اوکراین و اروپا چاره ای جز همکاری با ترامپ ندارند

با وجود تنش های فزاینده بر سر روسیه، کیف و رهبران اروپایی همچنان به حمایت ایالات متحده وابسته هستند.

ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین روز چهارشنبه گفت: زمانی که رئیس‌جمهور [دونالد] ترامپ یک طرف را انتخاب می‌کند، نه طرف ما، دردناک است. معامله دیزل مورد بحث رئیس جمهور ایالات متحده با همتای روس خود، ولادیمیر پوتین، به منبع تنش دیگری بین واشنگتن و اوکراین و حامیان اروپایی آن تبدیل شده است.

گزارش شده اختلال در خدمات استارلینک/استارشیلد در 13 تا 14 اکتبر، که ارتش اوکراین را نادرست کرد، بر این تنش ها افزوده است. سرویس بعداً بازسازی شد و گزارش‌ها مبنی بر اینکه محدودیت‌ها به دستور کاخ سفید برای تحت فشار قرار دادن کی‌یف اعمال شده بود تأیید نشده باقی ماند.

با این وجود، این دو قسمت این تصور را از شکاف گسترده بین اوکراین و ایالات متحده تقویت کرده است. روز جمعه، زلنسکی واشنگتن را متهم کرد که به سرنگونی استارلینک ادامه می‌دهد و به روس‌ها قول امتیازهای جدید داده است.

بدیهی است که باید صبر کرد تا گرد و غبار بنشیند. ترامپ قبلاً به سمت مسکو متمایل شده است، به ویژه در نشست اوت 2025 با پوتین در آنکوریج، آلاسکا، تنها برای بازگشت به حمایت مشروط از اوکراین در بحبوحه سازش ناپذیری روسیه و تلاش‌های دیپلماتیک کیف و رهبران اروپایی. ترتیباتی که بر اساس آن اروپا برای تسلیحات ایالات متحده به اوکراین می پردازد، کار می کند، و ایالات متحده به تبادل اطلاعات با کیف با وجود گزارش هایی مبنی بر پنهان نگه داشتن برخی اطلاعات حیاتی ادامه می دهد.

کاخ سفید همچنین از پیشنهادات مربوط به به رسمیت شناختن کریمه به عنوان روسیه قانونی، که در چارچوب صلح آوریل 2025 خود مطرح شده بود، یا اینکه کیف را ملزم به انجام این کار کرد، عقب نشینی کرده است.از کل منطقه دونباس خود خارج شود. به نوبه خود، اوکراین و اروپا به همراهی با اقدامات دیپلماتیک ترامپ در مسکو، به رهبری استیو ویتکاف و جرد کوشنر، فرستاده های او ادامه داده اند.

با توجه به مخالفت دو حزبی در کنگره، از جمله سناتورهای جمهوری خواه، ممکن است خود معامله گازوئیل هنوز از بین برود. بنابراین، تغییر اخیر واشنگتن به سمت مسکو ممکن است کمتر از آنچه در حال حاضر به نظر می رسد مهم باشد.

موارد فوق دلیلی برای رضایت اوکراین و حامیان اصلی آن در اروپا نیست. آنها دلایل زیادی برای نگرانی فراتر از غیرقابل پیش بینی بودن ترامپ دارند.

مهمترین آنها عزم پوتین برای تشدید جنگ است. در حالی که پدافند هوایی اوکراین با مشکل مواجه است، شهرها و زیرساخت های حیاتی اوکراین مورد حملات روزانه موشک های بالستیک و پهپادهای پیشرفته جت قرار می گیرند. این کشور در حال آماده شدن برای یک زمستان سخت دیگر است. یک جنگ تبلیغاتی به موازات آن در جریان است که توسط معامله دیزل به آن دامن زده شده است.

برخلاف اوکراین، روسیه هرگز پیشنهاد ترامپ برای آتش‌بس جزئی در حمله به تاسیسات انرژی را نپذیرفت. با این حال، مسکو اکنون کیف را به‌عنوان خراب‌کننده پس از از سرگیری حملات اوکراین، از جمله حمله به پالایشگاهی در شهر ریازان در روز پنج‌شنبه، نشان می‌دهد که ترامپ آن را «مایه شرمساری» خواند.

درگیری‌ها با کشتی‌های حامل غلات اوکراینی از طریق دریای سیاه در آب‌های رومانی به جناح شرقی ناتو کشیده شده است. روسیه در حال گسترش حملات هیبریدی خود در اروپا برای مختل کردن عرضه تسلیحات ومهمات به اوکراین و تحت تأثیر قرار دادن افکار عمومی در کشورهای کلیدی مانند آلمان با ایجاد ترس. در برخی از گوشه های اتحادیه اروپا، فشارهایی برای تعامل مجدد با مسکو وجود دارد. رابرت فیکو، نخست وزیر اسلواکی تایید کرد که کمیسیون اقتصادی بین دولتی اسلواکی-روسیه کار خود را از سر خواهد گرفت. رومن رادف، همتای بلغارستانی وی، دیپلماسی دیزلی ترامپ را ستود، حتی در حالی که هواپیماهای بدون سرنشین روسیه حملاتی را در نزدیکی سواحل دریای سیاه بلغارستان انجام دادند.

پرداخت هزینه اوکراین دردسر دیگری برای اروپایی هاست. وام 90 میلیارد یورویی (101 میلیارد دلاری) که اتحادیه اروپا در آوریل تصویب کرد، ممکن است قبل از پایان سال 2027 تمام شود. برخی برآوردها نشان می دهد که کیف به 70 میلیارد یورو (79 میلیارد دلار) اضافی برای اهداف دفاعی و غیرنظامی در سال 2027 نیاز دارد.

این تهدیدی است که برای کشورهای عضو اتحادیه اروپا که در حال مذاکره درباره بودجه 2028-2034 این اتحادیه هستند، یک قوطی کرم باز خواهد کرد.

در شرایطی که برخی خواستار کاهش عمیق هزینه‌ها هستند، این سوال بحث‌برانگیز که آیا کمک به اوکراین باید از طریق دارایی‌های مالی روسیه مسدود شده در اروپا باشد، با انتقام‌جویی بازمی‌گردد. ترامپ در عین حال خواستار آزادسازی بخشی از این پول است.

این نزاع قبل از چندین انتخابات مهم، به ویژه انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در آوریل و می و همچنین نظرسنجی ها در اسپانیا، ایتالیا و لهستان رخ می دهد.

با توجه به شکنندگی در اروپا، قابل توجه است که حمایت دیپلماتیک و مالی از اوکراین نسبتاً ثابت مانده است. اکنون زمان لغو حمایت از اوکراین نیست، اکنون زمانی برای تسکین روسیه نیستآنتونیو کاستا، رئیس شورای اروپا روز جمعه در حالی که در کنار زلنسکی و اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا در بروکسل حضور داشت، گفت: "اگر سقوط کنیم، 20 میلیون اوکراینی به اروپا خواهند آمد." زلنسکی به همه یادآوری کرد: "قوی بمانید، از کشورمان دفاع کنید."

در آستانه این اجلاس، اتحادیه اروپا دو خوشه را در مذاکرات الحاق با اوکراین باز کرد و دور جدیدی از تحریم ها را علیه روسیه اعمال کرد. زلنسکی پس از گفتگو با اندی برنهام نخست وزیر بریتانیا و پادشاه چارلز سوم روز چهارشنبه در لندن به بروکسل آمد.

اما محدودیتی وجود دارد که اتحادیه اروپا و بریتانیا چقدر بیشتر از آنچه که قبلا ارائه می کنند، می توانند انجام دهند. آنها قبلاً جایگزین ایالات متحده به عنوان قهرمان بین المللی اصلی اوکراین و ضامن واقعی بقای آن به عنوان یک کشور شده اند. عضویت در اتحادیه اروپا - یا حداقل یک شریک کاملاً یکپارچه مانند نروژ - بهترین سناریو برای کیف در دراز مدت است.

در عین حال، اروپا فاقد وزن سیاسی و توانایی نظامی برای جایگزینی برای آمریکا در کوتاه مدت است. این در میدان جنگ کاملاً واضح است. اگرچه آژانس‌های اطلاعاتی اروپایی احتمالاً می‌توانند برخی از داده‌ها را به اوکراینی‌ها ارائه کنند، هیچ جایگزین اتحادیه اروپا برای Starlink وجود ندارد. اروپا نمی تواند بدون حمایت ایالات متحده، سیستم های دفاع هوایی و رهگیرهای کافی برای دفع حملات روسیه را تحویل دهد. اروپا در مواجهه با غیرقابل اعتماد بودن ایالات متحده، برای دستیابی به خودمختاری استراتژیک، روی این قابلیت ها سرمایه گذاری می کند، اما حتی دردر بهترین سناریو، این تلاش ها یک دهه طول می کشد تا به ثمر بنشیند.

مهم‌تر از همه، اروپایی‌ها اهرم کمی دارند که می‌توانند از آنها برای آوردن پوتین به میز مذاکره استفاده کنند. مطمئناً، ممکن است مشوق های مثبتی در قالب رفع تحریم ها و احیای جریان نفت و گاز وجود داشته باشد. اما هر گونه واکنش روسیه احتمالاً مستلزم نوعی فشار است. ایالات متحده تاکنون نتوانسته است بازوی پوتین را بچرخاند - و در دوران ترامپ از چماق به هویج تبدیل شده است و انواع «معاملات» را که دیپلماسی و تجارت را در هم می آمیزد، انجام داده است. بخشی از این شکست به دلیل ترس از تشدید تنش با یک قدرت هسته ای دیگر است. بخشی از آن فرصت طلبی دولت فعلی ایالات متحده است. اما نکته اصلی این است که دلیل کمی وجود دارد که انتظار داشته باشیم اروپا بتواند کار بهتری انجام دهد.

با توجه به همه این‌ها، هم زلنسکی و هم اروپایی‌ها احتمالاً به رویکرد آشنا بازمی‌گردند: تلاش برای حفظ ترامپ و هموار کردن اختلافات خود تا آنجا که ممکن است. آنها احتمالا امیدوارند و دعا می کنند که پیشنهاد فعلی کاخ سفید در قبال روسیه پس از انتخابات میان دوره ای از بین برود. آنها همچنین به ترامپ خواهند گفت که بهترین راه برای حفظ میراث او این است که در برابر مسکو محکم بایستد، موضعی که از حمایت در میان جمهوریخواهان همکارش برخوردار است. استراتژی این است که منتظر بمانیم: اول زمستان، سپس ریاست جمهوری ترامپ.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوماً منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.