تنها عنوان مسابقه بوسان تایوان "عادی بودن" نشان دهنده بازگشت لی یون چان به ویژگی ها پس از دو دهه است.

لی یون چان کارگردان تایوانی پس از دو دهه دوری با «عادی بودن»، تنها فیلم تایوانی در رقابت در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان، به فیلم‌سازی بازگشت. لی اولین کار خود را با فیلم «پری کفش» در سال 2005 انجام داد و اخیراً سریال «زنان در تایپه» را کارگردانی کرد. عنوان ماندارین به معنای واقعی کلمه […]

لی یون چان کارگردان تایوانی پس از دو دهه دوری با «عادی بودن»، تنها فیلم تایوانی در رقابت در جشنواره بین المللی فیلم بوسان، به فیلمسازی بازگشت.

لی اولین کار خود را با فیلم «پری کفش» در سال 2005 انجام داد و اخیراً سریال «زنان در تایپه» را کارگردانی کرد.

عنوان ماندارین به معنای واقعی کلمه به معنای "یک فرد مفید" است. لی به ورایتی می گوید: «برای ساختن یک فیلم دوباره بعد از این همه مدت، آن را برای مسابقه انتخاب کنید و بازیگران را به بوسان بیاورید – من واقعاً احساس مفیدی می کنم. داستان های مرتبط Troye Sivan در بهترین حالت خود در «او بهترین است» است، یک کاوش عجیب و غریب و وحشی از میل: نقد آلبوم Freeform's Coven Academy جادویی، تاریک و کاملاً جذاب است: نقد تلویزیونی

این فیلم درباره یو جی، یک دانشجوی کالج و طراح وب است که موتورسیکلتش در حالی که یک شب از یک کار نیمه وقت به خانه می رود، با یک ماشین برخورد می کند. راننده سالخورده که دچار احساس گناه شده است، خانه خود را به یو جی امضا می کند و هزینه های پزشکی و زندگی خود را هر ماه پوشش می دهد. خانواده یو جی که از نظر مالی و عاطفی به نقطه شکست نزدیک شده‌اند، به آرامی در شام مشترک دوباره به هم متصل می‌شوند، در حالی که یو جی به فیزیوتراپیست خود، یی‌هان نزدیک می‌شود. شادی شکننده دوام نمی آورد. محبوب در Variety

لی می گوید که این داستان حدود 10 سال پیش شکل گرفت، زمانی که او خانواده اش را بزرگ می کرد. پس از شروع آموزش بازیگران، فیلم طی 42 روز فیلمبرداری شد. برای بازیگران وبر یانگ، چانگ شیه یانگ و جونیور هسیه، بوساناولین است قبل از فیلمبرداری، بازیگرانی که نقش خانواده را بازی می‌کردند، زمانی را صرف خرید مواد غذایی و آشپزی با هم می‌کردند، و حتی با ویلچر به پیاده‌روی می‌رفتند و راحتی و محبتی را ایجاد می‌کردند که لی می‌خواست روی پرده بیاورد.

لی می‌گوید: «می‌خواستم داستان یک خانواده معمولی در شهر را تعریف کنم که سعی می‌کنند زندگی کوچک خودشان را داشته باشند، و اینکه وقتی یکی از آنها تصادف می‌کند چه اتفاقی می‌افتد. او فیلم را در ریتم های زندگی روزمره در تایپه، از موسیقی آشنای کامیون های زباله تا رفت و آمد روزانه در MRT، پایه گذاری کرد. او می‌گوید: «اینها چیزهایی هستند که ما در زندگی روزمره با آنها مواجه می‌شویم.

یانگ که نقش پدر کم حرفی را بازی می کند که به مدت سه سال بیکار بوده است، می گوید که برای اولین بار با فیلمنامه روبرو شده که در دوران میانسالی دچار بحران شده است. او می‌گوید: «احساس می‌کردم همه چیز دارم، اما گم شده بودم و مضطرب بودم، مطمئن نبودم که چه اتفاقی می‌افتد. این نقش همچنین به او نشان داد که برخی از موقعیت‌های فیلم چقدر جهانی هستند، از مشکل یک زوج در برقراری ارتباط گرفته تا فشار انتظارات اجتماعی و سؤالاتی که مردم از خود درباره جایگاهشان در جهان می‌پرسند.

چانگ که نقش مادر را بازی می‌کند، می‌گوید که پیچیدگی عاطفی این نقش به او راه‌های جدیدی برای نگاه کردن به خانواده، ازدواج و خودش داد. او به Variety می گوید: «من خوش شانس هستم که هر نقش متفاوت به من اجازه می دهد زندگی متفاوتی داشته باشم.

حسیه که نقش مرد جوانی را بازی می‌کند که پس از یک تصادف رانندگی از کار افتاده است و با قرض گرفتن ویلچر از مدرسه‌اش و تنظیم سطح چشم‌هایش در زندگی روزمره برای درک بهتر جهان ازدیدگاه کاربر ویلچر او می گوید این تجربه به او درک عمیق تری از بازیگری داد. او امیدوار است در آینده نقشی با اکشن یا هنرهای رزمی ایفا کند.

یانگ در پاسخ به سوالی درباره انواع نقش‌هایی که امیدوار است در آینده بازی کند، می‌گوید که دوست دارد یک فرد بی‌خانمان را به تصویر بکشد تا نشان دهد که رسیدن به کف زمین به چه معناست و واقعیت‌های جامعه معاصر را منعکس می‌کند.

لی می‌گوید که او فقط می‌خواست صادقانه مستند کند که وقتی یک خانواده معمولی تصادف می‌کند چه اتفاقی می‌افتد. او می‌گوید: «از آنجا که این یک داستان معمولی است، مانند زندگی‌هایی که همه ما داریم، فکر می‌کنم می‌تواند مردم را تحریک کند.

تهیه‌کننده اینچ لین و نماینده فروش جهانی ماندارین ویژن، دزموند یانگ می‌گویند که اگرچه ممکن است این فیلم مخاطبان اصلی را هدف قرار ندهد، اما موضوع جهانی آن برای ترمیم روابط خانوادگی می‌تواند به آن کمک کند بیننده‌ها را پیدا کند. پس از اکران جهانی بوسان، این فیلم قرار است در جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو و جشنواره فیلم اسب طلایی نمایش داده شود و سپس در 13 نوامبر در تایوان اکران شود.