نقد و بررسی والور مورتیس

یک روح رمان پر از ایده های جالب، حتی اگر آنها همیشه فوق العاده روان کار نکنند.

من باید آن را به افراد توسعه دهنده One More Level بدهم: پس از بیش از یک دهه تغییرات بی‌شماری در فرمول روح‌مانند، اعتراف می‌کنم که رفتن اول شخص با توانایی‌های جادویی شبیه به BioShock که از دست شما خارج می‌شود در تاریخ متناوب دوران ناپلئون، در واقع یک ایده اولیه بسیار بد است. Valor Mortis یک بازی اکشن تنبیهی است که چیزهای قانع‌کننده زیادی را امتحان می‌کند، از نبردی که ترکیبی از مبارزه با شمشیر، طلسم و اسلحه گرم است، تا بخش‌های پلتفرمینگ که شما را مجبور می‌کند مانند Titanfall به دیوار بدوید، تا محیط‌های عجیب قرن نوزدهمی که من را در حدس زدن نگه داشت. این آزمایش‌ها در بیشتر موارد جواب می‌دهند، و من خاطرات شیرین زیادی از مردن بارها و بارها در طول مسیرم در این دنیای تیره و تار مملو از سربازان زامبی‌شده فرانسوی دارم. اما لحظات زیادی نیز وجود دارد که این انبوه ایده‌ها کاملاً با هم جمع نمی‌شوند، به غیر از باگ‌ها و خرابی‌های متعددی که زمان خوبی را به واترلو شخصی من تبدیل کردند. بنابراین در حالی که کمپین 20 ساعته ممکن است کمی ناهموار باشد، هنوز چیزهای جالبی در Valor Mortis وجود دارد که ارزش بازی کردن را داشته باشد.

اگر تا به حال بازی BioShock را انجام داده باشید، احتمالاً در اینجا به طور غیرمنتظره ای احساس می کنید که در خانه هستید. Valor Mortis بی شرمانه قدرت های جادویی کانالی را در مفهوم دست چپ شما خراب می کند و همچنین کل تاریخ متناوب را برای آن پیش می برد. اما به جای اینکه با اسلحه از میان دشمنان عبور کنید، بیشتر از جای خود بلند خواهید شدنزدیک و شخصی با شمشیر، طفره رفتن، طفره رفتن و کشته شدن یک دسته کامل طبق سنت قدیمی روح‌ها. این ترکیبی عجیب از چیزهایی است که بهتر از آن چیزی که من انتظار داشتم جواب می دهد، زیرا استفاده از دست غالب شما برای شلیک کردن و از دست دادن شما برای اسلحه و توانایی های جادویی باعث برخوردهای هیجان انگیز می شود. به عنوان مثال، ممکن است از بازوی جهش یافته خود برای روشن کردن یک بشکه در حال انفجار از دور برای بیرون آوردن گروهی از افراد بد استفاده کنید، دشمنی را که به شدت به شما عجله می کند را مسدود کنید، سپس به عقب برگردید تا آنها را با یک تپانچه تمام کنید. داشتن گزینه‌های بسیار برای نحوه برخورد با دشمنان مرگبار به من کمک کرد تا مدت بیشتری نسبت به Valor Mortis که در غیر این صورت می‌توانست حفظ کند، به خصوص با توجه به عدم تنوع کلی دشمن.

شما در نقش ویلیام، سرباز ارتش ناپلئون در واقعیتی جایگزین بازی می‌کنید که در آن امپراتور افسانه‌ای دشمنانش را در واترلو شکست داد، که... خوب، فکر می‌کنم، جهان مانند یک اثر آزاردهنده از هنر انتزاعی به نظر می‌رسد. به‌عنوان یک جنگجوی مرده با قدرت‌های ماوراء طبیعی و توانایی بازگشت از مرگ هر چند بار که نیاز دارید، در یک سری مناطق افسرده‌کننده و ویران‌شده جنگ می‌جنگید و در طول مسیر با چند شخصیت فراموش‌شدنی روبرو می‌شوید. Valor Mortis ممکن است حال و هوای BioShock را ایجاد کند، اما وقتی نوبت به داستان می رسد، بسیار کوتاه است. این یک پیام نسبتاً عمومی "جنگ جهنم است" را ارائه می دهد که به طور کامل توسط چیزهای احمقانه ای که در اطراف شما اتفاق می افتد تضعیف می شود، مانند زمانی که در غار قدم می زنید و ناگهان خود را در مصر می بینید.مبارزه با نوعی چیز اسپینکس؟ من نمی دانم، مرد در هر صورت، هنوز هم می‌توانم بگویم که این کار بسیار سخت‌تر از افراد معمولی است، اما در نهایت ناامیدکننده است.

بزرگترین نقص Valor Mortis این است که احتمالاً به دلیل اینکه چندین چیز را در یک زمان امتحان می کند، می تواند یک سواری کاملاً صخره ای باشد و این شامل مبارزه آن نیز می شود. برخی از آن چیزهای جزئی و عجیبی هستند، مانند اینکه چگونه اگر با دشمنان بزرگ می‌جنگید، احساس می‌کنید به دلیل مرزهای نامرئی واقعاً عجیب و غریب، از چند قدمی آن‌ها را با یک نودل استخر می‌زنید. اما مسائل نگران‌کننده‌تری نیز وجود دارد، مانند این که گاهی اوقات دشمنان فقط تهاجم خود را در جهتی کاملاً متفاوت هدف قرار می‌دهند، به هوا حمله می‌کنند یا حتی زمانی که شما آن‌ها را می‌کشید، آنجا می‌ایستند. و مانند بسیاری از همتایان خود، Valor Mortis نیز چنین مشکلی دارد که در آن هر یک از دشمنان فقط چند حمله دارند، بنابراین شما اغلب منتظر خواهید بود تا آنها برای سومین بار متوالی همان سری حملات را تکرار کنند تا بتوانید آنها را با یک اعدام به پایان برسانید. در حالی که مبارزه با این هیولاهای بزرگ معمولاً احساس خوبی دارد، این کاستی ها به طور منظم ظاهر می شوند.

دشمنان فقط چند حمله دارند، اما زرادخانه شما به از بین بردن این یکنواختی کمک می کند.

با این حال، زرادخانه ای با اندازه مناسب از سلاح ها و قدرت ها به از بین بردن این یکنواختی کمک می کند. شما سه گزینه مختلف برای غوغا، سه اسلحه برای سوار کردن و سه قدرت دارید تا دست بیچاره خود را به یک سلاح جنگی هیولایی تبدیل کنید - هر کدام درخت ارتقای خود را دارند تا نحوه عملکرد آن توانایی را سفارشی کنید. برایبه عنوان مثال، می توانید توانایی شعله خود را ارتقا دهید تا اگر دشمنان پس از آتش زدن با اسلحه به آنها شلیک کنید، منفجر شوند، یا می توانید سابر خود را به گونه ای ارتقا دهید که پس از اجرای موفقیت آمیز یک جاخالی، هنگام حمله استقامت شما را بازیابی کند.

فراتر از آن، شما همچنین دارای یک درخت مهارت کامل پر از امتیازات برای انتخاب و اصلاح کننده هایی برای تجهیز هستید که به شما کمک می کند ساخت خود را کمی سفارشی کنید. Perks راه‌هایی برای کمک به ویلیام برای زنده ماندن کمی بهتر از طریق افزایش سلامتی یا موثرتر کردن بازی‌هایش ارائه می‌کند، اما مدها (به نام Ambers) جالب‌تر هستند، زیرا در واقع می‌توانند نحوه کار شخصیت شما را متناسب با سبک بازی شما تغییر دهند. در مورد خودم، من دسته‌ای از حالت‌ها را تجهیز کردم که بهبود سلامتی‌ام را آسان‌تر می‌کرد، مانند حالتی که هر زمان که بر روی دشمنی که وضعیتش را شکسته بودم اعدام می‌کردم، مرا شفا می‌داد – سپس دیگری به نام کمال‌گرایی را تجهیز کردم، که باعث شد وقتی در سلامت کامل بودم آسیب بیشتری به من وارد کند. این به من این امکان را داد که یک کمال گرا مرگبار باشم، زمانی که موفق شدم از زدن ضربات جلوگیری کنم، با درگیری های سریع تر پاداش می گرفتم.

بیشتر روح‌ها با باس‌فایت‌های به یاد ماندنی‌شان تعریف می‌شوند، و این یکی از حوزه‌هایی است که Valor Mortis به‌طور عجیبی احساس می‌کند خارج از حلقه است. اول از همه، تعداد بسیار کمی از آنها وجود دارد، به حدی که می توانید چندین ساعت پیشروی داشته باشید، بدون اینکه در یکی از آنها کار کنید. ثانیاً، وقتی در نهایت این کار را انجام می‌دهید، اغلب آنها ضعیف هستند، به خصوص آنهایی که فقط نسخه‌های قوی‌تر از دشمنان فعلی یا دشمنان مکرر شما هستند.قبلا جنگیده اما حتی زمانی که آنها برخوردهای اصلی هستند، همه آنها یک مشکل را دارند: شما عمدتاً در اطراف می ایستید و منتظر می مانید تا رئیس با یک حمله تلگرافی مضحک به شما حمله کند تا بتوانید پس از شکستن وضعیت او با آن مقابله کنید. من در مبارزه با دشمنان تصادفی و افتادن از طاقچه‌ها بسیار بیشتر از این که در برابر این رئیس‌های ناامیدکننده و ناامید کننده جان خود را از دست دادم جان خود را از دست دادم. صادقانه بگویم، احتمالاً چیز خوبی است که تعداد کمی از آنها وجود دارد، زیرا اکثر آنها خیلی خاطره انگیز نیستند، و مبارزه در هر یک از سطوح با مینیون های معمولی بسیار لذت بخش تر است.

یکی از بهترین بخش‌های محیط عجیب و غریب Valor Mortis این است که سطوحی نسبتاً منحصر به فرد ایجاد می‌کند، مانند میدان‌های جنگی قرن نوزدهمی که پر از اجساد پراکنده اسب‌ها و سرنیزه‌های دور ریخته شده است، یا بندری از کشتی‌های دریایی نابود شده که به‌طور غیرطبیعی در هوا بالا رفته‌اند. شما هنوز کلیشه‌های روح‌مانند زیادی دارید، مانند بخشی که در آن در روستای سیل‌زده‌ای که آب‌های سمی بر آن غلبه کرده‌اید (در واقع سطح باتلاق سمی شما اگر توسط جنایات جنگی ایجاد شده باشد) حرکت می‌کنید، اما من از اینکه چه تعداد از مناطق دارای شخصیت یا نوعی مؤلفه قانع‌کننده برای برانگیختن علاقه من هستند، شگفت‌زده شدم. به عنوان مثال، در یک سطح من در حال خزیدن در اطراف یک شهر ویران شده بودم که در آن تنها کودکانی بودند که یاد گرفته بودند از اندازه کوچک خود به نفع خود استفاده کنند. کار کردن در مسیر تخریب در حالی که تمام تلاشم را برای جلب لطف این بچه‌های خزنده انجام می‌دادم، بخش منظم و به یاد ماندنی بود.قطعا به من چسبیده است

تنظیمات عجیب و غریب Valor Mortis سطوحی را ایجاد می کند که نسبتاً منحصر به فرد هستند.

Valor Mortis در زمینه پلتفرم‌سازی نیز تلاش می‌کند، و در حالی که انتظار داشتم با توجه به سابقه استودیو با سری Ghostrunner، بسیار درجه یک باشد، اما متاسفانه بیشتر آن‌ها ناپاک به نظر می‌رسند. من در طاقچه ها گیر کردم، در محیط افتادم، از میان اشیایی که نباید می داشتم رد شدم، و موارد دیگر، همه اینها واقعا باد را از بادبان هایم بیرون کرد. به اعتبار خود، این بخش‌ها مطمئناً چیزهای جالبی را امتحان می‌کنند، مانند یک بیت که در آن می‌توانید با استفاده از یکی از قدرت‌های دستی خود، پلتفرم‌ها را از دور نمایان کنید، و دست‌وپنجه نرم کردن در میان هوا و دویدن دیوار در هنگام کار بسیار عالی است. اما با توجه به اینکه چقدر ناسازگار به نظر می رسد، این چیزی شبیه به چیزی است که کمی به آن پرداخته شده است.

من چند بار اشاره کرده ام که والور مورتیس گاهی اوقات کمی بداخلاق احساس می کند. برخی از آن‌ها به دلیل انتخاب‌های خاص طراحی بازی و آزمایش‌هایی است که کاملاً جواب نمی‌دهند، اما سهم بزرگ‌تری از این احساس صیقل‌نشده به دلیل مشکلات فنی زیادی است که Valor Mortis دارد. من شاهد خرابی‌های سخت، یک مشکل تکراری که وقتی می‌خواستم از Steam راه‌اندازی کنم، رایانه‌ام را خاموش می‌کرد، تمام قطعات محیط به طور کامل گم شده بودند، و هزاران چیز دیگر – این بسته فقط حسی نسبتاً چسبانده‌شده به آن دارد، که گاهی حواس من را از سفر من در این دنیای ویران شده پرت می‌کند.

Valor Mortis همان چیزی است که اگر یک کامیون پر شود به دست می آوریدبا نسخه های استفاده شده از BioShock به انبار GameStop پر از نسخه های استفاده شده از Dark Souls برخورد کرد. نتیجه چیزی است که علیرغم دریافت نشانه های واضح از هر دو، به طرز طراوت آوری منحصر به فرد است، اگرچه همیشه اجرای آن را ثابت نمی کند. وقتی همه چیز به درستی کار می کند، این ژانر روح مانند با یک شمشیر در یک دست و یک مشت آتش در دست دیگر تقریباً به همان اندازه که به نظر می رسد جالب است، و از بین بردن هیولاهای بزرگ و زشت با یک کتلاس بیشتر اوقات سرگرم کننده است. اما همه چیزهایی که Valor Mortis تلاش می‌کند به‌آرامی پیش نمی‌رود، با انبوهی از باگ‌ها و مشکلات فنی که نیاز به وصله سریع دارند و داستانی که بیشتر حس و حال دارد تا محتوای. با این حال، چیزهای زیادی در مورد این روح‌های بی‌نظیر وجود دارد، و من هنوز خوشحالم که بیش از 20 ساعت را در دنیای تاریک و کنجکاو آن سپری کرده‌ام.