اوا ماری سنت: بلوند هیچکاک که از شخصیت پیشی گرفت

وضعیت یخبندان او در شمال با شمال غربی او را به نمادی از سینما تبدیل کرد، اما فیلم‌هایی از جمله On the Waterfront و Loving ظرافت‌های زیادی را در کنار زرق و برق درگذشت اوا ماری سنت در 102 سالگی نشان دادند بهترین فیلم‌های او - زندگی او را در تصاویر «من ایو کندال هستم» رتبه‌بندی کرد. من 26 سالمه و مجردم حالا شما همه چیز را می دانید.» نه کاملاً همه چیز. این مقدمه مختصر معروفی است که در یک ماشین ناهار خ

من ایو کندال هستم. من 26 سالمه و مجردم حالا شما همه چیز را می دانید.»

نه کاملاً همه چیز. این مقدمه مختصر معروفی است که در یک ماشین ناهار خوری در حال نوسان با صدایی کرمی همراه با تلقین ارائه شده است. ایو در حال صحبت با راجر تورن‌هیل، آگهی‌دهنده فراری کری گرانت است که به اشتباه متهم به قتل و پنهان شدن از پلیس در قطاری از نیویورک به شیکاگو در فیلم کلاسیک سال 1959 آلفرد هیچکاک از شمال به شمال غربی است. حوا می خواهد او را در کوپه خود پنهان کند زیرا می خواهد با او رابطه جنسی داشته باشد و خیلی بعد قطار آنها به طور نمادین وارد یک تونل می شود. اما آیا تمام ماجرا همین است؟ چهره شگفت‌انگیز زیبا و مرموز حوا یک راز را رمزگذاری می‌کند.

البته اوا ماری سنت نقش او را بازی می‌کند، ستاره‌ای که سه نام هر کدام به پاکی و تقوا اشاره دارد. آن‌ها به این مجری شیک و مطمئن اشاره‌ای از چیزی محترمانه، حتی مهمی دادند که این اشتیاق می‌توانست علیه آن کار کند.

این ترکیبی بود که هیچکاک آن را غیرقابل مقاومت می‌دانست و سنت در معروف‌ترین نقشش جاودانگی یافت - به‌عنوان بداخلاق‌ترین و باحال‌ترین مشتریان، یک الهه رازآلود بلوند در قطب شمال که به طرز ظالمانه‌ای به کری گرانت می‌آید با برخی از حقای سکسی که گریس کلی در فیلم To Catch a little of the sagtiim داشت. آسیب تیپی هدرن در مارنی. دستور هیچکاک به سنت این بود که صدایش را پایین بیاورد، از دستانش استفاده نکند و همیشه به چشمان گرانت نگاه کند. سبک سازی به دست آمده حوا را به شدت متوجه شدشخصیت، تقریباً یک سوژه خلسه هیپنوتیزم، اما بسیار کاریزماتیک.

Eva Marie Saint یک بشقاب مد باشکوه در آن سبک هیچکاکی تایید شده از شیک فروشگاه بزرگ Bergdorf Goodman بود، که فقط کمتر از یک مادرانه متوقف می شد. او لباس‌های مجلسی، کت‌ها، دستکش‌های بلند، گردن‌بندهای محتاطانه، رژ لب صورتی مایل به رز و شاید از همه جذاب‌تر از همه، پرده موج‌دار ضخیم موهای بلوند را به نمایش گذاشت. و اینجاست که ایوا ماری سنت چیزی متمایز برای ارائه آن الگوی بانوی پیشرو داشت: صحنه پر هرج و مرج در حراج هنری که در آن تورنهیل دلشکسته با ایو روبرو می شود که اکنون با دوست پسر شوکر باباش و جاسوس ضد آمریکایی واندام با بازی جیمز میسون نشسته است. وندام دستش را روی پشت گردنش می گذارد، به طرز وحشتناکی به هم می ریزد، فقط کمی، بلوندیش را - تصویری ناخوشایند و غیرمنتظره واقعی از چیزی که اکنون آن را کنترل اجباری می نامیم. سپس یک نمای نزدیک از چشمان حوا پر از اشک بدبختی و ترس می بینیم. این لحظه بزرگی است که سنت با سبک ارائه کرد.

بلوند هیچکاک یک شخصیت مقدس بود که با اطمینان فنی یک بازیکن در تئاتر کابوکی ژاپن زندگی می کرد. او از طریق درام زنده تلویزیونی که در آن برنده جایزه امی بود، ظاهر شد، توانایی فوق‌العاده‌ای در ابراز احساسات از خود نشان داد و حتی در یک نسخه موزیکال برای تلویزیون زنده شهر تورنتون وایلدر با پل نیومن و فرانک سیناترا بازی کرد. تلویزیون نشان داد که ایوا ماری سنت چه شخصیتی بازی می‌کرد - بازیگری که می‌توانست کمدی موزیکال حواس‌پرتی را در زمانی که به او اجازه می‌داد بازی کند، همانطور که او انجام داد.در آن احساس معین (1956) در مقابل باب هوپ. اما فیلم‌ها همیشه چیزی جدی‌تر، خنک‌تر و پرشورتر از او می‌خواستند.

او اسکار خود (بهترین بازیگر نقش مکمل زن) را برای فیلم قبلی‌اش، Elia Kazan's On the Waterfront (1954) دریافت کرد، که در یک درام سخت، چهره واقعی‌تر و قابل قبول‌تری به ما داد – دقیقاً همان درامی که هیچکاک می‌خواست او از آن دور شود. او در نقش ادی، خواهر بچه دوست‌داشتنی، مهربان و دانش‌آموز کارمند بارانداز کشته شد و تری، بوکسور سابق مارلون براندو، به شدت عاشق او می‌شود. ادی در نوع خود سختگیر است و در مورد مرگ برادرش پاسخ می خواهد و او بخشی از چیزی است که تری را شرمنده می کند. حتی در اینجا، او با کلاس به نظر می رسد، همان تصویری از کتابدار یا معلم مدرسه که مطمئناً قرار است باشد.

با پیشرفت حرفه ای او در دهه 60، و سبک زنانگی او نامشخص شد، و او در هر صورت می خواست خانواده اش را بر سرعت سرسام آور حرفه هالیوود اولویت دهد، سنت تمایل داشت که نقش همسران و یاوران را بر عهده بگیرد و آنها را با وقار و خویشتن داری بازی کند، اما در عین حال با شور و شوق خودش. او همسر ریچارد برتون در The Sandpiper بود که از شیفتگی او به یک روح آزاد سکسی با بازی لیز تیلور و همچنین همسر مظلوم در A Hatful of Rain (1957) آسیب دیده بود، که شوهر آشفته‌اش عملاً با اعتیادش به او خیانت می‌کند. او پرستار حماسه Exodus (1960) است، که سرنوشتش این است که با پل نیومن در حالی که برای ایجاددولت اسراییل (سنت با طنز خوبی تحمل کرد که مجبور بود اتو پرمینگر را در محل ببوسد، کارگردان مدعی بود که می‌کوشد به نیومن نشان دهد چگونه باید او را بوسید). او همچنین پرستار در تعلیق اسرارآمیز 36 ساعت (1965) در مقابل جیمز گارنر بود.

سنت با جان فرانکنهایمر کار می کرد که همچنین برای زیبایی و استایل او به شدت و بلوغ متمایز اهمیت می داد. او روزنامه‌نگار آمریکایی بود که در گرندپری فرانکنهایمر در سال 1966 عاشق راننده ماشین مسابقه ایو مونتان شد و شاید به خاطر بازی در فیلم همه سقوط فرانکنهایمر در سال 1962 سزاوار توجه بیشتر باشد. او نقش زن جوانی را بازی می‌کند که بی شباهت به ادی خود از فیلم On the Waterfront است که با یک بدسرپرست خشونت‌آمیز و زن‌ستیز با بازی وارن بیتی دل می‌بندد، از او باردار می‌شود و به طرز غم‌انگیزی به دنبال سرنوشت وحشتناک خود می‌گردد در حالی که به نوعی او را نجات می‌دهد. در عشق (1970)، او به مرحله‌ای رسید که می‌توان آن را «مرحله بعدی» نامید، با بازی در نقش همسر مظلوم دیگری که این بار با یک فاحشه‌کاری بدجنس با بازی جورج سگال ازدواج کرد.

سنت هرگز به یک سوپراستار لیست A تبدیل نشد، و در هر صورت آن چیزی نبود که او می‌خواست: اما در شمال با شمال غربی او به لحظه‌ای از عرفان فیلم دست یافت که از بسیاری از Alisters فرار می‌کند: حوای نفسانی و خوددار به همان اندازه مرموز جنسی مانند تصویر فرویدی قطاری که در تاریکی تونل ناپدید می‌شود.