بررسی مندلسون: آهنگ‌های بدون کلام - Chamayou باعث می‌شود هر قطعه به نوعی آشنا و در عین حال تازه باشد.

برتراند شامایو (کلاسیک وارنر) این پیانیست کیفیت آواز و ظاهراً بی زحمتی را به مجموعه کامل ترانه‌های بدون کلام می‌آورد. تعداد انگشت شماری که هنوز به طور مرتب به برنامه های رسیتال راه می یابند، فقط نوک کوه یخ هستند. مجموعه کامل آنقدر که فکر می کنید ضبط نشده است، wh

پیانیست کیفیت آواز و به ظاهر بی زحمتی را به مجموعه کامل آهنگ های بدون کلام می آورد.

پنج شنبه 15 اکتبر 2026 ساعت 16:00 CEST آخرین تغییر در پنجشنبه 15 اکتبر 2026 16.13 CEST

ام اندلسون 48 آهنگ بدون کلام را برای پیانو سولو نوشت: هشت ست شش تایی، عمدتاً کمتر از سه دقیقه، که در یک دوره 16 ساله ظهور کردند که بیشتر دوران بزرگسالی کوتاه او را در بر گرفت. تعداد انگشت شماری که هنوز به طور مرتب به برنامه های رسیتال راه می یابند، فقط نوک کوه یخ هستند. مجموعه کامل آن‌قدر که فکر می‌کنید ضبط نشده است، که باعث می‌شود از این نسخه جدید برتراند چامایو استقبال بیشتری شود.

این قطعات متعلق به دنیای شوبرت لیدر است و Chamayou کیفیت آواز خواندن را برای آنها به ارمغان می آورد. Duetto که مجموعه Op 38 را کامل می کند، به زیبایی انجام شده است، خطوط ملودیک مانند صدای زنانه و مردانه متناوب می شوند، هر کدام اندکی زمانی که صدای دیگر تسخیر می شود، ادامه می یابد. در مقایسه با مفسران دیگر، Chamayou اغلب لبه‌های نرم‌تری دارد، نوازندگی‌اش کمی نرم‌تر و روان‌تر است، اگرچه استثناهایی وجود دارد: اپ 62 شماره 6 - معروف به ترانه بهار، اما در ابتدا با عنوان Camberwell Green پس از آن که در حومه لندن در آن زمان زیبا نوشته شده بود - یک لمس جذاب و تقریباً کف‌آلود در زیر بهار بهار داده می‌شود.

چمایو این مینیاتورها را طوری ارائه نمی دهد که گویی فکر می کند عمیق هستند، اما به لطف ظاهر اوبی زحمتی که از این راه برخورد می کنند. برای او، مرور این قطعات مانند "باز کردن تنه ای از عکس های خانوادگی محو شده توسط زمان" بوده است. همچنین برای گوش دادن به نواختن آنها تشبیه خوبی است: هر قطعه جدید به نوعی آشنا به نظر می رسد و در عین حال توجه شما را می طلبد.