تکنولوژی اکو درایو ECO-DRIVE ساعت های سیتیزن چیست؟

تصور کنید ساعت مچی شما ماه‌ها در تاریکی کار کند، برای شارژ شدن به کابل و آداپتور نیاز نداشته باشد و هر بار که زیر نور خورشید یا حتی روشنایی اتاق قرار می‌گیرد، انرژی از دست رفته‌اش را دوباره به دست آورد. این دقیقا همان ایده‌ای است که سیتیزن با فناوری Eco-Drive دنبال کرده؛ یک ... The post تکنولوژی اکو درایو ECO-DRIVE ساعت های سیتیزن چیست؟ appeared first on سفیر ارجان .

0 ارسال شده توسط: سعید راد 21 مهر 1405 ساعت 11:38

تصور کنید ساعت مچی شما ماه‌ها در تاریکی کار کند، برای شارژ شدن به کابل و آداپتور نیاز نداشته باشد و هر بار که زیر نور خورشید یا حتی روشنایی اتاق قرار می‌گیرد، انرژی از دست رفته‌اش را دوباره به دست آورد. این دقیقا همان ایده‌ای است که سیتیزن با فناوری Eco-Drive دنبال کرده؛ یک سیستم تامین انرژی نوری که ساعت را از تعویض دوره‌ای باتری بی‌نیاز می‌کند.

اکو درایو یک فناوری تأمین انرژی است که سلول جذب نور، مدار تبدیل انرژی، سلول ذخیره قابل شارژ و یک موتور کوارتز کم‌مصرف را با هم ترکیب می‌کند. نتیجه، ساعتی است که در استفاده عادی بدون باتری یک‌بارمصرف کار می‌کند، دقت مدل‌های کوارتز را دارد و برخلاف ساعت هوشمند، هر شب دنبال شارژر نمی‌گردد.

Eco-Drive فناوری اختصاصی شرکت ژاپنی Citizen است که نور طبیعی و مصنوعی را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کند. انرژی تولیدشده پس از عبور از مدار مدیریت انرژی، در یک سلول ثانویه قابل شارژ ذخیره می شود و موتور کوارتز ساعت را به حرکت درمی‌آورد. بنابراین عبارت «بدون باتری» که گاهی درباره این ساعت‌ها می‌شنویم، کاملا دقیق نیست؛ اکو درایو باتری یک‌بارمصرف ندارد، اما برای ذخیره برق از یک سلول شارژی داخلی استفاده می‌کند.

مدل‌های مختلف اکو درایو از نظر ظرفیت ذخیره انرژی، سرعت شارژ و امکانات تفاوت دارند. بااین‌حال بیشتر مدل‌های رایج پس از شارژ کامل می‌توانند دست‌کم حدود شش ماه در تاریکی کار کنند. بعضی کالیبرهای مجهز به حالت ذخیره انرژی، دوام بسیار بیشتری دارند و در مدل‌های خاص این بازه حتی به چند سال می‌رسد.

برای دیدن تنوع مدل‌ها، مقایسه مشخصات و انتخاب از میان ساعت‌های مردانه و زنانه می‌توان به صفحه نمایندگی ساعت سیتیزن اصل در ایران مراجعه کرد. هنگام مقایسه فقط به ظاهر توجه نکنید؛ کد مدل، کالیبر موتور، میزان ذخیره انرژی، جنس شیشه و مقاومت در برابر آب، تفاوت واقعی میان گزینه‌ها را مشخص می‌کنند.

فناوری Eco-Drive چگونه کار می‌کند؟

سازوکار اکو درایو پیچیده به نظر می‌رسد، اما مسیر انرژی در آن قابل فهم است. نور از صفحه‌ای عبور می‌کند که طوری طراحی شده تا هم ظاهر ساعت حفظ شود و هم نور کافی به سلول زیر آن برسد. سلول نوری این تابش را به برق تبدیل می‌کند و انرژی پس از تنظیم توسط مدار داخلی، وارد واحد ذخیره می‌شود.

مراحل کار را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

نور خورشید، نور روز یا روشنایی مصنوعی به صفحه ساعت می‌تابد.

سلول فتوولتائیک زیر صفحه، نور را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کند.

مدار مدیریت انرژی، برق تولیدشده را کنترل و به سلول شارژی منتقل می‌کند.

انرژی ذخیره‌شده، موتور کوارتز و قابلیت‌های ساعت را فعال نگه می‌دارد.

انرژی اضافه برای زمانی ذخیره می‌شود که ساعت زیر آستین، داخل کشو یا در محیط تاریک قرار دارد.

اکو درایو نام یک مدل خاص نیست، بلکه فناوری تامین انرژی است که در مجموعه‌های مختلف سیتیزن استفاده می‌شود. به همین دلیل، ساعت‌های مجهز به این تکنولوژی از مدل‌های ظریف زنانه و ساعت‌های رسمی مردانه تا نمونه‌های غواصی، تیتانیومی و کرنوگراف را شامل می‌شوند. تفاوت این مدل‌ها بیشتر به طراحی، جنس بدنه، امکانات و نوع استفاده مربوط است.

ساعت‌های زنانه اکو درایو معمولا قاب ظریف‌تر، وزن کمتر و رنگ‌بندی متنوع‌تری دارند. میان آن‌ها هم مدل‌های ساده و روزمره دیده می‌شود و هم ساعت‌هایی با صفحه صدفی، بند دو رنگ یا نشانگرهای نگین‌دار. ابعاد کوچک‌تر قاب تغییری در فناوری ایجاد نمی‌کند و این مدل‌ها نیز با نور طبیعی یا مصنوعی شارژ می‌شوند.

ساعت سیتیزن اکو درایو مردانه طیف گسترده‌ای از مدل‌های رسمی، اسپرت، غواصی و حرفه‌ای را دربر می‌گیرد. مدل‌های کلاسیک سه‌عقربه برای استفاده روزمره و محیط کاری مناسب‌اند؛ در مقابل، مدل‌های اسپرت و غواصی معمولا قاب بزرگ‌تر، خوانایی بیشتر و امکانات کامل‌تری دارند.

ساعت سیتیزن اکو درایو سه موتوره

در بازار ایران اصطلاح سیتیزن اکو درایو سه موتوره بیشتر برای مدل‌های کرنوگراف دارای سه صفحه فرعی استفاده می‌شود. این صفحه‌ها بسته به کالیبر ساعت می‌توانند ثانیه‌های کرنوگراف، دقیقه‌شمار یا زمان ۲۴ ساعته را نمایش دهند. سه موتوره بیشتر یک اصطلاح رایج بازاری است؛ بنابراین هنگام خرید باید کاربرد ساب‌دایال‌ها و کالیبر دقیق مدل بررسی شود.

مدل‌های غواصی معمولا به بزل چرخان، نشانگرهای شب‌تاب، تاج مقاوم و مقاومت آبی بالاتر مجهز هستند. بعضی از این ساعت‌ها استانداردهای حرفه‌ای غواصی را دارند، اما صرف ظاهر غواصی یا وجود بزل به معنای مناسب بودن ساعت برای غواصی حرفه‌ای نیست. میزان مقاومت در برابر آب باید از مشخصات همان رفرنس بررسی شود.

سیتیزن در برخی مدل‌ها از آلیاژ Super Titanium استفاده می‌کند که از استیل سبک‌تر است و مقاومت مناسبی در برابر خوردگی و خط‌وخش دارد. این ساعت‌ها برای افرادی که قاب‌های سنگین استیل را دوست ندارند یا ساعت را برای ساعت‌های طولانی روی مچ نگه می‌دارند، انتخاب راحت‌تری محسوب می‌شوند.

مدل‌های کلاسیک اکو درایو معمولا صفحه خلوت، قاب ساده و بند چرمی یا استیل دارند و برای استایل رسمی مناسب‌اند. در مقابل، مدل‌های اسپرت و فیلد با صفحه خواناتر، بدنه مقاوم‌تر و طراحی درشت‌تر ساخته می‌شوند. این تنوع باعث شده اکو درایو فقط مخصوص ساعت‌های گران‌قیمت یا حرفه‌ای نباشد و بتوان متناسب با استایل، بودجه و نوع استفاده، مدل مناسبی از آن انتخاب کرد.

داستان اکو درایو از بحران انرژی شروع شد

ریشه فناوری Eco-Drive به دهه ۱۹۷۰ و بحران جهانی انرژی برمی‌گردد. در آن دوره، افزایش توجه به منابع پاک باعث شد مهندسان سیتیزن استفاده از نور را به‌عنوان منبع انرژی ساعت بررسی کنند.

سال ۱۹۷۶؛ تولد نخستین ساعت آنالوگ نوری

نتیجه تحقیقات سیتیزن در سال ۱۹۷۶ با معرفی Crystron Solar Cell به نمایش درآمد؛ نخستین ساعت آنالوگ نوری جهان که انرژی موردنیاز خود را از نور دریافت می‌کرد.

محدودیت‌های نسل اول اکو درایو

سلول‌های خورشیدی اولیه بزرگ بودند و دست طراحان را برای ساخت صفحه‌های متنوع می‌بستند. میزان ذخیره انرژی نیز در مقایسه با مدل‌های امروزی محدود بود. سیتیزن طی سال‌های بعد سلول‌ها، مدارها و موتورهای کم‌مصرف خود را کوچک‌تر و کارآمدتر کرد.

نام Eco-Drive در سال ۱۹۹۴ معرفی شد. یک سال بعد، استفاده از باتری ثانویه لیتیومی امکان کارکرد ساعت تا حدود شش ماه با یک بار شارژ کامل را فراهم کرد؛ پیشرفتی که اکو درایو را به یکی از فناوری‌های اصلی سیتیزن تبدیل کرد.

از موتور یک میلی‌متری تا شارژدهی ۳۶۵ روزه

در سال ۲۰۱۶ ساعت Eco-Drive One با موتور فوق‌باریک یک میلی‌متری معرفی شد. سیتیزن در سال ۲۰۲۳ نیز کالیبر E365 را عرضه کرد که با یک بار شارژ کامل می‌تواند تقریبا ۳۶۵ روز به کار خود ادامه دهد.

آیا ساعت اکو درایو واقعا باتری ندارد؟

بگذارید ساده بگوییم: داخل ساعت اکو درایو باتری معمولی وجود ندارد که هر دو یا سه سال یک بار آن را تعویض کنید. در عوض، یک سلول ثانویه قابل شارژ وجود دارد که انرژی دریافت‌شده از نور را نگه می‌دارد. در بعضی نوشته‌ها به این قطعه «خازن» گفته می‌شود، اما در بسیاری از کالیبرهای جدیدتر عملا با یک سلول شارژی تخصصی روبه‌رو هستیم.

این سلول بارها شارژ می‌شود و عمر بسیار بیشتری از باتری یک‌بارمصرف دارد؛ بااین‌حال گرمای شدید، تخلیه کامل مکرر یا تعمیر غیراصولی می‌تواند ظرفیت آن را کاهش دهد. توقف زودهنگام یک ساعت قدیمی پس از شارژ کامل، نشانه‌ای برای بررسی تخصصی است.

ساعت سیتیزن Eco-Drive چگونه شارژ می‌شود؟

در استفاده روزمره کار خاصی لازم نیست انجام دهید. وقتی ساعت روی مچ است و صفحه آن نور محیط را دریافت می‌کند، فرایند شارژ به شکل خودکار ادامه دارد. نور خورشید سریع‌ترین گزینه است، اما نور پنجره، لامپ LED و مهتابی هم می توانند انرژی تولید کنند؛ فقط زمان بیشتری لازم دارند.

برای شارژ بهتر این نکات را رعایت کنید:

ساعت را طوری قرار دهید که صفحه آن مستقیما رو به منبع نور باشد.

اگر مدت زیادی داخل جعبه مانده، ابتدا از نور روز یا آفتاب ملایم کمک بگیرید.