بیماران پارکینسون ممکن است با یک عادت ساده از حافظه و حرکت محافظت کنند

یک مطالعه دانشگاه سینسیناتی فعالیت بدنی هفتگی را با کاهش آهسته‌تر زوال شناختی و کاهش عملکرد حرکتی در بیماران مبتلا به پارکینسون مرتبط می‌داند.

سونوگرافی متمرکز مورد تایید FDA علائم بیماری پارکینسون را هدف قرار می دهد

دکتر Bhavya Shah و Bud Leavell بیمار پارکینسون یک درمان پیشگامانه اولتراسوند متمرکز را توضیح می دهند. در این روش غیر تهاجمی از هدایت MRI برای هدف قرار دادن نواحی مغز استفاده می شود و بلافاصله لرزش های شدید را متوقف می کند.

یک مطالعه جدید نشان داد که فعالیت بدنی هفتگی می تواند به کاهش پیشرفت بیماری در بیماران پارکینسون کمک کند.

این تحقیق که توسط دانشگاه سینسیناتی انجام شد، شامل 294 بیمار مبتلا به بیماری پارکینسون خفیف تا متوسط بود. میانگین سنی آنها 66 سال بود.

شرکت کنندگان فعالیت بدنی هفتگی خود را از طریق پرسشنامه گزارش کردند.

آلن آلدا در نبرد خود با بیماری پارکینسون یک سلاح غیرمنتظره را فاش کرد

فعالیت بدنی از طریق مصاحبه های ساختاریافته که فعالیت های متوسط و شدید در محل کار، خانه و در حین تفریح را پوشش می دهد، ارزیابی شد.

در این مطالعه آمده است که نمونه‌هایی از فعالیت متوسط شامل پیاده‌روی سریع، شنای سبک، تنیس دو نفره و فعالیت‌های خانگی مانند شستن پنجره‌ها، جاروبرقی یا چمن‌زنی است.

یک مطالعه جدید نشان داد که فعالیت بدنی هفتگی می تواند به کاهش پیشرفت بیماری در بیماران پارکینسون کمک کند. (iStock)

فعالیت شدید شامل فعالیت هایی مانند دویدن، دوچرخه سواری سریع، ورزش های تیمی و تنیس تک نفره، همراه با بیل زدن و حمل بارهای سنگین بود.

شرکت کنندگان بر اساس میزان فعالیت بدنی هفتگی آنها به سه گروه تقسیم شدند - تا چهار ساعت، چهار تا هشت ساعت و بیش از هشت ساعت.

پارکینسون استرایج تر شدن در اینجا 5 چیز وجود دارد که همه باید بدانند

سپس محققان سلامت شناختی شرکت کنندگان را تا پنج سال و عملکرد حرکتی آنها را تا هفت سال زیر نظر گرفتند.

هر ساعت فعالیت بدنی اضافی در هفته با کاهش اندکی در حافظه، تفکر و توانایی‌های حرکتی در طول زمان مرتبط بود، حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، جنس، تحصیلات، وزن و شدت بیماری.

فعالیت بدنی از طریق مصاحبه های ساختاریافته که فعالیت های متوسط و شدید در محل کار، خانه و در حین تفریح را پوشش می دهد، ارزیابی شد. (iStock)

بیمارانی که به مدت چهار تا هشت ساعت در هفته فعالیت بدنی داشتند، نسبت به افرادی که کمتر از چهار ساعت ورزش می کردند، کاهش آهسته تری در حافظه و توانایی های تفکر داشتند.

به نظر نمی رسد مدت زمان ورزش بیش از هشت ساعت در هفته مزایای بیشتری برای حافظه و تفکر داشته باشد.

این مطالعه در 7 اکتبر در Neurology، مجله پزشکی رسمی آکادمی نورولوژی آمریکا منتشر شد.

لرزش طولانی مدت بیمار پارکینسون در عرض چند دقیقه از درمان جدید اولتراسوند ناپدید می شود

دونگ وو ریو، نویسنده این مطالعه، دکترای دکترای دانشگاه سینسیناتی و دانشگاه کاتولیک کره، در بیانیه مطبوعاتی گفت: بیماری پارکینسون یک اختلال مغزی است که باعث مشکلات حرکتی و شناختی می شود که به تدریج بدتر می شود و منجر به ناتوانی و از دست دادن استقلال می شود.

"تحقیقات قبلی ارتباط بین فعالیت بدنی و علائم حرکتی را نشان داده است. مطالعه مافعالیت بدنی ممکن است فواید دوگانه داشته باشد، همراه با کاهش آهسته‌تر در حرکت و شناخت."

"در حالی که مطالعه ما تفاوت های کوچکی بین سطوح فعالیت پیدا کرد، این تفاوت ها ممکن است در طول زمان معنی دارتر شوند."

ریو اشاره کرد که مزایای بالقوه فعالیت بدنی برای بیماران پارکینسون ممکن است به مدت زمان فعال ماندن آنها و اینکه آیا در طول زمان به ورزش ادامه می دهند بستگی دارد.

او گفت: «در حالی که مطالعه ما تفاوت‌های کوچکی را بین سطوح فعالیت نشان داد، این تفاوت‌ها ممکن است در طول زمان معنی‌دارتر شوند».

یک نویسنده این مطالعه گفت: بیماری پارکینسون یک اختلال مغزی است که باعث مشکلات حرکتی و شناختی می شود که به تدریج بدتر می شود و منجر به ناتوانی و از دست دادن استقلال می شود. (iStock)

محققان هشدار دادند که اکثر شرکت‌کنندگان در زمان شروع مطالعه، مهارت‌های تفکر و حافظه نسبتاً قوی داشتند، بنابراین تحقیقات بیشتری برای تأیید یافته‌ها مورد نیاز است.

این یافته‌ها بر اهمیت فعالیت بدنی منظم در مدیریت بیماری پارکینسون تأکید می‌کنند.»

شارما که در این تحقیق شرکت نداشت، خاطرنشان کرد: یکی از نقاط قوت این مطالعه این است که بیماران طی چندین سال با ارزیابی عملکرد حرکتی و شناختی پیگیری شدند.

محققان اذعان کردند که این مطالعه دارای محدودیت هایی بود.

از آنجایی که این مطالعه مشاهده ای بود، نمی توانست مشخص کند که آیا ورزش مستقیماً پیشرفت بیماری پارکینسون را کند می کند یا خیر.