Prem Sahib: بررسی اتاق - استاد ناراحتی شهر را به وحشت و لذت می پیچاند

غرفه De La Warr، Bexhill فضایی از ناراحتی بیمارگونه در سراسر این بررسی عجیب و شدید در اواسط شغلی برای این هنرمند درخشان، پرم صاحب، شهر را به درون می‌چرخاند، آن را می‌پیچاند و آن را از هم جدا می‌کند. نمایش او در غرفه De La Warr در Bexhill، نوعی نظرسنجی میان حرفه ای برای هنرمند 44 ساله انگلیسی، مملو از فضاهای خصوصی و کابوس های شهری است که از بین رفته و به نمایش گذاشته شده اند. این چیزهای حداقلی، کلا

Prem Sahib شهر را از درون می چرخاند، آن را می پیچد و از هم می پاشد. نمایش او در غرفه De La Warr در Bexhill، نوعی نظرسنجی میان حرفه ای برای هنرمند 44 ساله انگلیسی، مملو از فضاهای خصوصی و کابوس های شهری است که از بین رفته و به نمایش گذاشته شده اند. این چیزهای حداقلی، کلاستروفوبیک و شدید است.

چراغ خیابانی سدیمی از سقف آویزان است و درخشش نارنجی کمرنگ بیمارگونه خود را در سراسر گالری می‌تاباند. احساس می‌کنید به یک کوچه پس کوچه شهری برخورد کرده‌اید که در آن علم فیزیک به هم ریخته است، خطر زیرگذر را دارد، اما سورئال و وارونه. در همان نزدیکی، سه ژاکت پفکی بین ورقه‌های شیشه فشرده شده‌اند - آیا این آدم‌هایی هستند که در زیرگذر منتظر شما بودند؟ یا آنها سه غریبه هستند که شما در آغوششان گرفته اید؟

این کاری است که صاحب بارها و بارها انجام می دهد: او با مرز بین وحشت و لذت، تهدید و صمیمیت، عمومی و خصوصی بازی می کند.

خیلی چیزها در اینجا به سمت فضای ناراحتی تنظیم شده است. صدای باس عمیقی از یک فضا پخش می‌شود، صدای آن در نهایت به صدای جیغی می‌رسد که گوش‌ها را سوراخ می‌کند، قبل از اینکه دوباره در یک زیر سینه قرار گیرد. میزی از بدن کک به شدت رشد کرده ساخته شده است، تابلوی خیابان خالی مانده است اما چراغ آن هنوز روشن است. دو بخاری فضایی دائما روشن می شوند و دما را افزایش می دهند. این مرزی، عجیب و غریب، ناراحت کننده است.

عجیب و غریب بودن در کار صاحب نقش اساسی دارد. درهای دوتایی که هنگام قدم زدن از آنها عبور می کنید، از یک نوار چرمی Mile End گرفته شده بود که در آن بسته می شد2022، آبنمای محصور در رزین از سونا Chariots در شوردیچ است که در سال 2016 بسته شد. فضاهای خصوصی، مکان‌های لذت صمیمی، که از شهر پاک شده‌اند.

در یکی از پانل‌های رزین مشخص او، قطرات شفافی روی ورقه‌ای از آلومینیوم سیاه انباشته شده‌اند، مانند جمع شدن عرق روی دیوار یک باشگاه شبانه. تقریباً می‌توانید بوی آن را حس کنید، تقریباً احساس می‌کنید که مردم در جایی نزدیک به هم می‌آیند، گرم، مرطوب و می‌پیچند. گوشی را بالا آویزان کنید، دو دیسک اکریلیک به نتایج بصری آزمایشات سریع اچ آی وی اشاره می کنند. در اینجا صمیمیت وجود دارد، اما خطر نیز وجود دارد.

خطر و تهدید: یک آینه ابسیدین ترک خورده روی دیوار آویزان است که صداهای ناهماهنگی را به گوش می‌رساند، ضبط کندی از یک ناسزای همجنس‌گرا هراسی که برای صاحب در اتاق گفتگوی همجنس‌گرایان فرستاده شده است.

همانطور که متن دیوار در اینجا اصرار دارد، آیا این همه در مورد معماری است؟ من نمی دانم. معماری در حال حاضر در مورد معماری است - من نیازی به هنر ندارم تا مرا به فکر عمیق در مورد ساختمان ها وادار کند. این احساس بسیار صمیمی تر از آن توصیف به سردی است. این در مورد اجسام است که به هم فشرده می شوند، عرق می چکد از دیوار، و احساس می کنید که همه چیز در شرف جدا شدن از شماست.

در تمام مسیر، گویی صاحب می‌پرسد: چه اتفاقی می‌افتد وقتی مکان‌هایی که برای من مهم هستند، جایی که خودم را ابراز می‌کنم، ویران می‌شوند؟ چه چیزی برای من، برای ما باقی می ماند؟ چه کسی تصمیم می‌گیرد که کدام فضاها می‌توانند زنده بمانند، چه کسی تصمیم می‌گیرد که چه جوامعی ارزش حفظ و نگهداری را دارند، چه کسی تصمیم می‌گیرد که اجسام در کجا وجود داشته باشند؟

من فکر نمی کنم همه چیز کار کند. ضبط سوئلا براورمن که با نفرت در مورد مهاجر صحبت می کندبحرانی که در حین تماشای دریا به آن گوش می‌دهید کمی به چشم می‌خورد، و تصاویر کوچک خال‌خالی از افق که یک دیوار را می‌سازند، واقعاً مقدار زیادی اضافه نمی‌کنند.

اما در بیشتر موارد، صاحب درخشان است، با مهارتی باورنکردنی در اتمسفرهای مینیمالیستی بسیار شدید. او یکی از جالب‌ترین هنرمندانی است که بیش از یک دهه است که در این کشور کار می‌کند، و به نظر می‌رسد که یک نمایش سازمانی بزرگ مانند این خیلی دیر شده است.

Prem Sahib: Chamber از 10 اکتبر 2026 تا 3 ژانویه 2027 در غرفه De La Warr، Bexhill است.