جولی هسموندهال از خائنان مشهور: تئاترها باید 100% به "داستان های محلی" وفادار باشند

در حالی که او قلعه خائنان را ترک می کند تا در فیلم The Pelicot Trial بازی کند و جایزه یک عمر دستاورد را دریافت کند، این بازیگر بر «از دست دادن هویت منطقه ای» ناشی از فشارهای مالی بر تئاترهای بریتانیا تاکید کرده است. به گفته موندحال هیز، به گفته موندحال هیز، در داستان های صحنه های سراسر بریتانیا «از دست دادن هویت منطقه ای» به دلیل شرایط چالش برانگیز پیش روی تئاترها رخ داده است. این بازیگر که هفته گ

به گفته جولی هسموندهالگ، به دلیل شرایط چالش برانگیز پیش روی تئاترها، در داستان‌های روی صحنه‌های بریتانیا «از دست دادن هویت منطقه‌ای» رخ داده است.

این بازیگر که هفته گذشته چهارمین شرکت کننده ای بود که The Celebrity Traitors را ترک کرد، مشاهده کرد که به دلایل مالی تئاترهای منطقه ای به طور فزاینده ای با سایر سالن ها تولید مشترک می کنند. او گفت که این می تواند منجر به یک محصول "عمومی" شود، نه نمایشی که به طور خاص چیزی در مورد منطقه محلی می گوید.

Hesmondhalgh تاثیر فوق‌العاده پانچ جیمز گراهام را برجسته کرد، درامی درباره عدالت ترمیمی، که در سال 2024 در ناتینگهام پلی‌هاوس افتتاح شد و بر اساس داستان واقعی مرگ با یک مشت در شهر بود. این نمایش که برای هسموندهالگ جایزه اولیویه را برای بازی در نقش مادر قربانی به ارمغان آورد، از ناتینگهام به وست اند، تور بریتانیا و برادوی رفت. او گفت: «فروش کار جدید همیشه بسیار سخت است، اما چون داستانی محلی بود و توسط جیمز گراهام، فروش رفت.

هسموندهالگ در پاسخ به این سوال که آیا برنامه‌نویسی از زمان کووید به ریسک‌گریزی تبدیل شده است، گفت: "برای تئاترهای منطقه واقعاً سخت است. در قلب من برای نمایش‌های موزیکال و نوئل کوارد جا وجود دارد. آشنایی با کلاسیک‌های قدیمی که مردم دوست دارند وجود دارد. اما دنیای همکارها کار را برای مردم بسیار دشوار می‌کند. برای زنده ماندن به‌عنوان یک تئاتر منطقه‌ای دیگر، اکنون با تولیدات مشترک منطقه‌ای دیگر، باید آنقدر تولید کنید. تئاترها هویت منطقه‌ای را از دست داده‌اند، تولیدات محلی.

Hesmondhalgh، که یک کمپین موفقیت آمیز را برای نجات Oldham Coliseum از بسته شدن رهبری کرد، اوایل امسال به عنوان متصدی مهمان برای برنامه بازگشایی آن منصوب شد. این ساختمان توسط شورا در حال بازسازی و بازسازی اساسی است. نمایش هایی را اجرا می کند که دارای "نشان مشخص اولدام، نشان کولیزئوم" و همچنین آثاری هستند که از مکان های دیگر بازدید خواهند کرد. این بازیگر تاکید کرد: "میزان جمع آوری کمک مالی که ما باید انجام دهیم تا کارهای خاص منطقه ای را بسازیم، زیرا می دانیم که نمی توانیم از آن حمایت کنیم." او گفت که این تجربه به او "همدلی جدیدی نسبت به افرادی که سعی در اداره تئاترهای منطقه ای دارند- داده است - آسان نیست".

حسمون‌حلق افزود، هنگامی که مخاطبان برنامه‌هایی را با طنین محلی واقعی تماشا می‌کنند - تولیداتی که «از آن‌ها و برای آن‌ها هستند» - واکنشی درونی وجود دارد. او توضیح داد که وقتی ماه گذشته در ناتینگهام پلی‌هاوس پخش شد، وقتی فیلم «تا ستاره‌ها پایین می‌آیند» بث استیل، داستان یک جامعه منسفیلد، شاهد چنین واکنشی بود. "این یک تجربه واقعی است که یک بازیگر در یک نمایش در اولدهام و ناتینگهام باشید. هر بار که به جایی اشاره می شود که [مخاطبان] آن را می شناسند، موجی از تایید وجود دارد - فوق العاده است."

هسموندهالگ، 56 ساله، ماه آینده، جایزه یک عمر دستاورد را در مراسم افتتاحیه جوایز تئاترهای بریتانیا به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس Theaters Trust، نهاد ملی مشاوره و حمایت از تئاترهای بریتانیا، دریافت خواهد کرد. جاشوا مک‌تاگارت، مدیر عامل آن، گفت: این جایزه برای قدردانی از کسی است که اعتقاد Theaters Trust را دارد که همهباید به تئاتر و اجرای زنده دسترسی داشته باشند بدون توجه به اینکه در کجا زندگی می کنند یا چه پیشینه ای دارند. هیچ کس در انظار عمومی نیست که این روح را بیش از جولی حسموندهالگ تجسم کند. جولی از پلت فرم خود به عنوان یکی از محبوب‌ترین بازیگران کشور استفاده کرده است تا بر طبل دسترسی فراگیر و عادلانه به هنرهای نمایشی و قهرمانی در تئاترهای اجتماعی مهم بکوبد.

Hesmondhalgh، که اهل آکرینگتون در لنکاوی است، اخیراً با آقای بیتس در مقابل اداره پست یک موفقیت تلویزیونی داشته است و به زودی در تئاتر مستند The Pelicot Trial در کانتی هال لندن روی صحنه خواهد رفت. او به شوخی گفت که این جایزه ممکن است کمی زودرس باشد - "من هنوز فکر می کنم 19 ساله هستم!" - و گفت که او خوش شانس بوده است که در «تعداد نامتناسبی از نمایش‌ها و برنامه‌های تلویزیونی که حرفی برای گفتن در مورد جهان داشته‌اند، ظاهر شده است و من بسیار به حضور در آنها افتخار کرده‌ام».

او همچنین به درک اندی برنهام از هنر ابراز ایمان کرد. او به تئاتر رفته است و من را در منچستر در کارهایش دیده و با آن درگیر بوده است. در سطح واقعی، او می داند که اجتماعات دور هم جمع می شوند - برای یک کنسرت، یک مسابقه فوتبال یا یک بازی - مهم است. من فکر می کنم که او در این مورد کنترل دارد. من خیلی به او ایمان دارم تا بتواند این کار را انجام دهد. برای جوامعی که در حال مبارزه هستند، داشتن سیاست فرهنگی و سرمایه گذاری در فرهنگ همیشه ابزاری برای بازآفرینی است.»