دارو ارزان است، اما برای بیمار گران تمام می‌شود/ نقش پوشش بیمه در هزینه درمان
کاهش قیمت دارو لزوماً به کاهش متناسب هزینه پرداختی بیمار منجر نمی‌شود؛ به‌ویژه زمانی که پوشش بیمه‌ای محدود باشد. بررسی قیمت برخی داروهای تولید داخل در مقایسه با کشورهای مرجع، بار دیگر ضرورت توجه همزمان به سیاست‌های قیمت‌گذاری، تعهدات بیمه‌ها و هزینه نهایی درمان برای مردم را برجسته می‌کند.
کاهش قیمت دارو لزوماً به کاهش متناسب هزینه پرداختی بیمار منجر نمی‌شود؛ به‌ویژه زمانی که پوشش بیمه‌ای محدود باشد. بررسی قیمت برخی داروهای تولید داخل در مقایسه با کشورهای مرجع، بار دیگر ضرورت توجه همزمان به سیاست‌های قیمت‌گذاری، تعهدات بیمه‌ها و هزینه نهایی درمان برای مردم را برجسته می‌کند.
بررسی قیمت برخی داروهای پرمصرف تولید داخل نشان می‌دهد قیمت این اقلام در ایران در مواردی به‌مراتب کمتر از کشورهای مرجع است، اما سهم بالای پرداخت از جیب بیماران باعث شده هزینه دارو برای مصرف‌کننده همچنان سنگین باشد. به گزارش سفیر ارجان به نقل از هفت صبح، گرانی دارو یکی از موضوعاتی است که طی سال‌های اخیر بارها از سوی بیماران مطرح شده است؛ موضوعی که با افزایش هزینه‌های تولید و درمان، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. با این حال، مقایسه قیمت تعدادی از داروهای پرمصرف تولید داخل با کمترین قیمت مصرف‌کننده در کشورهای مرجع نشان می‌دهد قیمت برخی داروها در ایران فاصله قابل توجهی با قیمت‌های خارجی دارد.
برای نمونه، قیمت مصرف‌کننده سفکسیم ۴۰۰ در ایران حدود یک‌چهاردهم کمترین قیمت ثبت‌شده در کشورهای مرجع است. آزیترومایسین ۵۰۰ نیز حدود یک‌نهم، رزوواستاتین ۲۰ حدود یک‌هفتم و امپاگلیفلوزین ۱۰ حدود یک‌پنجم کمترین قیمت مقایسه‌شده قیمت دارد.
این ارقام در حالی به دست آمده که بیمار هنگام مراجعه به داروخانه تنها با قیمت دارو مواجه نیست و میزان پوشش بیمه نیز در تعیین هزینه نهایی پرداختی او نقش دارد.
بررسی نمونه‌های مورد اشاره نشان می‌دهد پایین بودن قیمت دارو در مقایسه با کشورهای دیگر، لزوماً به معنای پایین بودن مبلغ پرداختی بیمار نیست.
به عنوان مثال، قیمت رزوواستاتین در ایران حدود ۱۴.۵ درصد کمترین قیمت کشورهای مرجع است اما پوشش بیمه‌ای آن حدود ۳۲ درصد اعلام شده است؛ به این ترتیب بخش قابل توجهی از هزینه این دارو همچنان بر عهده بیمار قرار می‌گیرد. در مورد سفکسیم نیز با وجود فاصله قابل توجه قیمت ایران با کشورهای مرجع، بیمار تقریباً نیمی از هزینه دارو را پرداخت می‌کند. برای امپاگلیفلوزین ۱۰ نیز حدود ۴۰ درصد هزینه توسط بیمار پرداخت می‌شود.
به بیان دیگر، ممکن است یک دارو در ایران با قیمت بسیار پایین‌تری نسبت به کشورهای دیگر عرضه شود اما بیمار در زمان خرید همچنان مبلغ قابل توجهی از جیب خود بپردازد.
آنچه بیمار در داروخانه به عنوان «گرانی دارو» تجربه می‌کند، الزاماً برابر با قیمت واقعی یا قیمت مصوب دارو نیست؛ بلکه مبلغی است که پس از اعمال سهم بیمه باید پرداخت شود. در چنین شرایطی، هرچه پوشش بیمه‌ای یک دارو کمتر باشد، سهم پرداختی بیمار بیشتر خواهد شد؛ حتی اگر قیمت اولیه دارو نسبت به کشورهای دیگر پایین‌تر باشد.
به همین دلیل، برای بررسی وضعیت هزینه دارو نمی‌توان تنها قیمت مصرف‌کننده را ملاک قرار داد و باید میزان پوشش بیمه و سهم نهایی پرداخت از جیب بیمار نیز مورد توجه قرار گیرد.
در شرایطی که قیمت برخی داروهای تولید داخل فاصله زیادی با قیمت همان دارو در کشورهای مرجع دارد، کاهش بیشتر قیمت لزوماً به همان میزان از هزینه پرداختی بیمار کم نمی‌کند؛ به ویژه اگر پوشش بیمه‌ای تغییر نکند. از سوی دیگر، صنعت داروسازی با افزایش هزینه مواد اولیه، نیروی انسانی، انرژی، بسته‌بندی و سایر هزینه‌های تولید روبه‌روست. بنابراین اگر کنترل هزینه دارو تنها از مسیر فشار بر قیمت تولیدکننده دنبال شود، ممکن است بدون آنکه پرداخت نهایی بیمار به میزان قابل توجهی کاهش پیدا کند، فشار بیشتری به تولید وارد شود.
بررسی این نمونه‌ها نشان می‌دهد برای تحلیل وضعیت بازار دارو باید سه موضوع به صورت همزمان مورد توجه قرار گیرد؛ قیمت دارو، میزان پوشش بیمه‌ای و سهم پرداخت از جیب بیمار.
در برخی موارد، دارو از نظر قیمت‌گذاری نسبت به کشورهای مرجع ارزان‌تر است، اما بیمار همچنان سهم بالایی از هزینه را پرداخت می‌کند. بر این اساس، در کنار سیاست‌های مربوط به قیمت‌گذاری دارو، میزان تعهد بیمه‌ها و نحوه بازپرداخت هزینه دارو نیز می‌تواند در کاهش هزینه‌های درمانی مردم نقش داشته باشد. در نهایت، ممکن است یک دارو روی کاغذ ارزان باشد، اما در داروخانه برای بیمار گران تمام شود؛ تفاوتی که نشان می‌دهد بررسی «قیمت دارو» بدون توجه به «پرداخت از جیب بیمار» نمی‌تواند تصویر کاملی از هزینه واقعی دارو ارائه دهد.
مطالعه جدید نشان داده افرادی که اخیرا متولد شده‌اند، نشانه‌هایی از پیرتر بودن بیولوژیکی نسبت به نسل‌های قبلی در همان سن را نشان دهند. به‌عبارت دیگر، یک فرد 40ساله امروزی ممکن است مشخصات بیولوژیکی‌ای داشته باشد که پیرتر از یک فرد 40ساله دهه‌های پیش به‌نظر برسد.
بر اساس مطالعه‌ای جدید، افرادی که عادت دارند در اواخر شب خوراکی بخورند، ممکن است سلامت کبد خود را به خطر بیاندازند.
یک مطالعه جدید نشان می‌دهد دو وعده غذایی با کالری و ترکیب تغذیه‌ای تقریباً یکسان می‌توانند پاسخ‌های متابولیکی متفاوتی ایجاد کنند. در این آزمایش، وعده فوق‌فرآوری‌شده باعث افزایش بیشتر انسولین شد و قند خون نیز پس از مصرف آن برای مدت طولانی‌تری بالا باقی ماند.
پودرهای پروتئینی از مکمل‌های پرطرفدار میان ورزشکاران و افرادی هستند که به دنبال افزایش دریافت پروتئین‌اند؛ اما آیا مصرف بیشتر آن‌ها به عضله‌سازی بیشتر منجر می‌شود؟ متخصصان تغذیه ضمن هشدار درباره زیاده‌روی در مصرف این مکمل‌ها، بر اهمیت بررسی ترکیبات و تأییدیه‌های آزمایش مستقل تأکید می‌کنند.
مدیرکل دفتر نظارت و پایش مصرف فرآورده‌های سلامت سازمان غذا و دارو، با تاکید بر نقش گزارش عوارض ناخواسته در ارتقای ایمنی فرآورده‌های سلامت گفت: گزارش به‌موقع عوارض و خطاهای دارویی، به شناسایی سریع خطرات و پیشگیری از تکرار آسیب‌های احتمالی برای سایر مصرف‌کنندگان کمک می‌کند.
مرور پژوهش‌های منتشرشده از سال ۱۹۵۴ نشان می‌دهد قرمز شدن هلال ناخن ممکن است با بیماری‌هایی از جمله نارسایی قلبی، برخی سرطان‌ها، اختلالات خودایمنی و یک نوع عفونت مقاربتی ارتباط داشته باشد؛ با این حال، متخصصان تأکید می‌کنند که این تغییر به‌تنهایی برای تشخیص بیماری کافی نیست.
درحالی‌که بسیاری از افراد مکمل‌های غذایی را بدون مشورت تخصصی مصرف می‌کنند، برخی از این محصولات می‌توانند بر قند خون یا عملکرد داروهای کاهنده قند تأثیر بگذارند. پنج مکمل از جمله نیاسین، کروم و ویتامین C در فهرست مواردی قرار دارند که مصرف‌کنندگان باید درباره آن‌ها احتیاط کنند.
تخمه کدو سرشار از مواد مغذی است که به سلامت قلب و تنظیم فشار خون کمک می‌کنند؛ همین ویژگی باعث شده تا این خوراکی محبوب فصل پاییز، گزینه‌ای عالی برای مصرف در تمام طول سال باشد.