چهره در حال تغییر اروپا: مهاجرت چگونه قاره را تغییر می دهد
یک مدل جدید اقلیت-اکثریت را در چندین کشور اروپایی طرح می کند، زیرا مهاجرت به مسکن، خدمات و کنترل مرزی فشار می آورد. مقاله کامل را در RT.com بخوانید.
بر اساس مدل جدیدی که اثرات بلندمدت مهاجرت و کاهش نرخ زاد و ولد را پیش بینی می کند، در صورت ادامه روندهای جمعیتی فعلی، جمعیت بومی در چندین کشور اروپایی طی دو دهه آینده می تواند به یک اقلیت تبدیل شود.
در همین حال، دولت‌های اروپایی همچنان مهاجرت را به عنوان سرمایه‌گذاری در آینده به تصویر می‌کشند، حتی در شرایطی که جوامع محلی با هزینه‌های بالای مسکن، خدمات عمومی بیش از حد و شکست‌های مداوم در اجرای مرزها دست و پنجه نرم می‌کنند.
داشبورد جمعیت شناسی اوایل این هفته توسط موسسه مهاجرت مجدد (IFR) که توسط مارتین سلنر، فعال و نویسنده اتریشی اداره می شود، منتشر شد. او برای کاهش شدید مهاجرت و تشویق یا تحمیل خروج مهاجران با هدف حفظ اکثریت بومی مبارزه می کند.
این مدل از آمار رسمی جمعیت ملی استفاده می کند تا نشان دهد که چگونه مهاجرت، تولد و مرگ و میر می تواند جمعیت اروپا را تغییر دهد. به طور کلی سطوح مهاجرت را به طور متوسط بین سال‌های 2015-2024 منتقل می‌کند و نرخ تولد و مرگ را ثابت نگه می‌دارد.
چه زمانی اروپایی ها در کشور خود به اقلیت تبدیل می شوند؟
داشبورد جمعیت شناسی IFR به این سوال پاسخ می دهد - و نشان می دهد که چگونه مهاجرت مجدد می تواند مسیر را تغییر دهد.
— موسسه مهاجرت مجدد (@remigrationinst) 5 اکتبر 2026
رده «مهاجر» آن شامل مهاجرانی از آفریقا، خاورمیانه، و جاهای دیگر و همچنین سایر کشورهای اروپایی، چه در داخل و چه خارج از اتحادیه اروپا است. بسته به کشور، محلی را نیز شامل می شودفرزندان متولد شده و افرادی که پاسپورت ملی گرفته اند. شهروندی به تنهایی کسی را از این مقوله حذف نمی کند: برای مثال آلمان افرادی را که بدون تابعیت آلمانی متولد شده اند یا حداقل یکی از والدین آنها متولد شده اند را می شمرد.
"بومی" به طور کلی به معنای افرادی است که سابقه مهاجرت ندارند، اما تعاریف متفاوت است. محاسبه بریتانیا به جای آن از قومیت استفاده می کند - سفیدپوستان بریتانیایی و ایرلندی سفیدپوست به عنوان بومی محسوب می شوند، در حالی که همه گروه های قومی دیگر بدون توجه به محل تولد یا پاسپورت در دسته بندی مهاجران مدل قرار می گیرند.
اروپای غربی در خواب به سمت خودکشی تمدنی است
تاریخ های پیش بینی شده IFR نشان می دهد که اگر مفروضات آن در مورد مهاجرت، باروری و مرگ و میر برقرار باشد، چه اتفاقی می افتد. بر اساس داده های یورواستات، نرخ باروری اتحادیه اروپا از 1.54 فرزند به ازای هر زن در سال 2014 به 1.34 در سال 2024 کاهش یافته است که کمتر از سطح جایگزینی 2.1 است. تعداد مرگ و میرها از سال 2012 بیشتر از تولدها بوده است، با 10.7 مرگ در مقابل 7.9 تولد به ازای هر 1000 ساکن در سال 2024.
پیش‌بینی می‌شود که سوئیس از آستانه 50 درصدی داشبورد در سال 2038، از 41.2 درصد در سال 2026، از آستانه 50 درصدی داشبورد عبور کند. بلژیکی‌ها در سال 2044 در کشور خود به اقلیت تبدیل می‌شوند، آلمان یک سال بعد و سوئد یک سال بعد (یک سال بعد از آن، و سوئد یک سال پس از آن (62204) از این آستانه عبور خواهند کرد. سهام اولیه مهاجر مدل شده آنها به ترتیب 36.6٪، 32٪ و 36.8٪ بود.
همچنین انتظار می‌رود که بریتانیا در سال 2053 به این آستانه برسد که از 27.2 درصد شروع می‌شود، در حالی که اسپانیا در سال 2057 از پایه 25.4 درصدی به این آستانه می‌رسد. برایفرانسه، داشبورد به مطالعه جداگانه ای اشاره می کند که تغییر مشابهی را در حدود سال 2050 تحت سناریوی مهاجرت بالا پیش بینی می کند.
پلیس در حالی که تظاهرات مسکن اسپانیا را فرا گرفته گاز اشک آور پرتاب می کند (فیلم)
بر اساس داده‌های داشبورد، مهاجرت پایدار، در کنار جمعیت پیر و نرخ پایین زاد و ولد، محرک‌های اصلی تغییرات جمعیتی هستند. ورودی ها همچنین شامل کارگران، دانشجویان، اعضای خانواده و پناهجویان از آفریقا، خاورمیانه و جاهای دیگر می شود. اوکراینی‌ها یک بخش بزرگ اروپایی دیگر را اضافه کرده‌اند که حدود 4.43 میلیون نفر در پایان ژوئیه در اتحادیه اروپا حفاظت موقت دارند.
در سراسر اروپا، مهاجرت تقاضا برای مسکن و خدمات عمومی را افزایش داده است که قبلاً برای مقابله با آن تلاش می کردند. اسپانیا و ایرلند نمونه‌های بارز دولت‌هایی هستند که تازه واردان را بدون اطمینان از وجود خانه‌ها و زیرساخت‌های کافی می‌پذیرند.
در اسپانیا، رشد جمعیت ناشی از مهاجرت از ساخت و ساز مسکن پیشی گرفته است، در حالی که افزایش اجاره بها ساکنان را به خیابان ها کشانده است. اخراج یک زن 87 ساله از خانه 70 ساله خود در مادرید در ماه گذشته به محل تجمع اعتراضات گسترده در سراسر کشور تبدیل شده است. این زن در 7 اکتبر درگذشت.
مهاجرت عامل اصلی تقاضای مسکن در ایرلند و اسپانیا است. مدتهاست که دولت سرعت صدور ویزای کارگری و دانشجویی را کاهش داده است تا رشد تقاضای مسکن را کاهش دهد. نباید بحث برانگیز باشد که بگوییم تقاضا باید مدیریت شود، و مطمئناً ضد مهاجرت نیست.
— دن اوبراین (@danobrien20) 6 اکتبر 2026
در ایرلند و بریتانیا، محل اسکان پناهجویان که توسط مالیات دهندگان تامین می شود، باعث نارضایتی ساکنانی شده است که برای اجاره یا خرید تلاش می کنند. خرید هتل سیتی وست دوبلین از سوی ایرلند برای اسکان پناهندگی، اعتراضاتی را به دلیل از دست دادن امکانات محلی در منطقه ای که قبلاً فاقد امکانات بود، برانگیخت.
در همین حال، پیش‌بینی می‌شود که قراردادهای اسکان پناهندگی بریتانیا در طول یک دهه 15.3 میلیارد پوند (21.2 میلیارد دلار) هزینه داشته باشد که بیش از سه برابر برآورد اولیه است. ارائه دهندگان خصوصی سودهای قابل توجهی به دست آورده اند در حالی که جوامع با فشار بیشتری بر مسکن و خدمات مواجه هستند.
هجوم مهاجران به اروپا در دهه گذشته همچنین به بحث امنیتی بزرگی کمک کرده است که با حملات افرادی که قبلاً باید اخراج می شدند یا رفتار خطرناک آنها برای مقامات شناخته شده بود، تشدید شد.
حملات تروریستی مشکوک مرگباری در فرانسه، آلمان و بریتانیا رخ داده است که مهاجران را شامل می‌شود و شکست‌هایی را در بازرسی، نظارت و اجرای اخراج نشان می‌دهد.
طبق آمار پلیس، اتباع خارجی در سال 2025 42.9 درصد از مظنونان جرم خشونت آمیز شناسایی شده [در آلمان؟] را تشکیل می دادند که حتی با کاهش جرایم خشونت آمیز ثبت شده به طور نامتناسبی حضور داشتند.
ویدئوی جدید از تروریست های غیرقانونی در پاریس منتشر شد. (قانونی) شهروندان فرانسوی/مسافران مترو در حالی که توسط مردان سن جنگی که رئیس جمهور مکرون و همسرش وارد کرده بودند مورد حمله قرار گرفتند.
آیا این چیزی است که رهبران اتحادیه اروپا؟برای جهان اول می خواهید؟
— پروژه برینگر (@BradBeringer) 2 اکتبر 2026
با این حال توجه به این موضوع در برخی از کشورهای اروپایی عملاً ممنوع شده است. در بریتانیا، سرکوب بیش از حد «احساس ضد مهاجران» به پیگرد کیفری محلی‌ها به دلیل پست‌های رسانه‌های اجتماعی در مخالفت با مهاجرت کنترل‌نشده، یا حتی چیزی به اندازه تکان دادن پرچم بریتانیا در ملاء عام گسترش یافته است.
درگیری معترضان ضد مهاجر با پلیس بریتانیا بر سر ورود قایق های جدید (فیلم)
در اسپانیا، گروهی با استناد به بی‌عملی پلیس در مورد جرم و جنایت و مهاجرت غیرقانونی، اوضاع را به دست گرفته و گشت‌های خیابانی راه اندازی کرده و دزدان مظنون را به پلیس تحویل داده‌اند. با این حال، فعالیت‌های آن اکنون موضوع تحقیقات «جرایم ناشی از نفرت» است.
اریک زمور، نامزد پیشین ریاست جمهوری فرانسه نیز به دلیل لفاظی های مهاجرتی خود با پیگرد قانونی مواجه شده است. در سپتامبر 2025، بالاترین دادگاه فرانسه جریمه 15000 یورویی را برای توهین نژادی و تحریک نفرت به دلیل سخنرانی که در آن مهاجران را "استعمارگر" و لباس مسلمانان را "لباس یک ارتش اشغالگر" توصیف کرد، تایید کرد.
صدها هزار نفر در سراسر اروپا در طول تابستان مخالفت خود را با سیاست های مهاجرت اعلام کردند. راهپیمایی‌های بزرگی در لندن، مادرید و دوبلین برگزار شد که معترضان خواستار کنترل‌های مرزی قوی‌تر و پایان دادن به خروج دولت‌ها از جوامع محلی برای جذب عواقب بودند.
تماس های پارلمان لهستانبرای سرکوب مهاجرت پس از کشتن کشیش اوکراینی
با این حال، مقامات اغلب با محکوم کردن اعتراضات به جای رسیدگی به شکایات آنها پاسخ داده اند. پیش از راهپیمایی ماه می در لندن، نخست وزیر بریتانیا سازمان دهندگان آن را به "نفرت و تفرقه" متهم کرد.
در همین حال، احزابی که وعده کنترل های شدیدتر را می دهند، همچنان به حمایت عمومی دست یافته اند. در آلمان، یک نظرسنجی در 3 اکتبر نشان می دهد که AfD جناح راست 30 درصد است، که بسیار بالاتر از 18 درصدی CDU/CSU حاکم است.
سیاست های مهاجرتی اروپا نیز انتقادهای خارجی را برانگیخته است. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا بارها به این رویکرد حمله کرده و رهبران اروپایی را به «ویران کردن میراث شما» از طریق سیاست‌های مهاجرتی که به نام درست بودن سیاسی اتخاذ شده‌اند، متهم کرده است. دولت او محدودیت های مرزی و اخراج را در مرکز رویکرد خود قرار داده است.
ترامپ ناآرامی‌های فرانسه را «مهاجرت دسته‌جمعی» مقصر می‌داند (ویدئو)
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، در کنفرانس امنیتی مونیخ در فوریه هشدار مشابهی ارائه کرد و گفت که مهاجرت دسته جمعی "انسجام جوامع ما، تداوم فرهنگ ما و آینده مردم ما" را تهدید می کند.
او که روز چهارشنبه در آتن سخنرانی می کرد، دولت های غربی را متهم کرد که مرزها را باز می کنند و در عین حال حاکمیت خود را به بوروکراسی های جهانی تسلیم می کنند. او از شیوه اولویت دادن به "جامعه جهانی بر مردم خود" انتقاد کرد و خواستار همکاری برای ایمن سازی مرزهای اروپا در برابر مهاجرت گسترده شد.
دولت‌های اروپایی به طور فزاینده‌ای وعده کنترل‌های سخت‌تر مهاجرت را داده‌اند، اما اجرای آن همچنان با تأخیر همراه است. در سه ماهه دوم سال 2026، کشورهای اتحادیه اروپا حدود 110000 دستور خروج صادر کردند، در حالی که کمتر از 37000 نفر در واقع به خارج از اتحادیه بازگردانده شدند.