«زمان را در حفره‌های خرگوش بگذرانید»: چگونه بهمن‌ها وحشی‌ترین آلبوم خود را خلق کردند

سه نفر استرالیایی درباره ایجاد رکورد جدید خود با نمونه‌برداری از نمایش‌های علمی کودکان و موسیقی تونسی توضیح می‌دهند - و فیلم سورئال خود با هیلی جوئل اوسمنت در دسامبر گذشته، رابی چاتر و تونی دی بلاسی، اعضای اصلی گروه سازندگان دیسکو-پاپ استرالیایی بهمن‌ها، خود را در منطقه یخ‌زده و کوهستانی ژاپن، هالی‌آمنت، جول‌آمنت یافتند. اولین آلبوم تحسین‌شده این زوج، 2000 از آنجایی که تو را ترک کردم، به سنگ محک د

در دسامبر دسامبر، رابی چاتر و تونی دی بلاسی، اعضای اصلی گروه سازان دیسکو-پاپ استرالیایی Avalanches، با هیلی جوئل اوسمنت در حال پیچیدن در منطقه یخبندان و کوهستانی Minakami، ژاپن بودند. اولین آلبوم تحسین‌شده این زوج، از زمانی که تو را ترک کردم، در سال 2000، تبدیل به سنگ محک در فوندرفونیک شده است - ژانری که به دلیل استفاده نوآورانه از نمونه‌ها شناخته می‌شود - و در سال‌های پس از انتشار، گروه پیروان پرشوری را جمع کرده است. Osment، ستاره کودک سابق حس ششم و فارست گامپ، به نظر می رسید که خود را جزو ارادتمندان آنها به حساب می آورد، و اغلب پست های آنها را در اینستاگرام لایک می کرد، بنابراین آنها تصمیم گرفتند با او تماس بگیرند و از او بخواهند که جدیدترین پروژه آنها را سوار کند: یک فیلم 35 دقیقه ای که همراه با LP جدید آنها، بدون خاطرات بد است.

دی بلاسی که در اواسط سپتامبر در منهتن با یک تیپ سیاه و کلاه بنفش با لوگوی برچسب الکترونیکی سه‌پشتی پوشیده شده است، به یاد می‌آورد: «ما قبلاً هرگز فیلمی نساخته‌ایم، بنابراین مثل این بود که «این می‌تواند یک فاجعه کامل برای او باشد». اوسمنت در کمال تعجب آنها را امضا کرد.

آنها به همراه جاناتان زاوادا، کارگردان فیلم، آندرس آروچی، فیلمبردار و گروهی که از مکزیک به آنجا آمده بودند، در نهایت سه هفته را صرف شجاعت در مقابل عناصر کردند و اغلب با کم خوابی فیلمبرداری می کردند. چتر که در کنار همیشگی خود نشسته است، می گوید: «سرما یخ زده بود و ما در حال رانندگی در برف به سمت این مکان منزوی هستیم.هم گروه در دفتر لیبل آنها در نیویورک. Osment که او را "یکی از داناترین طرفداران موسیقی تا کنون" توصیف می کند، برای همه اینها بازی بود. او چسبی بود که کل تولید را در کنار هم نگه داشت، زیرا او به طور طبیعی بسیار بامزه و بسیار آرام بود.

نام آن برگرفته از شعار قدیمی برای یک دیسک 5 اینچی، No Bad Memories از روش‌هایی الهام گرفته شده است که تبلیغات و فناوری به ما شکل می‌دهند - به‌ویژه اینکه چگونه جنگل‌ها، آرم‌های صوتی و هواپیماهای بدون سرنشین، زنگ‌ها و آرپژهای چشمک‌زن دستگاه‌های قدیمی می‌توانند یادآور رویدادهای گذشته ما را تحریک و تحریف کنند. علاقه چتر و دی بلاسی به کلیپ‌های پاپ و سول قدیمی همچنان ادامه دارد، اما در اینجا آنها پالت خود را گسترده‌تر کرده‌اند تا شامل چیک‌های سنجاب، دیسک‌های سخت و صدای بلپ و بلوپ بازی‌های ویدیویی شود. گوش دادن به صدای ضبط شده مانند ورق زدن یک مجموعه کارتون صبح شنبه دهه 1980 به نظر می رسد - یا مکیده شدن به تلویزیون و وارد شدن به درون خود کارتون ها. بی‌نظیر و خوش آهنگ، وحشی‌ترین سواری Avalanches تاکنون است.

در فیلم کوتاه آینده با همین عنوان – ترکیبی از اکشن زنده، کولاژ و انیمیشن – Osment نقش کن را بازی می‌کند، مردی که برای شرکت تخیلی Takumi کار می‌کند، یک سرویس آرشیو دیجیتال که به مشتریان اجازه می‌دهد تا دارایی‌های گرامی خود را آپلود کرده و حفظ کنند (یا به قول دی بلاسی، «خاطرات ملموس»). شعار آن: "در تاکومی، خاطرات شما با ما امن است." او با یونیفرم منقش به آرم پر زرق و برق این برند، با ون تاکومی خود به خانه های مردم سفر می کند و وسایل آنها را جمع می کند.و آنها را به یک انبار مرموز می برد.

چاتر توضیح می‌دهد: «مطمئن نیستید که آنها مرده‌اند یا داستان چیست، اما این کاملاً غم‌انگیز است، زیرا او وارد این خاطرات می‌شود - نوارهای VHS، سی‌دی‌ها، کاست‌ها و آلبوم‌های عکس.»

کن در وسط جمع کردن یک مکان متروکه است که همه چیز عجیب و غریب می شود. همانطور که داستان باز می شود، او شروع به تلاش می کند تا خاطرات خود را از تصاویر تبلیغاتی که در طول سال ها مصرف کرده است متمایز کند. او در نهایت به دنبال یک آی‌پاد عظیم می‌رود که در آپارتمانش ساخته می‌شود. دی بلاسی می گوید: "شما نمی دانید که او در حال از دست دادن عقل خود است یا خیر."

C Hater و Di Blasi نزدیک به سه دهه است که مرز بین واقعیت و خیال، یادآوری واقعی و توهم آن را محو کرده اند. آنها در اواسط دهه 90 در دبیرستان با هم آشنا شدند. دی بلاسی در نوجوانی با گیتارش می خوابید و وقتی برای اولین بار آهنگ Beatles Strawberry Fields Forever را شنید، گریه می کرد. چتر که در حومه استرالیا به سن بلوغ رسید، با نمونه‌برداری مبتکرانه روی زندگی من در بوته ارواح اثر دیوید برن و برایان انو و آهنگ‌های اولیه De La Soul، شگفت‌زده شد. او شروع به آزمایش با حلقه‌های نوار با استفاده از نوار کاست Tascam Portastudio کرد و زمانی که دی بلاسی برای آخرین سال تحصیلش به شهرش نقل مکان کرد، در حال ساخت دموهایی با آن بود. این دو بلافاصله با هم پیوند خوردند، به ملبورن نقل مکان کردند و همراه با دارن سلتمن، آوالانچ را در سال 1997 تشکیل دادند.

تحت تأثیر ترتیبات متراکم و غارنشین بیچ بویز و فیل اسپکتور به عنوانهمچنین گروه خشمگین‌های سنگینی که برادران کیمیایی در آن زمان بیرون می‌کشیدند، گروه شروع به ایجاد یک انفجار مه‌آلود و روان‌گردان از دژاوو صوتی کردند. از آنجایی که من تو را ترک کردم آنها را روی نقشه قرار دادم و زندگی چاتر و دی بلاسی را برای همیشه تغییر داد. یک تکه تکه‌ای کاملاً منسجم و خیره‌کننده از بیش از 3500 نمونه - همه چیز از اسب‌های دراز و تعطیلات مدونا گرفته تا بریده‌هایی از طرح‌های کمدی دهه 1960 و آلبوم دستورالعمل‌های گلف آرنولد پالمر - منتقدان و هنرمندان وینیل‌ها را شگفت‌زده کرد. Paste and the Guardian که آن را در زمره بهترین آلبوم های قرن بیست و یکم قرار داد.

چتر به یاد می آورد: «هیجان و هیاهوی واقعی در اطراف آن وجود داشت. اوایل قرن بود. موسیقی رقص لحظاتی را سپری می‌کرد. این زمان‌بندی واقعاً تصادفی بود، و احساسات زیبای پشت موسیقی که با مردم ارتباط داشت.» مکث می کند. و این واقعیت که ما 16 سال کاری انجام ندادیم به این افسانه افزود.

شکاف بین Since I Left You و جانشین آن افسانه ای شد. هنگامی که LP دوم آنها، Wildflower، سرانجام در سال 2016 منتشر شد، Chater گفت که روند ساخت آن با "هفت رنگ چرند" مواجه شده است: سلتمن گروه را ترک کرد، برچسب آنها منحل شد، Chater مجبور شد با دو بیماری خودایمنی و یک مشکل نوشیدن دست و پنجه نرم کند (او اکنون سالم و بی هوش است). همچنین یک کمال گرایی فلج کننده در بازی وجود داشت زیرا آنها تلاش می کردند تا انتظارات دیوانه وار بالا را برآورده کنند.دومین سفر مورد انتظار آنها

چتر می‌گوید: «از زمانی که تو را ترک کردم، ما خیلی جوان و آزاد بودیم، و یادم می‌آید که بعد از آن فکر کردم، حتی آنقدر هم تلاش نکردم. "ما فقط سرگرم شدیم و این کار را خود به خود ساختیم، و مردم آن را دوست داشتند. بنابراین فکر کردم اگر واقعاً خیلی تلاش کنم، تصور کنید چقدر می تواند خوب باشد."

دی بلاسی می‌افزاید: «با رعایت آن، تقریباً مانند افرادی است که والدین واقعاً مشهوری دارند. "آنها در سایه آنها هستند. به نظر می رسید که با گذشت زمان، سایه "از آنجایی که تو را ترک کردم" بسیار بزرگ شد، و سپس تو آنجا نشسته ای و می روی، اوه، وای، باید به این خوبی باشد."

گل وحشی با استقبال خوبی روبرو شد و یک قدم رو به جلو برای آنها بود. برای تقویت تمام نمونه‌های خوشبخت، مهمانانی از جمله دنی براون، MF Doom، Biz Markie، پدر جان میستی، کوین پارکر از Tame Impala و دیوید برمن دعوت کردند. سومین فیلم کامل آنها، We Will Always Love You، چهار سال بعد از راه رسید و فرمول برنده خود را ادامه داد: انبوهی از نمونه های غبارآلود و ردیفی از صداهای مدرن یک قاتل، از جمله Blood Orange، Johnny Marr و Neneh Cherry. تعمق در مورد مرگ، کیهان و فراتر از آن، امری آرام تر و غم انگیزتر بود. علیرغم انتشار بی سر و صدا در اواخر سال 2020، در دوران اوج کووید، هنوز هم مورد تشویق قرار گرفت. دی بلاسی می‌گوید ارائه یک پیگیری روشن‌تر و سرخوشانه‌تر «قطعاً یک تصمیم آگاهانه بود». ما می‌گفتیم، «بیایید کاری انجام دهیم که بیشتر یک مهمانی و سرگرمی باشد و بیشتر به روحیه «از زمانی که تو را ترک کردم» باشد.»

"ماچتر می افزاید: واقعاً برای ساختن آهنگ های تمپو و واقعاً شادی آور هیجان زده بودم.

آنها تعجب کردند که چه چیزی می تواند شادتر از صدای جینگ باشد؟

اولین رکورد وارث با عضو جدید اندی سکرز، بدون خاطره بد، هم شادی بخش است و هم به طرز لذت بخشی از بین نمی رود. این تا حدی به دلیل وفور شیرینی های عجیب و غریب در نمایش است - آواز خواندن کودکان، چرخیدن رایانه ها، کرک و خش خش یک قوطی نوشابه - و تا حدودی به دلیل هیجان انگیز و جنبشی بودن آن. چتر می گوید: «این فقط در مورد انرژی است. «بعضی وقت‌ها سعی می‌کنیم ترتیب و ساختار آهنگ را بفهمیم، و من حوصله‌ام سر می‌رود و می‌خواهم به آهنگ بعدی بروم، مانند رد کردن یک لیست پخش. فکر کردم، "چرا آلبوم نمی تواند این کار را انجام دهد؟" لازم نیست آهنگ به درستی تمام شود.»

دی بلاسی می‌افزاید: «ما آن را در اواسط چرخه قطع می‌کردیم، حتی در ضربان. فکر می کنید به جایی می رسد و ناگهان ما به جای دیگری می رویم. و این فقط هیجان انگیز است."

آنها همچنین هنگام انتخاب هنرمندان برجسته خود شبکه گسترده ای را ایجاد کردند. تازه واردانی از جمله جان گلاسیر خواننده رپ بریتانیایی و خدیجه الحنفی تهیه کننده تونسی پا به پای خرس پاندا و هارومی هوسونو و همچنین همکاران قبلی کارن او، ریورز کومو و جیمی xx آرنج می کشند. سوزان سیانی، آهنگساز پیشگام الکترونیک، که افکت صوتی کلاسیک "پاپ و پور" کوکاکولا را در دهه 1970 اختراع کرد، همچنین یک کمئو می سازد. آهنگ مناسب ما عشق زنده است یک قسمت 1980 از برنامه علمی کودکان PBS 3-2-1 Contact را نمونه می‌کند، که در آن او نحوه امضای خود بوچلا را توضیح می‌دهد.سینت سایزر کار می کند

گویی این همه جذب، چرخاندن دستگیره و فیلمسازی کافی نبود، Chater و Di Blasi دو محصول تخیلی دیگر، کنسول Superfun و یک نوشیدنی غیرالکلی به نام El Dorado را ساختند که برای آن‌ها جینگ‌ها، لوگوها و آگهی‌های اصلی تولید می‌کردند. پس از اجرای چشمگیر Osment در فیلم کوتاه No Bad Memories، آنها از او استفاده کردند تا برای آن‌ها نقاطی را برای میان‌آهنگ‌های آلبوم ضبط کند.

بلندپروازی همه چیز، از جمله کار دشوارتر تلاش برای پاک کردن همه نمونه‌هایشان - «اکنون شما با شرکت‌هایی سروکار دارید که همه این کاتالوگ‌ها را خریده‌اند و فقط حداکثر پولی را که می‌توانند به دست آورند می‌خواهند» - تقریباً آنها را شکست. ما به معنای واقعی کلمه فقط آلبوم را تحویل دادیم و گفتیم، "با احترام، دیگر هرگز این کار را انجام نخواهیم داد. مثلاً، باید راه دیگری پیدا کنیم."

این قولی است که آنها نتوانستند به آن عمل کنند. وقتی صحبت می کنیم، کمتر از دو ماه از اتمام رکورد می گذرد، اما در حال حاضر دوباره در حال نمونه گیری هستند. دی بلاسی با خنده می گوید: ما راه دیگری نمی دانیم.

علاوه بر این، آیا درد و لذت کشف نکته مهم نیست؟ چاتر می‌گوید: «آنچه در مورد کاری که ما انجام می‌دهیم زیباست، خاطرات و انسانیت در صداهایی است که نمونه‌برداری می‌کنیم. "آنچه زیباست این است که هیچ میانبری وجود ندارد. شما فقط باید ساعت ها را بگذارید، زمان را صرف جستجو، کندن و گوش دادن و پایین رفتن از سوراخ های خرگوش کنید."

دی بلاسی می افزاید: «بله، این سفر است.»