آیا لیگ اصلی بیس بال پس از اینکه فصل 2026 ثابت کرد مالکان اشتباه می کنند، باز هم بازیکنان را قفل می کند؟

کمپین سقف حقوق و دستمزد لیگ برتر بیسبال با ضربه ای روبرو شد زیرا چهار تیم از پنج تیم نهایی پلی آف 2026 در رتبه 11 انتهایی لیست دستمزد بازیکنان قرار می گیرند.

یک مامور افسانه ای هشدار می دهد که قفل کردن MLB برای این ورزش "خود ویرانگر" است.

لی اشتاینبرگ در مصاحبه اخیر خود به OutKick می گوید که چرا قفل کردن لیگ برتر بیسبال در بحبوحه ظهور مجدد آن فلج می شود.

علیرغم تعدادی از داستان های جذاب، بسیاری از بحث ها در طول فصل عادی بیسبال لیگ برتر 2026 تحت سلطه مذاکرات آتی کارگری با انقضای قرارداد چانه زنی دسته جمعی در دسامبر بود.

دفتر لیگ، که اساساً توسط 30 مالک فعلی اداره می شود، یک کمپین تبلیغاتی و تبلیغاتی را آغاز کرد که برای شعله ور کردن تنش ها و افزایش حمایت از سقف پیشنهادی دستمزد طراحی شده بود. در اوایل ژوئن، حساب رسمی لیگ چندین پست منتشر کرد که به هواداران می گفت که بیسبال چقدر افتضاح است، در حالی که ادعا می کرد که بسیاری از طرفداران به دلیل تفاوت در حقوق و دستمزد، "امیدی" به بردن یک سری جهانی ندارند.

در پست اول آمده است: "بزرگترین مشکلی که طرفداران بیسبال برای تقویت بازی می خواهند حل شود، رفع اختلاف حقوق و دستمزد است که باعث می شود بسیاری از طرفداران امیدی به رقابت تیمشان برای قهرمانی در سری جهانی نداشته باشند." هر ورزش بزرگ دیگری در ایالات متحده این مشکل را حل کرده است و هر سال تیم های کوچک بیشتری در بازار در آن لیگ ها شانس برنده شدن دارند. سقف دستمزد و پیشنهاد کف زمین بازی را هموار می کند و به ما امکان انعطاف پذیری بیشتری را برای رسیدگی به اولویت های قدیمی بازیکنان و در عین حال تقسیم درآمد بیسبال با بازیکنان 50/50 می دهد.

مالکان MLB جزئیات جدیدی از پیشنهاد سقف حقوق و دستمزد را فاش می کنند که همه آنها به جز ضمانت قفل شدن در دسامبر امسال

اینالبته گمراه کننده بود. بسیاری از تیم ها درآمد جانبی دریافت می کنند که در تقسیم "50/50" لحاظ نمی شود. و اگر کف پیشنهادی برای تیم‌های بازار کوچک در سال 2027 قابل دستیابی باشد، این سوال را ایجاد می‌کند که چرا در سال 2026 چنین نبود.

صرف نظر از هر چند، آن بخش "امید" که دوباره در ژوئن منتشر شد، ضربه بزرگ و بزرگی را با نتایج در فصل بعد وارد کرده است. زیرا معلوم می شود که در حالی که هزینه کردن کمک می کند، نتیجه را تضمین نمی کند.

با صعود داجرز، برورز و تامپا بی ریز به سری مسابقات قهرمانی لیگ مربوطه خود در روز چهارشنبه، سه نقطه از چهار نقطه در دور ماقبل آخر فصل پس از فصل مشخص شده است. آخرین نقطه به یکی از شیکاگو وایت ساکس یا کلیولند گاردین خواهد رسید. پنج تیم، از 30 تیم، ایستاده اند. در اینجا جایی است که آنها در لیست حقوق و دستمزد بازیکنان مالیاتی قبل از لوکس در سال 2026، به ازای قراردادهای تختخواب، رتبه بندی می کنند:

داجرز یکی از محبوب‌ترین تیم‌ها برای برنده شدن در سری جهانی هستند، اما همانطور که از سال‌ها تجربه مشاهده کرده‌ایم، تیم مورد علاقه همیشه برنده نمی‌شود. و Brewers نمی‌توانند برای دو شروع در NLCS، از جمله در بازی 1 در American Family Field، جیکوب میسیوروفسکی را صف آرایی کنند. حتی اگر آنها از NLCS و سری جهانی عبور کنند، آیا لیگ واقعاً معتقد است که پیام "شما هیچ امیدی ندارید" زمانی که چهار تیم از پنج تیم نهایی در لیست 11 تیم انتهایی لیست دستمزد بازیکنان قرار دارند طنین انداز می شود؟ از جمله به معنای واقعی کلمه ارزان ترین تیم در ورزش، و آمدنیک سری که در آن تیم شماره 28 حقوق و دستمزد بر یانکی‌های پرخرج در یک رفت و برگشت آسان 3-0 تسلط داشت؟

نمایش کارتن کریگ-فیلتر نشده، غیرقابل عذرخواهی و غیرقابل گذشت. همین حالا پادکست روزانه او را دانلود کنید!

این نتایج یک نکته کلیدی دیگر را مطرح می کند. آیا طرفداران ریس یا وایت ساکس به طور واقع بینانه با "امید" برنده شدن یک سری جهانی وارد فصل شدند؟ البته نه. تنها دو فصل شیکاگو از یکی از بدترین سال های تاریخ بیسبال حذف شد. The Rays در این فصل کم کاری انجام داد تا به هواداران دلیلی برای خوش بینی بدهد. با این حال، آنها برای دومین بار در شش سال گذشته در لیگ آمریکا مورد علاقه هستند.

ممکن است هواداران میلواکی وقتی فردی پرالتا را در خارج از فصل به تیم متس مبادله کردند، امیدشان را از دست داده باشند... فقط برای برورز رکوردی حتی بهتر در سال 2026، بهترین برد-باخت و دیفرانسیل دویدن در این ورزش. با رتبه 19 بالاترین حقوق و دستمزد.

نکته این است که "امید" همیشه به موفقیت مربوط نمی شود. طرفداران متس پس از به دست آوردن پرالتا، مارکوس سمین، بو بیچت و دوین ویلیامز، سال 2026 را با "امید" آغاز کردند. چطور شد؟ طرفداران یانکیز با اولین حضور هیجان‌انگیز کم شلیتلر در سال 2025، بازگشت کودی بلینگر، و شانس‌های برتر مانند اسپنسر جونز و جورج لومبارد جونیور، امیدوار بودند که به لیگ‌های بزرگ راه یابند. پاداش آنها؟ رفت و برگشت از اشعه.

بیسبال آنطور که تصور می شود قابل پیش بینی نیست و آسیب ها، احتمالات، عملکرد ضعیف و افت غیرمنتظره تاثیری بسیار بیشتر از آن چیزی دارند که بسیاری می خواهند اعتراف کنند.

با بازگشت به سال 2010، واضح است کهپول کمک می کند، اما دفاتر پیشخوان شایسته و پول هوشمند برنده می شوند. در اینجا بیشترین حضور LCS توسط سازمان از آن فصل وجود دارد

ابتدا، 22 تیم از 30 تیم از سال 2010 به LCS رسیده اند، و اگر وایت سوکس با برتری سری 2-1 خود پیشروی کند، به 23 تیم از 30 تیم خواهد رسید. اکثر تیم های کوچک بازار چندین بار به LCS رسیده اند. بله، داجرز تسلط داشته اند، اما متس تعداد بازی های LCS برابری با کلیولند، کانزاس سیتی و تامپا بی دارند. ببرها سه بار، به اندازه توله ها یا رد ساکس، آن را ساخته اند. در صورت صعود کلیولند، آنها به لیست تیم هایی می پیوندند که سه بازی دارند. در همین حال، بازار بزرگ لس آنجلس آنجلز در دهه گذشته حتی به مرحله پلی آف نرسیده است.

باز هم، پول کاملاً مهم است. این به وضوح کمک می کند، Dodgers اثبات آن است. اما هیچ تضمینی در بیسبال وجود ندارد و تسلط LA گواهی بر استفاده عاقلانه از منابع آنهاست. بدیهی است که دلایل زیادی برای امیدواری برای اکثریت قریب به اتفاق سازمان ها وجود دارد، علیرغم آنچه تبلیغات لیگ شما را به آن باور می کند.