"ارتباط فرانسوی": بررسی 1971 THR
در 9 اکتبر 1971، فیلم مهیج ویلیام فریدکین با بازی جین هکمن به سینماها راه یافت تا برنده اسکار بهترین فیلم شود.
فرنچ کانکشن در حال حاضر به مدت سه هفته در نیویورک باز بوده است، جایی که گزارش شده است که در حال انجام امور اداری است. فهمیدن دلیل آن آسان است. این تصویر یک فیلم هیجان انگیز درجه یک در مورد تحقیق و سرکوب یک عملیات قاچاق هروئین است که بیشتر در نیویورک اتفاق می افتد و فیلمنامه آن توسط ارنست تیدیمن از کتاب رابین مور نوشته شده است. و کارگردان، ویلیام فریدکین، می‌دانست که در مورد چیست. تقریباً از همان ابتدا، می‌توانید احساس کنید که عضلات شکمتان منقبض می‌شوند، زیرا می‌ترسید چیزی را از دست بدهید، و همانطور که فیلم ادامه می‌یابد، می‌توانید حس کنید که تماشاگران روی صندلی‌هایشان به جلو می‌لغزند و تلاش می‌کنند تا همه جزئیات را درک کنند.
این یک فیلم فوق‌العاده خوب تدوین شده، با یک سکانس تعقیب و گریز دیدنی است که در آن مارسل بوزوفی، جدیدترین مرد صفحه نمایش که از آن متنفر هستید (او قاتل همجنس‌گرا در Z بود)، در قطاری مرتفع با تپانچه‌اش در سر هادی است در حالی که پلیس با سرعت در حال تعقیب و گریز از زیر او است. عابر پیاده و تکیه گاه پیست و سایر خودروها. (فیلیپ دی آنتونی، تهیه کننده، بولیت را نیز تهیه کرده است.) و در اکشن و دیالوگ مملو از کارهای تند و خنده دار است: بوزوفی در حال پاره کردن یک تکه نان از یک قرص که توسط مردی که تازه به صورتش شلیک شده است، پاره می کند. فرناندو ری، مغز متفکر ارتباط، ماهیگیری در خلیج پشت خانه خود در مارسی. عطفی که هکمن به کلمه «ناز» می دهد.
با این حال، فیلم بیشتر از همه برای این واقعیت تأثیرگذار است که فریدکین، پس از Theجشن تولد و «پسران در گروه» و «شبی که به مینسکی یورش بردند» عمدتاً در پشت صحنه، سرانجام نه فقط برای خیره‌کردن سطح، مانند مینسکی، بلکه برای اینکه عمق و بافتی به داستانش ببخشد، به بیرون رفت. در سال‌های اخیر، نیویورک به قدری لوکیشن آشنا در فیلم‌های آمریکایی تبدیل شده است که فکر می‌کنم به جرات می‌توان گفت، حتی برای غیر نیویورکی‌ها، اخیراً محوطه پشتی نیویورک به سختی قابل توجه بوده است. اما فریدکین و فیلمبردارش، اوون رویزمن، در ادغام اکشن و پس‌زمینه‌ها، اغلب هوشمندانه، موفق شده‌اند، مانند سکانسی که وقتی بوزوفی و ری در بیرون از رستوران غذا می‌خورند و آنها را بیرون می‌کشند، هکمن یک صفحه پیتزا را می‌خورد.
از موسیقی دان الیس زیرکانه و کم استفاده شده است، و فیلم به طور یکنواخت توسط بازیگرانی که روی شیدر، تونی لوبیانکو و هارولد گری نیز در آن حضور دارند، خوب بازی شده است. شخصیت Det. «پوپی» دویل کمتر شخصیت اصلی «کانکشن فرانسوی» است تا شرکت‌کننده اصلی آن، و به همین دلیل جین هکمن هنوز از یک نقش ستاره واقعی محروم است. اما هکمن به طرز عجیبی در آن خوب است. هکمن که در نقش برادر کلاید در بانی و کلاید و مربی اسکی در Downhill Racer و به عنوان پسر در I Never Sang for My Father بسیار خوب بود، بی سر و صدا به یکی از به یاد ماندنی ترین بازیگران فیلم های ما تبدیل شده است. حالا اگر فقط می توانستند یک خانم برجسته برای او پیدا کنند. - کریگ فیشر، که در ابتدا در 29 اکتبر 1971 منتشر شد.