با تشدید تغییرات اقلیمی، وضعیت زمین "جدی و بدتر" است

هفت مورد از 16 علامت حیاتی سیاره ای در شدیدترین حالت ثبت شده خود قرار دارند و ال نینو اینجاست تا اوضاع را بدتر کند.

بیل ریپل، محقق دانشگاه ایالتی اورگان، می‌گوید: «اگر زمین یک بیمار بود که برای معاینه فیزیکی سالانه به زمین می‌آمد، می‌توانستم بگویم که وضعیت آن وخیم است و بدتر می‌شود.

ریپل نویسنده اصلی مقاله جدیدی است که وضعیت آب و هوا را شرح می دهد که روز چهارشنبه در BioScience منتشر شد. یافته ها نشان می دهد که هفت مورد از 16 علامت حیاتی سیاره ای که توسط محققان ردیابی شده اند، هرگز در حالت شدیدتر قرار نداشته اند.

این شامل میزان دی اکسید کربن در جو می شود که به دلیل سوزاندن سوخت های فسیلی و همچنین علائم سوزاندن تمام آن نفت، زغال سنگ و گاز، 50 درصد بیشتر از سطوح ماقبل صنعتی است. صفحات یخی گرینلند و قطب جنوب به پایین ترین حد خود کاهش یافته اند، در حالی که گرمای اقیانوس ها به بالاترین حد خود رسیده است.

بر اساس این تحلیل، تغییرات آب و هوایی در حال حاضر سرعت گرمایش را از حدود 0.05 درجه سانتیگراد در هر دهه از سال 1880 تا 1970 به 0.36 درجه سانتیگراد در هر دهه از سال 2010 افزایش داده است. در حالی که میانگین دمای جهانی، از جمله زمین، در حد بالایی نیست، اما ممکن است تا پایان سال با تقویت ال نینو تغییر کند. الگوی آب و هوای طبیعی با گرمتر از حد معمول اقیانوس آرام مشخص می شود، اما همچنین با ریختن انرژی بیشتر در جو، سطح گرمای جهانی را افزایش می دهد. ال نینو امسال در حال شکل گیری است که یکی از رکوردها باشد.

ریپل می‌گوید: «یک ال نینوی قوی می‌تواند به طور موقت دمای جهانی را حتی بیشتر کند، در حالی که گرما و خشکسالی اضافی را برای مناطق آسیب‌پذیر به ارمغان می‌آورد». او اضافه می کند که «ال نینو یک امر طبیعی استپدیده، اما اکنون در بالای سیاره ای بسیار گرمتر رخ می دهد. این تأثیرات آن را به طور بالقوه خطرناک تر می کند.»

نگرانی ویژه اکوسیستم هایی مانند صخره های مرجانی و جنگل های استوایی است. انتشار گرمای اقیانوس ها احتمالاً منجر به مرگ انبوه مرجان ها می شود که به سفید کردن مرجان ها معروف است. با هر موج متوالی سفید شدن، صخره ها کمتر انعطاف پذیر می شوند. مرجان ها از جمله اکوسیستم هایی هستند که بیشتر توسط تغییرات آب و هوایی تهدید می شوند. اگر سیاره بیش از 1.5 درجه سانتیگراد گرم شود، بعید است که بیشتر مرجانهای جهان زنده بمانند.

جنگل های استوایی نیز با فشار ال نینو مواجه هستند. این امر به ویژه در مورد آمازون صدق می کند، که در طول این الگوی آب و هوایی تمایل به مشاهده آب و هوای خشک دارد. زمان‌بندی نمی‌تواند بدتر از این باشد: منطقه که «ریه‌های جهان» نامیده می‌شود، از قبل تحت فشار شدید منافع چوب‌برداری و استخراج معادن و بازگشت احتمالی یک دولت راست‌گرا در برزیل است که استخراج و پاک‌سازی زمین را به حفظ اولویت می‌دهد.

گزارش جدید همچنین هشدار می دهد که آمازون یکی از اکوسیستم هایی است که در معرض خطر عبور از یک نقطه اوج قرار دارد - یعنی رسیدن به آستانه ای که از یک جنگل بارانی استوایی به چیزی شبیه ساوانا تبدیل می شود. خیلی بعید است که عبور از این نقطه اوج قریب الوقوع باشد، چه برسد به اتفاقی که امسال رخ دهد. اما انفجار آب و هوای امسال تحت تأثیر ال نینو، آن را نزدیک‌تر خواهد کرد.

ریپل می گوید: «گرم شدن، خشکسالی و جنگل زدایی می تواند آمازون را به سمت تخریب گسترده جنگل سوق دهد. نگرانی من این است که این تغییراتمی تواند تعامل داشته باشد و توقف آنها را به طور فزاینده ای دشوار می کند."

این گزارش انبوهی از اخبار بد برای آب و هوا است، اگرچه اشاره می‌کند که اشکال انرژی بدون کربن نقش بیشتری در شبکه برق بازی می‌کنند. این گزارش آن را نشانه ای می نامد که ما در «عصر الکتریسیته» هستیم. با وجود آن، انتشار سالانه گازهای گلخانه ای در بالاترین حد خود قرار دارد. به عبارت دیگر، جهان همچنان در حال کشیدن یک بسته سیگار در روز است، حتی با خطر از دست دادن یک ریه.

ریپل می‌گوید: «برخی نشانه‌های دلگرم‌کننده، به‌ویژه رشد انرژی‌های تجدیدپذیر وجود دارد، اما هنوز برای معکوس کردن وخامت کلی کافی نیستند. وی گفت: «وضعیت اضطراری آب و هوا چیزی در انتظار ما در آینده نیست. ما در حال حاضر از طریق آن زندگی می کنیم.»