بررسی آلبوم PatKop & Say – بازیگوشی و ظرافت فریبنده در ترکیبی از جدید و قدیمی

پاتریشیا کوپاچینسکایا و فاضیل سی (آلفا) ساخته های هر دو نوازنده خود فریم آثاری از شیمانوفسکی و پروکوفیف هستند. مکمل سه اسطوره شیمانوفسکی و سونات شماره 1 ویولن پروکوفیف است.

آهنگسازی های هر دو نوازنده خود قاب آثار شیمانوفسکی و پروکوفیف است

جمعه 16 اکتبر 2026 13.31 CEST آخرین تغییر در جمعه 16 اکتبر 2026 13.32 CEST

پاتریشیا کوپاچینسکایا و فاضیل سی قبلاً موسیقی سی را با هم ضبط کرده‌اند، اما این اولین ضبط آنهاست که کوپاتچینسکایا را به عنوان آهنگساز نیز به نمایش می‌گذارد، اما این پروژه بیهوده نیست: قطعات Say's و Kopatchinskaja مکمل‌های خوبی برای سه Mythes Szymanowski و Prokofiev's Prokofiev's No11 هستند.

سوناتای Lost Screams Say با ریتم‌های پیانویی مکرر هدایت می‌شود، و شدت آن با اپیزودی که در آن کوپاچینسکایا هارمونیک‌های آرام و شبح‌آلود می‌نوازد و Say به آرامی سیم‌های پیانو را می‌کوبد، تقریباً شبیه ویولن دوم است. قطعه سه موومانی UniSolo کوپاتچینسکاجا اثری ناپسند با جست‌وجو و بازیگوشی متفکرانه است که از دنیای موازی به مینیاتورهای کورتاگ می‌آید که او به خوبی می‌نوازد.

این دو، اجرای شگفت‌انگیز اسطوره‌ها را به تصویر می‌کشند که مجلل عجیب این قطعات را با نواختن ظرافت‌های فریبنده هر دو نوازنده در بر می‌گیرد. سونات شماره 1 پروکوفیف در زمان جنگ با گستره‌ای بزرگ‌تر، لحظاتی دارد که در آن کوپاتچینسکایا لحن خود را تقریباً زشت می‌کند، حتی در مکان‌هایی که سایر ویولونیست‌ها ممکن است قهرمانانه اوج بگیرند. هر یک از این آثار به لبه‌های کاری که ویولن می‌تواند انجام دهد فشار می‌آورد و ساز را به نوعی نقش روایی می‌دهد: کوپاچینسکایا، که همیشهبه دنبال ایفای نقش داستان‌نویس است، با ذوق از این ویژگی‌ها استفاده می‌کند.