نقد و بررسی سریال The Diplomat: Season 4 Netflix

فصل 4 دیپلمات نتفلیکس دارای بازی های برجسته ای از کری راسل و آلیسون جنی است که این سریال را به بهترین فیلم هیجانی سیاسی در تلویزیون ارتقا می دهد.

اسپویل های زیر برای فصل 4 سریال نتفلیکس The Diplomat. همه قسمت‌ها در حال پخش هستند.

فصل 4 دیپلمات، در هسته خود، مجموعه ای از مکالمات یک به یک است که در آن سرنوشت جهان در تعادل است. رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور، آقایان اول و رئیس ستاد، نخست‌وزیرها، سفرا و کارمندان خانگی همگی در گفتگوی غنی و دراماتیکی شرکت می‌کنند که فوراً شما را جذب می‌کند و تا زمانی که فصل به سیاهی نمی‌رسد، چنگال آن را از بین نمی‌برد. کلوزآپ‌های فشرده، تنش‌های غلیظ، و زبان دقیق ساخته شده با معانی دوگانه، سه‌گانه، و گاهی چهارگانه در صحنه به صحنه می‌آیند و تابلویی از درگیری‌های ژئوپلیتیکی و داخلی ایجاد می‌کنند که دور زدن از آن دشوار است.

سریال نتفلیکس، کیت وایلر (کری راسل) سفیر آمریکا در بریتانیا را دنبال می‌کند که در حالی که تلاش می‌کند ازدواج خود با همسرش هال (روفوس سیول) را نجات دهد، روی طناب مدیریت یک درگیری بین‌المللی می‌پیوندد. در فصل 4، The Diplomat همچنان یک فیلم هیجان‌انگیز و هیجان‌انگیز با نویسندگی فوق‌العاده، فیلمبرداری فوق‌العاده، و بازی‌های درجه یک است.

با مجموعه ای جدید از اپیزودها، این سریال آنچه را که قبلاً مجموعه ای از داستان های پر فراز و نشیب بود به جوش و خروش می آورد. کیت پس از کشف اینکه گریس پن (الیسون جنی) رئیس‌جمهور با هال (در فصل 3 به سمت معاون رئیس‌جمهور ارتقاء یافت) تبانی کرد تا یک «سلاح آخرالزمان» را از یک زیردریایی روسی بدزدد، کیت وارد یک کمپین معامله‌گری و تقاطع دوگانه می‌شود تا تلاش کند تاوضعیت تحت کنترل با شروع فصل، ما به این باور می رسیم که این توطئه درگیری اصلی برای آینده قابل پیش بینی خواهد بود. اما همه اینها به سرعت با یک سوء قصد وحشتناک به رئیس جمهور خنثی می شود.

صحنه ای که قسمت اول را به پایان می رساند، یک عمل بسیار واقع گرایانه از خشونت سیاسی تخیلی است. موسیقی وجود ندارد، هیچ تنش ساختمانی وجود ندارد. فقط دو پاپ سریع و یک پیراهن ناگهان آغشته به خون. این نشان‌دهنده آن چیزی است که The Diplomat بهترین کار را انجام می‌دهد: ارائه چیزهای خارق‌العاده به عنوان ظریف و محدود و در عین حال بر خطرات جهانی تأکید می‌کند.

این اخلاق به‌ویژه در رابطه‌ای که هنوز به زیبایی ناکارآمد بین کیت و هال وجود دارد، آشکار است. از آنجایی که جهان در حال سوختن است و درگیری هسته ای تنها یک انگشت ماشه با خارش فاصله دارد، ازدواج کیت و هال ستون فقراتی است که همه چیزهای دیگر در «دیپلمات» بر آن استوار است. آنها در یک لحظه با یکدیگر گرم هستند، در عین حال به شدت سرد، قابل اعتماد و فوق العاده مشکوک، کاملاً عاشق اما همیشه در آستانه نابودی متقابل مطمئن هستند. سول و راسل همچنان دینامیت هستند و صحنه های خود را با نیمه حقیقت، نگاه های آگاهانه و طنز چشمک می زنند. هال و کیت اغلب نمی‌توانند همدیگر را تحمل کنند، اما بدون مشورت یکدیگر از بین می‌روند.

در حالی که فصل های 1 تا 3 سریال دیپلمات بیشتر بر رابطه کیت و هال متمرکز بود، فصل 4 از گریس پن، رئیس جمهور جنی و خنده دار اما مخفیانه بی رحمانه بردلی ویتفورد می گذرد.اولین نجیب زاده تاد به وضعیت نزدیک به رهبر. رابطه آنها با آشنایی با عدم تعادل بی رحمانه قدرت همراه است. ویتفورد، به‌ویژه، از نوشته‌های کمدی تیره سریال نهایت استفاده را می‌برد، و شخصیت خود را با یک نوع شوخ طبعی آغشته می‌کند که مهارتی برای بیرون کشیدن حیله‌گرانه هر کسی که بین او و همسرش قرار می‌گیرد، رد می‌کند. گفتگوی پس از ترور در اوایل فصل که در آن تاد لباس‌های بیلی آپیا (نانا منسا) رئیس کارکنان کاخ سفید را به تن می‌کند، یکی از آن دو دستی است که داستان سرایی و بازی‌های درخشان سریال را برجسته می‌کند.

به عنوان رئیس جمهور، جانی هرگز بهتر از این نبوده است. گریس پن با طراحی پیچیده و عالی اجرا شده، افشاگری از یک شخصیت است. نگرش استواری و پیروزی به هر قیمتی او در فصل های 2-3 هنوز دست نخورده است، اما این ویژگی ها در حال حاضر با موجی از عدم قطعیت و تعداد زیادی از PTSD پس از تیراندازی شکل گرفته است. به عنوان پن، جانی در عین حال پرخاشگر و بزرگ، زمین گیر و دیوانه مرزی، دلسوز و کاملاً نابخشوده است. این شخصیت عواقب اعمال خود را می داند، اما هنوز خطی را پیدا نکرده است که از آن عبور نکند.

در حالی که چهار شخصیت اصلی بخش بزرگی از درام سریال را هدایت می‌کنند، The Diplomat دارای گروهی از بازیگران پشتیبان است که دنیای زیبای ساخته شده سریال را پر می‌کنند. علی آن و آتو اساندوه به عنوان همکاران سفارت کیت، عیدرا و استوارت می درخشند. عاشقانه نوپا آنها آینه پیچ خورده دو زوج مرکزی دیگر سریال است که نشان می دهد چه چیزیزمانی اتفاق می افتد که یک رابطه پس از اینکه قبلاً همکار هستید گرم می شود به جای برعکس. روری کینیر بار دیگر در نقش نخست‌وزیر نیکول تروبریج، صحنه‌ها را تکه تکه می‌کند، به‌ویژه در اپیزودی در میانه‌فصل که در آن یک سری سکانس‌های فانتزی ارائه می‌دهد که منجر به استعفای باج‌خواهی‌اش می‌شود. جودی ویتاکر دکتر هو در اواخر فصل به عنوان نخست وزیر جدید ظاهر می شود و با آرامش مجموعه جدیدی از مشکلات را برای دولت ایالات متحده ایجاد می کند.

با گذشت چهار فصل از سریال The Diplomat، نوشته‌های سریال همچنان به طرز فحاشی خوبی است. دبورا کان، مجری برنامه و تیم نویسندگانش، تضادهای شخصی و جهانی را ترکیب می‌کنند، کمی طنز واقع‌گرایانه در آنها می‌پاشند و مدام چهره‌های اسطوره‌ای را در مرکز نمایش به‌عنوان افراد واقعی ترسیم می‌کنند.

صحنه‌ای در قسمت اول نمایش، کیت را نشان می‌دهد که رئیس‌جمهور ایالات متحده را به اتاق زنانه تعقیب می‌کند تا او را در مورد یک موضوع مهم تحت فشار قرار دهد. داستانی که در آن تاد (که به یک شغل مستقر در لندن راه می‌یابد) به باردار بودن کیت مشکوک است، به گونه‌ای آشکار می‌شود که تقریباً برای هر سناریوی خیالی بارداری نیمه‌پختی که می‌توانید تصور کنید، بی‌نظیر است. یک پوشش بین المللی به این بستگی دارد که آیا تیمی از بوروکرات ها می توانند تیم دیگری از بوروکرات ها را متقاعد کنند که در ریاضیات بد هستند یا خیر. صحنه اوج بین گریس، تاد، کیت و هال که مستقیماً از فیلم چه کسی از ویرجینیا وولف می ترسد است؟ توسط یک آشپز بیش از حد مشتاق قطع می شود. ریشه های کان در The West Wing در اینجا به طور کامل نمایش داده می شود. اما در حالی که این نمایش به خوش بینی بستگی داشت، دیپلماتاین ذهنیت حس خوب را برای واقع گرایی که بسیار وحشیانه تر است، اما نه کمتر سرگرم کننده، زیر و رو می کند.

بقیه سریال The Diplomat در طول فصل 4 روی تمام سیلندرها شلیک می کند. مناظر و فیلمبرداری خلق و خو و غنی است. اقامت در اواخر فصل به ایتالیا برای اجلاس G7 به خدمه این امکان را می‌دهد تا مجموعه‌ای از کارهای طولانی را انجام دهند که باعث افتخار دیوید فینچر می‌شود. همه اینها در یک سری اپیزودهای طلسم کننده ترکیب می شوند که خنده دار، خنده دار، دلخراش و کاملاً تکان دهنده هستند.

برخی از توطئه های داستان در دیپلمات هنوز هم می تواند کمی دور از ذهن باشد. این نمایش همچنان در تلاش است تا دلایلی را ابداع کند که چرا مقامات دولت آمریکا باید دائماً به بریتانیا سفر کنند و برخی واقع‌گرایی به خاطر درام‌های شگفت‌انگیز کنار گذاشته می‌شود. حتی چند خط داستانی درست از فصول کوچکتر House of Cards پاره شده است. و با این حال، این هنوز یک تفسیر هوشمندانه در مورد سیاست بین‌الملل است، همانطور که اکنون هستند. این نمایش مخاطبان خود را مجبور می‌کند با این حقیقت غیرقابل انکار فکر کنند که افرادی که دنیا را اداره می‌کنند، انسان‌هایی هستند که مستعد خردگی، لجبازی و تنهایی هستند و این ویژگی‌ها اغلب به تصمیم‌های تغییر دهنده زندگی برای دیگران سرایت می‌کند.

دیپلمات واقعاً نمایشی برای زمانه ماست و نشان می‌دهد که چگونه روابط شدید و آشفته - اغلب عمیق‌تر از صحبت دو نفر در یک اتاق نیست - می‌تواند زندگی‌ها را خراب کند، امور پیش پا افتاده را به چیزهای خارق‌العاده تبدیل کند و عواقب جدی برای جهان در کل داشته باشد.

درفصل 4، The Diplomat روی تمام سیلندرها شلیک می کند. اپیزودهای جدید با اجرای برجسته کری راسل، روفوس سیول، آلیسون جنی و بردلی ویتفورد، ثابت می‌کنند که یکی از بهترین نمایش‌های سیاسی تلویزیون همچنان بهتر می‌شود. نوشته فوق العاده است، تولید غنی و چند لایه است، و بازیگران پشتیبان از بالا به پایین انباشته شده اند. دیپلمات با حس شوخ طبعی و برداشتی (بیشتر) واقع بینانه از جهان به طور کلی، واقعاً نمایشی برای زمانه ماست.