خانه تئاتر با مشکل جدی بیمه مواجه است؛ واسپاری ۲ جشنواره به کجا رسید؟
نشست خبری مدیرعامل خانه تئاتر با همراهی برخی از اعضای هیئت مدیره مرکزی این مجموعه برگزار شد.
به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری مدیرعامل خانه تئاتر با حضور برخی از اعضای هیئت مدیره مرکزی این مجموعه، صبح امروز، ۲۵ مهر در سالن کنفرانس خانه تئاتر برگزار شد.
از حاضران در این نشست می‌توان به علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر، محمد بهرامی، مهدی قلعه، مجید قناد، بهرام ابراهیمی و مریم رحیمی به‌عنوان اعضای هیئت مدیره مرکزی اشاره کرد.
نشست پس از تلاوت آیاتی از قرآن کریم و پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران آغاز شد.
اجرای این برنامه را مرتضی رنجبران عهده‌دار بود.
در ابتدا مهدی قلعه عضو هیئت مدیره خانه تئاتر و فعال تئاتر کودک و نوجوان بیان کرد: پیشنهاد شد که جشنواره تئاتر کودک و نوجوان و جشنواره تئاتر خیابانی مریوان به ما واسپاری شود اما در مورد جشنواره تئاتر کودک و نوجوان که هیچ مشورتی با ما در مورد انتخاب دبیر و فرایند برگزاری نشد. من به آقای اتابک نادری مدیرکل هنرهای نمایشی پیشنهاد کردم که ما آئین‌نامه‌ای برای این جشنواره شکل دهیم که رویکرد سلیقه‌ای هر دبیر در جشنواره دخیل نشود، اما آقای نادری گفتند که به هیچ آئین‌نامه‌ای معتقد نیستند و رفاقتی پیش می‌روند.
۸ همت پتانسیل فروش بلیت تئاتر در تهران وجود دارد؛ سیاستگذاری مشخصی نداریم
علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر در ادامه به تشریح روند طی شده در دوره مدیریتی خود پرداخت و بیان کرد: رایزنی‌های مختلفی از زمان حضور من با وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاونت های مختلف صورت گرفت که این ۲ جشنواره به ما واسپاری شود، اما در سطح مدیران میانی این همکاری اتفاق نیفتد. خانه تئاتر تقریباً ۴۲۰۰ عضو در تهران دارد و عددی که در سطح کشور در استان‌های مختلف توسط معاونت امور هنری به ما معرفی شده است، چیزی حدود ۱۲ هزار نفر است که ما تنها به شهر تهران بسنده کردیم و به ۴۲۰۰ عضو رسیدیم. در خانه تئاتر، ما ۱۷ صنف داریم و چیزی حدود ۴۰۰ جلسه تخصصی در سال برای صنوف مختلف برگزار می‌شود. خانه تئاتر با خانه موسیقی و سینما، تفاوت مهمی دارد و آن هم انتخابات سراسری هیئت مدیره‌های مختلف است. حدود ۲۰۰۰ نفر در یک سال گذشته از اعضای ما مشغول به حداقل یک پروژه در سال بودند. چیزی حدود ۱۷۰ اجرای نمایشی هر شب در سالن‌های مختلف در استان تهران روی صحنه می‌رود، به عبارتی حدود ۵۰ هزار صندلی در هرشب در استان تهران وجود دارد که با احتساب بلیت ۴۰۰-۵۰۰ هزار تومانی حدود ۸ همت پتانسیل فروش بلیت تئاتر وجود دارد.
وی افزود: نکته غم‌انگیز این‌جاست که بودجه سالانه تئاتر چیزی حدود ۱۵۰ میلیارد تومان است. چه‌کسی برای این ۸ همت پتانسیل فروش بلیت، ریل‌گذاری و سیاستگذاری می‌کند؟ مسئله این است که در ۴۰ سال گذشته برای تئاتر کشور سیاستگذاری مشخصی انجام نشده است.
مشکلات شدید از حیث بیمه وجود دارد
مریم رحیمی عضو هیئت مدیره خانه تئاتر، درباره مسائل و مشکلات بیمه اعضای خانه تئاتر، تصریح کرد: بیمه ما ۱۸ درصد است که نیمی از آن به عهده فرد بیمه شونده و نیمی از آن به عهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. از جایی به بعد به‌دلیل بدهی‌ها به بیمه تامین اجتماعی، حق درمان از بیمه حذف شد و هر فرد مستلزم پرداخت کل مبلغ بخش حق درمان بیمه شد. رقم بیمه امروز برای یک خانواده چهار نفره تحت پوشش بیمه از مجرای خانه تئاتر، مبلغ بسیار بالایی است، به‌عبارتی چیزی حدود ۷ میلیون تومان برای یک خانواده چهار نفره هزینه دارد.
وی افزود: سعی کردیم که این مبلغ را کاهش دهیم و در همین راستا رایزنی‌های وزیر فرهنگ و مدیران ایشان را داشتیم. اما مسئله این است که باید کف حقوق وابسته به نرخ بیمه افزایش پیدا کند تا پرداخت مبلغ بیمه برای اعضا عملی باشد، اما با بالاتر رفتن کف دستمزد و حقوق، فرد سهمی را که وزارت ارشاد برای بیمه وی پرداخت می‌کند، از دست می‌دهد.
قلعه افزود: مسئله بیمه اعضای خانه تئاتر از دوره آقای ارجمندی در صندوق اعتباری هنر مطرح بود که توسط مدیر متخلفی مثل ایشان، سهم ۵۰ درصدی خدمات درمان اعضای خانه تئاتر قطع شد.
رحیمی یادآور شد: امسال تعدادی زیادی ریزش داشتیم و تعدادی از اعضا به دلیل ناتوانی در پرداخت سهم بیمه، ناچاز به لغو بیمه شدند.
قلعه افزود: در دوران جنگ به ما قول دادند که ۳ ماه سهم بیمه تامین اجتماعی اعضا را به طور کامل پرداخت کنند. تا الان سهم یک نفر هم پرداخت نشده است.
مجید قناد از اعضای هیئت مدیره خانه تئاتر در ادامه ضمن خوشامدگویی به حضار عنوان کرد: اگر کسی در سال گذشته دبیر جشنواره‌ای مانند جشنواره کودک می‌شود، چه اصراری وجود دارد سال بعد دبیر تغییر کند؟ چرا اجازه داده نمی‌شود که یک دبیر امکان حضور در کسوت دبیر را به مدت ۵ سال داشته باشد. چرا صداوسیما از ۲۰ شبکه خود حتی یک شبکه و یک برنامه را به تئاتر اختصاص نمی‌دهد؟ در زمان جنگ هرکس که شغلی کارمندی داشت، حقوق دریافت می‌کرد اما هنرمندان تئاتر که امکان حضور حرفه‌ای در این ایام را نداشتند، از کجا باید امرار معاش می‌کردند؟ موضوع دیگر؛ سالانه هزاران دانشجو از رشته تئاتر فارغ‌التحصیل می‌شوند، این دانشجویان کجا می‌روند؟ در کل اوضاع، اوضاع چندانی جالبی نیست و رفع این مسائل تنها به وسیله خانه تئاتر شدنی نیست.
بودجه تولید تئاتر آهسته آهسته حذف شد؛ خانه تئاتر برای قیمت‌گذاری بلیت ابزار نظارتی ندارد
محمد بهرامی پس از قناد، درباره بودجه تولید تئاتر افزود: بخشی از بودجه تئاتر کشور به تولید اختصاص داشت و این بودجه آهسته آهسته حذف شد. در تمام دنیا مرسوم است که شهرداری‌ها بودجه‌ای را به تولید تئاتر اختصاص می‌دهد، اما امروزه و در کشور ما این‌گونه نیست.
گیلوری در پاسخ به پرسشی درباره تبلیغات شهری تئاتر توضیح داد: شهرداری منطقه ۶ از ما در این زمینه بسیار حمایت کرده است اما نهادی دیگر در شهرداری بسیار مخالف این موضوع است و معتقد است همین تبلیغات اندکی که در اطراف خانه تئاتر وجود دارد هم باید جمع شود.
وی درمورد مسئله قیمت‌گذاری بلیت تئاتر مطرح کرد: ما جلسات تخصصی در این حوزه برگزار کردیم؛ اما آیا ابزار نظارتی هم داریم؟ با احترام عرض می‌کنم حتی وزارت ارشاد هم نظارت کاملی روی این موضوع نداشته و سیاستگذاری مشخصی ندارد. در تلاش هستیم که سامانه سمفاتک را برای تئاتر و کنسرت ایجاد کنیم. من رضایت تمامی مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را برای راه‌اندازی این سامانه دارم و فکر می‌کنم این اتفاق به‌زودی خواهد افتاد.
بهرام ابراهیمی در پاسخ به پرسشی دیگر درمورد امکان امرار معاش از فعالیت در تئاتر، تصریح کرد: خیر، این امکان قاطعانه وجود ندارد، زمانی گروه‌هایی در تئاتر شهر یا دیگر سالن‌ها مستقر بودند و مداوم کار می‌کردند، در آن دوران این موضوع برای فعالان این گروه‌ها ممکن بود اما امروزه با حضور در یک یا حتی ۳ پروژه نمایشی امکان معاش یک‌ساله وجود ندارد. زمانی در اداره تئاتر، عوامل مختلف تئاتر به عنوان یک شاغل در یک شغل شناخته می‌شدند، اما امروزه با انحلال این محیط، دیگر چیزی تحت عنوان امنیت شغلی مطرح نیست.
مسئله بازداشت‌شدگان به کجا رسید؟؛ کارگاه‌های دکور در فضاهای دولتی ابقا و تاسیس می‌شوند؟
گیلوری در مورد بازداشت‌شدگان وقایع ماه دی که از فعالان حوزه تئاتر بودند، توضیح داد: ۲۲ نفر در وقایع اخیر بازداشت شدند که از این تعداد ۲۱ نفر تا زمان برگزاری دادگاه این افراد با گرو گذاشتن سند آزاد شدند. من از قوه قضائیه تقاضای عاجزانه دارم که فرصتی ایجاد کنند که با ریاست این قوه محترم، جلسه‌ای صورت بگیرد و من ایمان دارم که گفتگو معجزه می‌کند. ما همچنان این مسائل را رصد می‌کنیم و شدیداً با قوه قضائیه خواهان گفتگو هستیم. از این ۲۲ نفر، حکم تعدادی از این افراد به موعد اجرا رسیده است و فراخوانده شدند، اما در حال رایزنی هستیم تا بتوانیم حکم‌ها را تغییر دهیم. معجزه گفتگو در مورد محیطی مانند عمارت روبه‌رو خود را نشان می‌دهد و می‌بینیم که در دادگاه تجدیدنظر حکم به کلی تغییر پیدا می‌کند.
وی درمورد واگذاری خانه تئاتر به بخش خصوصی مطرح کرد: ما عملا در فضای خصوصی هستیم، اما قصد رقابت با بخش‌های خصوصی دیگر نداریم، زیرا خانه تئاتر با داشتن ۴ هزار اعضا و ارتباط با بخش دولتی، امکاناتی دارد که در قیاس با دیگر بخش‌های خصوصی قابل رقابت نیست.
ابراهیمی در پاسخ به پرسش خبرنگار مهر، درباره نبود فضای دولتی برای تولید و ساخت دکور آثار نمایشی و روی صحنه، بیان کرد: درمورد کارگاه‌های تولید دکور که پیش‌تر در فضای دولتی وجود داشت، باید قاطعانه بگم که این امکان دیگر وجود ندارد و باید از وزارت ارشاد در این‌باره دل بکنیم.
گیلوری افزود: چند اتفاق را در این زمینه پیگیری کردیم؛ کارگاه دکور بنیاد رودکی است که توسط آقای شفیعی معاون امور هنری وزیر فرهنگ در حال پیگیری است و به‌زودی به چرخه تئاتر کشور اضافه می‌شود. پردیس هنرمندان که در پارک هنرمندان در حال ساخت است، بنا بود ۳ تماشاخانه داشته باشد که با رایزنی‌هایی که صورت گرفت بنا شد این مجموعه محیط یکی از تماشاخانه هارا به کارگاه ساخت دکور تبدیل کند و مسئولان مربوطه با مساعدت این موضوع را پذیرفتند. همچنین درمورد پلاتو نیز، از ظرفیت‌های ساختمان شماره ۲ خانه تئاتر استفاده کردیم و تعدادی پلاتو اکنون برای اعضا قابل استفاده است و در تلاش هستیم که ظرفیت پلاتوهای این محیط را به ۸ پلاتو برسانیم.
وی در پاسخ به دیگر پرسش خبرنگار مهر، مبنی بر رایزنی‌های خانه تئاتر در راستای ابقا و برگزاری جشنواره تئاتر دانشگاهی تاکید کرد: هیئت مدیره خانه تئاتر برگزاری این جشنواره را تصویب کرده است و بنا شده است که حتی اگر در قالب قبلی امکان برگزاری این جشنواره نبود، به شکلی متفاوت توسط خانه تئاتر برگزار شود. واقعیت این است که ارتباط گرفتن با وزارت علوم موضوع بسیار دشوار و سختی است.