تونی گیلروی در مورد پدرو پاسکال، «بیمهوت!» و «چگونه دیزنی هرگز به او نگفت که درباره فاشیسم در جریان مطبوعات «آندو» بحث نکند

"بهموت!" نویسنده/کارگردان به آن تامپسون و رایان لاتانزیو از IndieWire برای پادکست زنده "Screen Talk" در جشنواره فیلم نیویورک پیوست.

با ارائه اطلاعات خود، با شرایط استفاده و سیاست حفظ حریم خصوصی ما موافقت می کنید. ما از فروشندگانی استفاده می کنیم که ممکن است اطلاعات شما را نیز پردازش کنند تا به ارائه خدمات ما کمک کنند. این سایت توسط reCAPTCHA Enterprise محافظت می شود و خط مشی رازداری Google و شرایط خدمات اعمال می شود.

تونی گیلروی 14 سال بود که فیلمی سینمایی کارگردانی نکرده بود، تا اینکه امسال اولین نمایش جهانی جشنواره فیلم نیویورک «بهموت!» با بازی پدرو پاسکال آغاز شد. کارگردان نامزد اسکار «مایکل کلایتون» پس از همه، شش سال گذشته را صرف نمایش «آندو» از دیزنی پلاس کرده بود که سال گذشته با فصل دوم و آخرش به پایان رسید. "بهموت!" نویسنده/کارگردان را به قلمرو فیلم‌های کم‌هزینه برای بزرگسالان باهوش باز می‌گرداند، با بازی پدرو پاسکال به عنوان نوازنده ویولن سل برای موسیقی در لس آنجلس پس از سال‌ها سفر - و سال‌ها روابط عاشقانه و شخصی بالا و پایین، درون و برون.

در روز سه‌شنبه، ۶ اکتبر، گیلروی به آن تامپسون ویراستار IndieWire و رایان لاتانزیو سردبیر اجرایی IndieWire برای پادکست سالانه "Screen Talk" زنده در جشنواره فیلم نیویورک پیوست. گپ پر جنب و جوش و گسترده، ساخت «بیمهوت!» را باز کرد، از جمله اینکه چگونه گیلروی گروهی متشکل از 9 آهنگساز را که موسیقی متن فیلم را نوشته بودند گرد هم آورد: مایکل آبلز، امیلی بیر، لوکاس فرانک، مایکل جیاکینو، هنری جکمن، نامی ملوماد، جیمز نیوتن هاوارد، براندون سیلو رابرتز، و آل. (او در طول صحبت ما توضیح داد که چگونه آنها با وجود محدودیت قوانین آکادمی به واجد شرایط بودن بهترین موسیقی متن نزدیکتر می شوندآهنگسازان در سه.) داستان های مرتبط فیلم های جشنواره پاییزی که تاکنون فروخته شده است: برنده جایزه ونیز اوریزونتی «یک روز از زندگی جو: فصل Phaedra» در 1-2 فرود آمد ویژه مریل استریپ تقریباً فیلم شش ساعته «دوستان نامطلوب من» را تماشا نکرد - سپس، کالین فرث پروداکوت کرد.

گیلروی همچنین در مورد انتخاب پدرو پاسکال بعد از برنامه اسکار آیزاک که او را مجبور به ترک نقش کرد صحبت کرد - و اینکه پاسکال چگونه ویولن سل را یاد گرفت که در صحنه های جلسه گلزنی جلوی دوربین بازی کند. بعلاوه، اولیویا وایلد در نقش یک شخصیت وسواسی سابق از نوع "جاذبه مرگبار" و اوا ویکتور کارگردان "ببخشید عزیزم" به عنوان یک نوازنده زهی جوانتر شبکه زنانی را تشکیل می دهند که زندگی او را پر می کنند (و پیچیده می کنند)، در حالی که ویل آرنت نقش برادر بیگانه و از بین رفته پاسکال را بازی می کند - همچنین یک موسیقیدان.

در جایی دیگر در طول پادکست زنده، گیلروی همچنین گزارش‌هایی را که دیزنی به او توصیه کرده بود در جریان مطبوعات برای نمایش «آندو» که دارای اتهامات سیاسی است، به «فاشیسم» اشاره نکند، نمایشی از «جنگ ستارگان» که عمیقاً در پیام‌های هشداردهنده درباره اقتدارگرایی غرق شده بود، پاک کرد. گیلروی گفت که اینطور نیست. (یک داستان اخیر در هالیوود ریپورتر ادعا می کند که تیم خلاق «اندور» تشویق شده اند که بین سیاست فعلی و سریال مشابهی ایجاد نکنند.)

"شما تماشا می کنید که چگونه این داستان ها [تبدیل به] طعمه کلیک می شوند و گزارش می شوند و بقیه آن. یک چیز که کاملاً درست نیست این است که هیچ کس هرگز به من یا دیگو [لونا] یا ژنیو [اوریلی] یا هرکسی که بیرون است، نگفته است، "این کار را نکن،" یا "آن کار را نکن." …هیچ‌کس در روابط عمومی هرگز نگفته است: «این کار را نکن.» اکنون، مواقعی پیش می‌آید که ما به لبه‌ها سرازیر می‌شویم، و مردم می‌گویند: «هی، مرد، می‌دانی، مراقب باش.» اما هیچ‌کس به ما نگفت که چه کار کنیم. … شباهت‌های نمایش به طور غیرقابل انکاری عجیب و غریب می‌شد که وارد یک مصاحبه و صحبت در مورد آن شویم. و ما زود رفتیم بیرون، و دوباره برگشتیم، و می‌گوییم: «لعنتی، مرد. ما باید بفهمیم که در این مورد چه کار کنیم.»

وی ادامه داد: ما هرگز دروغ نگفتیم. ما هرگز بدبین نبودیم. ما احساس می‌کردیم که منطقی است که به آنچه فکر می‌کنیم و چرا نمایش را در طول انجامش ساخته‌ایم اذیت کنیم، و برای دیزنی عادلانه به نظر نمی‌رسید که آتشی در وسط پارکینگ بسوزاند. ما مجبور نبودیم نمایش این کار را برای ما انجام می داد. میدونی منظورم چیه؟ نمایش همه چیزهایی را که ما می خواستیم بگوییم می گفت. اوه، اما با گذشت زمان، می دانید، ما آزادتر شدیم... اما هیچ کس به ما نگفت چه کنیم. از طرف دیگر گزارش شده که اشتباه است.»

به قسمت زیر یا در پلتفرم پادکست دلخواه خود گوش دهید.