یک سال پس از "آتش بس"، مراقبت های بهداشتی غزه همچنان در حال فروپاشی است

تداوم حملات، محدودیت های کمک های پزشکی و تاخیر در تخلیه همچنان باعث مرگ فلسطینی ها می شود.

هنگامی که "آتش بس" در 10 اکتبر سال گذشته اعلام شد، ما می دانستیم که چقدر نیاز به تعمیر دارد. برای اولین بار پس از مدت ها، فکر کردیم که ممکن است فضای تنفسی برای انجام آن داشته باشیم.

ما فکر می‌کردیم داروها و تجهیزات می‌توانند منظم‌تر برسند. بیمارستان ها و کلینیک ها می توانند شروع به بازسازی کنند. بیماران می توانند غزه را برای درمان ترک کنند. تیم های پزشکی اورژانس می توانند از خارج از کشور برای حمایت از کارکنان بهداشتی خسته غزه بیایند. در نهایت می‌توانیم فراتر از بحران بعدی نگاه کنیم و نحوه مراقبت از مردم را در ماه‌ها و سال‌های آینده برنامه‌ریزی کنیم.

با گذشت سه سال از نسل کشی، به سختی لحظه ای برای نفس کشیدن باقی مانده است. از ما خواسته می‌شود که بسیار بیشتر از توانایی سیستم بهداشتی ویران شده غزه انجام دهیم، در حالی که تحویل منظم تجهیزات و تجهیزات پزشکی هنوز محدود است و تخلیه پزشکی متوقف شده است.

مردم همچنان با جراحات تروماتیک به کلینیک های ما می رسند زیرا بمباران اسرائیل ادامه دارد. از زمان آغاز «آتش بس» بیش از 1470 نفر کشته شده اند. حتی دسترسی به یک مرکز بهداشتی اکنون می تواند بیماران را در معرض خطر قرار دهد. از آنجایی که وضعیت امنیتی بدتر شده است، خدمات پشتیبانی شده توسط کمک های پزشکی برای فلسطینیان (MAP) در بخش هایی از غزه به حالت تعلیق درآمده است. ماه گذشته، یک بیمار 65 ساله بر اثر شلیک کوادکوپتر نظامی اسرائیل در حالی که به دنبال درمان در یک مرکز بهداشتی تحت حمایت MAP در جبالیا بود، کشته شد.

در حالی که تازه واردان را با آسیب های جدید درمان می کنیم، سعی می کنیم از بیمارانی مراقبت کنیم که درمان آنها ممکن است ماه ها یا سال ها طول بکشد.

کسانی که دارنداندام های از دست رفته نیاز به توانبخشی، پروتز و جراحی بیشتری دارند، اما مقامات اسرائیلی منابع مورد نیاز را به شدت محدود می کنند. کودکانی که از سوءتغذیه حاد جان سالم به در برده اند، اکنون با کم خونی و کوتاه قدی زندگی می کنند که نیاز به درمان دارند، در حالی که افراد مبتلا به دیابت و فشار خون بالا برای تهیه داروهای خود تلاش می کنند. بیماران سرطانی نمی توانند رادیوتراپی مورد نیاز خود را دریافت کنند و افراد مبتلا به نارسایی کلیه نمی توانند روی دیالیز منظم حساب کنند.

ماه گذشته، یکی از همکاران من در MAP در غزه، عمه خود، ایکتیمال را از دست داد. در ماه فوریه، ایکتیمال احساس کرد مشکلی وجود دارد و بیوپسی انجام داد، اما آزمایشگاه، مانند بسیاری از آزمایشگاه‌ها در سراسر غزه، تجهیزات لازم برای آزمایش نمونه را به موقع نداشت. بیش از یک ماه بود که متوجه شد سرطان دهانه رحم دارد، بیماری که معمولاً با تشخیص زودهنگام قابل درمان است.

او در ماه آوریل تحت عمل جراحی قرار گرفت، اما بهبودی او کند و دردناک بود و در ادامه به عوارض کلیوی مبتلا شد که نیاز به درمان تخصصی در غزه نداشت. خانواده او برای تخلیه پزشکی درخواست کردند، اما روند آهسته، نامشخص و بوروکراتیک بود. تا زمانی که مقامات اسرائیلی آن را تایید کردند، وضعیت او وخیم بود. او به این امید به مصر سفر کرد که در نهایت مراقبت های لازم را دریافت کند، اما دو هفته بعد درگذشت.

مورد ایکتیمال منحصر به فرد نیست. به گفته سازمان بهداشت جهانی، بیش از 15000 نفر در غزه همچنان در انتظار تخلیه پزشکی هستند. اگر به تعویق بیفتد، بسیاری از این بیماران ممکن است به دلیل مرگ قابل پیشگیری از بین بروند.

یک ماه پیش یک مورد غم انگیز دیگر داشتیم: الفیک نوزاد با عارضه قلبی جدی در مجتمع پزشکی Assahaba درگذشت، یک بیمارستان MAP پشتیبانی می کند. نوزاد نیاز به جراحی اضطراری داشت که در غزه در دسترس نیست. پزشکان می دانستند چه چیزی لازم است اما راهی برای ارائه آن نداشتند.

گاهی اوقات ما برای ارائه درمان با مشکل مواجه می شویم زیرا حتی تجهیزات اولیه پزشکی نیز کم است. بیمارستان ها همچنین از نظر مایعات IV، داروهای بیهوشی و لوازم جراحی کمبود دارند. حتی اکسیژن هم کم است.

کارکنان بسیاری از بیمارستان ها باید سیلندرها را برای پر کردن مجدد به ایستگاه مرکزی ببرند. در سراسر غزه، بیش از 500 بیمار به اکسیژن متکی هستند که برخی از آنها شبانه روزی هستند: افراد مبتلا به سرطان، فیبروز ریوی و بیماری های قلبی، و نوزادان و کودکان در مراقبت های ویژه.

در ماه اوت، وزارت بهداشت فلسطین هشدار داد که 22 ایستگاه از 34 ایستگاه اکسیژن غزه کار خود را متوقف کرده‌اند و تنها چهار دستگاه از 30 دستگاهی که برای پر کردن سیلندرهای اکسیژن استفاده می‌شوند، هنوز کار می‌کنند.

ایستگاه هایی که هنوز کار می کنند ممکن است به زودی از کار بیفتند. مقامات اسرائیلی همچنان قطعات یدکی مورد نیاز برای تعمیر آنها را مسدود می کنند و آنها را به عنوان اقلام "دوکاربردی" طبقه بندی می کنند. به دلایل مشابه، غزه دستگاه ام آر آی کار نمی کند و تنها یک یا دو دستگاه سی تی اسکن به حدود دو میلیون نفر خدمات رسانی می کند.

گاهی اوقات پزشکان مجبور می شوند بدون اسکن، آزمایش یا داروهایی که معمولاً به آنها اعتماد می کنند تصمیم بگیرند.

سرطانی که می توانست زود تشخیص داده شود، درمان آن سخت تر می شود. آسیبی که می توانست با توانبخشی بهبود یابد به ناتوانی دائمی تبدیل می شود. کودکی که نیاز به غذا و درمان مناسب داشت می تواندبا سوءتغذیه مزمن، کوتاهی رشد و مشکلات رشدی که ممکن است تا آخر عمر باقی بماند، باقی بماند.

به ما گفته شد که «آتش‌بس» به مردم غزه زمان می‌دهد تا بهبود یابند و بازسازی شوند. ندارد. محدودیت‌هایی که بین ایکتیمال و تشخیص، درمان و تخلیه او وجود داشت هنوز پابرجاست و داستان او یکی از هزاران مورد در سراسر غزه در سال گذشته است.

هر تاخیری هزینه دارد. هر هفته یک دارو متوقف می شود، اسکن نمی تواند انجام شود، بیمار از خروج خودداری می کند، وضعیت یک نفر از نقطه ای می گذرد که می توان آن را درمان کرد.

زمان ایکتیمال تمام شد. در حال حاضر، هزاران نفر در غزه نیز در حال اتمام زمان هستند.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوماً منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.