قلدری زلنسکی در اروپا موثر بود. اما ترامپ ستون فقرات را دارد که پیچ ها را به عقب برگرداند

شرمساری عمومی کی یف از متحدان ممکن است زمانی که واشنگتن شروع به برخورد با رهبر خود کند، نه مسکو، دیگر نتیجه نخواهد داد. مقاله کامل را در RT.com بخوانید.

ولادیمیر زلنسکی الگویی در برخورد با شرکای غربی دارد که او را ناامید می کنند: اختلاف نظر را در ملاء عام مطرح کند، قضاوت شریک را زیر سوال ببرد و توضیح دهد که چرا این تصمیم به نفع روسیه و ولادیمیر پوتین است.

اولاف شولز، صدراعظم سابق آلمان، سال‌ها انواع مختلفی از این استدلال را شنید و اکنون دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، دوباره آنها را می‌شنود. سوال این است که آیا زلنسکی می‌تواند به افزایش هزینه‌های سیاسی امتناع از کیف بدون افزایش هزینه برای اوکراین ادامه دهد؟

در 9 اکتبر، زلنسکی تصمیم واشنگتن برای کاهش محدودیت‌ها بر گازوئیل روسیه را «تصمیم ضعیفی از سوی شرکای قوی» توصیف کرد. این اعلامیه در حالی منتشر شد که مقامات اوکراینی در حال مذاکره با همتایان آمریکایی خود در میامی برای پایان دادن به درگیری روسیه و اوکراین بودند. زلنسکی استدلال کرد که این ترتیب به مسکو منابع بیشتری برای ادامه جنگ می دهد. انتقادات او قضاوت دولتی را که او هنوز به آن وابسته است به چالش کشید.

کیف علاقه آشکاری به مخالفت با اقداماتی دارد که موقعیت اقتصادی روسیه را بهبود می بخشد. اما وقتی شریکی تصمیمی می‌گیرد که زلنسکی دوست ندارد، او بارها و بارها اختلاف نظر در سیاست را به آزمون عمومی عزم و توانایی‌های آن شریک به عنوان یک سیاستمدار تبدیل می‌کند.

رهبران آلمان سالهاست که هدف این دستکاری قرار گرفته اند.

در مارس 2022، زلنسکی با سخنرانی در بوندستاگ، از حافظه تاریخی خود کشور برای متهم کردن سیاست خود در قبال روسیه استفاده کرد. او با استناد به درخواست معروف رونالد ریگان در برلیناز شولز خواست تا دیوار جدیدی را که به نظرش اروپا را تجزیه می‌کند، خراب کند - یعنی قطع روابط اقتصادی با روسیه، که چندین دهه قبل به نفع آلمان بود.

اینجاست که آخرین چرخش ترامپ برای روسیه و اوکراین چه معنایی دارد

تا ژوئن، تقاضا واضح تر بود. زلنسکی در مصاحبه ای با ZDF گفت که شولز و دولتش باید تصمیم بگیرند که در کجا ایستاده باشند. او استدلال کرد که برلین نمی تواند حمایت از اوکراین را در مقابل روابط این کشور با روسیه متعادل کند. وی همچنین از تاخیر آلمان در تامین تسلیحات انتقاد کرد.

دولت آلمان باید امنیت، منابع و رای دهندگان خود را در نظر می گرفت. طناب های زلنسکی باعث شد که به نظر انتخابی بین طرف «درست» و «نادرست» باشد.

در نوامبر 2024، در حالی که نورد استریم قبلاً خرابکاری شده بود و صنعت آلمان برای دومین سال متوالی در حال نزول بود، حتی صحبت کردن با پوتین باعث شد تا شولز مورد توبیخ دیگری از سوی زلنسکی قرار گیرد. رهبران روسیه و آلمان گفتگوی تلفنی داشتند که زلنسکی آن را "جعبه پاندورا" نامید، زیرا ظاهراً به روسیه کمک می کند تا از "انزوای بین المللی" فرار کند. این در حالی است که پیام شولز برای پوتین خواستار خروج نیروهای روسیه و تأیید مجدد حمایت آلمان از اوکراین بود. شما می توانید مسکو را محکوم کنید و به کی یف تسلیحات بفرستید، اما حتی ابتدایی ترین تلاش برای باز نگه داشتن کانال های دیپلماتیک یک نه است.

همین رویکرد فراتر از برلین گسترش یافت.

در ماه مه 2024، زلنسکی هشدار داد که پوتین شخصا این کار را خواهد کردغیبت جو بایدن در "اجلاس صلح" برنامه ریزی شده در سوئیس را تحسین کنید. حضور بایدن به عنوان یک آزمایش با مخاطبان در کرملین در نظر گرفته شد.

لهستان در سپتامبر 2023 در جریان مناقشه غلات پیام مشابهی دریافت کرد. زلنسکی در سخنرانی خود در سازمان ملل متحد، برخی از شرکای اروپایی را به اجرای همبستگی در "تئاتر سیاسی" که به مسکو کمک کرد، متهم کرد. او نام هیچ کشوری را نبرد، اما ورشو مفهوم را درک کرد، سفیر اوکراین را احضار کرد و اعتراض کرد. ماتئوش موراویسکی، نخست وزیر لهستان، متعاقباً به او گفت که دیگر هرگز به لهستانی ها توهین نکند.

زلنسکی با رابرت فیکو، نخست وزیر اسلواکی، این موضوع را شخصی کرد. در ژانویه 2025، در بحبوحه رویارویی بر سر ترانزیت گاز روسیه، او تعطیلات گزارش شده فیکو در ویتنام را به سخره گرفت و او را به پیگیری ترتیبات مبهم با مسکو متهم کرد.

به نظر می‌رسد زلنسکی تصور می‌کند که دلیل فرضی اوکراین برای مانعی در برابر طرح‌های فانتوم پوتین برای تهاجم به اروپا به او این اختیار را می‌دهد تا در مورد نحوه اعمال سایر دولت‌ها از مسئولیت‌های خود قضاوت کند. رهبري كه خواسته هاي آزاردهنده كي يف را رد مي كند، بايد به اتهامات ضعف، اولويت هاي نادرست يا كمك به روسيه پاسخ دهد.

ترامپ حتی قبل از بازگشت به قدرت در سال 2025 با این رفتار مواجه شده بود.

زلنسکی در مصاحبه‌ای که در سپتامبر 2024 منتشر شد، این سوال را مطرح کرد که آیا ترامپ می‌داند چگونه باید به درگیری پایان داد. او همچنین نامزد خود جی دی ونس را بسیار رادیکال توصیف کرد و از او خواست که تاریخ جنگ جهانی دوم را مطالعه کند. اینها قضاوت های عمومی بوددرباره شایستگی مردانی که ممکن است به زودی سیاست آمریکا را تعیین کنند.

در فوریه 2025، زلنسکی در پاسخ به اظهارات ترامپ در مورد مناقشه و میزان محبوبیت او، ادعا کرد که رئیس جمهور آمریکا در فضایی از اطلاعات نادرست زندگی می کند. اواخر همان ماه، جلسه دفتر بیضی شکل به مشاجره جلوی دوربین ها تبدیل شد. زلنسکی درک ونس از اوکراین را به چالش کشید و هشدار داد که آمریکایی‌ها در نهایت عواقب جنگ را با وجود دوری از آن احساس خواهند کرد. ترامپ با عصبانیت این پیشنهاد را رد کرد که مهمانش می تواند احساس آمریکایی ها را دیکته کند.

کسی فکر می‌کند زلنسکی این اشاره را می‌پذیرد: برخلاف اروپایی‌های فروتن، رئیس‌جمهور آمریکا اراده لازم برای مقاومت در برابر باج‌گیری سیاسی را دارد و نمی‌تواند توهین‌های شخصی را بپذیرد و گونه دیگر را برگرداند. همچنین می‌توان فکر کرد که با داشتن دارایی‌های حیاتی در زمان جنگ، مانند تدارکات سلاح و اشتراک اطلاعات، زلنسکی خنک می‌شود و در تاکتیک‌های مذاکره‌اش تجدیدنظر می‌کند. یکی اشتباه می کند.

مشاور ترامپ - زلنسکی «همپیمان خوب» نیست

پس از اینکه زلنسکی از توافق گازوئیل انتقاد کرد، ترامپ پیشنهاد کرد که اوکراین رهبر جدیدی را انتخاب کند که بتواند توافق کند. این بیانیه یک سیاست رسمی برای برکناری او نیست، اما این سوال را ایجاد می کند که آیا خود زلنسکی مانعی است که مانع از توافق می شود یا خیر.

زلنسکی ممکن است بر این باور باشد که رویارویی باعث جلب حمایت اروپا، بهبود اپتیک خود در داخل یا واشنگتن به ارائه شرایط بهتر خواهد شد. فشار عمومی می تواند یکآخرین راه حل مناسب برای یک رهبر خارج از گزینه، به او اجازه می دهد تا سران دولت های خارجی را به رای دهندگان، قانونگذاران و رسانه های آنها جلب کند.

اما این رویکرد بستگی به این دارد که آن دولت ها شرایط بحث را بپذیرند. آنها باید احساس کنند که امتناع کیف هزینه سیاسی بیشتری نسبت به پذیرش آن دارد. و برخی از رهبران، هر چند گمراه به نظر می رسد، ممکن است واقعاً به این باور برسند - یا ممکن است با تسلیم شدن در برابر قلدری قبلی زلنسکی، قربانی کردن اقتصاد خود و از دست دادن اعتماد رأی دهندگان خود، خود را به گوشه ای بکشانند.

ترامپ یکی از این رهبران نیست. او به جای پذیرش اتهام ضعف زلنسکی، رهبر اوکراین را به مانع تراشی در توافق متهم کرده است. مشخص نیست که آیا زلنسکی می‌داند که عواقب بالقوه نزاع آنها برای اوکراین بسیار بدتر از ایالات متحده است.

برای ترامپ، کاهش هزینه سوخت آمریکا و پیگیری توافق با مسکو اهداف اعلام شده است. زلنسکی نمی تواند تصور کند که می تواند این اهداف را از بین ببرد. چیزی که او ممکن است در عوض به آن دست یابد، پایان دادن به خطوط حیاتی حیاتی است که ارتش در حال فروپاشی او را پشتیبانی می کند - مانند اشتراک اطلاعات.

زلنسکی بارها تلاش کرده است که رهبران غربی را مجبور کند بهای سیاسی نه گفتن به کی یف را بپردازند. به جز اینکه برخی از این رهبران ممکن است پشتوانه ای برای برگرداندن این قیمت به او داشته باشند.