت را در اینجا ببینید، حتی به عنوان چیزی ناجوانمردانه و مبهم زننده در زیر لوتاریوی خندان او. او از آن دسته مردانی است که بعید است هرگز به یک زن خوب آرامش دهد. برخلاف فرارهای مککی، که ظاهراً وفادارتر و بیسرزنشتر هستند، هر دوی اینها به شیوههای خودشان در نهایت به داشوودها دست میزنند.
هنگامی که زندگی عاشقانه الینور از بین رفت، ماریان به او خش خش می کند: "همیشه حق با توست، و ای کاش اینطور نبودی." الینور بیشتر مشتاق سرکوب احساسات خود است، مگر زمانی که پس از جرأت تلاش دوباره و خواستگاری با فرار، به دلیل نادرستی درک شده فراری به شدت به او حمله کرد. گفته می شود که او با یک کوهنورد به مراتب بیشتر در جامعه نامزد کرده است. اما ارتعاش شهوانی بین الینور و فرارس در بین جلسات هر دو مخفیانه استو حداقل یک جفت عاشقانه برای ریشه یابی ارائه نمی دهد.
عذاب هيجاني كه توسط مرزهاي اجتماعي به چالش ميكشد، هميشه موضوع شيفتگي آستن است، و در اينجا بهطور محسوسي در طيف طراحي توليد و لباسپوشي فيلم در كلاسها مشخص ميشود، اما هرگز كاملاً زيبا نيست. چرخش اوکلی یکی از آن داستانهای عاشقانه دوران غمانگیز درباره احساسات سرکوبشده نیست - بله، آنها وجود دارند، اما داشوودها همیشه به طور فعال علیه ایستگاه خود فشار میآورند.
در حالی که جدیدترین "حس و حساسیت" نیاز به آزمایش زمان دارد تا استقامت خود را در مقابل فیلم 1995 که آنگ لی را تعریف می کند، آشکار کند، طرفداران آستن از اینجا خوشحال خواهند شد. همانطور که امیدواریم، آنهایی که با شخصیتها و محیطهای کاملاً طراحیشدهاش تازه کار هستند که ممکن است ژستهای معاصر ما را در عشق واقعی و خواستگاری آرام منعکس کنند، اما اوکلی هرگز بیش از حد مدرن را در یک داستان خوب و کلاسیک تحت تأثیر قرار نمیدهد.
Focus Features "حس و حساسیت" را در روز جمعه، 16 اکتبر در ایالات متحده افتتاح می کند.