برهانی: ادعای سقوط قریب‌الوقوع نظام ایران، بخشی از تبلیغات انتخاباتی نتانیاهو است/ نتانیاهو منافع خارجی اسرائیل را فدای تبلیغات انتخاباتی خود کرد
هادی برهانی، پژوهشگر و تحلیلگر مسائل خاورمیانه در گفتگو با سفیر ارجان تاکید کرد: روزنامه هاآرتص اخیرا در گزارشی مدعی شد امارات پیش از ۷ اکتبر احتمال وقوع حمله ای از سوی حماس در غزه را مطرح کرده بود اما نتانیاهو به این امر توجهی نکرد. این موضوع نیز در جامعه اسرائیلی به مسئله مهمی تبدیل شده و نتانیاهو را تحت فشار قرار داده است. نتانیاهو در این پرونده از امارات توقع دارد این گزارش را تکذیب کند.
هادی برهانی، پژوهشگر و تحلیلگر مسائل خاورمیانه در گفتگو با سفیر ارجان تاکید کرد: روزنامه هاآرتص اخیرا در گزارشی مدعی شد امارات پیش از ۷ اکتبر احتمال وقوع حمله ای از سوی حماس در غزه را مطرح کرده بود اما نتانیاهو به این امر توجهی نکرد. این موضوع نیز در جامعه اسرائیلی به مسئله مهمی تبدیل شده و نتانیاهو را تحت فشار قرار داده است. نتانیاهو در این پرونده از امارات توقع دارد این گزارش را تکذیب کند.
سفیر ارجان - هادی برهانی، پژوهشگر و تحلیلگر مسائل خاورمیانه، در گفت‌وگو با سفیر ارجان اظهار داشت: «نتانیاهو همواره تاکید زیادی بر مسئله ایران داشته است و سیاست فعلی دولت اسرائیل و تجاوز نظامی به ایران تا حدود زیادی مرهون رویکرد او نسبت به ایران است. از اینرو اعتبار او در اسرائیل تا حدود زیادی به این پرونده و به این مسئله گره خورده است. حمله نظامی دولت اسرائیل به ایران توانست دستاوردهای زیادی برای این رژیم داشته باشد اما نتوانسته به اهداف اصلی خود که همانا خنثی کردن تهدید ایران از طریق نابود کردن توان هسته ای و موشکی ایران است دست یابد.»
در ادامه بخشی از گفتگو هادی برهانی با سفیر ارجان را می‌خوانید؛
نتانیاهو منافع خارجی اسرائیل را فدای تبلیغات انتخاباتی خود کرد/ تحرکات اخیر نتانیاهو کاملاً انتخاباتی و تبلیغاتی است
لفاظی ها اخیر نتانیاهو در سازمان ملل در باره سقوط قریب الوقوع نظام در ایران را می توان در همین چارچوب ارزیابی کردتحرکات اخیر نتانیاهو به ویژه سخنرانی او در سازمان ملل و سفر به امارات از چشم تحلیل گران بسیاری کاملا انتخاباتی و تبلیغاتی تلقی می شود. او در سخنرانی خود در سازمان ملل تلاش کرد از خود و اسرائیل تصویری قدرتمند و توانمند نشان دهد. این سخنرانی به جای تکیه و تاکید بر مشروعیت بین المللی و حقوق بین الملل و دوستی با جهان بر انگاره های پوپولیستی تاکید می کرد. در این مسیر او حتی جامعه بین المللی و اعضای سازمان ملل و کشورهای دیگر را نادیده گرفت و با لحنی بی ادبانه و متکبرانه با آنها سخن گفت.
توجیه اصلی چنین رفتاری این است که او برای جلب نظر افکار عمومی اسرائیل و تاثیر بر آن و انتخابات اسرائیل تاثیر سخنان خود بر دولتهای دیگر را نادیده گرفت و در واقع منافع خارجی اسرائیل را فدای تبلیغات انتخاباتی خود کرد. همچنین سفر او به امارات در چارچوب رفتار انتخاباتی او توجیه شده است.
روزنامه هاآرتص اخیرا در گزارشی مدعی شد امارات پیش از ۷ اکتبر احتمال وقوع حمله ای از سوی حماس در غزه را مطرح کرده بود اما نتانیاهو به این امر توجهی نکرد. این موضوع نیز در جامعه اسرائیلی به مسئله مهمی تبدیل شده و نتانیاهو را تحت فشار قرار داده است. نتانیاهو در این پرونده از امارات توقع دارد این گزارش را تکذیب کند.
پرونده ایران تا روز انتخابات همچنان برای نتانیاهو باز خواهد ماند/ ادعای سقوط قریب‌الوقوع نظام ایران، بخشی از تبلیغات انتخاباتی نتانیاهو است
نتانیاهو همواره تاکید زیادی بر مسئله ایران داشته است و سیاست فعلی دولت اسرائیل و تجاوز نظامی به ایران تا حدود زیادی مرهون رویکرد او نسبت به ایران است. از اینرو اعتبار او در اسرائیل تا حدود زیادی به این پرونده و به این مسئله گره خورده است. حمله نظامی دولت اسرائیل به ایران توانست دستاوردهای زیادی برای این رژیم داشته باشد اما نتوانسته به اهداف اصلی خود که همانا خنثی کردن تهدید ایران از طریق نابود کردن توان هسته ای و موشکی ایران است دست یابد.
لذا در واقع اهداف جنگ در سطح راهبردی کاملا برآورده نشده است و این امر میزان انتقاد از این جنگ را در اسرائیل افزایش داده است. تحلیل گران متعددی دستاوردهای این جنگ در مقایسه با هزینه های آن را ناکافی قلمداد می کنند. این تحلیلها بر فضای انتخاباتی اسرائیل موثر است و نتانیاهو برای پیروزی در این انتخابات نیاز دارد «کارزار ایران» خود را موفق نشان دهد. هنوز این برداشت در اسرائیل به یک اجماع یا اکثریت جدی تبدیل نشده است.
بنابراین این پرونده ای است که تا زمان انتخابات باز است و نتانیاهو تلاش خواهد کرد در این پرونده مواردی را به نفع خود ثبت نماید تا نتیجه این کارزار موفق تر به نظر برسد. لفاظی ها اخیر نتانیاهو در سازمان ملل در باره سقوط قریب الوقوع نظام در ایران را می توان در همین چارچوب ارزیابی کرد. چون دستاوردهای به دست آمده در کارزار با ایران کافی و قانع کننده نبوده است او نتایج اصلی این کارزار را به آینده (سقوط قریب الوقوع نظام در ایران) حواله می دهد.