کودکان نمین پشت میز فرماندار نشستند، روایت یک دیدار متفاوت

اردبیل- در هفته ملی کودک، کودکان نمین پشت میز فرماندار نشستند و خواسته‌هایی چون آزمایشگاه و تخته الکترونیکی را مطرح کردند؛ فرماندار دستور تهیه آن‌ها را داد.

اردبیل- در هفته ملی کودک، کودکان نمین پشت میز فرماندار نشستند و خواسته‌هایی چون آزمایشگاه و تخته الکترونیکی را مطرح کردند؛ فرماندار دستور تهیه آن‌ها را داد.

به گزارش سفیر ارجان صبح یکشنبه هم‌زمان با هفته ملی کودک، جمعی از کودکان به دعوت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان نمین به دیدار فرماندار آمدند؛ کودکان برای حضور در یکی از مهم‌ترین فضاهای تصمیم گیری شهرستان آمدند تا در قامت چند کودک، دور میز بنشینند.

از همان ابتدای ورود، حال‌وهوای اتاق فرماندار با جلسات رسمی تفاوت داشت. اتاقی که هر روز شاهد حضور مسئولان بود این بار با حضور کودکان رنگ و بوی کودکانه گرفته بود.

قرار نبود شنونده باشند؛ آن‌ها آمده بودند حرف بزنند و بخشی از دنیای خودشان را با بزرگسالانی که درباره آینده آن ها تصمیم می‌گیرند، در میان بگذارند.

کودکان حاضر در جلسه فضای متفاوتی را تجربه می کردند. این بار نه در صندلی مهمان بلکه پشت میز فرماندار نشستند.

کودکان به نوبت پشت میز کار فرماندار نشستند و برای چند لحظه، جای فرماندار و کودک عوض شد. اکنون ژست فرمانداری به خود گرفته است. منتظر مطالبه دیگر کودکان است.

فضای کودکانه جای خود را به مطالبه گری و دستور خانم فرماندار داد. در حالی که اصحاب رسانه دوربین به دست لحظه ها را ثبت می کردند. کودکان مهمان شروع به مطالبه گری کردند.

دانش آموزان درخواست هایی از جمله آزمایشگاه، تخته الکترونیکی و... کردند. فرماندار دستور تهیه موارد مطرح شده را به رییس آموزش و پرورش داد.

رئیس آموزش و پرورش در عین حال که یادداشت برداری می کرد قول مساعدت داد در اولین فرصت درخواست های آن ها را تهیه و در اختیارشان قراردهد.

اولین تجربه حضور دانش آموزان ابتدایی پشت میز فرماندار و میز مسئولان، شاید همین کودکان روزی فرماندار شوند، شاید معلم، پزشک یا مدیر شوند که نامشان در گوشه‌ای از تاریخ این شهر ثبت شود.

این دیدار فرصتی برای دیده شدن، مطرح شدن و آفرینش خاطره ای ماندگار بود. شاید سال‌ها بعد، وقتی دوباره تصویر این روز را ببیند، به یاد بیاورد که روزی در کودکی پشت میز فرماندار نشسته بود و شاید همین خیال پردازی کودکانه آغاز آینده آن ها باشد. و شاید روزی یکی از همین کودکان دوباره به همین ساختمان برگردد؛ نه برای دیدار با فرماندار، بلکه برای نشستن در جایگاه تصمیم‌گیری برای شهرستان.