درام قتل عام روزنامه نگار «روزی روزگاری در فیلیپین» یک تماشاگر را به همدست در بازار پروژه آسیایی بوسان تبدیل می کند

زن جوانی که در آستانه یک قتل عام سیاسی قرار گرفته بود، از شاهد ناخواسته به همدستی در «روزی روزگاری در فیلیپین»، اولین فیلم از E del Mundo با الهام از کشتار ماگویندانائو در سال 2009، کشیده شد. این پروژه بخشی از بازار پروژه آسیایی است که در جشنواره بین المللی فیلم بوسان […]

زن جوانی که در آستانه یک قتل عام سیاسی قرار گرفته بود، از شاهد ناخواسته به همدستی در «روزی روزگاری در فیلیپین»، اولین فیلم از E del Mundo با الهام از کشتار ماگویندانائو در سال 2009، کشیده شد.

این پروژه بخشی از بازار پروژه های آسیایی است که در بازار محتوا و فیلم آسیایی جشنواره بین المللی فیلم بوسان (ACFM) اجرا می شود.

این فیلم در محلی اختراعی که به سمت جنوب کشور حرکت می کند، روایت می شود، سام، جوان 19 ساله ای که در پمپ بنزین کار می کند و درگیر قتل توسط ارتش خصوصی یک قبیله سیاسی می شود. در عواقب آن، او به دنبال دوست پسر خود که اکنون گم شده و احتمالاً یکی از شرکت کنندگان در کشتار است، می گردد و متوجه می شود که مؤسسات یکی پس از دیگری در همان دستگاه خشونت گره خورده اند. داستان‌های مرتبط مارگریتا فراری در مورد همکاری با پائولو سورنتینو در اولین کارگردانی «Föa — Once Upon a Future»: «او به من کمک کرد تا بینش من را دنبال کنم و از آن محافظت کنم» جشنواره فیلم سنگاپور پس از درخواست محافظه‌کاران کره‌ای برای کنار گذاشتن آن در کنار «قاتل(ها)» قرار گرفت.

در سال 2009، مردان مسلح کاروانی متشکل از غیرنظامیان، بستگان، وکلا و روزنامه نگاران را که برای ارائه پرونده های انتخاباتی در ماگویندانائو حرکت می کردند، متوقف کردند و 58 نفر را کشتند که حداقل 32 نفر از آنها روزنامه نگار و کارمند رسانه بودند. تهیه کنندگان خاطرنشان می کنند که به طور گسترده ای مرگبارترین حمله به روزنامه نگاران در تاریخ ثبت شده است. محبوب در Variety

دل موندو زیر بار رویدادی بزرگ شد که او می گوید فیلیپین هرگز واقعاً با آن کنار نیامده است. "من آمدمبه این باور که جنایات به این بزرگی به ندرت کار یک هیولا است. آنها توسط تعداد زیادی از افرادی که اطاعت می کنند، شرکت می کنند، سکوت می کنند، یا به سادگی از پرسیدن سوال نمی پردازند، ممکن می شوند.

او به شکنندگی ذهن یک زن در زندگی خفقان‌آوری که توسط مردان شکل گرفته و پذیرش مداوم خشونتی که در آن وجود دارد، کشیده می‌شود. دل موندو این فیلم را «داستانی به بلوغ می‌خواند که واقعیت سیاسی فیلیپین آن را کاملاً بلعیده است» و از سام، هر چند تخیلی، به‌عنوان مسیر خود برای ورود به یک آسیب جمعی استفاده می‌کند. او می‌گوید: «امیدوارم مخاطبان با درک این موضوع که ما به چیزی بزرگ‌تر از خودمان تعلق داریم و چیزی بزرگ‌تر نیز در درون ما زندگی می‌کند، خوب، بد و زشت همه چیز را ترک کنند.»

این فیلم توسط کایل نیوا و جیان کارلو لیبروژو از فیلیپین اسکرین آسیا به همراه پاملا ریس تهیه شده است و این فیلم با شرکت پیانو سانو فیلمز فرانسه و DUOfilm نروژ تولید می شود. تهیه کنندگان مشترک ادریس لتیفی، ماری فوگلستاین لاگرید، لیندا بولستاد استرونن و اینگرید لیل هوگتون هستند. Screen Asia همچنین فیلم واقعیت مجازی دل موندو "Yellowfin" را تولید کرد که برای اولین بار در جشنواره کن به نمایش درآمد.

نیوا می گوید که همکاری قبلی به تهیه کنندگان ایمان قوی به دیدگاه دل موندو داد و او به خشونت سیاسی از طریق تجربه یک زن جوان برخورد می کند.تماشایی برای Librojo، یک روزنامه‌نگار پخش، این پروژه دارای وزن شخصی است. لیبروجو می گوید: "قتل عام را نمی توان تنها به عنوان یک فصل بسته در تاریخ تلقی کرد. این قتل عام ساختارهای قدرت سیاسی، ترس و معافیت از مجازات را نشان می دهد که همچنان جامعه فیلیپین را شکل می دهد."

این پروژه از طریق Cinéfondation L'Atelier و شبکه تولیدکنندگان کن، بازار ونیز Gap-Financing، Locarno Open Doors، جایی که برنده جایزه توسعه و جایزه Sørfond، TorinoFilmLab، جایی که جایزه منبع FOCAL را دریافت کرد، و آزمایشگاه فیلم آسیای جنوب شرقی جشنواره بین المللی فیلم سنگاپور را دریافت کرد. این فیلم از CNC و Institut français Aide aux cinémas du monde، Sørfond مؤسسه فیلم نروژ، Visions Sud Est و Purin Pictures حمایت می شود.

اکنون پس از سال‌ها توسعه، با تامین مالی پیشرفته، تیم از بوسان برای پر کردن شکاف باقی‌مانده و ملاقات با شرکا برای تولید فیلم استفاده می‌کند. نیوا می گوید: «پس از چنین سفر طولانی توسعه، ما امیدواریم که بوسان بتواند پل نهایی بین توسعه و تولید باشد.