من بازی های وحشتناکی را با زمین بازی هوش مصنوعی گوگل ساختم

یک روز طولانی در معدن بازی های ویدیویی.

"به تیراندازی ادامه بده!" نئون دان می گوید در حالی که او دشمنان را می کند. «برندا همه چیزهای دیگر را برداشت!»

Playground که گوگل این هفته راه اندازی کرد، بخشی از Google Labs است، صفحه فرود این شرکت برای آزمایش های مختلف هوش مصنوعی که هنوز آن را به یک برنامه یا سرویس رسمی تبدیل نکرده است. (گوگل قبلاً این کار را با کارهایی مانند تولید موسیقی انجام داده است). این بازی مشابه Horizon Create که سرویس تولید بازی Meta در ماه سپتامبر اعلام کرد، کار می کند.

Playground اساساً کدنویسی vibe برای بازی‌های ویدیویی است و به افراد این امکان را می‌دهد تا به زبانی ساده توصیف کنند که چه نوع بازی را می‌خواهند در یک رابط چت بات بسازند. Playground سپس یک نسخه فعال در مرورگر یک بازی می‌سازد. می توانید دستورالعمل های بیشتری را برای تغییر طراحی از آنجا اضافه کنید. اگر دارایی‌هایی دارید که می‌خواهید به عنوان مرجع استفاده کنید، می‌توانید عکس‌ها، ویدیوها یا مدل‌ها را آپلود کنید. در غیر این صورت، تصاویر و طرح‌ها همه با هوش مصنوعی تولید شده‌اند.

روند ساخت یک بازی بسیار ساده، محاوره ای و پاسخگو است. این بدان معناست که برای آدمک‌هایی مثل من که در ساخت بازی‌های ویدیویی کمی یا حتی مهارت‌های کدنویسی مناسبی ندارند، عالی است. با بیرون انداختن برخی ایده‌ها، سه بازی قابل پخش، پایدار و حتی از راه دور خوب در یک روز ساختم.

اولین کار من Pork Drop بود، نتیجه ای که از دستور «تتریس اما با خوک های بامزه به جای بلوک ها» به دست آمد. من آن را تایپ کردم، Build را بزنید. هوش مصنوعی نسخه‌ای از تتریس با مضمون مزرعه‌ای را با چهره‌های خوک کوچکی که روی هر بلوک کشیده شده بود، بیرون آورد.

مجبور شدم کمی تکرار کنم تا متوجه شومبینایی، به هوش مصنوعی می‌گوید که نه تنها صورت خوک‌ها را روی بلوک‌ها بچسباند، بلکه بلوک‌ها را شبیه خوک‌های مخدوش کند. من نوشتم: «هر بلوک یک خوک است، که به شکل بلوک‌های تتریس منقبض شده است. آن‌ها را کمی له‌شده اما همچنان زیبا نشان دهید!» این منجر به یک نسخه تمیز و قابل بازی از تتریس شد، اگرچه بلوک گاه به گاه شبیه یک خوک T-post با پاهایش به شکل عقاب باز بود. هوش مصنوعی عنوان Piggy Stacker را پیشنهاد کرد، اما من فکر کردم که عنوان من بهتر است. (راست می گویم.)

ایده بازی بعدی با حسن نیت همکارم Jay Dayrit بود، که وقتی از او پرسیدند چه نوع بازی باید بسازم، بلافاصله درخواست کرد: "پارتی شام همجنسگرایان". من آن را تایپ کردم

بدون هیچ درخواست بعدی، نتیجه یک بازی فلش دو بعدی به نام Dinner Darling بود. این هنر به نظر می رسد که همه یک بیتموجی هستند. شما به جای یک میزبان بسیار پر استرس، جولیان، قرار می گیرید، که وظیفه دارد یک مهمانی شام شیک با مهمانان شلوغی که به نظر می رسد نمی توانند روی صندلی خود پشت میز بنشینند، برگزار کند. با شمارش معکوس تایمرها، باید بروشتاهای دستی و اسپرسو مارتینی های مختلف را برای مهمانان خشمگین خود تهیه کنید.

پس از تولید، من به بازی ضربه می‌زنم و به‌شدت شکست می‌خورم، نمی‌توانم کنترل‌ها را به موقع بفهمم تا مهمان‌هایم شیرینی یا کوکتل به موقع بیاورم. (ساشا، یکی از میهمانان، به تعداد زیادی کوکتل اسپرسو در یک ردیف نیاز داشت.) "FARTY CATASTROPHE"، روی صفحه نمایش تمام شده بازی خوانده شد.

اصلاً صحبتی از تمایلات جنسی کسی در بازی نشده است، اما وقتی باختم، دیریت از آن طرف دفتر صدا زد: «می‌بینی؟تو در بازی بد هستی چون رک هستی!» خوب بازی کرد، زمین بازی.

همکارم ریس راجرز وقتی به بازی نگاه کرد کمتر تحت تأثیر قرار گرفت. او گفت: "این بسیار غیر واقعی است، زیرا گزینه گیاهخواری یا بدون لبنیات وجود ندارد."

بازی‌ای که بیشترین کار را به خود اختصاص داده است، بازی‌ای است که از آن زمان بیشترین بازی توسط افراد تصادفی در Playground انجام شده است. (هرکسی می‌تواند با حساب Google خود وارد شود و این بازی‌های تولید شده توسط کاربر را بازی کند.) من از زمان انتشار تا هفت بازیکن منحصربه‌فرد هستم، که ظاهراً به این معنی است که این بازی شاهکار من است.

من از هوش مصنوعی خواستم که یک «بازی ریتم به سبک سایبرپانک» بسازد که در آن شما به عنوان یک پلیس سابق گریزل «بسیار مطلقه» بازی کنید که با امواجی از عوامل سرکش و سیاستمداران فاسد مبارزه می کند. این عنوان به عنوان یک عنوان از نوع Beat Saber شروع شد، اما من از هوش مصنوعی خواستم که آن را بیشتر شبیه به تیراندازی از بالا به پایین Hotline Miami کند. نتیجه نئون دان (عنوان من) بود، یک تیرانداز از بالا به پایین، شبیه به آرکید با موسیقی پس‌زمینه موج مصنوعی.

Neon Don نیز بازی‌ای است که من سعی کردم محدودیت‌های محتوا را بر آن فشار دهم تا ببینم Playground به من اجازه می‌دهد از آن فرار کنم.

من دشمنان را توصیف کردم، و Playground AI جزئیات خود را در بالا اضافه کرد، از جمله «ساخت‌های بزرگ و پهن با شکم‌های آبجوی برجسته که به پیراهن‌های تاکتیکی تنگ و شلوارهای باری آن‌ها فشار می‌آورند» و «انیمیشن‌های متحجر افراد سرسخت سفارشی». باشه، زمین بازی، برو.

بازی در ابتدا چندین مشکل کوچک داشت. من با آنها مقابله کردم و هر چند وقت یکبار ویژگی ها را اضافه کردم. من سیستم هایی را برای مقیاس بندی سطح، تولید رئیس و تنوع بهتر دشمن دیکته کردم. منمشکلات حرکتی مانند گیر افتادن بازیکن را علامت گذاری کرد و آنها را برطرف کرد. (و گهگاه مشکلات دیگری را مطرح می‌کردم.) از آن خواستم تا یک سیستم snark مبتنی بر متن ایجاد کند که باعث می‌شد شخصیت اصلی به مبارزه با شوخی‌های درونی شخصیتی مانند "به تیراندازی ادامه بده! برندا همه چیز را از بین برد!" یا "من ضربه های بدتری از وکیل همسر سابقم خورده ام!"

تصور می‌کنم که یک توسعه‌دهنده واقعی بازی می‌داند که واقعاً چه بگوید تا ویژگی‌ها را واضح‌تر کند و بازی را سرگرم‌کننده‌تر یا قابل بازی‌تر کند. برخی از برترین بازی‌هایی که مردم بر روی این پلتفرم ایجاد کرده‌اند، بسیار بهتر از بازی‌های من هستند، زیرا من تمایل داشتم به تغییرات تکراری مبتنی بر روحیه‌ای مانند «قدتر کردن دان» یا «طلاق‌تر» تکیه کنم.

پس از یک نقطه خاص، گوگل استفاده شما از سرویس Playground خود را کاهش می دهد. هر بازی جدید و تکرار در آن، مقدار بیشتری از هزینه شما را مصرف می کند. (توجه برای همه طرفداران وفادار جدیدم: به‌روزرسانی‌های عناوین من در 14 اکتبر و زمانی که حق استفاده من به‌روزرسانی شود، ارائه می‌شود.)

یعنی بازی های من هنوز مشکلات زیادی دارند. من می‌خواستم دکمه «Backflip» را به Neon Don اضافه کنم، اما هوش مصنوعی آن را «Doge flip» نامید، که فکر می‌کنم بد است اما تا زمانی که اعتبار استفاده‌ام شارژ نشود، نمی‌توان آن را تغییر داد. من می خواهم سختی را تغییر دهم و گزینه های سلاح بیشتری را اضافه کنم. من می‌خواهم کارهای زیادی انجام دهم، اما برای اعتبار استفاده بیشتر هزینه نمی‌کنم.

Playground من را به هنر واقعی ساخت بازی های ویدیویی علاقه مند می کند. این سرگرم کننده و تا حدودی شهودی است، و نتایج ملموسی وجود دارد که می توانید در زمان واقعی با آنها بازی کنید. مردم احتمالاً قصد دارند مقداری بسازندچیزهای جالب با آن اما محدودیت ها باعث می شود که واقعا مفید نباشد.

همچنین، وقتی در میان بازی‌های Playground حرکت می‌کنید، یک شباهت غیرقابل انکار همه چیز را فرا می‌گیرد. ژانرهای مختلف بازی با منوها و موسیقی تقریباً یکسانی همراه هستند. شما شروع به دیدن همان نوع گزینه های مبارزه و انتخاب سبک می کنید.

زمین بازی برای کمی سرگرم کننده است. اما به زودی کاملاً مشخص می شود که هوش مصنوعی تا حدودی پایین آمده است. این را به وکیل همسر سابق خود بگویید.