راهنمای شماره 265: شرکت‌های موسیقی مورد علاقه شما، از Motown تا Flying Nun

در خبرنامه این هفته: شرکت‌های ضبط موسیقی همیشه موسیقی را به سمت مکان‌های جالب جدید سوق می‌دهند. در اینجا خوانندگان و نویسندگان موسیقی گاردین از قدرت آنها تجلیل می کنند • آیا راهنمای به صندوق ورودی شما تحویل داده نمی شود؟ اینجا ثبت‌نام کنید هفته گذشته از مشترکین Guide خواستیم درباره شرکت‌های موسیقی مورد علاقه خود به ما بگویند، و پاسخ مشتاقانه بود. واضح است، حتی در این عصر سرویس‌های استریم که آلبوم‌

بنابراین، این هفته، جشنی برای شرکت ضبط: همراه با برخی از آثار مورد علاقه خوانندگان، از نویسندگان موسیقی خواسته ایم تا انتخاب های شخصی خود را به اشتراک بگذارند. آنها فهرستی عالی از لیبل‌های آشنا و نامتعارف را گردآوری کرده‌اند که ممکن است به شما کمک کند آلبوم مورد علاقه بعدی خود را کشف کنید (از قبل می‌توانم بگویم که رکورد Verlaines را که توسط خواننده جیمز توصیه می‌شود، کمی می‌چرخانم!).

"برچسب های ضبط با هیجان و عاشقانه تپش می زنند"

«از آنجایی که جریانی از هوش مصنوعی به سیار محتوایی می‌پیوندد که در فرهنگ عامه وجود دارد، برچسب‌هایی که به خوبی انتخاب شده‌اند برای شنوندگان فقیر و مقاوم در برابر زباله‌ها بیش از هر زمان دیگری مهم می‌شوند. یکی از بهترین‌های امروزی AD93 است که توسط لندن‌نشین Nic Tasker تأسیس شده است. این برچسب‌ها کاملاً بی‌تجربه است و هرگز از زیبایی‌های بی‌نظیر استفاده نمی‌کند. و آوانت راک معین، مانند تصنیف جوآن رابرتسون، غیرقابل چشم پوشی است، و در جیمز کی یک ستاره واقعی پاپ را دارند، آنها همچنین هنرمندانی مانند رایلی و ترانه سرای رام نشدنی را از کاتالوگ هایشان خالی می کنند. همه زیر یک آسمان.» – بن بومونت توماس، ویرایشگر موسیقی گاردین

"برچسب موسیقی مورد علاقه من باید CBS Records باشد. آنها بسیاری از بزرگان از جمله مایلز دیویس، باب دیلن، لئونارد کوهن و غیره را ضبط کردند. آنها همچنین اولین آلبوم سمپلر را در سال 1969 منتشر کردند، The Rock Machine Turns You On.کمتر از نصف قیمت اکثر آلبوم‌ها، شامل قطعاتی از هنرمندان مطرحی مانند دیلن، سایمون و گارفونکل و بیردز بود و هنرمندان کمتر شناخته شده‌ای مانند Spirit، The Zombies و بهترین گروه روانگردان دهه 60، ایالات متحده آمریکا را معرفی کرد. آن‌ها یک سال بعد آن را با Rock Machine I Love You دنبال کردند که مجموعه‌ای عالی از هنرمندان داشت. - میلارد پارکینسون

فکر نمی‌کنم کسی مانند AG Cook، بنیانگذار PC Music، سلیقه من را در موسیقی شکل داده باشد. از سال 2014 تا 2024، این لیبل و هنرمندانی که به دور آن می چرخیدند - از جمله SOPHIE، Hannah Diamond و GFOTY - پاپ را با صداهای تسخیرکننده، پر زرق و برق و هاردکور مجاور، در زمانی که رقص پاپ به معنای راهزن پاک و جس گلین بود، تزریق کردند. چارلی xcx بارها و بارها به گروهی نسبت به شکل‌دهی نسل جدید آلت پاپ خود نسبت داده است. (کوک هم تهیه کننده برات و هم راک موزیک بود.) نسخه مورد علاقه من؟ آلبوم Broken Flowers از دنی ال هارل، محصول 2015. به نظر می رسد آینده، زیر آب بودن و یک سوپر کلوپ در مرکز شهر در یک زمان است. - کیت لوید، سردبیر و روزنامه نگار موسیقی گاردین

لیبل موسیقی مورد علاقه من به راحتی Gondwana Records از منچستر است که توسط ترومپت ساز برجسته جاز متیو هالسال رهبری می شود. علاوه بر زیبایی‌شناسی طراحی گرافیکی فوق‌العاده، این برچسب مجموعه‌ای از هنرمندان را نیز در 85 آلبوم منتشر کرده است. همچنین آلبوم‌های متیو هالسال، آثاری از GoGo Penguin، Mammal Hands را منتشر کرده‌اند.کوارتت پورتیکو، هانیا رانی و یاسمین میرا. ثبات کیفیت شگفت‌انگیز است، و جدا کردن یک نسخه از آن بسیار سخت است، اما اگر فشار داده شود، احتمالاً نسخه 2.0 درخشان GoGo Penguin خواهد بود. - ایان اکسلی

«بسیاری از شرکت‌های ضبط با هیجان و عاشقانه تپش می‌زنند، اما هیچ کدام بهتر از Rough Trade نیست. آنها از زمان عشق نوجوانی ام به اسمیتز، تا روزی که یک EP جدید از گروهی به نام استروکس را انتخاب کردم، از اکتشافات آرکید فایر و آرتور راسل، تا استعدادهای فولکلور خیره کننده ای که امروز منتشر کردند، مانند لیزا اونیل، لانکام و رادی پیت، با من بودند. جف تراویس و ژانت لی صمیمی و خوش‌آمد، فقط چیزهایی را منتشر می‌کنند که واقعاً دوست دارند، از هر ژانری، و این نشان می‌دهد. همچنین: چه لوگویی. بهترین لیبل تا کنون.» - جود راجرز، روزنامه نگار و مجری موسیقی

لیبل موسیقی مورد علاقه من باید Slash Records باشد که اکنون از بین رفته است. من با Los Lobos شروع کردم، اما به سمت Blasters، The Del Fuegos، Bo Deans، L7 و Violent Femmes رفتم. مورد علاقه در میان اینها (که صرفاً بر اساس تکرار است) باید آلبوم دل فوئگوس Stand Up، یک آلبوم راک بلوز مست، و آخرین آلبوم آنها در اسلش باشد. - مت پوداک

با توجه به التقاط هنرمندانش و داستان های دلخراش بسیاری از روش های سخت پارتی آن، لیبل مورد علاقه من باید London Records باشد. من به وفاداری‌های موسیقی نوجوانانه‌ام «تند» افتخار می‌کردم و کتاب‌های لندن به خوبی این موارد را منعکس می‌کردند - آنها نیز از Take That به نفع East 17 اجتناب کردند و All Saints را امضا کردند (به وضوح بسیار جالب‌تر از Spice Girls). منبا این حال، نسخه مورد علاقه The Raw & the Cooked by Fine Young Cannibals بود، که پدرم مرا با آن آشنا کرد و در سفرهای طولانی تابستان به یک عنصر اصلی تبدیل شد. - لوسیا کاوندیش

یک شرکت موسیقی مستقل که در رشته های هیپ هاپ و رپ بریتانیا تخصص دارد، عمدتاً از ناتینگهام، نباید اینقدر خوب می بود. اما Son Records بود. بله، نابخردی ام سی پیتمن وجود داشت، که رکوردهای جدیدی را با سرنخ هایی از روتس مانوا (شاهد ترحم، هر کسی؟) انجام داد، اما انتشار آنها توسط Cappo و Scorzayzee بخشی از بخشی نادیده گرفته شده از فرهنگ MC بریتانیا را تشکیل می دهد. لهجه و نگرش غلیظ ناتس به کل ماجرا طعمی می دهد که با قهرمانان منطقه ای معاصر بریتانیا مانند اسدیکید می آید. – Lanre Bakare، خبرنگار هنر و فرهنگ گاردین

"من در دهه 2000 به بلوغ رسیدم، زمانی که داشتن دم های راکونی در پشت موهایتان و استفاده از خط چشم صورتی جالب بود. من با علاقه به تصمیمات سبک خود در آن زمان نگاه نمی کنم، اما موسیقی هنوز جایگاه ویژه ای در قلب من دارد. در این مورد: Fueled by Ramen باید یکی از نمادین ترین برچسب های دیسکی باشد، مانند The Pair! Jimmy Eat World، Fall Out Boy و قهرمانان مورد علاقه من در کلاس بدنسازی - که همگی با نوشیدنی emo انتخابی شنا کردند: یک پیمانه Strongbow با ریبنا. - پاپی بنت

"در سمت من از دنیا باید Flying Nun Records باشد، لیبل مستقل کوچکی که صداهای Dunedin و خیلی چیزهای دیگر را برای ما به ارمغان آورد. در مورد آلبوم، من آن را Hallelujah All the Way Home توسط آلبوم انتخاب می کنم.ورلن شاهکاری در ترانه سرایی توسط گریم داونز که او به عنوان بخشی از پایان نامه کارشناسی ارشد موسیقی کلاسیک خود ارائه کرد (به یاد دارم که نمره A دریافت کرد). آنها آهنگ Lying in State را با سرعتی سرسام آور با گیتار و درام نواختند که صدای مالر را در درون خود تنظیم می کرد. - جیمز موات

Motown Records یک انتخاب بسیار واضح و واضح برای من است. معرفی شدن به آنها به لطف تلاقی من در هیپ هاپ (مانند بسیاری دیگر) و رسیدن به سن موسیقی در زمانی بود که پدر می خواست آلبوم هایش را به اشتراک بگذارد و هر فیلم و برنامه تلویزیونی می خواست نوستالژیک شود. موسیقی عالی، اجراکنندگان شگفت‌انگیز، و لذت شنیدن از جایی که بسیاری از نمونه‌های [هیپ‌هاپ] از کجا آمده‌اند. من همیشه برای ماروین، دیانا و امثال اینها ملایم ترین نقطه ها را خواهم داشت، اما در قلب من اول از همه طرفدار Temptations هستم. Sky’s The Limit یک آلبوم واقعی بدون ترک است. - جیمی گمبل