از سونای همجنسبازان واقعیت مجازی گرفته تا تودههای گوتیک که الهامبخش کلودو بودند - طوفانهای شدید جشنواره
مکانها در سراسر بیرمنگام با بازگشت طولانیترین جشنواره هنر زنده بریتانیا، آماده شدن برای شام هنرمندان آخر شب، نمایش در استخر و متلاشی شدن باورنکردنی فی دریسکل در حال چرخش. هوم، آیا این اجرا به طرز گیج کننده ای خودپسندانه است یا کاملاً عمیق؟ گاهی اوقات می تواند هر دو باشد. در واقع، این فقط دو تن نیست
عبارت «دو چیز میتواند درست باشد» در روانشناسی عامهپسند تکرار مکرر است و به نظر من پاسخی مکرر به تماشای دوردستهای هنر زنده است. هوم، آیا این اجرا به طرز گیج کننده ای خودپسندانه است یا کاملاً عمیق؟ گاهی اوقات می تواند هر دو باشد. در واقع، این فقط دو چیز نیست که میتواند درست باشد، بلکه به تعداد افراد مخاطب است، زیرا همه چیز مربوط به تجربه ذهنی زنده در لحظه است. حضور و ارتباط
Fierce که در سال 1998 راه اندازی شد، طولانی ترین جشنواره هنر زنده بریتانیا است. به مدت یک هفته تئاترهای معمولی بیرمنگام را در کنار فضاهای غیر متعارف، به ویژه در دیگبث صنعتی سابق، که به سرعت در حال تبدیل شدن به یک مرکز خلاقانه است، در اختیار می گیرد. همچنین در صورتحساب امسال: شامهای هنرمندان آخر شب، نمایش در استخر، و اجرای شش ساعته در یک سالن بزرگ گوتیک که ظاهراً الهامبخش کلودو بود.
تمرکز بر حسی و حسی وجود دارد. همه چیز در مورد بدن فیزیکی است. اما اولین قطعه ای که تجربه کردم در واقع در واقعیت مجازی است: عبور از مه، اثر هنرمند تایوانی تونگ-ین چو. محیط یک سونا همجنس گرا است و فناوری VR چشمگیر است. از راهروهای بتونی خاکستری، رختکن، دوش ها، اتاقک ها عبور می کنید، پرده هایی را کنار می زنید که می دانید واقعاً آنجا نیستند. میتوانید درها را باز کنید، وسایل را بردارید، دکمههای آسانسور را فشار دهید. شما ناظر صحنه عجیب و غریبی هستید که توسط مردانی با چهرههای بیهمسان اداره میشود. حس جستوجو وجود دارد، اما صفر وجود داردیافتن لذت یا لذت
این تجربه ترکیبی از همهجانبه و جداست. جذاب است و در عین حال به طرز وحشتناکی تنها است – و همچنین وقتی زمین از بین میرود و حس عمقی شما را به هم میزند، عصبی است. شما احساس می کنید، اما چیزی که احساس می کنید دقیقا فقدان ارتباط است. (چو همچنین یک قطعه VR کوتاه و نشسته به نام In the Mist را نشان می دهد که پیش درآمدی برای کار طولانی تر بود، اما اساساً یک پورنو غم انگیز است.)
چیزی که در VR از دست می دهید بوها، گرما، عرق است. اما نگران نباشید، این موارد در جای دیگر زیاد است. بدن عرقریز، پرمو و کاملاً انسانی وویچیک گرودزینسکی در سه نفری انفرادی او جلو و وسط است، در حالی که بالهای وارونه روی پایه شانهای انجام میدهد و سایر حرکات یوگای با پوشیدن قلابهای بیپایین. در صداگذاری او از سه رقصنده باله لهستانی می گوید که به خاطر همجنس گرایی خود شرمنده شدند و سه نفری تلاش او برای بازیابی هویت واقعی خود و ایجاد صلح با بدن "وحشتناک" خود است. آیا مجموعه ای از انقباضات دارای انحراف و به دنبال آن یک جیگ ریوی و تکراری بهترین راه برای انجام این کار است؟ خب، این روش گرودزینسکی است. و به طرز عجیبی قانعکننده است، به نوعی کاتارسیس، با نور و موسیقی و حال و هوای سرکش.
هنرمند Melissandre Varin با نام n:u شناخته می شود و خود را "جو ساز" می نامد که یک برند جالب است و شاید انتظارات مخاطب را اصلاح کند. Fierce یک جشنواره کاملاً بین المللی است، اما n:u قبلا در بیرمنگام مستقر بود، اگرچه این اثر ریشه درمیراث کنگو، گوادلوپ و بنین. من بخشی از تمرین قطعه FREE(HOLD) را گرفتم، یک آیین غیرشفاف، که در آن اجراکنندگان طناب هایی را به دور مچ پای خود می کشند و مشتاق به آسمان هستند. استقامت، رنج، بردگی و استعمار همگی به ذهن هجوم آوردند.
این جشنواره ای پر از موضوعات جذاب و شروع کننده مکالمه است، اما فی دریسکول، طراح رقص آمریکایی، با قطعه تحسین شده و برنده جوایز خود Weathering، که اولین نمایش خود را در بریتانیا در اینجا انجام می دهد، همه را از آب بیرون می کشد. کار دریسکول از نظر مفهوم، تعهد، اجرا و مقیاس چند سطح بالاتر است. این اساساً 10 اجرا کننده روی یک سکوی دوار، یک تابلوی زنده یا شاید کمتر یک تابلوی زنده است تا یک تابلوی زنده که به آرامی تحت تأثیر گرانش فشارهای زندگی یا فقط در گذر زمان در حال تحریف و پوسیدگی است و غار میرود.
این قطعه ای پر از بدن های بی نظم و درهم و برهم است – وقتی اجراکنندگان با ژاکت های پف دار و کیف های صلیب و عینک وارد می شوند، بلافاصله نشان داده می شود که این ها انسان هستند نه «رقصنده»، لایه هایی که به تدریج کنار گذاشته می شوند، زیرا در نهایت این یک هنر زنده است. اما این اجسام کنترل فوقالعادهای را نیز از خود نشان میدهند، این مجسمه چند نفره در ابتدا به آرامی حرکت میکند که تقریباً نامحسوس است. شدید و چشمگیر است، و مهمتر از همه، توجه شما را به خود جلب می کند و تصاویر آن برای برون یابی آماده است - به ویژه احساس بی ثباتی، از چسبیدن انسان ها به خانه ناپایدار خود در حالی که همه چیز شروع به خارج شدن از کنترل می کند.