پخش کننده تلویزیون فرانسه هشدار می دهد که راست افراطی سینمای فرانسه را زیر پا می گذارد

مانوئل آلدوی، مدیر فیلم تلویزیون فرانسه هشدار داده است که برنامه راست افراطی Rassemblement National برای خصوصی‌سازی پخش عمومی، سینمای فرانسه را ویران می‌کند و آن را از یکی از بزرگترین سرمایه‌گذارانش سلب می‌کند. تلویزیون عمومی دیگر روی فیلم‌های فرانسوی سرمایه‌گذاری نخواهد کرد. و از آنجایی که چنین فیلم‌هایی برای تلویزیون تجاری رایگان وجود ندارد، […]

مانوئل آلدوی، مدیر فیلم تلویزیون فرانسه هشدار داده است که برنامه راست افراطی Rassemblement National برای خصوصی‌سازی پخش عمومی، سینمای فرانسه را ویران می‌کند و آن را از یکی از بزرگترین سرمایه‌گذارانش سلب می‌کند.

“There will be no more investment by public television in French feature films. And since there are not enough such films for free commercial television, there will be fewer French films produced and impoverished French films in financing,” said Alduy, who oversees cinema and international series at France Télévisions, in a message sent to Variety. داستان های مرتبط جدیدترین هدفون های AirPods Max اپل تخفیف نادر 120 دلاری برای روز Prime دریافت می کنند جو روگان قرارداد نه رقمی Spotify را تمدید می کند

His comments come as the Rassemblement National (RN), led by Marine Le Pen and Jordan Bardella, is leading polls in the run up to the 2027 presidential election (whose first round will take place on April 18). محبوب در Variety

مانند هر حزب راست افراطی، Rassemblement National یک تهدید بزرگ برای بخش فرهنگی است. But in France, that threat is even more potent because the country’s vibrant film community relies significantly on investments from broadcasters, as well as subsidies distributed by the National Film Board (CNC) to finance films.

In its latest budget proposal, unveiled earlier this month, the party outlined plans to dismantle the National Film Board, privatize public broadcasting and slash public broadcasting funding by €3.5 billion by 2028, a cut of moreبیش از 90٪، در حالی که تعداد انگشت شماری از رسانه ها، از جمله Arte و franceinfo، در دسترس عموم است.

France Télévisions یکی از ارکان سیستم تامین مالی فیلم فرانسه است که سالانه بیش از 60 میلیون یورو را در پیش‌مالی بیش از 60 فیلم سرمایه‌گذاری می‌کند که نزدیک به یک سوم آن‌ها فیلم اول یا دوم هستند. بسیاری از این فیلم‌ها برای جذب منابع مالی از پخش‌کننده‌های تجاری، مانند TF1 یا M6، یا حتی پخش‌کننده‌ها، که سرمایه‌گذاری‌های آن‌ها بیشتر بر کرایه‌های اصلی متمرکز می‌شود، مشکل دارند.

این فقط سینمای فرانسه نیست که تحت تأثیر از دست دادن حمایت تلویزیون عمومی قرار می گیرد. سینمای مستقل بین المللی نیز این ضربه را احساس خواهد کرد. در جشنواره کن امسال، 81 درصد از فیلم‌هایی که برای اولین بار به نمایش درآمدند، توسط فرانسه تامین مالی شدند. به طور مشخص تر، تلویزیون فرانسه هفت فیلم از 22 عنوان مسابقه را تامین مالی کرد. علاوه بر فیلم‌های فرانسوی زبانی مانند «روزی دیگر» به کارگردانی ژان هری با بازی آدل اگزارکولوس، از فیلم‌هایی مانند نخل طلای کریستین مونگیو برنده «آبدره»، ریوسکه هاماگوچی «ناگهان» و جیمز گری «ببر کاغذی» حمایت کرد. در همین حال، CNC از 69 فیلمی که در منتخب رسمی پخش می‌شوند، حمایت کرد. منابع CNC از مالیات‌دهندگان نمی‌آید، بلکه از مالیات بر تمام ورودی‌های تئاتر (از جمله فیلم‌های پرفروش هالیوود) که به صنعت بازگردانده می‌شود - یک مدل نادر و با فضیلت است که بسیاری از جوامع سینمایی در سراسر جهان به آن غبطه می‌خورند.

تلویزیون فرانسه در حال حاضر با کاهش 47 میلیون یورویی بودجه برای سال 2027 مواجه شده استبه عنوان بخشی از قانون مالی آن (تعیین بودجه دولت ملی)، و کاهش 47 میلیون یورویی بیشتر یارانه ها؛ در حالی که قانونگذاران در حال بررسی برنامه هایی برای انحراف برخی از منابع CNC به خزانه دولت هستند.

بیش از 170 فیلمساز، از جمله برندگان نخل طلا، ژاک اودیارد، جاستین تریت و برادران داردن، در کنار کوستا-گاوراس، میشل هازاناویسیوس، جولیا دوکورناو، کلر دنیس، ماتی دیوپ و اگنس ژائوی، نامه ای سرگشاده را امضا کرده اند که می تواند منجر به جنگ O در Le40 شود. کمتر فیلم فرانسوی در طول پنج سال تولید شده است. آنها همچنین خواستار تصویب قانون جدید سینما برای حمایت از سیستم تامین مالی و انطباق آن با دوران استریم شدند.

در این نامه آمده است: «در زمانی که حاکمیت فرهنگی به اتفاق آرا در گفتمان عمومی مورد تجلیل قرار می‌گیرد، لایحه بودجه جدید خطر ناپدید شدن بی‌سابقه سینمای فرانسه از اکران ما را دارد. مبارزه برای حفظ کار CNC، بازگرداندن بودجه برای پخش عمومی، یا حفظ نرخ مالیات بر ارزش افزوده کاهش یافته (VAT) برای همه صنایع فرهنگی به معنای دفاع از یک سیستم و اصولی است که سال‌ها به حفظ فرهنگ پویا و پویا در فرانسه کمک کرده است.»

این نامه به این واقعیت اشاره دارد که Canal+، بزرگترین سرمایه‌گذار خصوصی سینمای فرانسه، تهدید کرده است که در صورت ادامه برنامه‌های دولت برای دو برابر کردن نرخ مالیات بر ارزش افزوده اشتراک‌های تلویزیون پولی از 10 درصد به 20 درصد، از قرارداد سرمایه‌گذاری یک میلیارد یورویی (1.1 میلیارد دلاری) خود با صنعت فیلم فرانسه کناره‌گیری می‌کند.

پیشنهادیبه گفته رئیس ماکسیم سادا، افزایش مالیات، که در پیش‌نویس لایحه مالی دولت در سال 2027 گنجانده شده است، سالانه حدود 200 میلیون یورو برای Canal+ هزینه خواهد داشت.

سعدا در اوایل این ماه در رادیو RTL فرانسه گفت که این اقدام عملاً قرارداد پنج ساله شرکت با سازمان‌های فیلم فرانسوی را که در ماه ژوئیه امضا شد، که به Canal+ متعهد می‌شود بین سال‌های 2028 تا 2032 نزدیک به 1 میلیارد یورو در فیلم‌های فرانسوی و اروپایی سرمایه‌گذاری کند، لغو می‌کند.

سازندگان فیلم در نامه سرگشاده خود تخمین زدند که فروپاشی قرارداد کانال پلاس به تنهایی منجر به کسری 750 میلیون یورویی برای سینمای فرانسه در طول پنج سال خواهد شد.

این تهدیدها در حالی مطرح می شوند که نتفلیکس، که برای اولین بار در سال 2025 به بزرگترین مشارکت کننده خصوصی فرانسه در تولیدات محلی تبدیل شد، خواستار محدودیت سرمایه گذاری شده است.

سال گذشته، پخش کننده 308 میلیون یورو در تولیدات سمعی و بصری و سینما سرمایه گذاری کرد. و در حالی که France Télévisions با سرمایه‌گذاری 476 میلیون یورویی در بخش فیلم و تلویزیون در سال 2025، بزرگترین پشتیبان است، نتفلیکس می‌تواند تا سال 2030 از پخش عمومی پیشی بگیرد.

در سمت تلویزیون، پخش کننده به طور فزاینده ای مجبور شده است برای تامین مالی سریال های بلندپروازانه تلویزیونی با پخش کننده ها شریک شود، اما به دلیل قوانین پنجره کشور، چنین همکاری هایی روی فیلم های تئاتر کار نمی کند.

جامعه فیلم فرانسه نیز از تسلط روزافزون استریمرها بر تولید محتوای محلی نگران است.

پلتفرم‌های پخش، عمدتاً آمریکایی، استانداردسازی بی‌سابقه‌ای را در محتوا تحمیل می‌کنند. تضعیف سینمای ما به معنایدر این نامه سرگشاده آمده است که هویت فرانسوی و اروپایی ما را فقیر می کند.