بررسی آبدره

بررسی آبدره‌ها: جدیدترین اثر سباستین استن، نگاهی خوش‌بینانه و البته فاصله‌گیرانه به شکاف‌های فرهنگی است.

جدیدترین اثر سباستین استن، نگاهی خوش‌بینانه و البته با فاصله‌گذاری عجیب به شکاف‌های فرهنگی است.

Fjord در تاریخ 9 اکتبر در سینماها اکران خواهد شد.

چقدر همسایه خود را به خوبی می شناسید؟ واقعا چقدر به آن اهمیت می دهید؟

اینها سوالاتی است که در قلب فیورد وجود دارد، یک درام پر دردسر که در مورد خانواده‌های مخالفی است که در دو طرف یک «جنگ فرهنگی» گرفتار شده‌اند، در حالی که به نظر می‌رسد به خود مردم اهمیت چندانی نمی‌دهند. این فیلم با محوریت یک خانواده مذهبی رومانیایی که به یک روستای دورافتاده سرد در نروژ مهاجرت می کنند، جایی که به زودی متوجه می شوند که وقتی مشکوک به سوء استفاده از فرزندانشان می شوند توسط جامعه مترقی تر مورد بررسی قرار می گیرند، این فیلمی است که به نظر می رسد برای به چالش کشیدن پیش فرض های همه کسانی که آن را می بینند طراحی شده است. اما به جای موفقیت در انجام این کار، به نقاشی با قلم موی بسیار گسترده ختم می شود، مناظر زیبا و دیدنی زیادی را به تصویر می کشد در حالی که مردم واقعی را در فاصله ای همیشگی پراکنده می کند. حتی با وجود سباستین استن، ستاره مارول که یکی از بهترین و کم‌رنگ‌ترین بازی‌های خود را تا به امروز در کنار رنته رینزو همیشه باشکوه از بدترین فرد جهان انجام می‌دهد، هیچ تردیدی وجود ندارد که چقدر سرد و بیگانه‌کننده می‌شود.

این که آیا این هدف نهایی است یا نه چیزی ارزش بازجویی دارد، اما هنوز هم شرم آور است که می بینیم این همه استعداد در چیزی بسیار کم عمق تلف شده است. حتی اگر هدف این باشد که ما را در تاریکی نگه دارند تا در مورد فرضیات خود در مورد این دو دیدگاه فکر کنیم.در فیلم، نتایج انتخاب های فیلم همچنان به این معنی است که ما از ارتفاع هزار پا در آسمان به جهان نگاه می کنیم. اگر به سختی نگاه کنید، می‌توانید پیچیدگی‌ها و تناقض‌ها را ببینید که توسط بازیگران قوی نشان داده می‌شوند، اگرچه این هنوز یک اقدام عجیب چالش‌برانگیز در فیلمی است که ظاهراً درباره اینکه مردم به درک یکدیگر اهمیتی نمی‌دهند. ناامیدی که این ایجاد می‌کند ممکن است بازتابی از شخصیت‌ها باشد، اما همه آن‌ها به یک نکته تبدیل می‌شوند و ما را برای نگه‌داشتن کمی باقی می‌گذارد، زیرا به نوعی هیجان‌انگیز قانونی نیمه‌قلب تبدیل می‌شود، و همچنین نگاهی به اینکه چگونه قطبی‌سازی مدرن می‌تواند بر زندگی جمعی فشار وارد کند. این که خود فیلم پس از آن زندگی کم دارد، و اغلب شخصیت هایش را به کاریکاتور تقلیل می دهد، تناقضی است که نمی تواند بر آن غلبه کند.

همه اینها علیرغم بهترین تلاش استن، بازیگر محافظه کار پدرسالار خانواده، میهای، و رینسوه، که نقش همسرش لیسبت را بازی می کند، صورت می گیرد. این دو پس از فیلم دیدنی و خواب‌آلود اخیرشان، مردی متفاوت، دوباره به هم می‌رسند، این فیلم زمانی در بهترین حالت خود قرار می‌گیرد که به آنها اجازه می‌دهد به طور واقعی در یک صحنه زندگی کنند. از لحظه‌ای که برای اولین بار از طریق یک افتتاحیه پرتنش با آنها آشنا می‌شویم که به برخی از حقیقت اشاره می‌کند، تقریباً فراموش می‌کنید که این استن است که در حال تماشای آن هستید. بخشی از این به ظاهر فیزیکی او مربوط می شود: استن که همیشه به عنوان یک بازیگر متعهد شده بود، سر خود را کاملا تراشید. او همچنین خود را محتاطانه‌تر نشان می‌دهد، اگرچه این جزئیات حتی جزئی‌تر است که باعث می‌شود احساس کنید فقط یک چیز ناخوشایند را مشاهده می‌کنید،پدری مغرور در حال گشت و گذار در خانه جدیدش. به طور مشابه، Reinsve روی طول موجی محتاطانه‌تر و نه کمتر مسحورکننده عمل می‌کند، حتی صحنه‌هایی که او در سکوت کار می‌کند، واقعاً شما را به سمت خود می‌کشاند. پس مایه تاسف است که، حتی با وجود این همه کار متقاعدکننده، فیلم به طور فزاینده‌ای ما را از آنها دورتر می‌کند.

برای کارگردان Mungiu که در گذشته کارهای جذاب زیادی ساخته است، مانند 4 ماه، 3 هفته و 2 روز و R.M.N. اینکه این کار جای خود را به مجموعه‌ای از تشدیدات پرمشقت‌تر و ترسیم‌شده‌تر می‌دهد، تأثیر معنی‌داری بر جای نمی‌گذارد. به طور خاص، یک ادعای جدی وجود دارد و فرزندان تازه واردها متعاقباً توسط CPS گرفته می شوند. ما فقط به طور مختصر با بچه‌های گفته شده آشنا می‌شویم، قبل از اینکه همه آنها را دور بزنند، در نهایت ما را از درک افکار آنها در مورد موقعیت یا اینکه آیا چیزی وجود دارد که باید از دیدگاه آنها جمع‌آوری کرد، جلوگیری می‌کند. در عوض، آبدره به یک بوروکراسی پیش پا افتاده و بی توجه تبدیل می شود که کل جامعه را در یک بن بست پرتنش به دام می اندازد در حالی که به نظر می رسد هرگز به پیچیدگی های غنی شخصیت هایی که در آن حرکت می کنند اهمیت نمی دهد. صحنه‌های بازجویی، رویارویی‌های دادگاه، و برخی افشاگری‌های انتقادی در سرتاسر پراکنده شده‌اند، هرچند که در هیچ چیز به اندازه فیلم زمانی که به بازیگران فضایی برای زندگی در شخصیت‌هایشان داده می‌شد، ادغام نمی‌شوند.

در واقع، تا زمانی که همه چیز به سمت آن کشیده شودیک نزدیکی شتابان، آنقدر آویزان مانده است که تقریباً کمی شانه بالا انداختن بازی می کند. در مقایسه با ظرافت لایه‌ای و شدت آرام کار قبلی مونگیو، این تجربه‌ای است که هر چه بیشتر به آن فکر کنید، بیشتر به مایه‌ی ناامیدی تبدیل می‌شود. شما نمی توانید به طور کامل آن را رد کنید، زیرا وعده های زیادی وجود دارد، اما همچنین نمی توانید به طور کامل آن را در آغوش بگیرید. شاید خود فیلمساز به دنبال وضوح بیشتری در روایت جنگ فرهنگی آشفته ای بود که از داستان های خبری واقعی که خوانده بود ساخته بود، اما نه او و نه ما در نهایت چیزی از آن را پیدا نکردیم. مطمئناً بحث های زیادی در مورد فیلم، دیدگاه سیاسی آن، و آنچه می خواهد بیان کند وجود دارد، اگرچه به سختی می توان احساس کرد که این فیلم قصد دارد چیزهای زیادی بگوید.

تا زمانی که همه چیز به پایان نزدیک می‌شود، آنقدر آویزان باقی می‌ماند که تقریباً کمی شانه بالا انداختن بازی می‌کند.

شاید مونگیو تلاش می‌کند دیدگاهی بی‌طرفانه‌تر و مشاهده‌ای داشته باشد که در نهایت می‌تواند اجازه دهد برخی ایده‌ها و احساسات عمیق‌تر سرازیر شوند. پس مشکل اینجاست که واقعاً چیزهای کمی برای مشاهده یا تجربه وجود دارد، به خصوص که از شخصیت‌های اصلی فرضی بیشتر می‌شود. حقیقت این اتفاق چیست؟ چگونه همه این افراد به این نقطه رسیدند؟ آیا چیزی وجود دارد که بتواند بینش بیشتری در مورد هر یک از آنها ارائه دهد؟ دوگانگی فیلم نسبت به بسیاری از پیچیدگی های این داستان ممکن است تلاشی برای یکنواخت شدن باشد، اما این همه یک بالماسکه است، زیرا فیلم به طور فزاینده ایمونگیو را می بیند که دستش را نه چندان ظریف روی ترازو گذاشته است. در پایان، چقدر ما واقعاً هر یک از این شخصیت ها را می شناسیم؟ حتی اگر واقعاً بخواهید، مونگیو - در کمال تعجب - این کار را نمی کند.

فیلم مورد علاقه ی سباستین استن چیست؟

در آبدره سباستین استن و رنه رینسو اجراهای پیچیده و لایه بندی شده ای دارند، فقط برای اینکه هر دوی آن ها در فیلمی که هرگز آنقدر که باید عمیق نمی شود، رها می شوند. در حالی که کریستین مونگیو یک فیلمساز جذاب باقی می ماند و بیشتر فیلم عالی به نظر می رسد، هر چه بیشتر به آن نگاه می کنید چیز کمی در زیر سطح کار می کند. در پایان، احساس می‌کنید به‌طور تکان‌دهنده‌ای اطلاعات کمی درباره شخصیت‌ها یا عواملی که آنها را هدایت می‌کند، دارید، یک نقص مهلک برای اثری که ظاهراً در تلاش برای درک دیگران است.

GTA 6 Leaker با ویدیوی گیم پلی 24 دقیقه ای جدید، Sparking Spoiler Concern 64 بازگشت

Wizards of the Coast انتشار مجدد شایعات بازی Magic's Iconic Warhammer 40K Commander Decks 9 را تایید کرد.

Fjord Why Not Productions عرضه اولیه: 9 اکتبر 2026

ارائه شده توسط هنوز برای پخش جریانی در دسترس نیست.

درام کریستین مونگیو از آثار عالی سباستین استن و رناته رینسو سود می‌برد، اما در نهایت بسیار کم عمق است و نمی‌تواند تاثیری را داشته باشد که می‌توانست و باید داشته باشد.

بررسی جنسیت و مرگ نوجوانان در کمپ میاسما